Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W dniu 3 lipca 2013 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Źródłem dochodu rodziny są przyznane z opieki społecznej świadczenia w łącznej wysokości [...] zł, na które składa się zasiłek stały i pielęgnacyjny skarżącej – [...] zł oraz świadczenie pielęgnacyjne jej męża – [...] zł. Wnioskodawczyni ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym, przy czym niepełnosprawność ma charakter stały i wymaga ona opieki osób trzecich. Opiekę tę sprawuje nad nią mąż. Małżonkowie mieszkają nieodpłatnie u syna i zajmują pomieszczenie o powierzchni 25 m².
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Prawo pomocy w zakresie częściowym, o co wnosi skarżący obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze powołane we wniosku okoliczności uznać należy, że wnioskodawczyni znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Według złożonego oświadczenia uzyskuje ona wraz z mężem niewielki dochód, który z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W tej sytuacji skarżąca nie ma obiektywnych możliwości finansowych, by ponieść koszty ustanowienia w sprawie pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.