Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także jako "Sąd") odrzucił skargę A. L. (dalej: "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] (dalej: "Dyrektor IS") z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Skarga została bowiem złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "uppsa"). Postanowienie doręczono skarżącemu [...] listopada 2015 r.
Pismem z [...] listopada 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym tego samego dnia, skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (pismem z [...] listopada 2015 r. doprecyzował wniosek, w odpowiedzi na wezwanie Sądu). Skarżący wyjaśnił, że od [...] lipca 2015 r. do [...] sierpnia 2015 r. był chory ([...]) i przebywał poza [...]. W tym okresie nie prowadził działalności gospodarczej. Oświadczył, że [...] sierpnia 2015 r. "wrócił pełen świadomości" i dwa dni później złożył w urzędzie pocztowym przesyłkę listową zawierającą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 uppsa, sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 uppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W świetle art. 88 uppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności. Z wyjaśnień skarżącego wynika, że był chory i przebywał poza [...] od [...] lipca 2015 r. do [...] sierpnia 2015 r. W dniu [...] sierpnia 2015 r. (sobota) był już zdrowy i wrócił do swoich obowiązków, o czym świadczy złożenie w urzędzie pocztowym [...] sierpnia 2015 r. przesyłki listowej zawierającej skargę. Najpóźniej od [...] sierpnia 2015 r. należy zatem liczyć siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 uppsa. Termin ten upłynął [...] września 2015 r. Skarżący wystąpił zaś z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero pismem z [...] listopada 2015 r., czyli prawie 2 miesiące po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego dla tej czynności. Przedmiotowy wniosek skarżącego należy zatem uznać za spóźniony.
Dodać należy, że zaskarżone do Sądu postanowienie Dyrektora IS zostało prawidłowo doręczone skarżącemu [...] lipca 2015 r. Termin do wniesienia skargi upłynął więc [...] sierpnia 2015 r. (okoliczność bezsporna).
Z tych względów, działając na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, czyli odrzucił wniosek.