Pytanie
Czy zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Działalności 1, który zgodnie z opisem stanu faktycznego, został wydzielony i sprzedany do Nabywcy, stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, w związku z czym Nabywca będzie uprawniony do amortyzacji wartości firmy, o której mowa w art. 16g ust. 2 ustawy o CIT?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 1) Stanowisko Zainteresowanych w sprawie Zdaniem Zainteresowanych, zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Działalności 1, który zgodnie z opisem stanu faktycznego, został wydzielony i sprzedany do Nabywcy, stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), w związku z czym Nabywca będzie uprawniony do amortyzacji wartości firmy, o której mowa w art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.
Część wspólna uzasadnienia Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa („ZCP”) rozumieć należy organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Analogiczną definicję zawiera art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Wykładnia terminu ZCP ma kluczowe znaczenie dla oceny podatkowej Zainteresowanych oraz rozstrzyga m.in. o tym, że dokonana Transakcja jest wyłączona z opodatkowania VAT.
Stąd, w ocenie Sprzedawcy przedmiotem interpretacji powinna być wykładnia tego terminu i tym samym ocena, czy przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja będzie wyłączona z opodatkowania VAT (Obowiązek organów do dokonania takiej klasyfikacji znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach sądów administracyjnych - m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego („NSA”) z dnia listopada 2010 r. (sygn. akt II FSK 1019/09), w wyroku NSA z dnia 6 stycznia 2010 r. (sygn. akt I FSK 1216/09), w wyroku NSA z dnia 9 października 2008 r. (sygn. akt I FSK 1239/07), w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego („WSA”) w Krakowie z dnia 9 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Kr 1691/11), w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 26 maja 2009 r. (sygn. akt I SA/Bd 197/09) oraz w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 lutego 2009 r. (sygn. akt I SA/Gl 1044/08)).
Zgodnie z przyjętą przez organy podatkowe, sądy administracyjne oraz Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”) praktyką (vide: wyrok TSUE C-444/10, interpretacja indywidualna Znak: 0111-KDIB3-3.4012.484.2023.4.MW, wyrok NSA o sygn. akt I FSK 1449/20), dla identyfikacji ZCP konieczne jest ustalenie: 1) czy przedmiotem zdarzenia podlegającego ocenie jest zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, 2) czy ten zespół składników, w istniejącym przedsiębiorstwie, jest wyodrębniony: a. organizacyjnie, b. finansowo, c. funkcjonalnie.
Zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych. Ustawy o CIT i VAT nie definiują pojęcia „zespołu składników majątkowych” tworzących zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Przyjmuje się jednak, że składniki majątkowe i niemajątkowe (w tym zobowiązania) tworzą zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeśli są one w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Dla przykładu w interpretacji indywidualnej z dnia 25 października 2024 r. (Znak: 0114-KDIP1-1.4012.583.2024.4.MM) organ wskazał, iż: „Z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na ZCP Nieruchomości będzie cechował się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym oraz będzie posiadał zdolność funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.
(...) Do majątku ZCP Nieruchomości, który będzie wydzielany do Spółki zostaną przypisane również zobowiązania związane z tą częścią działalności.” Podobnie rozstrzygnął organ w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.633.2021.1.AW. Jednocześnie, składniki materialne i niematerialne (ich zespół) muszą być przeznaczone w obrębie istniejącego przedsiębiorstwa do realizacji określonych zadań gospodarczych (por. wyrok NSA z dnia 3 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 1449/20; wyrok NSA z dnia 14 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2093/18).
W ocenie Sprzedawcy składniki materialne i niematerialnych tworzące Działalność 1 stanowiły zespół składników - były to elementy, których wyodrębnienie nie miało charakteru przypadkowego i nastąpiło w związku z koniecznością wyodrębnienia działalności, do której były wykorzystywane. Były to elementy o ścisłym powiązaniu funkcjonalnym - zespół ten był przeznaczony do realizacji określonego celu gospodarczego, tj. prowadzenia Działalności 1 i były dla tej działalności niezbędne.
Wyodrębnienie organizacyjne Zgodnie z utrwaloną praktyką „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako np. dział, wydział, oddział. Ocena ta musi być dokonana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie całość)” (interpretacja indywidualna Znak: 1061-IPTPP3.4512.541.2016.2.ALN).
Jednocześnie, „zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych, wydzielony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół funkcjonalnie powiązanych składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, może być uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa nawet jeśli nie nadano mu formy działu, wydziału czy temu podobnej formalnej jednostki. Potwierdza to wyrok TSUE z dnia 6 stycznia 2023 r., C-729/21, w którym zasadniczą wagę przywiązano do tego, czy zbywane aktywa są wystarczające do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, a nie do kwestii formalnych” (wyrok NSA o sygn. akt I FSK 1449/20).
Podobne rozstrzygnięcie zawiera interpretacja indywidualna z dnia 28 lipca 2025 r. (Znak: 0112-KDIL1-2.4012.283.2025.2.DM), gdzie wskazano: „Należy więc uznać, że pomimo braku formalnego wyodrębnienia organizacyjnego ZCP będzie faktycznie wyodrębniony organizacyjnie, tj. posiadał swoje miejsce w strukturach Pana działalności, tj.: (...). Z kolei jeśli dana jednostka/dział posiada swoje miejsce w strukturach przedsiębiorstwa, może być traktowana jako odpowiednio wyodrębniona, nawet bez formalnych działań w tym zakresie, wystarczające jest wówczas wyodrębnienie faktyczne, co potwierdza przywołany wyrok oraz przepisy, a który to warunek Pan spełni”.
Analogicznie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wypowiadał się także w interpretacji indywidualnej z dnia 30 października 2025 r. (Znak: 0114-KDIP1-1.4012.708.2025.2.EW) oraz interpretacji indywidualnej z dnia 8 września 2025 r. (Znak: 0111-KDIB3-3.4012.416.2025.4.JSU). W świetle powyższego, w ocenie Sprzedawcy Działalność 1 spełnia warunki dla uznania jej za wyodrębnioną organizacyjnie, mimo braku jej formalnego wydzielenia w ramach struktury Sprzedawcy.
Działalność 1 stanowi odrębny od pozostałych elementów Przedsiębiorstwa zespół składników, za pomocą którego prowadzona była określona działalność - odrębność ta zaznacza się m.in. poprzez wyodrębnienie określonego zakresu działalności, wyodrębnienie personelu, wyposażenia i asortymentu oraz wyodrębnienie procesów (…), które mogły zostać jednoznacznie przypisane i przeniesione w ramach Transakcji.
Pozostałe aktywa nie były związane z prowadzoną przez Sprzedawcę Działalnością 1. Wyodrębnienie finansowe Zgodnie z przyjętą praktyką organów podatkowych, wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie danych finansowych do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Powyższe poparte jest również licznymi wyrokami sądów administracyjnych (wyroki NSA o sygnaturach akt II FSK 2463/16, II FSK 2991/15, I FSK 1797/17).
Powyższe poparte jest również licznymi interpretacjami indywidualnymi (np. interpretacja indywidualna z 3 listopada 2025 r., Znak: 0113-KDIPT1-2.4012.872.2025.1.AB, interpretacja indywidualna z 29 października 2025 r., Znak: 0113-KDIPT1-1.4012.935.2025.1.ŻR, interpretacja indywidualna z 15 października 2025 r., Znak: 0111-KDIB3-3.4012.518.2025.4.AW).
Możliwość zapewnienia odpowiedniej ewidencji zdarzeń gospodarczych oraz ich przyporządkowanie do Działalności 1 nastąpiło poprzez: - utworzenie dedykowanych MPK dla wszystkich procesów poszczególnych Lokali, - rozszerzenie analityki kont o lokalizację poszczególnych Lokali, - oznaczanie dokumentów księgowych tak, aby były jednoznacznie przypisane do MPK Lokali, - wydzielenie centrów odpowiedzialności, - stosowanie kluczy alokacji jedynie w zakresie kosztów wspólnych (np. media, IT).
Jednocześnie, występowanie elementów wspólnych (np. rachunek bankowy) dla Działalności 1 i pozostałej działalności Sprzedawcy nie wpływa na tę ocenę z uwagi na fakt, iż dzięki wprowadzonym metodom prowadzenie ewidencji operacje dokonywane na tym rachunku można przypisać do Działalności 1. Powyższe, jednoznacznie przesądza o wyodrębnieniu finansowym Działalności 1 w ramach Sprzedawcy. Wyodrębnienie funkcjonalne Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych i samodzielną możliwość realizowania tych zadań.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe i niemajątkowe wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnej jednostki.
Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie „(...) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy” (wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 557/21).
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku „(...) w przypadku wyodrębnienia funkcjonalnego należy mieć na względzie, czy zorganizowana część jest w stanie realizować zadania gospodarcze. Musi przy tym mieć ona zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 534/21, orzeczenie prawomocne).
Niniejsze stanowisko zostało również podzielone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Bd 57/19 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Po 747/19. Przeniesiony na Nabywcę zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Działalność 1 stanowił wystarczające zaplecze do kontynuacji w ramach Nabywcy działalności prowadzonej dotychczas przez Sprzedawcę w tym zakresie.
Potwierdza to m.in. fakt, że po przeniesieniu Działalności 1, wspomniana działalność jest kontynuowana przez Nabywcę, który jest zdolny, przy wykorzystaniu przeniesionego zespołu składników materialnych i niematerialnych, wykonywać określone zadania gospodarcze. Natomiast Sprzedawca zaprzestał działalności w tym zakresie.
Działalność 1 posiadała wszelkie elementy niezbędne do prowadzenia działalności 1, w szczególności: - asortyment produktów - asortymentu oferowany w ramach Działalności 1 jest zasadniczo odmienny od asortymentu oferowanego przez Sprzedawcę w punktach sprzedaży niestanowiących elementu Działalności 1, - dedykowany personel - pracownicy przypisani do Działalności 1 wykonywali wyłącznie zadania z nią związane, - wyposażenie i infrastruktura - Działalność 1 prowadzona jest w oparciu o własny zestaw środków trwałych, a także wyposażenia oraz urządzenia, znajdujących się w dyspozycji Spółki, wykorzystywanych wyłącznie na potrzeby tej działalności.
W skład wyposażenia punktów (…) wchodzą m.in.: regały, meble ekspozycyjne, komputery, drukarki, system oświetlenia, system przeciwpożarowy oraz urządzenia mobilne. Wszystkie te elementy są integralną częścią infrastruktury niezbędnej do świadczenia usług (…) oraz sprzedaży asortymentu (…), - asortyment i zapasy - wszystkie zapasy dotyczyły wyłącznie Działalności 1 i stanowiły samodzielny oraz kompletny zakres towarów niezbędnych do prowadzenia sprzedaży. Działalność 1 realizowała też wszystkie niezbędne z perspektywy operacyjnej funkcje przy wykorzystaniu własnych zasobów lub na mocy umów zawartych z podmiotami trzecimi.
Po Transakcji, Działalność 1 będzie realizowała tożsame funkcje z wykorzystaniem własnych zasobów lub na mocy umów zawartych z podmiotami trzecimi. Zakres i sposób prowadzenia działalności pozostanie zasadniczo niezmieniony. Należy wskazać, że przez wyodrębnienie funkcjonalne, należy rozumieć przypisanie do zorganizowanej części przedsiębiorstwa takich składników materialnych i niematerialnych, które stanowią kluczowe elementy pozwalające prowadzić działalność gospodarczą w określonym zakresie.
Wyodrębnienie funkcjonalne nie oznacza przy tym, że zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie może korzystać ze wsparcia podmiotów trzecich poprzez nabywanie od nich określonych usług, które uzupełniają prowadzoną główną działalność gospodarczą. Dodatkowo, Nabywca, dysponując na podstawie umowy najmu prawem do korzystania z urządzeń (…) na warunkach tożsamych z warunkami, na jakich korzystał z nich Sprzedawca, posiada pełne zaplecze niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności (…), w tym świadczenia specjalistycznych usług (…).
Umowa najmu urządzeń (…) zapewnia Nabywcy dostęp do specjalistycznego sprzętu stanowiącego integralną część infrastruktury niezbędnej do świadczenia usług (…), na tych samych zasadach co przed Transakcją. W konsekwencji, po przeprowadzeniu Transakcji Działalność 1 funkcjonuje jako samodzielna i niezależna działalność gospodarcza, zdolna do realizacji przypisanych jej zadań bez konieczności podejmowania dodatkowych istotnych działań organizacyjnych, w szczególności w zakresie pozyskania kluczowego wyposażenia. Należy wskazać, że Działalność 1 stanowiła zbiór powiązanych ze sobą wzajemnie elementów składających się na majątek Sprzedawcy, będąc zdolnym do kontynuacji działalności po sprzedaży.
W wyniku Transakcji nastąpiło przeniesienie odpowiednich zasobów, pozwalających na prowadzenie działalności i podejmowanie decyzji gospodarczych z uwzględnieniem odpowiednich czynników wewnętrznych i zewnętrznych, co determinuje dalsze funkcjonowanie Działalności 1, w nowej strukturze Nabywcy. Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w odniesieniu do pytania nr 1 W świetle wyżej przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa i argumentów należy stwierdzić, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Działalność 1 stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
Należy zauważyć, że jak wskazali Zainteresowani, Działalność 1 stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym stosownych zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonego celu gospodarczego (prowadzenia działalności), która została wyodrębniona w wewnętrznej strukturze Sprzedawcy na płaszczyźnie: - organizacyjnej, tj. stanowiła wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym stosownych zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania; - finansowej, tj. na podstawie prowadzonej przez Sprzedawcę ewidencji księgowej możliwym było przyporządkowanie przede wszystkim kosztów oraz stosownych zobowiązań do wyodrębnionej działalności; - funkcjonalnej, tj. opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących Działalność 1 był wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań gospodarczych, a gospodarczą niezależność jednostki wzmacniało organizacyjne i finansowe wyodrębnienie przypisanych do Działalności 1 składników materialnych i niematerialnych, w tym stosownych zobowiązań.
Zdaniem Zainteresowanych, przeniesiony na Nabywcę zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Działalność 1 stanowił wystarczające zaplecze do kontynuacji w ramach Nabywcy działalności prowadzonej dotychczas przez Sprzedawcę w tym zakresie. Potwierdza to m.in. fakt, że po przeniesieniu Działalności 1, wspomniana działalność jest kontynuowana przez Nabywcę, który jest zdolny, przy wykorzystaniu przeniesionego zespołu składników materialnych i niematerialnych, wykonywać określone zadania gospodarcze. Natomiast Sprzedawca zaprzestał działalności w tym zakresie. W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawców przedmiot Transakcji stanowił ZCP.
Jednocześnie zgodnie z art. 16b ust. 2 ustawy o CIT wartość początkową firmy stanowi dodatnia różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z art. 16b ust. 3 i 5 ustawy o CIT a wartością rynkową składników majątkowych wchodzących w skład kupionego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części z dnia kupna. Stosownie do art. 16b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT amortyzacji podlega również (niezależnie od przewidywanego okresu używania) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w wyniku nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze kupna.
Tym samym, w ocenie Wnioskodawców, Nabywca będzie uprawniony do amortyzacji wartości firmy w związku z nabyciem ZCP w postaci Działalności 1. Tak więc zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci Działalności 1, który zgodnie z opisem stanu faktycznego, został wydzielony i sprzedany do Nabywcy, stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT, w związku z czym Nabywca będzie uprawniony do amortyzacji wartości firmy, o której mowa w art. 16g ust. 2 ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, wyroków sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym: Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.