Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga O.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. z tytułu przychodów nieznajdujacych pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, sporządzona i podpisana w imieniu skarżącej przez J.A.Ż., posługującego się tytułem "doradca". Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, iż uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn leżących po stronie pełnomocnika procesowego, który w okresie od początku września 2007 r. do 8 listopada 2007 r. był chory.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Uznał bowiem, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia skargi nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – powołanej dalej jako "u.p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca zaskarżoną decyzję została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącej 29 września 2007r. Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia skargi.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 29 października 2007 r. i najpóźniej w tym dniu strona skarżąca mogła skutecznie wnieść skargę.
Z akt sprawy wynika natomiast, że pismo pełnomocnika skarżącej z 10 listopada 2007 r. zawierające skargę zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 11 listopada 2007 r.,tj. z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.