Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] marca 2010 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Powyższe postanowienie zostało odebrane przez męża skarżącej w dniu [...] czerwca 2010 r.
W dniu [...] czerwca 2010 r. skarżąca złożyła osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz z odpisem skargi.
Pismo to zostało przekazane w dniu [...] lipca 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. We wniosku skarżąca podniosła, że zaskarżoną decyzję odebrała jej pracownica, która wprowadziła ją w błąd co do daty jej odbioru, przez co uchybiła terminowi do złożenia skargi bez swojej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. § 4 tego art. przewiduje, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Powyższe oznacza, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać.
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r. Sygn. akt FZ 713/04).
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, skarżąca nie przedstawiła w sposób przekonujący okoliczności, które wskazywałyby, że mimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie. Istotne znaczenie w sprawie ma fakt, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu [...] kwietnia 2010 r., zaś skarga została złożona dopiero w dniu [...] maja 2010 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął stronie w dniu [...] maja 2010 r.
Argumentacja strony, że została wprowadzona przez swojego pracownika w błąd co do daty odebrania zaskarżonej decyzji nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu.
Przyjąć zatem należy, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji - na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. - odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.