Art. 21 Prawo czekowe
Aktualne brzmienie
Prostym językiem
Osoba, która utraciła czek (np. zgubiła go lub został jej skradziony), nie może domagać się zwrotu czeku od każdego, kto go znalazł lub otrzymał. Nowy posiadacz czeku musi go oddać tylko wtedy, gdy wiedział, że czek pochodzi od osoby nieuprawnionej (zła wiara) albo gdy przy jego przyjęciu zachował się wyjątkowo nieostrożnie (rażące niedbalstwo). Dotyczy to zarówno czeków na okaziciela, jak i na zlecenie, jeśli posiadacz udowodni swoje prawo zgodnie z art. 19.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 26.05.2017. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 19 odesłanieKto ma czek, przenośny przez indos, będzie uważany za prawnego posiadacza, jeżeli wykaże prawo swoje nieprzerwanym szeregiem indosów, chociażby ostatni indos był in blanco. Przekreślone indosy uważa się w tym względzie z…
Odsyła do (1)
- Prawo czekowe art. 19 odesłanie