Uzasadnienie
J. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą bezrobotną, bez stałych dochodów. Oświadczył, że z żoną pozostaje w separacji, jednak ponosi ona koszty jego utrzymania jak i koszty utrzymania domu.
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy wobec stwierdzenia, że skarżącego łączy już stosunek prawny z zawodowym pełnomocnikiem z wyboru.
Od tego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, w którym wskazał, że ustanowiony pełnomocnik nie podjął się prowadzenia dalej sprawy w związku z tym w dniu 5 lipca 2013 r. pełnomocnictwo zostało wypowiedziane. Ponownie powołał się na trudną sytuacje finansową.
Pismem dnia 10 lipca 2013 r. zobowiązano skarżącego do złożenia dodatkowych informacji i dokumentów potwierdzających dane zawarte we wniosku. Na to wezwanie skarżący nie odpowiedział.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu, złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpatrzeniu przez Sąd stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.
Stosownie do treści art. 252 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych, jest ona zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego i dochodów. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie.
W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Skarżący mimo wezwania (pismo z dnia 10 lipca 2013 r.) do złożenia dokumentów źródłowych i udzielenia dodatkowych informacji dotyczących sytuacji materialnej nie wykonał wezwania. Tym samym nie wykazał, że w sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Z wymienionych wyżej względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 p.p.s.a Sąd postanowił, jak w sentencji.