Uzasadnienie
W dniu 7 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) E. W. i S. W. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 grudnia 2014 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. W. i S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości
Przedmiotowy sprzeciw nie został opatrzone podpisem przez E. W. i S. W.. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 10 stycznia 2014 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych sprzeciwu – pod rygorem jego odrzucenia – poprzez podpisanie sprzeciwu lub nadesłanie odpisu sprzeciwu własnoręcznie podpisanego.
Pełnomocnikowi skarżących – adw. S. K. prawidłowo doręczono powyższe wezwanie 16 stycznia 2014 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem 23 stycznia 2014 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie wykonali wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie sprzeciw wniesiony przez skarżących obarczony był brakiem formalnym, gdyż nie został opatrzony własnoręcznym podpisem skarżących. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia powyższego braku została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżących – adw. S. K. dnia 16 stycznia 2014 r. Wobec powyższego, przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 23 stycznia 2014 r. Pomimo upływu terminu, skarżący nie podpisali sprzeciwu, ani nie nadesłali odpisu sprzeciwu własnoręcznie podpisanego.
Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.