Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga S. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu działki [...] o powierzchni [...] ha położonej w obrębie [...] J., gm. J., powiat [...], woj. M..
W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:
W dniu [...] czerwca 2017 r. do Starostwa Powiatowego w S. wpłynął wniosek S. C. (dalej: wnioskodawca, Strona, Skarżący) o ujawnienie w ewidencji gruntów działki nr [...] o powierzchni [...]ha położonej w obrębie [...] J., gm. J..
Wnioskodawca dołączył kserokopie potwierdzone za zgodność dokumentów przechowywanych w aktach KW nr [...] obejmujące: decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. Nr [...] z [...].05.1970 r. wraz ze statutem spółki dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej osady młyńskiej w J., decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w S. Nr [...] z [...].05.1970 r., uchwały Zarządu wspólnoty gruntowej nr [...] z [...].05.1970r., akt notarialny Rep. A Nr [...] z [...].07.1971 r., postanowienie Państwowego Biura Notarialnego w R. z [...].07.1971 r.
Po wykazaniu interesu prawnego Starosta S. uznał, że wnioskodawca i pozostali spadkobiercy po A. C. posiadają interes prawny.
Decyzją nr [...] z [...] marca 2020 r. Starosta S. (dalej organ I instancji) odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, polegającej na ujawnieniu działki [...] o powierzchni [...]ha położonej w obrębie [...] J., gm. J., powiat s., woj. M..
W podstawie prawnej wskazał art. 24 ust. 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2020 poz. 276 ze zm., dalej jako p.g.k.), oraz § 12, § 36 i 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz.U. z 2019r. poz. 393) dalej rozporządzenie).
Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, iż przedłożone przez Stronę dokumenty wskazują, iż w obiegu są dwie księgi wieczyste obejmujące tą samą nieruchomość.
Po rozpatrzeniu odwołania Strony, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej także: organ odwoławczy, [...] WINGiK), decyzją nr [...] z [...] lipca 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z dokonanych przez organy obu instancji ustaleń wynikało, że działka [...], o ujawnienie której w ewidencji gruntów i budynków wnioskuje Strona, jest objęta KW [...], w dziale II jako właściciele nieruchomości figurują: Spółka dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej Osady M. w J. w udziale ½ oraz małżeństwo A. i J. C. w ½ części. Podstawą wpisu w dziale II księgi wieczystej są: decyzja Powiatowej Rady Narodowej w S. z [...].05.1970 r. nr [...] oraz umowa sprzedaży z [...].07.1971 r.
Jak wynika z akt administracyjnych, wnioskodawca przedłożył również do organu I instancji Postanowienie Państwowego Biura Notarialnego w R. z [...].07.1971 r. nr Dz. [...] potwierdzające założenie zbioru dokumentów nr. [...] dla działki gruntu o obszarze [...] arów [...] m², oznaczonej na mapie nr [...], położonej we wsi i gromadzie J., pow. S., pochodzącej z nieruchomości stanowiącej wspólnotę gruntową, zabudowanej młynem, domem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym murowanym.
Z dalszych ustaleń organu I instancji wynikało także, że działki ew. nr [...],[...] i [...] położone w obrębie geodezyjnym [...] J., gm. J., pow. s. objęte są księgą wieczystą nr [...] założoną [...].11.1994 r. (w dziale I księgi działka ew. nr [...] - przed podziałem). W dziale II jako właściciel wpisana jest Gmina J. na podstawie Decyzji Wojewody [...] z [...].01.1994 r. znak [...].
Organ odwoławczy wyjaśnił, że tożsamość działki ewidencyjnej [...] o powierzchni [...] ha z KW [...] z działką [...] o pow. [...] ha, stanowiącej część działki [...] z KW [...] została wykazana w dokumentacji przedłożonej przez wnioskodawcę przy piśmie z [...].02.2019 r. zatytułowanej,,Wykaz synchronizacyjny KW [...] i KW [...]" sporządzonej przez geodetę mgr inż. S. D.. Z kolei z uzupełniających wyjaśnień organu I instancji, wynika, że,,na dzień złożenia przez Stronę pisma ([...].02.2019 r.) wraz z wykazem synchronizacyjnym wykonanym przez geodetę uprawnionego S. D., nie została przyjęta żadna dokumentacja geodezyjna do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, dotycząca przedmiotowej działki. Zgłoszono jedynie pracę geodezyjną przez Usługi Geodezyjne i Projektowe S. D., wskazując przewidywany termin zakończenia na [...].01.2019 r., jednakże do dnia [...].06.2020 r. nie została złożona żadna dokumentacja geodezyjna nadmienionego wykonawcy dotycząca przedmiotowej działki".
Organ odwoławczy uznał, że wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów i budynków dotyczących granic działek na podstawie "opinii" geodezyjnej, która nie stanowi części zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zdaniem [...] WINGiK stoi w sprzeczności z przepisami prawa oraz § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
W ocenie organu odwoławczego, z uwagi na fakt, że geodeta nie przekazał Staroście kompletnej dokumentacji sporządzonej w formie operatu geodezyjnego w celu jej weryfikacji, organ nie ma możliwości oceny, czy została ona sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Geodeta mgr inż. S. D. wskazuje na tożsamość działek [...] i [...], jednak nie wyjaśnia czym spowodowana jest różnica ich powierzchni. Nie wskazuje również, na podstawie jakich dokumentów określił tożsamość przebiegu granic nieruchomości. [...] WINGiK stwierdził, że podczas wykonywania pracy geodezyjnej, mającej na celu zsynchronizowanie danych z księgi wieczystej z danymi aktualnie ujawnionymi w bazie danych ewidencji gruntów i budynków, niezbędnym jest przeprowadzenie wnikliwej analizy dokumentacji zgromadzonej przy prowadzonej księdze wieczystej a także w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Natomiast z przedłożonego opracowania nie wynika, że powyższa analiza została należycie przeprowadzona.
Ponadto organ odwoławczy podał, że na przedmiotowym obszarze przeprowadzono scalenie gruntów. Księga wieczysta [...] (księga obejmująca wpisy po ½ części) jest prowadzona dla nieruchomości, która była ujawniona w ewidencji gruntów przed dokonaniem scalenia, natomiast księga wieczysta KW [...] (wpis Gminy J. na podstawie decyzji Wojewody) została założona po scaleniu nieruchomości.
Zdaniem [...] WINGiK, w obu przypadkach nie zaktualizowano działu I prowadzonych ksiąg, w związku z czym dane w nich wykazane nie są zgodne z danymi wykazanymi w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 26 i 27 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości. W razie niezgodności danych katastru nieruchomości z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej sąd rejonowy dokonuje - na wniosek właściciela nieruchomości lub wieczystego użytkownika - sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych katastru nieruchomości. Dane z ewidencji gruntów i budynków dotyczące granic i powierzchni działek są podstawą do dokonywania zmian w dziale I ksiąg wieczystych a nie odwrotnie.
Końcowo organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie zasadne jest ustalenie, czy teren ten był objęty scaleniem gruntów, a jeśli tak to ustalenie jakie grunty zostały wydzielone jako ekwiwalent za działkę [...] o pow. [...]ha z obrębu J., gmina J., objętej KW [...] i dokonanie aktualizacji jej działu I, przy czym uznał, iż jest to poza postępowaniem ewidencyjnym.
W sytuacji gdy grunty te nie brały udziału w scaleniu, zdaniem organu należy sporządzić operat geodezyjny, a nie jedynie opinię geodety, który wskaże jakiej działce ewidencyjnej (działkom bądź ich częściom) odpowiada nieruchomość objęta w/w księgą wieczystą oraz czy grunty te są podwójnie hipotekowane, dokonać aktualizacji ewidencji gruntów i budynków o dane wynikające z opracowania, a następnie, jak w poprzednim przypadku, sprostować oznaczenie nieruchomości w dziale I KW.
W podsumowaniu podniósł jeszcze raz, że przedłożona przez Stronę opinia geodety nie spełnia wymogów dokumentacji stanowiącej podstawę aktualizacji gruntów i budynków.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, Skarżący zaskarżając decyzję w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji jej poprzedzającej, zarzucił:
- I. naruszenie art. 24 ust. 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (p.g.k.) poprzez odmowę dokonania przez organ aktualizacji danych ewidencyjnych w sytuacji, gdy skarżący wykazał interes prawny oraz przestawił stosowną dokumentację geodezyjną;
- II. naruszenie § 45 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. (rozporządzenie) poprzez nie wprowadzenie zmian do bazy danych ewidencyjnych i nie ujawienie działki [...] dla której Sąd Rejonowy w S. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr KW [...], w której jako właściciele nieruchomości figurują Spółka dla zagospodarowania wspólnoty gruntowej Osady M. w J. w udziale ½ oraz małżeństwo A. i J. C. w ½ części;
- III. naruszenie przepisu postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wadliwe utrzymanie w mocy decyzji wydanej uprzednio przez Starostę S. w dniu [...] marca 2020 r., w sytuacji gdy wadliwa stała się wykładnia przepisów prawa przeprowadzona przez organ I instancji, wskutek czego decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz przepisów konstytucyjnych, a tym samym uzasadnione było podjęcie działań prawnych i uchylenie decyzji organu I instancji po przeprowadzeniu merytorycznej kontroli przez organ II instancji.
- IV. rażące naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7 do 12 k.p.a. poprzez wydanie decyzji w oparciu o nieprawdziwy stan faktyczny, polegający na odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków.
W uzasadnieniu decyzji Skarżący zaznaczył, że dopiero z decyzji organu II instancji powziął wiedzę o braku przekazania Staroście kompletnej dokumentacji sporządzonej w formie operatu geodezyjnego. Niemniej w ocenie Skarżącego zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów podniesionych w skardze, co powoduje konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podtrzymał stanowisko, zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2018, poz. 1302 j.t. z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie uprawniał organów do zaktualizowania ewidencji gruntów i budynków, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
Podstawę prawną podjętych w sprawie rozstrzygnięć stanowią przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
Na wstępie należy zwrócić uwagę na charakter ewidencji gruntów i budynków oraz związany z tym tryb wprowadzania w niej zmian. Zgodnie z art. 2 pkt 8 p.g.k. ewidencja gruntów i budynków to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami.
Kwestia ewidencji gruntów i budynków uregulowana jest w rozdziale 4 p.g.k., tj. w art. 20-25 oraz w wydanym na podstawie art. 26 ust. 2 rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2019 poz. 393, dalej jako rozporządzenie). Art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy określa jakie informacje dotyczące gruntów obejmuje ewidencja gruntów i budynków.
Zauważenia wymaga, że wpisów oraz zmian podmiotowych i przedmiotowych dokonuje się w ewidencji na podstawie przepisów prawa, wpisów w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców (art. 24 ust. 2b pkt 1 p.g.k.).
Podkreślić należy, że dane ewidencyjne mają charakter informacyjno-techniczny i odnoszą się do konkretnej działki ewidencyjnej. Ewidencja rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne uprawnione organy orzekające. Natomiast dla obywateli i organów państwowych moc wiążącą mają tylko dane dotyczące opisu gruntów (ich położenia, konturu granic, rodzaju użytków, itp.). Szczególnie w kontekście wywodów skargi zaznaczyć wypada, że ewidencja nie rozstrzyga natomiast żadnych sporów do gruntów i budynków, zaś organy ewidencyjne nie są uprawnione do weryfikacji dokumentów na podstawie, których dokonują zmian w ewidencji. Uznać zatem należy, że rejestr ewidencji gruntów i budynków jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości i ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny, co oznacza, że nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a jedynie potwierdza stan prawny nieruchomości zaistniały wcześniej.
To z kolei oznacza, że ujawniony w ewidencji gruntów stan prawny musi być oparty na odpowiednich dokumentach (prawomocnych orzeczeniach sądowych, ostatecznych decyzjach administracyjnych, czynnościach prawnych dokonanych w formie aktów notarialnych, spisanych umowach i ugodach w postępowaniu sądowym i administracyjnym lub innych dokumentach posiadających moc dowodową).
Zadaniem ewidencji gruntów i budynków jest odzwierciedlanie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego (zob. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 467/15 zam. na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: CBOSA). Zatem aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana, a Starosta, jako przedstawiciel Skarbu Państwa, odpowiada za aktualność danych w ewidencji, o czym stanowi § 44 powołanego rozporządzenia, przy czym wszelkie zmiany powinny być dokonane w oparciu o dane wynikające z odpowiednich opracowań.
Dodać jeszcze należy, że zgodnie z § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, 3) wyeliminowania danych błędnych. Do aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio m.in. § 35, który stanowi, że źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: 1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym;
- 2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych;
- 3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych;
- 4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne;
- 5) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne;
- 6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej;
- 7) wyniki oględzin.
Nie należy tracić z pola widzenia i tego, że niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym oraz nieprawidłowość ujawnionych w ewidencji danych, o której mowa w § 45 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia musi być oczywista "na pierwszy rzut oka", a zatem być bezsporna i niewymagającą prowadzenia postępowania wyjaśniającego (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 17 lipca 2014 r., II SA/Rz 158/14, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 sierpnia 2015 r., II SA/Bk 381/15, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W realiach rozpoznawanej sprawy Skarżący domagał się ujawnienia w ewidencji gruntów działki nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w J. gmina J. powiat S., dołączając do wniosku dokumenty: postanowienie wstępne o stwierdzeniu praw do spadku po A. C., W. C., Statut Spółki dla zagospodarowania Wspólnoty Gruntowej, decyzję Wojewody [...] z [...].01.1994 r. o nabyciu przez Gminę J. z mocy prawa działki [...] o powierzchni [...] m² - uregulowanej w księdze wieczystej KW [...], postanowienie PBN z [...] lipca 1971 r., akt notarialny Nr [...], decyzję z [...] maja 1970 r., uchwałę Nr [...], decyzję z [...] maja 1970 r.
Skarżący wezwany przez organ I instancji do złożenia dokumentacji geodezyjno-prawnej określającej położenie przedmiotowej nieruchomości, wniósł o zlecenie przez Starostwo Powiatowe Wydział Geodezji, Kartografii, Katastru i Nieruchomości – geodecie wykonanie przedmiotowej dokumentacji, ewentualnie zwrócenie się do Urzędu Gminy w J. o sporządzenie dokumentacji. Organ I instancji powiadomił wnioskodawcę o stanie prawnym działki, wskazując, iż do czasu dostarczenia odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej rozstrzygnięcie sprawy jest niemożliwe (k-25 akt adm.). Skarżący miał zatem wiedzę co do stanu prawnego działki oraz konieczności przygotowania odpowiedniej dokumentacji geodezyjno-prawnej o czym świadczy jego pismo skierowane do organu I instancji (k- 26 akt adm.).
W dniu [...] lutego 2019 r. Strona przedłożyła w organie I instancji: pismo przewodnie, wykaz synchronizacyjny KW [...] i KW [...] oraz szkic pomiaru działki ewidencyjnej nr [...].
Sąd stwierdza, że w kontekście złożonego wniosku i załączonej do niego dokumentacji geodezyjno prawnej, organy zasadnie odmówiły Skarżącemu aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu działki [...] o powierzchni [...] ha. Skarżący nie złożył do organu I instancji dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zaś złożona przez niego dokumentacja w postaci wykazu synchronizacyjny KW [...] i KW [...] oraz szkicu pomiaru działki ewidencyjnej nr [...], stanowią jedynie opinię, a nie dokument przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (operat).
Wywody Skarżącego są nieuprawnione, bowiem został on powiadomiony o sytuacji prawnej nieruchomości (działki [...]). Organy geodezyjne jasno wskazały w decyzjach, że Skarżący po pierwsze nie złożył dokumentacji geodezyjnej przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej, nie wykazał, że zaktualizowano dział I ksiąg wieczystych, w związku z czym dane w nich wykazane nie są zgodne z danymi wykazanymi w ewidencji gruntów i budynków. Słusznie także wskazał organ odwoławczy, że istotne jest ustalenie czy dany teren był objęty scaleniem gruntów, a jeśli tak to ustalenie jakie grunty zostały wydzielone jako ekwiwalent za działkę [...] o powierzchni [...] ha z obrębu J. (co do KW [...] i dokonanie aktualizacji jej działu I (w wydziale ksiąg wieczystych).
Skarżący zarzuca w skardze naruszenie art. 24 ust. 2 b ustawy p.g.k., nie wskazuje przy tym na czym polega naruszenie tego przepisu.
Organy nie naruszyły również § 45 ust. 1 rozporządzenia i wyjaśniły w sposób dostateczny przyczyny odmowy dokonania aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, polegających na ujawnieniu działki [...], a mianowicie funkcjonowanie w obrocie prawnym dwóch ksiąg wieczystych w których w jednej wpisana jest Gmina J. na podstawie danych z 1994 r. (decyzji Wojewody), i drugiej księgi wieczystej, gdzie dokonano wpisów w 1970 i 1971 r. po ½ części. Organ geodezyjno-kartograficzny nie jest władny do oceny zasadności wydania decyzji Wojewody R. z [...] stycznia 1994 r., ponadto nie posiada umocowania pranego do przyznawania praw właścicielskich. W rozpoznawanej sprawie ma to istotne znaczenie, gdyż w obrocie prawnym funkcjonują dwie księgi wieczyste.
Zwrócenia uwagi wymaga, że to na Stronie składającej wniosek do organu spoczywa obowiązek właściwego udokumentowania zasadności zmiany wpisu w ewidencji gruntów i budynków. Nie w każdej sytuacji organ będzie żądał od wnioskodawcy takich samych dokumentów geodezyjnych, gdyż często jest to uwarunkowane sytuacją prawną danej nieruchomości. Częstokroć zawiłość sprawy doprowadza do konieczności wniesienia sprawy o uzgodnienie księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Nie jest rzeczą organu poszukiwanie dokumentów czy zlecanie dokumentacji geodezyjnej. To strona jako spadkobierca ma interes prawny do złożenia właściwego wniosku, zasadnie udokumentowanego, który doprowadzi do zmiany ewidencji gruntów, a tym samym uwzględnienia wniosku.
Końcowo Sąd stwierdza, że organy przeprowadziły prawidłowe postępowanie, dokonały trafnej oceny.
Zarzuty skargi są chybione, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Nieusprawiedliwiony okazał się zarzut art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.
Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.