1.Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, w szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków lub składek na ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy prawa proporcjonalnemu podziałowi na część traktowaną jak wierzytelność powstała przed dniem otwarcia postępowania oraz część traktowaną jak wierzytelność powstająca po dniu otwarcia postępowania.
2.Jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego dłużnika środka trwałego w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm. ) oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, z późn. zm. ) do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.
3.Jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych wymaga sporządzenia deklaracji lub innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części wierzytelności, o której mowa w ust. 1, ujmuje się w odrębnych deklaracjach lub innych tego typu dokumentach.
Prostym językiem
Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w którym otwarto postępowanie restrukturyzacyjne, dzieli się proporcjonalnie na część sprzed otwarcia i część po otwarciu postępowania. Dotyczy to między innymi czynszu najmu, dzierżawy, podatków i składek na ubezpieczenia społeczne. Ta sama zasada stosuje się do umowy leasingu, jeśli przedmiot leasingu nie jest środkiem trwałym u dłużnika. Przy rozliczeniach z urzędem skarbowym lub ZUS każdą część wierzytelności wykazuje się w osobnej deklaracji.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.