Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 października 2011 r., sygn. akt VII SO/Wa 11/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron
Rozpoznanie
w dniu 10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy wniosku M. K. o wymierzenie Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić wniosek.

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. (data wpływu do Sądu 17 lutego 2011r.) M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. grzywny w związku z nieprzekazaniem jego skargi z dnia [...] stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz odpowiedzi na skargę.

W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z dnia 7 kwietnia 2011 r. wyjaśnił, że w dniu 14 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie doręczył organowi skargę M. K. z dnia [...] stycznia 2011 r., która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w dniu 7 stycznia 2011 r. Jednocześnie organ załączył kopię pisma Sądu z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt KO II-1/11 oraz dowód doręczenia skargi do organu.

Organ poinformował, że w dniu 11 lutego 2011 r. udzielił odpowiedzi na skargę M. K. i wysłał ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w tym samym dniu 11 lutego 2011 r. (załączono dowód potwierdzenia wysłania jej do Sądu oraz odpowiedź na skargę).

Ponadto organ nadmienił, że postanowieniem z dnia 18 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie sygn. akt II SA/Ol 103/11 postanowił stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazać według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W odpowiedzi na pismo organu z dnia 7 kwietnia 2011 r. M. K. w piśmie z dnia 1 sierpnia 2011 r. podniósł, że skarga została przekazana organowi w dniu 10 stycznia 2011 r. Zatem w ocenie skarżącego dzień 9 luty 2011 r. był ostatnim dniem na nadanie na poczcie odpowiedzi na skargę lub złożenie w biurze podawczym sądu. M. K. podniósł, że odpowiedź na skargę organ przekazał dopiero w dniu 11 lutego 2011 r. na drugi dzień po terminie. Zdaniem wnioskującego brak odpowiedzi w terminie jest nieprzekazaniem odpowiedzi na skargę.

Nadto skarżący zarzucił organowi przekazanie skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zamiast do Warszawy. Takie postępowanie w jego ocenie powinno być ukarane wymierzeniem grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

W świetle powyższych regulacji należy stwierdzić, że przepisy przewidują dwie przesłanki, których spełnienie warunkuje wymierzenie przez sąd przedmiotowej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny (por. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 474/09).

Podkreślić należy, że stwierdzenie przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Powyższe oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. Materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest wyłącznie niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06).

W ocenie Sądu, rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, gdyż organ dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Z akt sprawy wynika, że skarżący skargę z dnia 5 stycznia 2011 r., skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który przy piśmie z dnia 10 stycznia 2011 r. przekazał skargę M. K. z dnia [...] stycznia 2011 r. do organu. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. skargę otrzymał w dniu 14 stycznia 2011 r. Przy piśmie z dnia 11 lutego 2011 r. przekazał przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargą co oznacza, że organ wykonał ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Wyjaśnić należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1). Bieg terminu 30 dni, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a liczy się od dnia wniesienia skargi, która powinna być wniesiona przez skarżącego do organu a nie bezpośrednio do Sądu. Zatem w niniejszej sprawie dniem wniesienia skargi przez skarżącego jest dzień przesłania skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do organu tj. 10 styczeń 2011 r. Słuszny jest zatem zarzut skarżącego, że termin do przekazania skargi upłynął w dniu 9 lutego 2011 r. Biorąc jednakże pod uwagę okoliczności sprawy, a przede wszystkim to, że skarga wpłynęła do organu w dniu 14 stycznia 2011 r., a w dniu 11 lutego 2011 r. (zatem przed upływem trzydziestodniowego terminu) skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią została przekazana do Sądu, Sąd nie uznał za konieczne stosowanie względem organu środka represyjnego w postaci grzywny.

Fakt przekazania skargi do niewłaściwego sądu administracyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie również nie stanowi podstaw do ukarania organu grzywną.

Zgodnie bowiem z art. 59 § 1 i 3 p.p.s.a, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.

Czynności dokonane przez organ przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie pozostają zgodnie z ww. przepisem w mocy, w tym przekazanie w dniu 11 lutego 2011 r. skargi temu sądowi i odpowiedzi na skargę.

W świetle powyższego, w ocenie Sądu brak podstaw do uwzględnienia wniosku.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 pkt 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.