Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SAB/Wa 78/10 w ten sposób, że w wersie trzecim uzasadnienia po słowach "W. J." zamiast słowa "złożyli" wpisał słowo "złożył".
Pismem z dnia 9 września 2011 r. W. J., skarżący w sprawie, wniósł o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 22 sierpnia 2011 r. We wniosku wniósł o wyjaśnienie dlaczego orzeczenie z dnia 15 czerwca 2011 r. wydane przez Sąd w składzie trzyosobowym sprostował inny Sąd, bo w składzie jednoosobowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku jak i wyjątkowo także jego uzasadnienie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania.
W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2011 r. w sposób wskazany w postanowieniu. Sentencja postanowienia w ocenie Sądu, nie nasuwa żadnych wątpliwości. Wynika z niej jednoznacznie jakie zapadło rozstrzygnięcie i w jakim przedmiocie. Ponadto z treści przepisów prawa o postępowaniu administracyjnym (art. 16 § 2 p.p.s.a.) wprost wynika w jakim składzie orzeka sąd na posiedzeniu niejawnym. Kwestia ta jest wprost uregulowana ustawowo i nie budzi wątpliwości w świetle art. 158 p.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a orzeczono jak w postanowieniu.