Uzasadnienie
Na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 roku, nr 108 poz. 908, dalej jako prawo o ruchu drogowym) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. nr 98 poz. 1071 z 2000 roku ze zmianami, dalej jako k.p.a), Starosta S. odmówił J.C. rejestracji pojazdu (ciągnika rolniczego) marki [...] nr fabryczny [...], nr silnika [...], rok produkcji [...].
W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wskazał, że odmowa rejestracji nastąpiła z powodu nie przedstawienia niezbędnych w przypadku sprowadzenia pojazdu z zagranicy dokumentów w postaci odprawy celnej przywozowej. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku o rejestrację, J.C. nie przedstawił wymaganych niezbędnych dokumentów potwierdzających pochodzenie pojazdu. Z przedstawionego przez niego rachunku uproszczonego nr 1/3/94 wystawionego przez Przedsiębiorstwo Handlowe "[...]" J. P. i Z. P. s.c. z siedzibą w W. wynika, że ciągnik został przez niego zakupiony [...] marca 1994 roku. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie ustalono, że w/w przedsiębiorstwo nie istnieje od 1998 roku, zaś dokumenty z daty zakupu pojazdu zostały zniszczone po 5 latach. Na podstawie wyjaśnień jednego ze wspólników w/w spółki J.P., ustalono, że przedmiotowy ciągnik został zakupiony w Rosji i odprawiony na przełomie 1993 – 1994 roku na przejściu granicznym w Ogrodnikach.
J.P. oświadczył, że wówczas do każdego sprzedanego ciągnika przekazywał kupującemu dokumenty niezbędne do rejestracji, w tym ksero odprawy celnej, zaś obecnie nie dysponuje żadnymi dokumentami z tego okresu. W związku z powyższym wystąpiono min. do Izby Celnej w W. oraz urzędów celnych w B. i S. Na podstawie uzyskanej informacji z Urzędu Celnego w S., ustalono, że dokumenty dotyczące odprawy ciągnika zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami, po wymaganym 5-letnim okresie przechowywania zbrakowane. W 1993 roku nie prowadzono jeszcze ewidencji elektronicznej, zaś w 1994 roku w posiadanej ewidencji elektronicznej nie odnotowano odprawy w/w pojazdu.
Od powyższej decyzji J.C. złożył odwołanie podnosząc, że zakupu ciągnika dokonał "w swoim domu", zaś w celu jego rejestracji przedstawił dokumenty, jakie obowiązywały w "tamtym czasie". Po przejściu na emeryturę w 2007 roku, chciał wykonywać prace za pomocą przedmiotowego ciągnika, a niezbędne do tego jest jego zarejestrowanie. W konkluzji dodał, że wszelkie wątpliwości organ I instancji winien wyjaśnić we własnym zakresie w urzędach do tego powołanych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] lipca 2008 roku znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że obowiązujące zarówno w dacie zakupu ciągnika (1994 rok), jak i złożenia wniosku o jego czasową rejestrację (2007 rok) przepisy wymagały, w przypadku pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy, przedstawienia odprawy celnej przywozowej. Powyższy dokument jest zaś niezbędny do zarejestrowania pojazdu sprowadzonego z państwa nie będącego członkiem Unii Europejskiej i rejestrowanego po raz pierwszy. Tym samym zarzut zawarty w odwołaniu, że składając wniosek w celu rejestracji odwołujący się przedstawił wszystkie dokumenty jest nietrafny.
Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. stała się przedmiotem skargi J.C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., w której prosi o pomoc w zarejestrowaniu ciągnika rolniczego. W skardze wyjaśnił, że ciągnik został przez niego zakupiony w Polsce, "być może sprzedawca przekazał mi dokument odprawy celnej, ale musiałem go zagubić". Zdaniem skarżącego najważniejszym dokumentem jest dowód w postaci rachunku zakupu, który to został przez niego zachowany. Ciągnik posiada od 14 lat, jednakże nie rejestrował go wcześniej, bo nie było takiej potrzeby.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje;
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik.
Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a).
Skarga analizowana stosownie do wymienionych założeń kontroli sądowej decyzji administracyjnych podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Kwestie dokumentów niezbędnych do rejestracji pojazdów reguluje prawo o ruchu drogowym w art. 72 ust.
1. Dla potrzeb niniejszej sprawy istotne znaczenie ma pkt.6 w/w przepisu, który stanowi, że rejestracji dokonuje się na podstawie między innymi, dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy.
O obowiązku załączenia tego dokumentu do wniosku o rejestrację stanowi jednocześnie § 3 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 roku w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (tj. Dz. U. z 2007 roku, Nr 186, poz. 1322) który brzmi: " W przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego właściciel dołącza do wniosku o rejestrację (...) dowód odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego".
Przepisy powyższe nie budzą wątpliwości co do tego, że dowód odprawy celnej przywozowej jest niezbędny do zarejestrowania pojazdu sprowadzonego z państwa nie będącego członkiem Unii Europejskiej i rejestrowanego po raz pierwszy. Organ I instancji przeprowadzając postępowanie wyjaśniające ustalił, że ciągnik będący własnością skarżącego został sprowadzony z Rosji tj. państwa, które nie jest członkiem Unii Europejskiej. Oznacza to, że przedmiotowy dokument winien być dołączony do wniosku o rejestrację, zaś jego brak stanowi przeszkodę do rejestracji pojazdu.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że skarżący nie przedłożył wszystkich wymaganych dokumentów, a mianowicie dowodu odprawy celnej ciągnika, pomimo istnienia takiego obowiązku z uwagi na kraj pochodzenia jego pojazdu. Powyższe wyklucza możliwość zarejestrowania przedmiotowego ciągnika. To, że przedmiotowy ciągnik został przez skarżącego zakupiony w Polsce, nie oznacza jeszcze, że w sytuacji kiedy pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy, zwalnia go z obowiązku przedstawienia stosownych dokumentów. Fakt nie posiadania przez skarżącego niezbędnego do rejestracji dokumentu, czy też jego zagubienia nie może zaś stanowić okoliczności, która umożliwiałaby organowi I instancji dokonanie rejestracji ciągnika wbrew obowiązującym w tej mierze przepisom.
Należy również zauważyć, że przepisy te obowiązywały już w dacie złożenia wniosku o rejestrację, tj. w maju 2007 roku w brzmieniu: "Rejestracji dokonuje się na podstawie min. dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego i jest rejestrowany po raz pierwszy".
Konkludując, to na skarżącym jako osobie ubiegającej się o rejestrację pojazdu ciąży obowiązek przedstawienia stosownych dokumentów niezbędnych do dokonania tej czynności przez właściwy organ. Starosta S. nie miał więc obowiązku wzywania skarżącego do uzupełnienia wniosku, a mimo to podjął czynności zmierzające do dokonania stosownych ustaleń i wyjaśnienia wątpliwości dotyczących zgłoszonego do rejestracji ciągnika rolniczego. Jednakże, wobec braku dowodu odprawy celnej przywozowej, wymaganego przy rejestracji pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa niebędącego członkiem Unii Europejskiej, czy też terytorium państwa trzeciego, jakim niewątpliwie jest Rosja, odmowna decyzja organu I instancji w tym przedmiocie, jak i decyzja organu odwoławczego utrzymująca ją w mocy są zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art.151 p.p.s.a.