Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1821/11 o odrzuceniu jego skargi na działanie Ministra Sprawiedliwości.
Pismem z dnia 26 stycznia 2012 r. pełnomocnik wnoszącego skargę kasacyjną, powołując się m. in. na treść art. 158 i 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", zwrócił się o uzupełnienie uzasadnienia ww. postanowienia o przepisy prawa, które uzasadniają stwierdzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, że:
- 1) "w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego";
- 2) "działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że pomimo, że strona jako podstawę prawną powołała art. 158 w zw. z art. 159 P.p.s.a. to z uwagi na treść pisma oraz wnioski w nim zawarte pismo to zostało potraktowane jako wniosek o uzupełnienie postanowienia.
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień (art. 166 ustawy).
W niniejszej sprawie M. M. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2012 r. poprzez wskazanie podstawy prawnej uzasadniającej stwierdzenia Sądu zawarte w uzasadnieniu orzeczenia. Powyższy wniosek zmierza zatem do uzupełnienia uzasadnienia postanowienia. Należy zauważyć, że art. 157 P.p.s.a. takiego wniosku nie przewiduje. Gramatyczna wykładnia powołanego przepisu pozwala na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok (postanowienie), a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157; B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445-446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011r., str. 561).
Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie jest jednoznaczne i wskazuje, że z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia orzeczenia. Wniosek oparty na art. 157 § 1 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia NSA: z 27 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 2067/09, z 6 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 1664/06, z 12 stycznia 2010 r., I sygn. akt I OSK 80/07, z 22 października 2008 r., sygn. akt II OSK 27/08, z 20 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 608/05, z 28 października 2010 r., sygn. akt II FSK 735/09).
Mając powyższe na uwadze, wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2012 r. należało uznać za nieuzasadniony.
Na marginesie należy zauważyć, że nawet w sytuacji gdyby intencją wnioskodawcy było złożenie wniosku o wykładnię postanowienia (wobec wskazania jako podstawy żądania art. 158 P.p.s.a.) to taki wniosek również podlegałby oddaleniu. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 stycznia 2012 r. w sposób jasny i zrozumiały wyjaśniono jakie były przyczyny oddalenia skargi kasacyjnej oraz dlaczego uznano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie naruszył prawa.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.