Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy z uwagi na uzupełnienie braków formalnych skargi i uiszczenie wpisu od skargi po upływie terminu zakreślonego przez Sąd.
W dniu 31 października 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od przedmiotowej skargi, uzupełniony pismem procesowym z dnia 4 kwietnia 2008 roku. W dniu 29 października skarżący uiścił wpis od skargi oraz uzupełnił braki formalne skargi.
Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że w dniu 25 września 2007 roku zmarła po kilkutygodniowej chorobie jego żona. Po jej śmierci doznał długotrwałej depresji psychicznej, w wyniku której nie był w stanie pokierować swoim postępowaniem w sposób prawidłowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 u.p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Zgodnie z art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione łącznie aby wiosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają przepisy § 1-4 art. 87 p.p.s.a. Są nimi:
- wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu,
- powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego,
- równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 ) .
Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowana terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie czynności stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
Przy ocenie braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą NSA brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2001r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublikowane).
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi i uiszczenia wpisu A.K. nadał w urzędzie pocztowym w dniu 30 października 2007 r. Jednocześnie skarżący wskazał, że 25 października 2007 roku ustały najsilniejsze objawy depresji, w jakiej pozostawał po śmierci żony. Termin ten Sąd uznał za termin, w którym ustały przyczyny uchybienia terminu. Przyjęcie innego terminu oznaczałoby bowiem nałożenie na skarżącego negatywnych konsekwencji za złożenie wniosku po upływie terminu, jaki jest wyznaczony w przepisach prawa.
Zatem zdaniem Sądu powyższa okoliczność dostatecznie uprawdopodobnia brak winy strony w uchybieniu terminu. Został również zachowany siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, a ponadto, wraz z ww. wnioskiem została dokonana czynność, której strona nie dokonała w terminie.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji