Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący J.P. podał, że zarówno on sam jak i jego żona nie osiągają żadnych dochodów (karta bezrobotnego w załączeniu) i pozostają na utrzymaniu syna, z którym prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Koszty utrzymania rodziców, jakie ponosi syn stanowią sumę około 450 zł (oświadczenie syna – R.P.). Ponadto skarżący nadesłał kserokopie zeznania podatkowego syna R. za 2006 i 2007 r., z którego wynika, że osiągnął on dochód brutto w wysokości odpowiednio 3.427 zł i 5.239 zł oraz wyciąg z rachunku bankowego syna za okres od lutego do maja 2008 r. potwierdzający brak wolnych środków.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu, toteż każda osoba wszczynająca postępowanie powinna liczyć się z wydatkami na ten cel.
Jak wynika zaś z treści powołanego art. 246 § 1 ustawy, dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające można wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście niemożliwe.
Oznacza to, że w niniejszej sprawie wykazana przez stronę sytuacja rodzinna i materialna uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi, które na obecnym jego etapie wynoszą 500 zł. Jak wynika ze złożonych oświadczeń skarżący podobnie jaki i jego żona nie osiąga żadnego dochodu i pozostaje na utrzymaniu syna, który jak wynika z akt sprawy poza rodzicami utrzymuje żonę i dwoje dzieci. Dochody syna zdaniem referendarza sądowego nie pozwalają na to, by można było mówić o możliwości pokrycia przez niego kosztów związanych z udziałem w sprawie ojca – J.P.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania związanych z własnym udziałem w sprawie, dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.