Uzasadnienie
Pismem z 14 kwietnia 2020 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) M. S. (dalej: skarżący, strona), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję "GITD nr [...]" w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym. Domagał się w niej uchylenia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: [...]WITD, organ I instancji) z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD, organ odwoławczy) wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej od decyzji nieostatecznej. Organ zauważył, że pismem z 27 lutego 2020 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji [...]WITD z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...], które do dnia wniesienia skargi nie zostało rozpoznane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 j.t., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z art. 52 § 2 p.p.s.a. wynika zaś, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Brak wyczerpania środków zaskarżenia ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ. Nie wystarczy samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanej decyzji organu I instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 6 września 2019 r., I OSK 1755/19, publ. CBOSA).
Przechodząc na grunt sprawy niniejszej w pierwszej kolejności podnieść należy, że strona w skardze wskazała, że zaskarża decyzję GITD, podając jednak dla jej doprecyzowania numer decyzji wydanej przez organ I instancji. Również w dalszej części skargi wskazała, że domaga się uchylenia decyzji [...]WITD z [...] lutego 2020 r., nr [...]. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, by w sprawie została wydana decyzja przez GITD. Znajduje się w nich jedynie nieopatrzony datą ani podpisem organu odwoławczego projekt decyzji. Sąd uznał więc, że skarga dotyczy w istocie decyzji [...]WITD z [...] lutego 2020 r. nr [...], a więc rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji.
W tych okolicznościach wskazać należało, że zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 t.j., dalej: k.p.a.) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Tym samym w rozpatrywanej sprawie skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania, z którego skarżący skorzystał. Powinien zatem oczekiwać na rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy i dopiero po doręczeniu mu decyzji GITD wnieść od niej skargę. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może bowiem zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne.
Na obecnym etapie postępowania skarga od decyzji [...]WITD z [...] lutego 2020 r. nr [...] jest niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 52 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – w pkt 2 postanowienia.