Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 czerwca 2009 r., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o którego wyznaczenie Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w R. Pismem z [...] lipca 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w R. wyznaczyła adwokata Ż. Z. – S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego J. D. we wskazanej sprawie.
Pismem z [...] sierpnia 2009 r. (data wpływu do Sądu) pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie wynagrodzenia w związku ze sporządzeniem opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 46/09, odrzucającego skargę J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] listopada 2008 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W przedmiotowej sprawie adwokat nie zamieścił we wniosku takiego oświadczenia. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia, pozwalającą przyjąć, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia powoduje więc utratę prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08, niepubl.).
Oświadczenie to jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, należało orzec jak w sentencji postanowienia.