Uzasadnienie
Pismem z 9 maja 2013 r. Z. G. (skarżąca), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (organ).
Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy składała zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), pouczając, iż czynności tej należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 18 czerwca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej z odpowiedzią, że w piśmie z 28 marca 2013 r. do SKO wniosła o zwrot podania z dnia 18 marca 2013 r. do GOPS w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Ponieważ z oświadczeń skarżącej wynika, że zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia nie składała, a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia, skargę niniejszą jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.