Uzasadnienie
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym J. R. podała, że wspólnie z mężem utrzymuje się z dochodu w łącznej wysokości [...] zł netto. Wyjaśniła, że choruje na [...], natomiast jej mąż posiada [...] stopień niepełnosprawności, ma [...], [...], [...] i znaczne ograniczenie sprawności [...], co generuje dodatkowe wydatki na leki. Po opłaceniu bieżących rachunków posiadany dochód nie wystarcza na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Według złożonego oświadczenia skarżąca wspólnie z mężem – rencistą posiada niewielki dochód, którego zestawienie z wysokością ustalonego w sprawie wpisu od skargi obiektywnie uniemożliwia skarżącej partycypowanie w kosztach sądowych, jak tez w kosztach ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.
U Z A S A D N I E N I E
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym Ł. W. podał, że wspólnie z żoną i małoletnią córką zamieszkuje w domu teściów. Wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną, natomiast żona osiąga dochód w wysokości [...] zł, który po opłaceniu bieżących rachunków nie pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb rodziny.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy na wstępie zaznaczyć należy, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w tym postępowaniu.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Z przepisu tego wynika, że dopiero gdy środki, którymi dysponuje skarżący okażą się niewystarczające może on wystąpić o przyznanie prawa pomocy, a pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub osób posiadających bardzo niski dochód, a więc takich, które znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych.
Dodatkowo należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest także formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.
Według złożonego oświadczenia skarżący jest osobą bezrobotną, a jedyny dochód trzyosobowej rodziny wynosi [...] zł. Skarżący nie ma więc realnych możliwości ponoszenia kosztów sądowych, a także kosztów ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.