Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 stycznia 2011 r. W. J. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie J. G. od orzekania w niniejszej sprawie, zarzucając ww. sędziemu zignorowanie m.in. art. 45 ust. 2 Konstytucji RP, art. 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy stwierdzić, że przedmiotowy wniosek nie obejmuje swoim zakresem przyczyn wyłączenia sędziego wskazanych w art. 18 p.p.s.a. Stosownie do uregulowań art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.
Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem. Stosunek osobisty jest z zasady stosunkiem emocjonalnym, może być jednak także stosunkiem natury gospodarczej (np. powiązania kredytowe) lub też spowodowany zależnością służbową. Natomiast nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego merytoryczna jego praca, w tym wydawanie orzeczeń sądowych w niniejszej sprawie.
Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziego J. G. nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie.
W ocenie Sądu skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych.
W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.