Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 8

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.429.2026.3.HM

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaUznanie segmentu produkcyjnego jako ZCP oraz brak obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy: · uznania, że transakcja aportu zespołu składników materialnych i niematerialnych w postaci segmentu Produkcyjnego do Spółki stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała przepisom ustawy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), · braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład segmentu produkcyjnego, a ewentualny obowiązek dokonania takiej korekty przejdzie na Spółkę przejmującą jako nabywcę (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Uzupełnił go Pan pismem z 19 października 2026 r. (wpływ 19 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „Przedsiębiorstwo”). Przeważający przedmiot działalności Przedsiębiorstwa opisuje kod PKD 10.89.Z. Produkcja pozostałych artykułów spożywczych, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Działalność Wnioskodawcy w tym obszarze obejmuje dostarczanie gotowych technologii i dodatków funkcjonalnych dla przemysłu mięsnego, cukierniczego, piekarniczego oraz rybnego, w szczególności mieszanek przyprawowych oraz dodatków poprawiających parametry technologiczne produktów spożywczych (wydajność, teksturę, trwałość), oferowanych wraz ze wsparciem technologicznym dla klientów (dalej: „segment Produkcyjny”). Wnioskodawca prowadzi tą działalność w obiekcie spełniającym normy HACCP, wyposażonym w linię do produkcji mieszanek przyprawowych. Odbiorcami produktów są producenci żywności z Polski oraz z rynków zagranicznych.

Poza wyżej wymienionym obiektem, w którym prowadzona jest działalność segmentu Produkcyjnego, w majątku Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy znajdują się również dwie nieruchomości użytkowe. Przedmiotowe nieruchomości są wynajmowane długoterminowo na rzecz podmiotów niepowiązanych z Wnioskodawcą. Przychód z wynajmu tych nieruchomości stanowi dla Wnioskodawcy przychód z działalności gospodarczej (dalej: „segment Najmu”). Wnioskodawca planuje wniesienie segmentu Produkcyjnego w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka przejmująca”), w zamian za udziały w jej kapitale zakładowym.

Spółka przejmująca, jako podmiot otrzymujący aport, przyjmie dla celów podatkowych składniki wchodzące w skład segmentu Produkcyjnego w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych Wnioskodawcy oraz będzie kontynuowała działalność segmentu Produkcyjnego w niezmienionym zakresie. Po dokonaniu aportu Wnioskodawca będzie kontynuował w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej działalność segmentu Najmu.

Decyzja Wnioskodawcy o dokonaniu aportu segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej podyktowana jest przesłankami operacyjnymi, strategicznymi, a także rodzinnymi związanymi z planowaną sukcesją międzypokoleniową w odniesieniu do Przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) prowadzenie działalności produkcyjnej w formie spółki kapitałowej zapewni ciągłość działalności operacyjnej niezależnie od zdarzeń losowych dotyczących osoby Wnioskodawcy.

W obecnej strukturze (jednoosobowa działalność gospodarcza) śmierć lub długotrwała niezdolność Wnioskodawcy do prowadzenia spraw Przedsiębiorstwa stwarza istotne ryzyko przerwania działalności produkcyjnej, w szczególności ryzyko wygaśnięcia lub zawieszenia decyzji administracyjnych i certyfikatów związanych z osobą przedsiębiorcy, utraty ciągłości relacji handlowych z kluczowymi odbiorcami i dostawcami, a także niepewności po stronie pracowników i kontrahentów co do dalszego funkcjonowania Przedsiębiorstwa. Instytucja zarządu sukcesyjnego ma charakter jedynie tymczasowy i nie rozwiązuje tych ryzyk w sposób trwały.

Spółka kapitałowa, jako odrębny podmiot prawa wyposażony we własną osobowość prawną i organy, zapewnia nieprzerwane funkcjonowanie przedsiębiorstwa niezależnie od sytuacji osobistej wspólnika. Odrębność podmiotowa spółki ograniczy ponadto ryzyko gospodarcze związane z działalnością produkcyjną (w tym ryzyko odpowiedzialności za jakość produktów spożywczych i ryzyko kontraktowe wobec odbiorców zagranicznych) obciążające obecnie cały majątek osobisty Wnioskodawcy, w tym majątek niezwiązany z działalnością produkcyjną.

Struktura Spółki przejmującej (sp. z o.o.) umożliwi wreszcie stopniowe i uporządkowane włączanie sukcesorów w zarządzanie działalnością operacyjną, a także płynne przekazanie odpowiedzialności za bieżące zarządzanie, przy zachowaniu przez Wnioskodawcę nadzoru właścicielskiego; 2) rozdzielenie segmentu Produkcyjnego od segmentu Najmu zwiększy przejrzystość finansową i operacyjną obu segmentów.

Segmenty te różnią się zasadniczo profilem ekonomicznym, bowiem działalność segmentu Produkcyjnego jest działalnością operacyjną o wysokiej intensywności obrotu, wymagającą bieżącego zarządzania zaopatrzeniem, produkcją, jakością i sprzedażą, ponoszenia nakładów inwestycyjnych na park maszynowy oraz utrzymywania kapitału obrotowego, podczas gdy działalność segmentu Najmu ma charakter pasywnego zarządzania majątkiem, generującego stabilne, powtarzalne przychody przy ograniczonym zaangażowaniu operacyjnym.

Rozdzielenie obu segmentów pozwoli na odrębną ocenę rentowności i efektywności każdego z nich, przypisanie każdemu z segmentów adekwatnej struktury finansowania (w tym ułatwi pozyskiwanie finansowania bankowego przez spółkę produkcyjną w oparciu o jej własną zdolność kredytową i sprawozdawczość, bez obciążania zabezpieczeniami majątku nieruchomościowego), a także wzajemne odseparowanie ryzyk, tak aby ryzyka działalności produkcyjnej nie obciążały majątku nieruchomościowego, a zobowiązania związane z nieruchomościami nie wpływały na sytuację finansową działalności operacyjnej.

Odrębna struktura umożliwi ponadto dostosowanie modelu zarządczego do specyfiki każdego z obszarów, a w dalszej perspektywie ułatwi podejmowanie odrębnych decyzji strategicznych wobec każdego z segmentów bez wpływu na drugi segment; 3) planowany aport stanowi ponadto element szerszego, uporządkowanego procesu sukcesji międzypokoleniowej w odniesieniu do Przedsiębiorstwa.

Wnioskodawca, po latach prowadzenia działalności, zamierza zabezpieczyć trwałość zbudowanego przedsiębiorstwa i majątku rodzinnego na kolejne pokolenia z wykorzystaniem instytucji przewidzianej przez ustawodawcę właśnie w tym celu, tj. fundacji rodzinnej w rozumieniu ustawy z 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (dalej: „ustawa o fundacji rodzinnej”); 4) fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą wyłącznie w zakresie określonym w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej. Działalność produkcyjna prowadzona w ramach segmentu Produkcyjnego nie mieści się w tym katalogu, a zatem nie może być prowadzona bezpośrednio przez fundację rodzinną.

Fundacja rodzinna może natomiast –stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o fundacji rodzinnej – przystępować do spółek handlowych i uczestniczyć w nich, w tym posiadać udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Przeniesienie działalności segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej jest zatem warunkiem koniecznym objęcia tej działalności strukturą sukcesyjną opartą o fundację rodzinną. Wnioskodawca nie zamierza przenosić na Spółkę przejmującą poszczególnych (pojedynczych) składników majątkowych.

Celem Wnioskodawcy jest przeniesienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przynależnych segmentowi Produkcyjnemu i dedykowanych działalności prowadzonej w tym segmencie, połączonych w jednorodną, funkcjonalną całość ukształtowaną w wewnętrznej strukturze Przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie segmentu Produkcyjnego w strukturze Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Wyodrębnienie organizacyjne i funkcjonalne. Działalność segmentu Produkcyjnego jest wyodrębniona organizacyjnie jako odrębny segment działalności Przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie formalizowane jest w drodze pisemnego dokumentu wewnętrznego (regulaminu organizacyjnego) przyjętego przez Wnioskodawcę, potwierdzającego istniejące wyodrębnienie segmentu Produkcyjnego oraz segmentu Najmu. Wyodrębnienie organizacyjne segmentu Produkcyjnego przejawia się w szczególności w przypisaniu do niego określonych składników majątkowych, dedykowanych pracowników, relacji handlowych z dostawcami i odbiorcami oraz w odrębnym funkcjonowaniu operacyjnym działalności produkcyjnej, niezależnym od działalności segmentu Najmu.

Osoby zaangażowane w ramach segmentu Produkcyjnego wykonują wyłącznie czynności związane z działalnością tego segmentu, tj. w szczególności: a) produkcję mieszanek przyprawowych i dodatków funkcjonalnych, w tym obsługę linii produkcyjnej; b) zaopatrzenie surowcowe i gospodarkę magazynową; c) sprzedaż i obsługę relacji handlowych z odbiorcami krajowymi i zagranicznymi; d) wsparcie technologiczne i doradztwo dla klientów; e) kontrolę jakości i utrzymanie standardów HACCP.

Osoby zaangażowane w segmencie Produkcyjnym posiadają odpowiednie kompetencje i wieloletnie doświadczenie w zakresie produkcji dodatków funkcjonalnych dla przemysłu spożywczego, co pozwoli Spółce przejmującej na kontynuowanie działalności w niezmienionym zakresie w oparciu o kadrę segmentu Produkcyjnego. Nie jest planowane wyposażanie Spółki przejmującej w jakiekolwiek nowe, istotne aktywa. Składniki majątkowe obecnie przypisane do segmentu Produkcyjnego, które zostaną przeniesione do Spółki przejmującej w związku z planowanym aportem, będą wystarczające dla prowadzenia przez nią działalności tego segmentu w niezmienionym zakresie.

Substrat segmentu Produkcyjnego, który zostanie przeniesiony do Spółki przejmującej, obejmuje w szczególności: 1) środki trwałe związane z działalnością produkcyjną, w tym do produkcji mieszanek przyprawowych, maszyny i urządzenia, wyposażenie laboratoryjne i magazynowe, sprzęt biurowy i komputerowy; 2) zapasy surowców, półproduktów i wyrobów gotowych; 3) prawa do znaku towarowego (marki) Przedsiębiorstwa oraz oznaczeń indywidualizujących produkty; 4) know-how produkcyjne i technologiczne, w tym receptury mieszanek przyprawowych i dodatków funkcjonalnych, dokumentację technologiczną oraz procedury jakościowe (HACCP); 5) prawa i obowiązki wynikające z umów handlowych z odbiorcami i dostawcami związanych z działalnością segmentu Produkcyjnego; 6) bazy klientów i dostawców oraz dokumentację handlową; 7) prawa wynikające z certyfikatów, atestów i decyzji administracyjnych związanych z działalnością produkcyjną – w zakresie, w jakim ich przeniesienie jest prawnie dopuszczalne; 8) prawa z umów dotyczących strony internetowej i domeny dedykowanej działalności segmentu Produkcyjnego oraz kanałów komunikacji marketingowej; 9) należności handlowe związane z działalnością segmentu Produkcyjnego powstałe przed dniem aportu; 10) zobowiązania związane z działalnością segmentu Produkcyjnego, w tym zobowiązania wobec dostawców surowców, usług i towarów, powstałe przed dniem aportu; 11) środki pieniężne (lub prawo do żądania otrzymania środków pieniężnych) związane z segmentem Produkcyjnym; 12) pracowników funkcjonujących w ramach segmentu Produkcyjnego – przeniesienie do struktur organizacyjnych Spółki przejmującej nastąpi z mocy prawa, na podstawie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, wskutek przejęcia części zakładu pracy Wnioskodawcy.

Spółka przejmująca stanie się stroną w dotychczasowych stosunkach pracy z tymi osobami. Przedmiotem aportu nie będą natomiast składniki majątkowe przypisane do segmentu Najmu, w szczególności nieruchomości użytkowe wraz z prawami i obowiązkami z umów najmu tych nieruchomości. Składniki te nie są wykorzystywane w działalności segmentu Produkcyjnego i nie są niezbędne do jej kontynuowania.

Wnioskodawca wskazuje, że po przeniesieniu segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej możliwe będzie niezmienione kontynuowanie działalności tego segmentu bez konieczności angażowania przez Spółkę przejmującą dodatkowych składników majątkowych niebędących przedmiotem aportu ani podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Innymi słowy, w ocenie Wnioskodawcy segment Produkcyjny posiada zdolność do działania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Wyodrębnienie finansowe.

Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwia przyporządkowanie do segmentu Produkcyjnego przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z działalnością tego segmentu, odrębnie od przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań segmentu Najmu (w szczególności przychodów z czynszów najmu i kosztów utrzymania nieruchomości). Zobowiązania związane z działalnością produkcyjną zaciągane są w sposób pozwalający na ich jednoznaczne przypisanie do segmentu Produkcyjnego. Możliwe jest zatem oddzielenie finansów segmentu Produkcyjnego od finansów pozostałej części Przedsiębiorstwa, w tym ustalenie wyniku finansowego osiąganego przez każdy z segmentów.

Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego. 1) Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pytania

1. Czy przedstawiony przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci segmentu Produkcyjnego stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym samym aport segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej nie będzie podlegał przepisom ustawy o VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

2. Czy w związku z aportem segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT, w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład segmentu Produkcyjnego, czy też ewentualny obowiązek dokonania takiej korekty przejdzie na Spółkę przejmującą jako nabywcę ZCP?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy: 1) segment Produkcyjny, stanowi ZCP w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym samym jego przeniesienie na rzecz Spółki przejmującej nie będzie podlegać przepisom ustawy o VAT (z uwagi na regulację art. 6 pkt 1 ustawy o VAT); 2) w związku z aportem segmentu Produkcyjnego Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT, w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład segmentu Produkcyjnego, a ewentualny obowiązek dokonania takiej korekty przejdzie na Spółkę przejmującą jako nabywcę ZCP. Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawcy.

W zakresie pytania oznaczonego nr 1. W myśl art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej jako: „K.c.”), przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności: 1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5. koncesje, licencje i zezwolenia; 6. patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8. tajemnice przedsiębiorstwa; 9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT ZCP jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP).

Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że na gruncie podatkowym mamy do czynienia z ZCP, jeżeli spełnione są następujące przesłanki: · istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, · zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, · składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, · zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.

W związku z tym, że Ustawodawca nie definiuje w jaki sposób spełnienie powyższych przesłanek powinno być weryfikowane, pomocne będzie odwołanie się do stanowiska judykatury oraz organów podatkowych w tym zakresie. ZCP to przede wszystkim zespół składników materialnych i niematerialnych.

Jak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 31 lipca 2023 roku, znak: 0112-KDIL3.4012.298.2023.6.EW: „zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).” Tożsame stanowisko zawarte jest w wielu innych interpretacjach indywidualnych, np. w interpretacji indywidualnej z 27 grudnia 2018 r. znak: 0115-KDIT1-2.4012.825.2018.2.AD czy też interpretacji indywidualnej z 23 stycznia 2023 r. znak: 0113-KDIPT1-3.4012.730.2022.1.MK.

Zespół składników materialnych i niematerialnych musi być dodatkowo organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że ZCP występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne i niematerialne w tym zobowiązania odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do ZCP. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. ZCP jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie rozliczającego się.

Ważne natomiast jest, aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku, tak, aby można było przejąć funkcje gospodarcze (tak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 kwietnia 2024 roku, znak: 0111-KDIB3-3.4012.78.2024.3.MS). Wyodrębnienie finansowe wymaga więc posiadania takiego systemu ewidencji, który umożliwia przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP.

Jak wynika ze stanowisk organów w indywidualnych interpretacjach przez taki system należy rozumieć odrębne plany finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością ZCP. Przykładowo, stanowisko takie przedstawił Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji z 5 czerwca 2020 roku, znak: 0112-KDIL1-2.4012.148.2020.2.AW. Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego, kryterium to sprowadza się do ustalenia czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku.

Aby wydzielona część przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład ZCP muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa (tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 14 sierpnia 2019 roku, znak: 0111-KDIB2-1.4010.272.2019.1.BJ).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że nie jest wystarczające proste porównanie katalogu składników należących do zbywcy prowadzącego przedsiębiorstwo z listą składników przekazanych nabywcy, gdyż istotne znaczenie ma funkcjonalny i organizacyjny związek pomiędzy nabytymi składnikami majątkowymi i niemajątkowymi, który w istocie decyduje o samodzielnej realizacji celów gospodarczych.

Natomiast jeżeli braki w określonych składnikach majątku pozostają bez znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa, wówczas nie mogą one przesądzić o tym czy doszło do dostawy przedsiębiorstwa, gdyż dla jego zbycia wystarczające jest przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej (wyrok NSA z 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1204/16). Podobnie NSA w wyroku z 30 czerwca 2021 r. sygn. akt I FSK 1453/19. Analogiczne stanowisko wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Przykładowo, w wyroku z dnia 10 listopada 2011 roku, sygn. C-444/10, TSUE wskazał bowiem, że: „Stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.” Analogiczny pogląd TSUE wyraził w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 (Zita Modes Sarl przeciwko Administration de l'enregistrement et des domains).

Tytułem podsumowania należy stwierdzić, że w kwestii wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć na uwadze, czy ZCP występuje w strukturze podatnika w sposób, który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze, np. w postaci działu czy wydziału przedsiębiorstwa zbywcy (np. wyrok NSA z 22 marca 2019 r. sygn. akt I FSK 784/17). Z kolei wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności oraz zobowiązań do ZCP.

Możliwym powinno być zatem oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów zorganizowanej jego części (wyrok NSA z 28 stycznia 2019 r. sygn. akt I FSK 293/17).

Zdaniem Wnioskodawcy zatem, aby uznać część przedsiębiorstwa za ZCP w rozumieniu przepisów ustawy o VAT powinny zostać spełnione następujące przesłanki: 1. finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie działalności ZCP; 2. organizacyjne wyodrębnienie ZCP w strukturze istniejącego przedsiębiorstwa jako dział, wydział, zakład, segment itp.; 3. przyporządkowanie zasobów ludzkich oraz majątku; 4. możliwość kontynuacji dotychczasowych zadań ZCP, w przypadku przeniesienia na nowy podmiot; 5. przejście w ramach ZCP wszystkich istotnych składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Wyodrębnienie organizacyjne.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, segment Produkcyjny funkcjonuje w strukturze Przedsiębiorstwa jako faktycznie wyodrębniony segment działalności, a wyodrębnienie to jest dodatkowo potwierdzone formalnie w drodze pisemnego dokumentu wewnętrznego (regulaminu organizacyjnego) przyjętego przez Wnioskodawcę. Do segmentu Produkcyjnego przypisane są określone składniki majątkowe, dedykowani pracownicy oraz relacje handlowe z dostawcami i odbiorcami. Funkcje realizowane przez segment Produkcyjny nie pokrywają się z funkcjami segmentu Najmu, a wyodrębnienie segmentu Produkcyjnego nie prowadzi do zakłóceń w funkcjonowaniu działalności segmentu Najmu.

Podkreślenia wymaga przy tym, że dla oceny wyodrębnienia organizacyjnego decydujące znaczenie ma faktyczne wyodrębnienie w strukturze przedsiębiorstwa, a nie wyłącznie jego formalne potwierdzenie w dokumentach wewnętrznych. W związku z powyższym, w opinii Wnioskodawcy, należy uznać, że działalność segmentu Produkcyjnego spełnia przesłankę wyodrębnienia o charakterze organizacyjnym, stanowiącą jeden z wymogów określonych w definicji ZCP zawartej w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Wyodrębnienie finansowe. Możliwość przyporządkowania przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wyodrębnionego ZCP jest kluczowa dla uznania warunku wydzielenia finansowego za spełniony.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwia przyporządkowanie do segmentu Produkcyjnego przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z działalnością tego segmentu – odrębnie od strumieni finansowych segmentu Najmu. Zobowiązania związane z działalnością produkcyjną zaciągane są w sposób pozwalający na ich jednoznaczne przypisanie do segmentu Produkcyjnego. Możliwe jest zatem oddzielenie finansów segmentu Produkcyjnego od finansów pozostałej części Przedsiębiorstwa. W konsekwencji należy uznać, że przesłanka wyodrębnienia finansowego jest w odniesieniu do segmentu Produkcyjnego spełniona.

Wyodrębnienie funkcjonalne. Wyodrębnienie funkcjonalne oznacza, że zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzących w skład ZCP jest na tyle powiązany i kompletny, że umożliwia samodzielne realizowanie określonych zadań gospodarczych. W ocenie Wnioskodawcy przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego jest w odniesieniu do segmentu Produkcyjnego spełniona. Segment ten realizuje kompletny i autonomiczny proces gospodarczy obejmujący zaopatrzenie surowcowe, produkcję mieszanek przyprawowych i dodatków funkcjonalnych, kontrolę jakości, sprzedaż oraz wsparcie technologiczne klientów. Funkcje te są wykonywane przez dedykowaną kadrę posiadającą wieloletnie doświadczenie branżowe.

Segment Produkcyjny dysponuje przy tym kompletnym substratem majątkowym niezbędnym do prowadzenia tej działalności, w tym linią produkcyjną i pozostałymi środkami trwałymi, zapasami, recepturami i know-how technologicznym, prawami do marki, umowami handlowymi z odbiorcami i dostawcami, bazami klientów oraz środkami pieniężnymi. O kompletności wyodrębnienia funkcjonalnego świadczy również fakt, że nie jest planowane wyposażenie Spółki przejmującej w jakiekolwiek nowe, istotne aktywa – składniki majątkowe obecnie przypisane do segmentu Produkcyjnego będą wystarczające do kontynuowania tej działalności w niezmienionym zakresie.

Segment Produkcyjny posiada zatem zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Segment Produkcyjny spełnia więc kryteria ZCP, gdyż jest wyodrębniony organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie. Jednocześnie segment Produkcyjny mógłby samodzielnie realizować zadania gospodarcze, gdyż posiada rzeczywistą zdolność do niezależnego działania jako odrębny podmiot gospodarczy, kontynuując zadania wykonywane dotychczas w ramach Przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, segment Produkcyjny spełnia wszelkie warunki do uznania go za ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym samym jego aport (dostawa) nie będzie podlegać przepisom ustawy o VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (stosownie do tego przepisu, ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części). W rezultacie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że segment Produkcyjny stanowi ZCP w rozumieniu przepisu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a tym samym jego przeniesienie (aport) na rzecz Spółki przejmującej nie będzie podlegać przepisom ustawy o VAT (z uwagi na regulację art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).

W zakresie pytania oznaczonego nr 2. Podatnik jest obowiązany po zakończeniu roku, w którym przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego do dokonania korekty podatku naliczonego, w szczególności w odniesieniu do towarów i usług zaliczanych do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także w przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego lub zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług.

Stosownie natomiast do art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis art. 91 ust. 9 ustawy o VAT stanowi wyraz zasady neutralności VAT oraz zasady sukcesji na gruncie tego podatku w odniesieniu do transakcji mających za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, wyłączonych z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Skoro transakcja zbycia ZCP pozostaje poza zakresem ustawy o VAT, to nie wywołuje ona po stronie zbywcy skutków w zakresie korekty podatku naliczonego – nabywca ZCP jest traktowany jako następca prawny zbywcy w zakresie rozliczeń VAT dotyczących nabytych składników majątku i to on kontynuuje ewentualną korektę, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT, jeżeli po nabyciu zajdą przesłanki jej dokonania (w szczególności zmiana przeznaczenia składników majątku).

Powyższe rozumienie art. 91 ust. 9 ustawy o VAT znajduje jednolite potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (tak np. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 czerwca 2023 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.157.2023.5.IK).

Odnosząc powyższe do opisanego zdarzenia przyszłego, skoro segment Produkcyjny stanowi ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT (zgodnie z argumentacją przedstawioną w zakresie pytania oznaczonego nr 1), a jego aport do Spółki przejmującej pozostaje poza zakresem ustawy o VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy, to sam aport nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego odliczonego w związku z nabyciem składników majątku wchodzących w skład segmentu Produkcyjnego.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że Spółka przejmująca będzie kontynuowała działalność segmentu Produkcyjnego w niezmienionym zakresie, tj. działalność opodatkowaną VAT, wobec czego nie dojdzie do zmiany przeznaczenia przenoszonych składników majątku. W rezultacie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w związku z aportem segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej nie będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT, a ewentualny obowiązek dokonania takiej korekty przejdzie (stosownie do art. 91 ust. 9 ustawy o VAT) na Spółkę przejmującą jako nabywcę ZCP.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Treść Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy : Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jednocześnie jak stanowi art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Według definicji zawartej art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.): Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności: 1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5) koncesje, licencje i zezwolenia; 6) patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8) tajemnice przedsiębiorstwa; 9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego. Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy o VAT) jest więc to, że stanowi on „zespół” składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.

Potwierdza to art. 55² Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym: Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

Przedsiębiorstwo, w rozumieniu powyższego przepisu, powinno więc łączyć mienie w funkcjonalnie zorganizowane przedsięwzięcie gospodarcze, a nie tylko stanowić zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące ze sobą przedsiębiorstwo w przedstawionym znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje powstanie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika natomiast z art. 2 pkt 27e ustawy.

Zgodnie z tym przepisem: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.

Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem, część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.

Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne rozumiane jest jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem, część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki będące w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjne i funkcjonalnie całość). Wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: 1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, 2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, 3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, 4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt IFSK 1316).

Zgodnie natomiast z orzecznictwem TSUE (wyrok TSUE z dnia 10listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”. W wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes (C-497/01) Trybunał stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.

W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.

Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.

Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego. Ponadto TSUE zauważył, że przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego, przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christem Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów.

Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jest Pan osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalnością gospodarczą. Przeważający przedmiot Pana działalności to produkcja pozostałych artykułów spożywczych.

Pana działalność w tym obszarze obejmuje dostarczanie gotowych technologii i dodatków funkcjonalnych dla przemysłu mięsnego, cukierniczego, piekarniczego oraz rybnego, w szczególności mieszanek przyprawowych oraz dodatków poprawiających parametry technologiczne produktów spożywczych (wydajność, teksturę, trwałość), oferowanych wraz ze wsparciem technologicznym dla klientów. Prowadzi Pan działalność w obiekcie wyposażonym w linię do produkcji mieszanek przyprawowych. Poza wyżej wymienionym obiektem, w którym prowadzona jest działalność segmentu Produkcyjnego, w majątku Pana Przedsiębiorstwa znajdują się również dwie nieruchomości użytkowe.

Przedmiotowe nieruchomości są wynajmowane długoterminowo na rzecz podmiotów niepowiązanych z Panem. Przychód z wynajmu tych nieruchomości stanowi dla Pana przychód z działalności gospodarczej. Planuje Pan wniesienie segmentu Produkcyjnego w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do nowo zawiązanej Spółki z o. o. w zamian za udziały w jej kapitale zakładowym. Spółka przejmująca, jako podmiot otrzymujący aport, przejmie dla celów podatkowych składniki wchodzące w skład segmentu Produkcyjnego w wartości wynikającej z Pana ksiąg podatkowych oraz będzie kontynuowała działalność segmentu Produkcyjnego w niezmienionym zakresie.

Po dokonaniu aportu będzie Pan kontynuował w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej działalność segmentu Najmu. Pana decyzja o dokonaniu aportu segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej podyktowana jest przesłankami operacyjnymi, strategicznymi, a także rodzinnymi związanymi z planowaną sukcesją międzypokoleniową w odniesieniu do Przedsiębiorstwa m.in. prowadzenie działalności produkcyjnej w formie spółki kapitałowej zapewni ciągłość działalności operacyjnej niezależnie od zdarzeń losowych dotyczących Pana osoby oraz rozdzielenie segmentu Produkcyjnego od segmentu Najmu zwiększy przejrzystość finansową i operacyjną obu segmentów.

Nie zamierza Pan przenosić na Spółkę przejmującą poszczególnych (pojedynczych) składników majątkowych. Pana celem jest przeniesienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przynależnych segmentowi Produkcyjnemu i dedykowanych działalności prowadzonej w tym segmencie, połączonych w jednorodną, funkcjonalną całość ukształtowaną w wewnętrznej strukturze Przedsiębiorstwa. Działalność segmentu Produkcyjnego jest wyodrębniona organizacyjnie jako odrębny segment działalności Przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie formalizowane jest w drodze pisemnego dokumentu wewnętrznego przyjętego przez Pana, potwierdzającego istniejące wyodrębnienie segmentu Produkcyjnego oraz segmentu Najmu. Wyodrębnienie organizacyjne segmentu Produkcyjnego przejawia się w szczególności w przypisaniu do niego określonych składników majątkowych, dedykowanych pracowników, relacji handlowych z dostawcami i odbiorcami oraz w odrębnym funkcjonowaniu operacyjnym działalności produkcyjnej, niezależnym od działalności segmentu Najmu. Nie jest planowane wyposażanie Spółki przejmującej w jakiekolwiek nowe, istotne aktywa.

Składniki majątkowe obecnie przypisane do segmentu Produkcyjnego, które zostaną przeniesione do Spółki przejmującej w związku z planowanym aportem, będą wystarczające dla prowadzenia przez nią działalności tego segmentu w niezmienionym zakresie. Przedmiotem aportu nie będą natomiast składniki majątkowe przypisane do segmentu Najmu, w szczególności nieruchomości użytkowe wraz z prawami i obowiązkami z umów najmu tych nieruchomości. Składniki te nie są wykorzystywane w działalności segmentu Produkcyjnego i nie są niezbędne do jej kontynuowania.

Jak Pan wskazuje po przeniesieniu segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej możliwe będzie niezmienione kontynuowanie działalności tego segmentu bez konieczności angażowania przez Spółkę przejmującą dodatkowych składników majątkowych niebędących przedmiotem aportu ani podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. W Pana ocenie segment Produkcyjny posiada zdolność do działania jako samodzielny podmiot gospodarczy.

Prowadzona przez Pana ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwia przyporządkowanie do segmentu Produkcyjnego przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z działalnością tego segmentu odrębnie od przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań segmentu Najmu. Możliwe jest zatem oddzielenie finansów segmentu Produkcyjnego od finansów pozostałej części Przedsiębiorstwa, w tym ustalenie wyniku finansowego osiąganego przez każdy z segmentów.

Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania, transakcja aportu zespołu składników materialnych i niematerialnych w postaci segmentu Produkcyjnego do Spółki stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i nie będzie podlegała przepisom ustawy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie ich przekazania (na ile stanowią w przedsiębiorstwie w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że segment Produkcyjny, cechuje się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym.

Wyodrębnienie organizacyjne segmentu Produkcyjnego przejawia się w szczególności w przypisaniu do niego określonych składników majątkowych, dedykowanych pracowników, relacji handlowych z dostawcami i odbiorcami oraz w odrębnym funkcjonowaniu operacyjnym działalności produkcyjnej, niezależnym od działalności segmentu Najmu. Pana celem jest przeniesienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przynależnych segmentowi Produkcyjnemu i dedykowanych działalności prowadzonej w tym segmencie, połączonych w jednorodną, funkcjonalną całość ukształtowaną w wewnętrznej strukturze Przedsiębiorstwa.

Jak Pan wskazuje po przeniesieniu segmentu Produkcyjnego do Spółki przejmującej możliwe będzie niezmienione kontynuowanie działalności tego segmentu bez konieczności angażowania przez Spółkę przejmującą dodatkowych działań faktycznych lub prawnych niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Segment Produkcyjny posiada zdolność do działania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Prowadzona przez Pana ewidencja zdarzeń gospodarczych umożliwia przyporządkowanie do segmentu Produkcyjnego przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań związanych z działalnością tego segmentu, odrębnie od przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań segmentu Najmu.

Analiza zaprezentowanego opisu sprawy, w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania wydzielonego w ramach przedsiębiorstwa zespołu składników majątkowych które są przedmiotem zbycia, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

Opisany we wniosku zespół składników majątkowych, składający się na segment Produkcyjny, stanowi zespół składników majątkowych i niemajątkowych, który jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie oraz jest w stanie samodzielnie i niezależnie realizować swoje zadania oraz prowadzić działalność gospodarczą, w taki sposób, w jaki dokonują tego samodzielne podmioty funkcjonujące na rynku, z wykorzystaniem własnych zasobów ludzkich, technicznych, finansowych oraz majątkowych.

W konsekwencji, transakcja opisanego zespołu składników majątkowych (zorganizowanej części przedsiębiorstwa) w postaci segmentu Produkcyjnego do nabywcy, który kontynuuje działalność z wykorzystaniem tego zespołu składników jest wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 ustawy. Podsumowując, stwierdzam, że zespół składników materialnych i niematerialnych w postaci segmentu Produkcyjnego stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, do której nie stosuje się przepisów ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe. Pana wątpliwości dotyczą również braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład segmentu produkcyjnego, a ewentualny obowiązek dokonania takiej korekty przejdzie na Spółkę przejmującą jako nabywcę (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym, że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-8 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 9 ustawy: W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, że zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, pozostaje bez wpływu na wcześniejsze odliczenia podatku naliczonego dokonane przez zbywcę na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w związku z zakupami, które służyły jemu do wykonania czynności opodatkowanych w zbywanym przedsiębiorstwie.

Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa, prowadzi do wniosku, że skoro – jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji – opisany zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na segment Produkcyjny, będzie na dzień dokonania aportu stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy czynność ta wyłączona będzie spod działania ustawy, tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że planowany aport przedsiębiorstwa do Spółki Przejmującej, która będzie kontynuowała prowadzenie działalności gospodarczej, nie spowoduje po Pana stronie obowiązku dokonania korekty wcześniej odliczonego podatku VAT. Obowiązek dokonania ewentualnych korekt podatku naliczonego – zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy – będzie ciążył na Spółce Przejmującej jako nabywcy przedsiębiorstwa.

Podsumowując, stwierdzam, że nie będzie Pan zobowiązany do dokonaniu korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy w odniesieniu do składników majątku wchodzących w skład segmentu Produkcyjnego, a ewentualny obowiązek dokonania takiej korekty przejdzie na Spółkę Przejmującą jako nabywcy, zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy. Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.

Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Wskazuję również, że Pana wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.