Art. 31 ust. 2 ustawa o obligacjach

Prostym językiem

Przepis reguluje ustanowienie hipoteki jako zabezpieczenia wierzytelności obligatariuszy. Określa, że następuje ono na podstawie oświadczenia woli właściciela nieruchomości, użytkownika wieczystego lub wierzyciela hipotecznego. Wpis w księdze wieczystej musi wskazywać m.in. decyzję emitenta o emisji, sumę hipoteki, wartość nominalną i maksymalną liczbę obligacji, warunki wypłaty oprocentowania oraz termin i sposób wykupu obligacji. Obligatariusze nie są oznaczani imiennie. Przed emisją emitent musi zawrzeć pisemną umowę z administratorem hipoteki, który działa we własnym imieniu na rachunek obligatariuszy. Administrator hipoteki może być bankiem-reprezentantem. W przypadku wygaśnięcia umowy administrator wykonuje prawa do czasu zawarcia nowej umowy. Nie stosuje się do niego przepisu art. 68² ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Tytułem do wykreślenia hipoteki są oświadczenia emitenta o niedojściu emisji do skutku, administratora o zmianie warunków zabezpieczenia lub podmiotu prowadzącego depozyt potwierdzającego wykup obligacji. Do przeniesienia obligacji zabezpieczonej hipoteką nie stosuje się art. 245¹ Kodeksu cywilnego.

Opis wygenerowany automatycznie na podstawie powyższego przepisu. Wiążący jest tekst przepisu.