Uzasadnienie
Pismem z 7 sierpnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. O. (zwany dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na pismo Komendanta Głównego Policji (zwany dalej: KGP, organ) znak [...] z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie działania policji w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie o wykroczenie.
W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że sprawa dotyczy postępowania skargowego wywołanego skargą, o której mowa w art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, zwana dalej: k.p.a.). Wyjaśnił jednocześnie, że skarżący jest osobą poszkodowaną wskutek zdarzenia zakwalifikowanego jako wykroczenie z art. 124 § 1 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2018 r. poz. 618). Postępowanie w tej sprawie prowadził Wydział Prewencji Komendy Powiatowej Policji w M. (nr [...]). Postępowanie to nie doprowadziło do wykrycia sprawcy, wskutek czego 13 lutego 2018 r. został sporządzony wniosek o odstąpienie od kierowania wniosku o ukaranie do właściwego sądu. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, który uznał, że czynności wyjaśniające w postępowaniu o wykroczenie nie zostały przeprowadzone w sposób prawidłowy.
W toku przeprowadzonego postępowania skargowego, zarzuty skarżącego formułowane wobec pracy policjantów uznane zostały za bezzasadne i chybione. Następnie skarżący skierował skargę do KGP na działanie Policji w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie o wykroczenie. Z treścią udzielonej odpowiedzi (pismo znak [...] z [...] lipca 2018 r.) skarżący nie zgodził się.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi skarżący uczynił pismo KGP informujące o prawidłowości działań funkcjonariuszy policji w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie o wykroczenie. Pismo to stanowi odpowiedź na skargę skarżącego złożoną do KGP w trybie art. 227 k.p.a.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że uregulowane w dziale VIII k.p.a. postępowanie skargowo-wnioskowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego. W ramach tego postępowania realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków. Zgodnie z regulacją art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zgodnie z wypracowanym jeszcze w czasie obowiązywania ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368 ze zm.) i wciąż aktualnym poglądem wyrażanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, do skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII k.p.a., nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z 14 września 2004 r., OSK 642/04, Lex nr 160611; postanowienie WSA w Warszawie z 7 grudnia 2004 r., II SAB/Wa 193/04, Lex nr 165916). W konsekwencji w orzecznictwie przyjmuje się, że działalność organów państwowych i samorządowych uregulowana w Dziale VIII k.p.a. nie podlega rozpoznaniu przez sądy administracyjne (por. postanowienie NSA z 18 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2621/13, publ. w LEX nr 1440263; postanowienie NSA z 24 lipca 2013 r. sygn. akt I OSK 960/13, publ. w LEX nr 1432371; postanowienie NSA z 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 318/13, publ. w LEX nr 1305299; postanowienie NSA z 22 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 2742/12, publ. w LEX nr 1240721; postanowienie NSA z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I OW 189/11, publ. w LEX nr 1113299; postanowienie NSA z 5 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2415/11, publ. w LEX nr 1103988; postanowienie NSA z 12 października 2011 r. sygn. akt II OSK 2021/11, publ. w LEX nr 1070371).
Powyższe oznacza, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ jej przedmiotem jest żądanie niemieszczące się w zakresie właściwości tego sądu, który wyznaczony jest treścią art. 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.