Art. 14 Prawo probiercze
Aktualne brzmienie
Art. 14.Do oznaczania wyrobów z metali szlachetnych cechami probierczymi stosuje się następujące rodzaje cech:
1)cechę podstawową, informującą o rodzaju metalu szlachetnego i jego próbie, a także wskazującą urząd, który dokonał oznaczenia;
2)cechę dodatkową, określającą wyłącznie rodzaj metalu szlachetnego;
3)cechę pomocniczą, służącą potwierdzaniu ważności wcześniej umieszczonych polskich cech probierczych;
4)cechę główną, służącą oznaczaniu surowców, półfabrykatów oraz złomu.
Prostym językiem
Przepis wymienia cztery rodzaje cech probierczych używanych do oznaczania wyrobów z metali szlachetnych. Cecha podstawowa informuje o rodzaju metalu, jego próbie i urzędzie, który dokonał oznaczenia. Cecha dodatkowa określa tylko rodzaj metalu, a cecha pomocnicza potwierdza ważność wcześniejszych polskich cech. Cecha główna służy do oznaczania surowców, półfabrykatów i złomu.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.
Tekst ujednolicony ISAP, stan prawny na 5.10.2026, tekst z 24.03.2023. Wiążący jest tekst ogłoszony w Dzienniku Ustaw: oficjalny PDF ↗ · otwórz w wyszukiwarce · kanał Atom · zgłoś błąd
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.
Powiązane przepisy
- art. 3 pkt 1 definicjawyrób z metalu szlachetnego – wyrób, w którym zawartość metalu szlachetnego nie jest niższa niż zawartość odpowiadająca najniższej próbie obowiązującej dla danego metalu szlachetnego;
- art. 3 pkt 3 definicjacecha probiercza – prawnie chroniony znak urzędowy potwierdzający zawartość metalu szlachetnego w wyrobie;
- art. 3 pkt 7 definicjapróba – stosunek masy czystego metalu szlachetnego zawartego w stopie do masy stopu wyrażony w częściach tysięcznych;