Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 grudnia 2009 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w R. Pismem z [...] grudnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w R. wyznaczyła adwokata G.W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego S.K. we wskazanej sprawie.
Pismem z [...] grudnia 2009 r. adwokat G.W. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w związku ze sporządzeniem opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 359/09, oddalającego skargę S. K. na powołaną na wstępie decyzję Komendanta Głównego Policji.
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia.
W przedmiotowej sprawie adwokat G.W. nie zamieścił w wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r. takiego oświadczenia. Żądanie bowiem zawierające sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie jest równoznaczne ze złożeniem wymaganego prawem oświadczenia, że "opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części". Należy mieć na uwadze, że oświadczenie to stanowi nieodzowny element wniosku o przyznanie kosztów, pozwalający przyjąć, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia powoduje więc utratę prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08).
Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.