Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Działalność prowadzona jest na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od marca 2012 r. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a obecna forma opodatkowania działalności gospodarczej Wnioskodawcy to zryczałtowany podatek dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przeważającym przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest działalność obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania (kod PKD2025 55.20.Z).
W roku 2018 Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył (na podstawie umowy sprzedaży) nieruchomość gruntową w (…) (sprzedającym była osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej) na którą składała się działka o nr 1. Wnioskodawca nabył wyżej wymienioną nieruchomość przed wejściem w związek małżeński i stanowi ona jego majątek osobisty. Następnie, Wnioskodawca wybudował na wspomnianej nieruchomości dwa budynki: · Budynek 1: budynek jednorodzinny (jednolokaIowy) o funkcji mieszkalnej, · Budynek 2: budynek o funkcji mieszkalnej (dwulokalowy).
Od chwili uzyskania pozwolenia na użytkowanie Budynku 1 i 2 (co nastąpiło w roku 2019), nieruchomość jest wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy – Budynki 1 i 2 są wynajmowane turystom. Nieruchomość wraz ze znajdującymi się na niej budynkami stanowią środki trwałe Wnioskodawcy (wprowadzone do ewidencji środków trwałych). Poza wybudowaniem Budynku 1 i 2 Wnioskodawca nie dokonywał od roku 2019 (i nie planuje dokonywać) ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości.
Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości zabudowanej Budynkami 1 i 2. Wnioskodawca rozważa dwa warianty sprzedaży – wybór wariantu będzie zależał od preferencji kupującego oraz aktualnych warunków rynkowych (w tym chłonności rynku lokalnego): · Wariant 1: sprzedaż nieruchomości w obecnym stanie – tj. zabudowanej Budynkami 1 i 2. · Wariant 2: uzyskanie dla lokali w Budynkach 1 i 2 zaświadczenia o samodzielności tychże lokali i następcza sprzedaż poszczególnych lokali (jako mieszkalnych nieruchomości lokalowych) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych Budynków 1 lub 2. Sprzedaż nastąpi na rzecz osoby (lub osób) fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej lub na rzecz przedsiębiorcy (przedsiębiorców).
Sprzedaż nastąpi nie później niż do końca roku 2027. Wnioskodawca powziął wątpliwości co do skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości (wydzielonych w sposób opisany powyżej) na gruncie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – dalej „Zryczałtowany PIT” oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – dalej „VAT”.
Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że: · nabycie nieruchomości w roku 2018 nie podlegało VAT – Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości, · nieruchomość nie jest i nie będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę do prowadzenia działalności zwolnionej z VAT.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego przedstawionego w piśmie z 24 sierpnia 2026 r. W roku 2018 Pan w ramach majątku prywatnego nabył (na podstawie umowy sprzedaży) nieruchomość gruntową w (…) (sprzedającym była osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej) na którą składała się działka o nr 1. Budynek 1 i 2 stanowią Pana środek trwały (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), natomiast nieruchomość (grunt) nie została wprowadzona do Pana ewidencji środków trwałych. Wskazał Pan, że wniosek dotyczy korekty dziesięcioletniej określonej w art. 91 ust. 2 VAT.
Korekta miałaby dotyczyć podatku naliczonego związanego z nakładami inwestycyjnymi związanymi z budową Budynków 1 i 2 – tj. zarówno towarami (np. materiały budowalne i wykończeniowe) i usługami (np. usługi budowlane, instalacyjne). Nakłady inwestycyjne powiększały wartość Pana środków trwałych – tj. Budynków 1 i 2. Wydatki (wartość nabytych towarów i usług) poniesione na budowę nieruchomości powiększały wartość środka trwałego (który następnie podlegał amortyzacji). Wartość środka trwałego jakim są Budynki 1 i 2 wynosi (…) zł. Jednocześnie wskazał Pan, że w ewidencji środków trwałych, ww. Budynki zostały ujęte łączne jako jeden środek trwały.
Wydatki na wybudowanie Budynków 1 i 2 na działce 1 udokumentowano fakturami VAT na Pana działalność gospodarczą. Przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wskazał Pan, że datą oddania do użytkowania i wprowadzenia do ewidencji środków trwałych Budynków 1 i 2 był 1 lipca 2019 r. (nieruchomości stanowią Pana jeden środek trwały w ewidencji). Natomiast nieruchomość (grunt) nie została wprowadzona do Pana ewidencji środków trwałych. Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług 1. Czy do dostaw wydzielonych nieruchomości w Wariancie 1 albo Wariancie 2 znajdzie zastosowanie zwolnienie przedmiotowe z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT?
(pytanie oznaczone we wniosku nr 2) 2. Za jaki okres Wnioskodawca będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 VAT w związku ze sprzedażą nieruchomości w Wariancie 1 albo Wariancie 2? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy w Wariancie 1 albo Wariancie 2 znajdzie zastosowanie zwolnienie przedmiotowe z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT, zwolniona z podatku jest dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: · dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, · pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Pierwsze zasiedlenie zgodnie z art. 2 pkt 14 VAT – oznacza oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: · wybudowaniu lub · ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W ocenie Wnioskodawcy dostawa nieruchomości (niezależnie od tego czy nastąpi w Wariancie 1 czy w Wariancie 2) spełni warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT ponieważ: · dostawa nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia ponieważ nieruchomość jest wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy od roku 2019 – tym samym należy uznać, że w tamtym czasie doszło do pierwszego zasiedlenia (w ramach użytkowania na potrzeby własne Wnioskodawcy).
Ewentualna sprzedaż lokali w Wariancie 2 nie spowoduje, że każda z wydzielonych nieruchomości lokalowych jest zasiedlana od nowa (nie następuje „przerwanie" zasiedlenia), · minęły ponad 2 lata od pierwszego zasiedlenia, tj. od roku 2019, · nie dokonywano oraz nie będą dokonywane ulepszenia przekraczające 30% wartości początkowej nieruchomości. Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT ma charakter automatyczny i będzie miało zastosowanie zarówno do sprzedaży na rzecz osoby fizycznej nieprowadzących działalności gospodarczej, jak i przy sprzedaży na rzecz podatników VAT (o ile strony umowy sprzedaży nie skorzystają z dobrowolnej rezygnacji ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 10 VAT). Ad.
2 Zdaniem Wnioskodawcy, niezależnie od wariantu sprzedaży (Wariant 1 albo Wariant 2) będzie on zobowiązany do jednorazowej korekty podatku naliczonego zgodnie z art. 91 ust. 2 VAT za okres od roku gdy nieruchomość została oddane do użytkowania (2019) do roku dokonania dostawy (sprzedaży) nieruchomości (zakładając że sprzedaż nastąpi w ciągu 10 letniego terminu z art. 91 ust. 2 VAT). W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku gdy dostawa nieruchomości w Wariancie 1 albo Wariancie 2 spełni warunki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT, to Wnioskodawca będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ust. 2 VAT.
Zgodnie z art. 91 ust. 4-6 VAT, sprzedaż nieruchomości w trakcie tego okresu, jeżeli następuje ze zwolnieniem, traktuje się jak wykorzystanie nieruchomości do czynności zwolnionych przez pozostały okres korekty. Skutkuje to obowiązkiem jednorazowej korekty „in minus" naliczonego VAT w proporcji odpowiadającej liczbie pozostałych lat z 10-letniego okresu. Przykładowo, gdyby sprzedaż (dostawa) nieruchomości nastąpiła w roku 2027, to korekta obejmie 2 lata – rok 2027 (rok sprzedaży) oraz rok 2028 (10-letni termin byłby liczony od roku 2019 włącznie).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą i jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Przeważającym przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności jest działalność obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania. W roku 2018 nabył Pan na podstawie umowy sprzedaży nieruchomość gruntową, na którą składała się działka o nr 1. Nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości. Nabył ją Pan przed wejściem w związek małżeński i stanowi ona Pana majątek osobisty.
Po nabyciu ww. działki wybudował Pan Budynki 1 i 2, które uzyskały pozwolenie na użytkowanie oraz zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w roku 2019: · Budynek 1: budynek jednorodzinny (jednolokalowy) o funkcji mieszkalnej, · Budynek 2: budynek o funkcji mieszkalnej (dwulokalowy). Wydatki zostały udokumentowane fakturami VAT na Pana działalność gospodarczą. Przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Budynki 1 i 2 są wynajmowane turystom. Poza wybudowaniem ww. Budynków nie dokonywał/nie planuje dokonywać Pan ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej nieruchomości.
Zamierza dokonać Pan sprzedaży nieruchomości zabudowanej Budynkami 1 i 2. Rozważa Pan dwa warianty sprzedaży, który będzie zależał od preferencji kupującego oraz aktualnych warunków rynkowych: · Wariant 1: sprzedaż nieruchomości w obecnym stanie – tj. zabudowanej Budynkami 1 i 2, · Wariant 2: uzyskanie dla lokali w Budynkach 1 i 2 zaświadczenia o samodzielności tychże lokali i następcza sprzedaż poszczególnych lokali wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych Budynków 1 i 2. W związku z powyższym – jak Pan wskazał – wykorzystywał Pan ww. Budynki do działalności gospodarczej – działalność obiektów noclegowych turystycznych i miejsc krótkotrwałego zakwaterowania, czyli do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
Oznacza to, że nieruchomości te mają bezpośredni związek z Pana przedsiębiorstwem. Tym samym spełnione zostały przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Sprzedaż składników majątku wchodzących w skład majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Biorąc zatem pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, że planowana przez Pana sprzedaż Budynków 1 i 2, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez Pana jako podatnika podatku VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a czynność dostawy opisanych nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Pana wątpliwości dotyczą czy dostawa wydzielonych nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: · w wariancie 1: sprzedaż nieruchomości w obecnym stanie – tj. zabudowanej Budynkami 1 i 2, · w wariancie 2: uzyskanie dla lokali w Budynkach 1 i 2 zaświadczenia o samodzielności tychże lokali i następcza sprzedaż poszczególnych lokali (jako mieszkalnych nieruchomości lokalowych) wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych Budynków 1 lub 2. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy: Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z uregulowania tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Według art. 2 pkt 14 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy: Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2) złożą: a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy: Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: 1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a; 3) adres budynku, budowli lub ich części.
W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym: W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Wobec tego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Jak wskazano w opisie sprawy, przyszła dostawa Budynków 1 i 2 położonych na działce nr 1 nie będzie w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a od pierwszego ich zasiedlenia upłynie okres co najmniej 2 lat.
Ponadto, nie były/nie będą przez Pana ponoszone wydatki na ulepszenie ww. Budynków, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości początkowej. W związku z tym, planowana transakcja sprzedaży Budynków 1 i 2 – wariant 1 znajdujących się na działce nr 1 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ zostaną spełnione wszystkie warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia, o których mowa w tym przepisie. Odpowiednio zwolnieniem tym objęta będzie także dostawa gruntu, na którym ww. Budynki są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.
Natomiast odnosząc się do planowanej transakcji sprzedaży wyodrębnionych lokali w Budynkach 1 i 2 – wariant 2 – z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232 ze zm.). O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali: Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy: Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. W świetle art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali: Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
Oznacza to, że dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez odpowiedni organ władzy publicznej. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej oraz określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.
Z kolei z art. 2 ust. 4 cyt. ustawy wynika, że: Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
Treść przywołanych wyżej przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspokajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału.
Według art. 3 ust. 1 cyt. ustawy: W razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy: Nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Stosownie natomiast do treści art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali: 1. Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego współwłasność.
2. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest wpis do księgi wieczystej. Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
W przedmiotowej sprawie – celem ustalenia przedmiotu dostawy – wskazać należy, że – jak stanowi art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”: Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.
Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym: · grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej), · budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe), · części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe). Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: § 1. Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. § 2. Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego: Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 50 Kodeksu cywilnego: Za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością.
Zatem odnosząc się do opodatkowania dostawy wyodrębnionych lokali wraz z udziałem w częściach wspólnych Budynków 1 i 2 oraz udziałem w gruncie działki nr 1, na której nieruchomości są usytuowane należy wskazać, że z opisu sprawy wynika, że Budynki 1 i 2, z których wyodrębnione zostaną lokale, zostały już zasiedlone. Na fakt wystąpienia pierwszego zasiedlenia nie wpłynie więc wyodrębnienie poszczególnych lokali w Budynkach. Ustanowienie odrębnej własności lokali, nie stanowi ani wybudowania/ulepszenia danego lokalu, ani też wybudowania/ulepszenia budynku, czy też jego części.
Ustanowienie odrębnej własności lokali w budynku nie kreuje zatem możliwości wystąpienia kolejnego pierwszego zasiedlenia w odniesieniu do tego budynku, czy też w odniesieniu do jego części. Należy tutaj zauważyć, że pojęcie pierwszego zasiedlenia odnosi się do budynku, budowli lub ich części. Przy czym za część budynku należy uznać pewien fizycznie określony fragment jego struktury, bez względu na to czy stanowi odrębną nieruchomość lokalową czy część składową nieruchomości budynkowej. Zatem, planowane dokonanie przez Pana ustanowienie odrębnej własności lokali, będzie dotyczyło tej samej części budynku, w stosunku do której miało już miejsce pierwsze zasiedlenie.
Zatem w rozpatrywanej sprawie przesłanki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zostaną spełnione, gdyż dostawa wyodrębnionych lokali nie będzie dokonywana w ramach ich pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem Budynków 1 i 2, a dostawą znajdujących się w tych nieruchomościach wyodrębnionych lokali upłyną dwa lata. Ponadto nie ponosił/nie będzie ponosił Pan wydatków na ulepszenie ww. lokali, które w świetle przepisów o podatku dochodowym osiągnęłyby lub przekroczyłyby 30% ich wartości początkowej.
Tym samym, dostawa wyodrębnionych lokali znajdujących się w istniejących Budynkach 1 i 2 wraz z udziałem w częściach wspólnych Budynków, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji dostawa udziału w gruncie, na którym znajdują się ww. Budynki, tj. działce nr 1, przy uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie objęta zwolnieniem od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W związku z tym, planowana transakcja sprzedaży wyodrębnionych lokali w Budynkach 1 i 2 będzie korzystała ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ zostaną spełnione wszystkie warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia, o których mowa w tym przepisie. Odpowiednio zwolnieniem tym objęta będzie także dostawa gruntu, na którym ww. Budynki są posadowione, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że transakcja sprzedaży Budynków 1 i 2 w wariancie 1 oraz wyodrębnionych lokali z Budynków 1 i 2 wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych w wariancie 2 będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe. Ponadto, ma Pan wątpliwości w odniesieniu do okresu korekty podatku naliczonego odliczonego od nakładów inwestycyjnych na budowę Budynków 1 i 2. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.
W myśl tego przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W przywołanym przepisie wyrażona została ogólna zasada, w myśl której prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej reguła wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.
W myśl art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Stosownie natomiast do treści art. 91 ust. 2 ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. W myśl natomiast art. 91 ust. 4 ustawy: W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Stosownie do art. 91 ust. 5 ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Przepis art. 91 ust. 6 ustawy stanowi, że: W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną: opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi; zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
W myśl art. 91 ust. 7 ustawy: Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Stosownie do art. 91 ust. 7a ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
W oparciu o art. 91 ust. 7b ustawy: W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Jak stanowi ust. 7c powołanego artykułu: Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje – korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
W myśl art. 91 ust. 7d ustawy: W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 8 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, do korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych (np. ze związanych z czynnościami niedającymi prawa do odliczenia na związane z czynnościami opodatkowanymi lub na odwrót), wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik odliczył podatek naliczony w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona na dany rok.
Ponadto, przepisy art. 91 ust. 4 i ust. 5 ustawy wprowadzają szczególny przypadek korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości – zbywa dany środek trwały. W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych – przyjmuje się fikcję prawną, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej, aż do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu dokonania sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe okresy. Korekty dokonuje się w deklaracji za miesiąc, w którym dokonano sprzedaży.
Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do korekty okres towar ten służy w całości czynnościom dającym prawo do odliczenia. Natomiast, jeśli sprzedaż była zwolniona, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nabył Pan działkę nr 1 w roku 2018. Następnie wybudował Pan na niej Budynki 1 i 2, które jako przedmiot prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej były wynajmowane w późniejszym czasie. 1 lipca 2019 r. Budynki 1 i 2 zostały oddane do użytkowania i wprowadzone do ewidencji środków trwałych.
Wykorzystywane były do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wartość początkowa Budynków 1 i 2 przekracza 15.000 zł i wynosi (…) zł. Sprzedaż nastąpi nie później niż do końca roku 2027. Jak wskazano wyżej, dostawa ww. Budynków, objętych zakresem wniosku, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że w dniu zbycia Budynków zmieni się ich przeznaczenie. Najpierw wykorzystywał Pan nieruchomości objęte zakresem wniosku, do czynności opodatkowanych. Jednakże w momencie sprzedaży nastąpi zmiana przeznaczenia tych Budynków do czynności zwolnionych od podatku.
Tym samym w zakresie korekty odliczonego podatku od wydatków poniesionych na budowę Budynków, oddanych do użytkowania w roku 2019, stwierdzić należy, że zastosowanie znajdą powołane regulacje art. 91 ust. 4-6 ustawy, w myśl których należy dokonać korekty podatku na zasadach przewidzianych w tych przepisach. Okres korekty w stosunku do Budynków, objętych zakresem wniosku, zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy, wynosi 10 lat, licząc od końca roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Jeśli więc sprzeda Pan ww. nieruchomości w roku 2027, a sprzedaż będzie zwolniona od podatku, spowoduje to zmianę przeznaczenia przedmiotowych nieruchomości.
Będzie Pan wówczas miał obowiązek dokonać korekty odliczonego podatku dotyczącego tych Budynków. Tym samym będzie miał Pan obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku dotyczącego nakładów inwestycyjnych związanych z budową Budynków 1 i 2 w wysokości 2/10 odliczonego podatku. Podsumowując, stwierdzam, że w związku ze sprzedażą nieruchomości w wariancie 1 albo wariancie 2 będzie miał Pan obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku dotyczącego nakładów inwestycyjnych związanych z budową Budynków 1 i 2 w wysokości 2/10 odliczonego podatku.
Korekty tej należy dokonać jednorazowo, w odniesieniu do pozostałego okresu korekty, w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż Budynków 1 i 2. Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Informuję jednocześnie, że wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.