Uzasadnienie
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 28 grudnia 2016 r. odmówiono przyznania J. J. (dalej: "skarżący") prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Pismem z 12 stycznia 2017 r. skarżący złożył sprzeciw od postanowienia z 28 grudnia 2016 r.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2017 r. odrzucono sprzeciw od postanowienia z 28 grudnia 2016 r.
Pismem z 21 marca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. We wniosku o przywrócenie terminu wskazał, że przebył zawał serca i od tego czasu jest w gorszej kondycji fizycznej oraz, że w okresie od 15 grudnia 2016 r. do 15 marca 2017 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
Z przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej wynika zatem, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy oraz dopełnił czynność, dla której określony był termin.
Skarżący powziął wiadomość o uchybieniu terminu w dniu otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu – 9 marca 2017 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu nadał 22 marca 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu został zatem złożony z uchybieniem ustawowego terminu.
Niezależnie od powyższego, mając na uwadze treść oświadczenia skarżącego, dotyczącego przyczyn uchybienia terminu do wniesienia sprzeciwu, wskazać należy, że strona skarżąca, która uczestniczy w postępowaniu sądowym winna liczyć się z możliwością przesyłania do sądu korespondencji, z której doręczeniem przepisy wiążą określone skutki w sferze praw i obowiązków. W związku z tym strona należycie dbająca o swoje interesy, powinna zapewnić w takiej sytuacji możliwość skutecznego doręczania sądowi korespondencji, aby uniknąć negatywnych skutków upływu terminów procesowych, chociażby poprzez zlecenie odbioru i nadania korespondencji innej osobie. Tym bardziej, iż skarżący w czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim (15.12.2016 – 15.03.2017) złożył do Sądu wniosek o prawo pomocy, uzupełnił przedmiotowy wniosek oraz złożył sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.