Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości.
W dniu 16 lutego 2009 r. J. P. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, a jedynym źródłem utrzymania jest renta w wysokości [...] zł. Wskazał, że stan zdrowia jego i żony znacznie się pogorszył, w związku z tym poza bieżącymi opłatami z otrzymywanej renty zmuszeni są ponosić także wydatki na leki.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny.
Wniosek J. P. dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wskazać w tym miejscu należy, ze wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych został oddalony bowiem skarżącemu postanowieniem z dnia 28 maja 2008 r. sygn. akt VIII SA/Wa 86/08 zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Oznacza to, że skarżący nie ma obowiązku ponoszenia żadnych kosztów sądowych.
Odnosząc się natomiast do wniosku obejmującego ustanowienie adwokata, stwierdzić należy, że z uzyskiwanego dochodu skarżący nie jest w stanie wygospodarować środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. Dochód ten jest wprawdzie stały jednakże niewielki i pozwala na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Poza tym w aktach sprawy znajdują się dokumenty złożone wraz z poprzednim wnioskiem o przyznanie prawa pomocy potwierdzające sytuację materialną i rodzinną skarżącego, zaś z oświadczenia skarżącego nie wynika, aby sytuacja ta uległa poprawie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.