Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 13 kwietnia 2023 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 4/23

Uzasadnienie

Wnioskiem z 29 września 2022 r. M. O. (dalej: skarżąca, strona) wystąpiła do Dyrektora Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi i Sportowymi nr [...] im. [...] w P.(dalej: Dyrektor, organ) o przesłanie w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, dalej: u.d.i.p.) oraz art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP następującej informacji publicznej:

1. 1) planów lekcji wszystkich oddziałów oraz oddziałów wirtualnych;
2. 2) planów lekcji wszystkich uczniów nauczania indywidualnego;
3. 3) planów/grafików poszczególnych nauczycieli;
4. 4) przydziału sal;
5. 5) maksymalnej ilości uczniów mogących uczestniczyć w zajęciach w każdej z sal;
6. 6) wszystkich kryteriów (lista priorytetów) jakie były wprowadzone do systemu komputerowego podczas układania planów lekcji wraz z oznaczeniem wagi/priorytetu każdego z kryteriów;
7. 7) liczby uczniów w poszczególnych oddziałach;
8. 8) liczby uczniów, którzy złożyli oświadczenia o chęci udziału w zajęciach z religii z podziałem na klasy i dodatkowo z podziałem na nazwę kościoła lub innego związku wyznaniowego;
9. 9) liczby uczniów, którzy złożyli oświadczenia o chęci udziału w zajęciach etyki z podziałem na klasy;
10. 10) czy szkoła zatrudnia nauczycieli, którzy dokształcają się lub odbywają szkolenia branżowe lub wykonują zadania społeczne;
11. 11) jeżeli odpowiedź na pytanie 10 brzmi "tak", proszę o podanie imienia i nazwiska każdego z nauczycieli, którzy dokształcają się, odbywają szkolenia lub wykonują zadania społeczne oraz przesłanie zebranej dokumentacji potwierdzającej ten fakt.

Skarżąca wniosła o przesłanie wskazanej informacji z podziałem na ostatnie cztery semestry na wskazany we wniosku adres e-mail.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Dyrektor, działając na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p., pismem z 13 października 2022 r. powiadomił skarżącą, że wyznacza datę 30 listopada 2022 r. jako nowy termin załatwienia wniosku. Jednocześnie powiadomił, że powodem opóźnienia w jego załatwieniu jest konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, mającego na celu ustalenie charakteru żądanych przez skarżącą informacji oraz zakresu informacji możliwych do udostępnienia. Następnie pismem z 30 listopada 2022 r. organ poinformował skarżącą, że w jego ocenie wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, w związku z czym nie może zostać udostępniona w trybie dostępu do informacji publicznej.

Pismem z 22 grudnia 2022 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w związku z jej wnioskiem z 29 września 2022 r. Wskazała, że organ błędnie uznał, iż przedmiotem wniosku nie jest informacja publiczna. W ocenie skarżącej pytania zawarte we wniosku nie odnosiły się do stanu świadomości piastunów funkcji w ramach organu, a dotyczyły sposobu wykonywania przez organ zadań publicznych w zakresie edukacji. Tym samym brak odpowiedzi w terminie ustawowo przewidzianym stanowi bezczynność organu.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o:

1. - stwierdzenie, że doszło do bezczynności;
2. - zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku poprzez niezwłoczne udostępnienie wnioskowanej informacji, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku;
3. - zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pismem z 4 stycznia 2023 r. organ przekazał skarżącej tabelę z liczbą uczniów w poszczególnych oddziałach klasowych w latach szkolnych 2020/2021 oraz 2021/2022 z podziałem na ostatnie cztery semestry w oddziałach, w których ustalenie tych liczb było możliwe. Odnosząc się do żądania udostępnia informacji zawartych w punktach od 1 do 6 wniosku skarżącej, organ wskazał, że nie ma obowiązku i nie przechowuje nieaktualnych planów lekcji, grafików, przydziałów sal, ewentualnych kryteriów czy priorytetów wprowadzanych do systemu komputerowego podczas układania planów. Organ nie zbiera i nie ma możliwości udostępnienia także danych dotyczących maksymalnej ilości uczniów mogących uczestniczyć w zajęciach w poszczególnych salach lekcyjnych w poprzednich latach. Przy wskazywaniu założeń do planu lekcji nie wprowadza się i nie stosuje żadnych wag, dlatego także takich informacji organ nie posiada.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie w całości wskazując, że nie dopuścił się bezczynności w związku ze złożonym wnioskiem, albowiem żadna z informacji, których udzielenia domaga się skarżąca nie jest informacją publiczną, która byłaby w posiadaniu organu. Odnosząc się szczegółowo do żądania udostępnienia informacji wskazanych w punktach 1-7 wniosku zaznaczył, że skarżąca w sposób jednoznaczny wskazała, że prosi o przedstawienie informacji dotyczących poprzednich 4 semestrów, a więc za okres roku szkolnego 2020/2021 oraz 2021/2022. Dyrektor nie ma obowiązku i nie przechowuje nieaktualnych planów lekcji, grafików, przydziałów sal, ewentualnych kryteriów czy priorytetów wprowadzanych do systemu komputerowego podczas układania planów. Organ nie zbiera i nie ma możliwości udostępnienia także danych dotyczących maksymalnej ilości uczniów mogących uczestniczyć w zajęciach w poszczególnych salach lekcyjnych w poprzednich latach.

Przy wskazywaniu założeń do planu lekcji nie wprowadza się i nie stosuje żadnych wag, dlatego także takich informacji organ nie posiada. Organ nie jest również w stanie wskazać liczby uczniów w poszczególnych oddziałach z podziałem na ostatnie cztery semestry. Liczba uczniów w poszczególnych oddziałach ulegała bowiem zmianom w trakcie roku szkolnego i w trakcie poszczególnych semestrów. W oddziałach, w których ustalenie tych liczb było możliwe, wnioskowane dane zostały skarżącej przekazane pismem z 4 stycznia 2023 r.

Odnosząc się bardziej szczegółowo do żądania udostępnienia informacji wskazanych w punktach 8-9 Dyrektor podniósł, że w jego ocenie ewentualne oświadczenia uczniów dotyczące chęci udziału w zajęciach z religii czy etyki mają charakter dokumentów prywatnych, a nie urzędowych. W ocenie organu oświadczenia uczniów dotyczące chęci udziału w zajęciach z religii, tym bardziej wraz ze wskazaniem nazwy kościoła lub innego związku wyznaniowego, podobnie jak oświadczenia dotyczące chęci udziału w zajęciach z etyki, nie odnoszą się w ogóle do podmiotów wykonujących władzę publiczną i stanowią realizację osobistego uprawnienia ucznia nadanego mu na mocy przepisów prawa.

Natomiast w kwestii żądania udostępnienia informacji wskazanych w punktach 10-11 wniosku Dyrektor zauważył, że żaden przepis prawa nie obliguje organu do pozyskiwania informacji, co osoby zatrudnione na stanowisku nauczyciela robią w czasie wolnym od pracy, w tym w szczególności co do tego, czy, a jeżeli tak, to którzy z nich, dokształcają się, odbywają szkolenie branżowe lub wykonują zadania społeczne. Zdaniem Dyrektora tego typu informacje nie stanowią informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Należy zauważyć, że celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że nie istnieje obowiązek wydania stosowanego aktu lub podjęcia określonej czynności.

Poza tym należy wskazać, że Sąd ocenia skargę na bezczynność na moment jej wniesienia, niemniej zobowiązany jest również uwzględnić wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy.

Warto w tym miejscu zauważyć, że z dniem 1 czerwca 2017 r. definicja legalna bezczynności została wprowadzona do art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: k.p.a.) jako brak załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.

W odniesieniu do skargi na bezczynność organu w udzieleniu informacji publicznej ugruntowane jest również orzecznictwo, że nie jest wymagane w tych sprawach wniesienie przez stronę ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. (por. wyrok WSA w Krakowie z 16 stycznia 2018 r., sygn. akt II SAB/Kr 244/17, publ. LEX nr 2449096, wyrok WSA w Bydgoszczy z 26 października 2022 r., sygn. akt II SAB/Bd 56/22, publ. CBOSA).

Dla uznania bezczynności organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej konieczne jest ustalenie przez Sąd, czy określony podmiot jest zobowiązany do jej udzielenia oraz czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. (por. postanowienie NSA z 30 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 1049/12, publ. CBOSA).

Z bezczynnością w takiej sprawie mamy więc do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do jej udostępnienia nie czyni tego w ustawowym 14-dniowym terminie (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie, o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje o przeszkodach technicznych w uzyskaniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

W świetle art. 149 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy (...):

1. 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
2. 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
3. 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W przypadku uwzględnienia skargi sąd stwierdza także, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Nie budzi wątpliwości Sądu, że dyrektor placówki oświatowej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, albowiem wykonuje zadania publiczne związane z realizacją prawa każdego obywatela do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, a nadto jest uprawniony do działania w formie władczej w stosunku do uczniów, np. przez wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie skreślenia ucznia z listy uczniów. Tym samym jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12, wyrok WSA w Warszawie z 26 października 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 265/18, publ. CBOSA).

W tym miejscu należy przypomnieć, że szkoła podstawowa, prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego (gminę), jest jednostką organizacyjną gminy, która realizuje zadania własne gminy w zakresie edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, Dz.U. z 2018 r. poz. 994) na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2018 r. poz. 996). Dyrektor szkoły podstawowej, który kieruje i reprezentuje szkołę na zewnątrz (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, Dz.U. Nr 3, poz. 19 ze zm., dalej: Karta Nauczyciela), jest tym samym zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej również na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Zgodnie z tym przepisem do udostępniania informacji publicznej obowiązane są m.in. organy władzy publicznej, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego publicznych.

Dokonując oceny charakteru informacji objętej przedmiotowym wnioskiem skarżącej wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. charakter informacji publicznej ma każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną będzie więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez organy władzy publicznej i tych, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, a wytworzonych przez inne podmioty, niebędące organami władzy publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. np. wyroki WSA w Warszawie: z 23 lutego 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 1282/17, publ. LEX nr 2497868, z 26 października 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 265/18, publ. CBOSA).

Ponadto z przepisu art. 2 ust. 1 u.d.i.p. wynika, że prawo dostępu do informacji publicznej, mające umocowanie w Konstytucji RP (art. 61), przysługuje każdemu, bez względu na interes prawny lub faktyczny, na zasadach określonych w tej ustawie (por. np. wyrok WSA we Wrocławiu z 14 listopada 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 214/17, publ. LEX nr 2401462).

Zamieszczony w art. 6 u.d.i.p. wykaz (katalog) informacji i dokumentów, które stanowią informację publiczną, nie jest wyliczeniem wyczerpującym (zamkniętym), lecz ma charakter przykładowy. O zakwalifikowaniu określonej informacji do udostępnienia decyduje jej treść i charakter. Przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest więc spełnienie przez nią kryterium przedmiotowego i stąd też decydującymi są treść i charakter konkretnej informacji. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b) i lit. f) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o ich organizacji i majątku, którym dysponują. Natomiast stosownie do ust. 1 pkt 3 lit. a) ww. przepisu udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych.

W ocenie Sądu żądanie skarżącej udostępnienia przez organ informacji zawartych w punktach od 1 do 9 wniosku z 29 września 2022 r. dotyczy zasad funkcjonowania i organizacji Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi i Sportowymi nr [...] im. [...] w P. w zakresie realizowanego w niej procesu nauczania (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz pkt 3 lit. a u.d.i.p.). Natomiast żądanie zawarte w punktach od 10 do 11 wniosku dotyczy kwestii związanych z dysponowaniem majątkiem publicznym w zakresie zasad dofinansowania dokształcania i doskonalenia zawodowego nauczycieli (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.).

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w okolicznościach kontrolowanej sprawy zaktualizował się obowiązek organu określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. obowiązek udostępnienia informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jak wynika z akt sprawy organ skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., tj. w terminie 14 dni od daty wpływu wniosku pismem z 13 października 2022 r. powiadomił stronę o powodach opóźnienia oraz o nowym terminie udzielenia odpowiedzi na wniosek – 30 listopada 2022 r. Następnie pismem z tego dnia Dyrektor wskazał, że w jego ocenie wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, dlatego nie może być udostępniona w trybie u.d.i.p.

Po wpływie skargi na bezczynność organu w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej Dyrektor pismem z 4 stycznia 2023 r. przekazał stronie tabelę z liczbą uczniów w poszczególnych oddziałach klasowych w latach szkolnych 2020/2021 oraz 2021/2022 z podziałem na ostatnie cztery semestry w oddziałach, w których ustalenie tych liczb było możliwe. W ocenie Sądu informacja ta stanowi odpowiedź organu na pytanie strony zawarte w punkcie 7 wniosku (liczba uczniów w poszczególnych oddziałach z podziałem na ostatnie cztery semestry).

Odnosząc się do żądania udostępnienia informacji zawartych w punktach 1- 6 wniosku skarżącej organ w piśmie z 4 stycznia 2023 r. wskazał, że nie ma obowiązku i nie przechowuje nieaktualnych planów lekcji, grafików, przydziałów sal, ewentualnych kryteriów czy priorytetów wprowadzanych do systemu komputerowego podczas układania planów. Organ nie zbiera także danych dotyczących maksymalnej ilości uczniów mogących uczestniczyć w zajęciach w poszczególnych salach lekcyjnych w poprzednich latach. Przy wskazywaniu założeń do planu lekcji nie wprowadza się i nie stosuje żadnych wag, dlatego także takich informacji organ nie posiada.

Treść powyższego pisma w odniesieniu do udzielenia informacji publicznej zawartej w punktach od 1 do 6 wniosku skarżącej, zdaniem Sądu, należy uznać za odpowiedź organu w tym zakresie. Należy pamiętać, że zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, są obowiązane do udostępnienia informacji publicznej, jeśli są w jej posiadaniu. Natomiast rolą sądu administracyjnego orzekającego w przedmiotowej sprawie nie jest sprawdzanie prawdziwości udostępnionej informacji publicznej, a jedynie sam fakt jej udzielenia w trybie u.d.i.p.

Z pism organu z 30 listopada 2022 r. oraz z 4 stycznia 2023 r. wynika, że dopuścił się on bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony z 29 września 2022 r., o czym orzeczono w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Bezczynność w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej nie polega bowiem wyłącznie na całkowitym milczeniu podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zachodzi również wtedy, gdy organ błędnie (niezgodnie z przepisami u.d.i.p.) informuje wnioskodawcę o tym, że dana informacja nie stanowi informacji publicznej oraz że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Dyrektor w przedmiotowej sprawie część wniosku strony z 29 września 2022 r. załatwił po wpływie skargi do Sądu. Dlatego bezprzedmiotowe jest rozstrzyganie o zobowiązaniu organu do załatwienia tego wniosku w zakresie punktów od 1 do 7, o czym Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku, umarzając postępowanie w tej części na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jednocześnie należy stwierdzić, że organ nie rozpoznał przedmiotowego wniosku w zakresie punktów od 8 do 11, stojąc na stanowisku, że nie dotyczą one informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe wywody Sąd uznał, że zaszły podstawy do zobowiązania organu na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do załatwienia wniosku strony z 29 września 2022 r. w powyższym zakresie w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt 1 wyroku).

W odniesieniu do odpowiedzi na pytania zawarte w punktach 8 i 9 Sąd zwraca uwagę organowi, że nie dotyczą one udostępnienia oświadczeń uczniów co do uczestniczenia w zajęciach religii czy etyki jako dokumentów prywatnych (jak to wskazano w odpowiedzi na skargę), tylko wskazania liczby uczniów, którzy złożyli takie oświadczenia. Natomiast w odniesieniu do pytań zawartych w punktach 10-11 wniosku nie dotyczą one – wbrew stanowisku organu z odpowiedzi na skargę – "pozyskiwania informacji, co osoby zatrudnione na stanowisku nauczyciela robią w czasie wolnym od pracy". Dokształcanie i doskonalenie zawodowe nauczycieli jest uregulowane w rozdziale 7a Karty Nauczyciela, stąd informacje w tym zakresie, jak to już wyżej wskazano, mają charakter publiczny.

Stwierdzając, że Dyrektor pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącej, Sąd przyjął, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie 3 wyroku na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. Oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków strony i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak również w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Organ w sposób ewidentny nie zlekceważył wniosku strony, udzielił częściowej odpowiedzi na jej wniosek w piśmie z 4 stycznia 2023 r., natomiast jego bezczynność wynikała z nieprawidłowej oceny charakteru żądanej informacji publicznej.

Końcowo wskazać także trzeba, że samo zakwalifikowanie informacji do kategorii informacji publicznej nie oznacza w każdym przypadku bezwzględnego obowiązku udostępnienia tego rodzaju danych. W przypadku zaistnienia okoliczności ograniczających prawo do informacji publicznych na podstawie art. 5 ust. 1, ust. 2 lub ust. 2a u.d.i.p. organ zobowiązany do udostępnienia informacji powinien, działając na podstawie art. 16 tej ustawy, wydać decyzję odmawiającą udostępnienia informacji, wyjaśniając podstawy faktyczne i prawne dokonanej odmowy.

O kosztach postępowania, które obejmują wpis od skargi w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a. (punkt 4 wyroku).