Uzasadnienie
W dniu 3 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek I.I. na Polski Związek Działkowców Krajowa Rada i Polski Związek Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny za nie przekazanie skargi na bezczynność organu do Sądu.
Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2010 r. wezwano skarżącą do złożenia oświadczenia, czy przedmiotowy wniosek należy traktować jako wniosek o wymierzenie grzywny Polskiemu Związkowi Działkowców Krajowa Rada – w terminie siedmiu dni, pod rygorem uznania, iż wniosek dotyczy jedynie wymierzenia grzywny Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowy Zarząd [...].
Jednocześnie poinformowano skarżąca, iż w dniu 31 sierpnia 2010 r. Sąd przekazał skargę I. I. jedynie Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowy Zarząd [...]. Natomiast skarga skarżącej na bezczynność Polskiego Związku Działkowców Krajowa Rada została przekazana organowi w dniu 15 listopada 2010 r. tj. w dniu wydania niniejszego zarządzenia. Z tego względu, wskazano, iż skarżąca może wnieść skutecznie skargę o wymierzenie grzywny organowi, w trybie art. 55 p.p.s.a., jedynie w stosunku do Polskiego Związku Działkowców Okręgowy Zarząd [...].
W dniu 10 grudnia 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła odpowiedź skarżącej w której wskazała, że wnosi o wymierzenie grzywny Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowy Zarząd [...]. Skarżąca wyjaśniła, że sprawa dotyczy zlekceważenia przez organ w latach 2006 – 2007 wyroku Sądu, który nakazał włączenie energii elektrycznej. Dodała, że nie zastosowanie się przez organ do wyroku Sądu spowodowało, że przez półtora roku mieszkając na działce pracowniczej pozbawiona była dopływu wody bieżącej i energii elektrycznej. Dopiero interwencja RWE przyniosła skutek. Dodała, że organ wystąpił także o jej eksmisję za rzekomo posiadane zadłużenie z tytułu braku płatności za energię elektryczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych. Zakres przedmiotowy kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3-5 p.p.s.a., wśród których w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. zostały wymienione skargi na decyzje administracyjne.
Nadto, zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP, kontrolę sądową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz - w ograniczonym zakresie, na ściśle określonych zasadach - sądy powszechne.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Polskiemu Związkowi Działkowców Okręgowy Zarząd [...] z tytułu nieprzekazania wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu skargi na bezczynność organu.
Zauważyć należy, że skarżąca wskazuje na bezczynność organu polegającą na zlekceważeniu przez organ w latach 2006 – 2007 wyroku Sądu, który nakazał włączenie energii elektrycznej na terenie Pracowniczego Ogrodu Działkowego "S." w W. Dodała, że organ wystąpił także o jej eksmisję z powodu posiadanego zadłużenia z tytułu braku płatności za energię elektryczną. Oświadczyła, że wnosi pozew przeciw Krajowej Radzie Polskiego Związku Działkowców o odszkodowanie za pozbawienie jej członkostwa.
Stwierdzić zatem należy, że skarga I. I. na bezczynność Polskiego Związku Działkowców Okręgowy Zarząd [...] w przedmiocie odszkodowania za pozbawienie członkostwa czy też niewykonania wyroku Sądu powszechnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.
Tym samym wniosek o wymierzenie grzywny z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 58 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Podobne stanowisko zostało zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w postanowieniu z dnia 19 listopada 2009 r. sygn. akt IV SO/Wr 14/09, które niniejszy Sąd podzielił.