Art. 67 Prawo czekowe
Aktualne brzmienie
Art. 67.Prawo miejsca płatności czeku określa:
1)czy czek może być płatny tylko za okazaniem, czy też może być płatny w pewien czas po okazaniu oraz jakie są skutki umieszczenia w czeku późniejszej daty wystawienia;
2)termin do przedstawienia;
3)czy czek może być przyjęty, certyfikowany, potwierdzony lub wizowany oraz jakie są skutki tych oświadczeń;
4)czy posiadacz może żądać zapłaty częściowej oraz czy jest zobowiązany do jej przyjęcia;
5)czy czek może być zakreślony albo zaopatrzony zastrzeżeniem „przelać na rachunek” lub innem równoznacznem oraz jakie są skutki tych oświadczeń;
6)czy posiadacz ma szczególne prawa do pokrycia oraz jaki jest ich charakter;
7)czy wystawca może czek odwołać lub sprzeciwić się jego zapłacie;
8)jakie środki należy przedsięwziąć w razie zaginięcia lub kradzieży czeku;
9)czy protest lub równoznaczne stwierdzenie jest potrzebne do zachowania prawa zwrotnego poszukiwania przeciw indosantom, wystawcy oraz innym zobowiązanym.
Prostym językiem
Przepis wskazuje, że prawo obowiązujące w miejscu płatności czeku decyduje o wielu kwestiach związanych z czekiem. Dotyczy to między innymi terminu przedstawienia czeku, możliwości jego przyjęcia lub potwierdzenia, a także praw posiadacza do żądania częściowej zapłaty. Określa również, czy wystawca może odwołać czek i jakie czynności należy podjąć w przypadku jego zaginięcia.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 26.05.2017. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.