Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie skargi E. W. (skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zasiłku okresowego, oddalił skargę.
Jako strona niniejszego postępowania skarżąca została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy. Na rozprawie nie stawiła się, ale jej obecność nie była obowiązkowa.
W dniu 22 stycznia 2012 r. (data nadania) skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z 7 lutego 2013 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
Pismem z 19 lutego 2013 r. (data nadania) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku z 9 stycznia 2013 r. podnosząc, że wyrok powinien być jej przesłany bez jej prośby, gdyż w posiedzeniu nie mogła uczestniczyć bez swojej winy. Nieobecność na rozprawie wynikała z jej ubóstwa, bowiem nie miała pieniędzy na [...]. Wskazując (na wezwanie Sądu) okoliczności potwierdzające brak winy w uchybieniu terminu oraz datę ustania przyczyny uchybienia terminu skarżąca podała, iż przyczyną uchybienia terminu i braku obecności na posiedzeniu było jej ubóstwo. Jest pozbawiona środków do życia, była pozbawiona pomocy prawnej, nie miała pieniędzy na [...] ani [...]. Podniosła także, że ubóstwo nie może być przyczyną pozbawienia strony prawa do wyroku i jego uzasadnienia.
W tym miejscu wskazać należy, iż wnioskiem z 19 lutego 2013 r. (data nadania) skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych. Załatwiając ww. wniosek Sąd pismem z 27 lutego 2013 r. poinformował skarżącą, iż postępowanie sądowe w niniejszej sprawie wolne jest od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a.). We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2).
Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzależnione jest od przesłanki uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Przy czym uchybienie terminu jest niezawinione wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej, a brak winy w uchybieniu terminu można uznać tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20.10.2004r. sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Zatem przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wyrok w niniejszej sprawie został ogłoszony w dniu 9 stycznia 2013 r., zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia biegł od 10 stycznia i upływał 16 stycznia br. Wniosek zaś w tym zakresie złożony został 22 stycznia 2013 r.
Kolejną kwestią jest ustalenie, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (złożenia wniosku), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą argumentacja nie potwierdza, iż ewentualna przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o jego przywrócenie ustała w dniu 22 stycznia 2013 r. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu skarżąca motywuje trudną sytuacją finansową. W ocenie Sądu przedstawiona przez skarżącą argumentacja nie uprawdopodabnia, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 9 stycznia 2013 r. nastąpiło bez jej winy.
Podkreślić ponadto należy, że pismem z 22 listopada 2012 r. skarżąca została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy, na której ogłoszono wyrok, pomimo to nie stawiła się na nią. Ponadto w powiadomieniu tym, doręczonym 28 listopada 2012 r. (k. 20 akt sądowych) skarżąca pouczona została o treści art. 141 § 2 p.p.s.a, który określa termin zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawach, w których skargę oddalono.
W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, niedochowanie przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności faktyczne i prawne sprawy, Sąd uznał, iż nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu i w konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.