Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 15 lipca 2010 r., sygn. akt VII SAB/Wa 31/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA – Leszek Kamiński
Rozpoznanie
w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Naczelnej Rady Lekarskiej

Sentencja

postanawia:

  1. wniosek A. T. o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie

W dniu 22 marca 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (k.18).

Zarządzeniem z dnia 24 marca 2010 r. zobowiązano przesłać wnioskodawcy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, celem jego wypełnienia w terminie 7 dni, od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wobec niewykonania przez wnioskodawcę w terminie powyższego zarządzenia, referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 12 maja 2010 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W dniu 18 czerwca 2010 r. wnioskodawca złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje

Wniosek wnioskodawcy o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów jako niespełniający wymogów formalnych należało pozostawić bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 257 ww. ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Pismem z dnia 24 marca 2010 r. wykonując zarządzenie z tego samego dnia zobowiązano wnioskodawcę do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w terminie 7 dni, od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do nadesłania formularza nie zostało odebrane przez wnioskodawcę, jednakże z uwagi na przepis art. 73 ww. ustawy, pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Z tego względu wezwanie do nadesłania formularza uważa się za doręczone z dniem 14 kwietnia 2010 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał zarządzenia i nie nadesłał formularza PPF.

Podkreślenia wymaga, że do chwili obecnej wnioskodawca nadal nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 powołanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 9 września 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.