Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2011 r. L. T., J. T. (dalej: "skarżący"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
W piśmie z dnia [...] października 2011 r., które wpłynęło do tut. Sądu natomiast zawarli wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpoznania powyższej skargi przez Sąd, mającej na celu wyegzekwowanie należności w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł objętej stosowną decyzją.
W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż wnieśli skargę do Sądu na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R., która ich zdaniem nie jest zatem decyzją ostateczną, jak również, że [...] Urząd Skarbowy w R. dokonał wpisu hipoteki zabezpieczającej w/w zobowiązanie podatkowe na udziale skarżącego w wysokości [...] nieruchomości położonej w R.. Wobec faktu, iż wartość nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie znacznie przekracza wysokość zobowiązania podatkowego określonego przez organ podatkowy, zdaniem skarżących Skarb Państwa zostanie wobec powyższego zaspokojony w całości wraz z należnymi odsetkami. Jednak, jak podnieśli skarżący, pomimo wskazanych okoliczności Komornik [...] Urzędu Skarbowego w R. nadal prowadzi egzekucję z ich majątku ruchomego, zatem ich wniosek "o wydanie decyzji o zaniechaniu prowadzenia czynności egzekucyjnych" do czasu rozpatrzenia skargi jest w ich ocenie jak najbardziej zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 168).
Natomiast zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usuniecia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Analiza pisma procesowego skarżących zawierającego wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego wskazuje, że intencją skarżących jest, by faktycznie Sąd wstrzymał czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia skargi.
Sąd zwraca uwagę, iż warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie zatem wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Podnieść należy, iż skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, wskazując na wymienione powyżej okoliczności, tj. nie wskazali na możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wręcz przeciwnie wykazali, iż będą w stanie wywiązać się w całości z ciążącego na nich obowiązku podatkowego określonego przez organ podatkowy bez nadmiernego wysiłku.
Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04;niepublik.)
Sąd zwraca również uwagę, iż przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed tymi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło (por. postanowienie NSA z dnia 25 maja 2011 r., II FSK 1134/11, LEX nr 795341).
Z tych też względów – na podstawie art. 61 § 3 i art. 135 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.