Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 14
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 27 października 2026 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.582.2026.3DJD

Interpretacja aktualnaStanowisko nieprawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe otrzymanej pomocy de minimis w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych otrzymanej pomocy de minimis w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza. Uzupełnił go Pan pismem z 3 września 2026 r. (wpływ 3 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Zagadnienie będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych pomocy de minimis przyznanej dla armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim. Zdaniem Wnioskodawcy pomoc de minimis przyznana armatorowi jednostki pływającej w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2026 r. poz. 592 z ze zm.).

Wnioskodawca jest armatorem jachtu komercyjnego „...”, numer rejestracyjny ..., będącym mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480). Na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 września 2025 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza (Dz.

U. z 2025 r. poz. 1540), decyzją Dyrektora Urzędu Morskiego i z maja 2026 r., znak: ...., Wnioskodawca otrzymał pomoc de minimis w wysokości xxx xxx, xx zł w związku z zakazem połowu dorsza i zobowiązał się do przekazania jednostki pływającej „...” do złomowania w terminie 120 dni od dnia otrzymania wsparcia finansowego . Przyznane wsparcie stanowi pomoc de minimis w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis. Wynika to z treści pouczenia zawartego w decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego z maja 2026 r. znak: ....

Pomoc de minimis jako dotacja unijna nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W praktyce oznacza to, że podatnik, który uzyskał pomoc de minimis, nie musi uwzględniać jej w rocznym zeznaniu podatkowym, co wynika z cytowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są, dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych otrzymanych z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 36. Reasumując Wnioskodawca uważa, że przyznana pomoc de minimis dla Niego - armatora jednostki pływającej „...” w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim jest zwolniona z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 cytowanej ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji zostaje załączona decyzja Dyrektora Urzędu Morskiego z maja 2026 r. znak: ..., która stanowi jednocześnie zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis w rozumieniu par. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 marca 2007 r. w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

Z treści przepisów ustawy o podatku dochodowym nie wynika, że dany rodzaj pomocy de minimis, otrzymanej przez podatnika stanowi przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie podatnik nie jest zobowiązany wykazywać tej pomocy w swoich przychodach (dochodach) doopodatkowania. Stanowisko to zaprezentowane zostało m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 kwietnia 2020 r. Nr 0114-KDIP2-1.4010.49.2020.1.MR.

Wnioskodawca dodaje, prowadzi ewidencję otrzymanej pomocy de minimis w celu monitorowania łącznej wartości otrzymanego wsparcia i zapewnienia, że nie zostały przekroczone ustawowe limity pomocy de minimis, to jest w okresie 3 lat nie przekroczył limitu pomocy de minimis w wysokości 300 000 euro.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą od kwietnia 1996 r. Aktualnie zasadniczym zakresem działalności gospodarczej jest: · sprzedaż detaliczna odzieży PKD 47.71.Z, · wydobycie żwiru, piasku, gliny i kaolinu PKD 08.12.2 · produkcja odzieży wierzchniej PKD 14.21.Z Dla celów działalności gospodarczej prowadzi dokumentację podatkową w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca otrzymał pomoc de minimis w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim od dnia 1 stycznia 2020 r., co zostało unormowane w ustawie z dnia 26 września 2025 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim (Dz. U. z 2025 r. poz. 1540). Warunki realizacji pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza zostały określone w cytowanej ustawie.

Wnioskodawca otrzymał pomoc de minimis w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza w kwocie xxx xxx,xx zł, w lipcu 2026 r., na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego z maja 2026 r. znak: ..... Pomoc de minimis w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza Wnioskodawca otrzymał w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca jest armatorem jachtu komercyjnego, będącym mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Jednostka pływająca „.....” była jachtem komercyjnym w rozumieniu art. 5 pkt 9 ustawy o bezpieczeństwie morskim, wykorzystywanym przez armatora jednostki pływającej do prowadzenia działalności, o której mowa w art. 5 pkt 9 lit. c) ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2025 r. poz. 883 i 1535). Udzieloną pomoc de minimis Wnioskodawca otrzymał od Dyrektora Urzędu Morskiego . na podstawie decyzji z maja 2025 r. znak .... Środki finansowe z udzielonej pomocy de minimis wypłacił Dyrektor Urzędu Morskiego.

Podstawą prawną otrzymanych środków finansowych pomocy de minimis jest ustawa z 26 września 2026 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim (Dz. U. z 2025 r. poz. 1540). Poza wyżej wymienionym przepisem prawnym nie występuje żaden inny akt prawa krajowego w przedmiotowej sprawie. Ustawodawca w cytowanej ustawie określa wsparcie finansowe otrzymane z budżetu państwa jako pomoc de minimis, do której mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.

U. UE L 2023/2831 z 15 grudnia 2023 r.) lub jako pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Wsparcie finansowe udzielone Wnioskodawcy stanowi pomoc de minimis w rozumieniu par. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 marca 2007 r. w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

Odpowiadając na pytania Organu: · Czy otrzymane środki mają charakter dotacji celowej; jeśli tak, czy przedmiotowa pomoc de minimis stanowi dla uczestnika projektu pomoc udzieloną w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.)? · Czy przedmiotowa pomoc de minimis stanowi środek finansowy otrzymany przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4 , pkt 5 lit. a) i b) i pkt 5a-5d ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych? · Czy udzielone Panu wsparcie podlega zasadom pomocy de minimis na podstawie rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 17 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w ramach regionalnych programów na lata 2021-2027 (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 598)?

Wnioskodawca stwierdza, że przyznane wsparcie stanowi pomoc de minimis w rozumieniu przepisów cytowanego rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis. Należy podkreślić, że przepisy ustawy z dnia 26 września 2025 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza, są przepisami wyjątkowymi i jednorazowymi, które nigdy przedtem nie były spotykane w ustawodawstwie polskim. Wnioskodawca w sierpniu 2026 r. zawarł umowę z firmą złomującą jednostkę pływającą „...” ... i przekazał jednostkę do złomowania.

Po zezłomowaniu jednostki pływającej „....” Wnioskodawca nadal będzie prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej odzieży.

Pytanie

(ostatecznie postawione w uzupełnieniu wniosku) Czy wsparcie finansowe otrzymane przez Wnioskodawcę i przedstawione we wniosku, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w myśl ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku) Zdaniem Wnioskodawcy, pomoc de minimis przyznana armatorowi jednostki pływającej w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.). Pomoc de minimis jako dotacja unijna nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który podlegałby opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W praktyce oznacza to, że podatnik który uzyskał pomoc de minimis, nie musi uwzględniać jej w rocznym zeznaniu podatkowym, co wynika z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym wolne od podatku dochodowego są, dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych otrzymanych z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem art. 36.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Brzmienie tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku. Przy czym wskazać należy, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.

Stąd też korzystanie z przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Stosownie zaś do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy: Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Ustawodawca różnicuje zatem skutki podatkowe otrzymania dotacji, dopłat i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.: · dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych – zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej, · świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że jeżeli podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą uzyska dofinansowanie do projektu realizowanego w ramach tej działalności, np. w postaci dotacji albo zwrotu wydatków, otrzymane środki stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, chyba że przeznaczone zostaną na nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bądź gdy dofinansowanie otrzyma od agencji wykonawczych, które środki pieniężne na ten cel otrzymują z budżetu państwa.

Ponadto, myśl art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej. Zatem, co do zasady, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszelkie przysporzenia majątkowe uzyskane w związku z tą działalnością, o ile ustawa nie wyłącza ich z tej kategorii. Niektóre dofinansowania korzystają jednak ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zamknięty katalog zwolnień przedmiotowych ujęty został w art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36. Z kolei, w myśl art. 21 ust. 36 omawianej ustawy: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 129, nie ma zastosowania do tej części dotacji otrzymanej na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, która została przeznaczona, na podstawie odrębnych przepisów, na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej tę działalność.

Aby wypłacone świadczenie (dotacja) korzystało ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych winno być uzyskane: · z budżetu państwa lub z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, · otrzymane z powyższych źródeł świadczenie musi ponadto stanowić dotację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.). Oba warunki wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, muszą zostać spełnione łącznie.

Zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych: Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Na podstawie art. 127 ust. 1 ww. ustawy: Dotacje celowe są to środki przeznaczone na: 1) finansowanie lub dofinansowanie: a) zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami, b) ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego, c) bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego, d) zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b), e) zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym, f) kosztów realizacji inwestycji; 2) dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Ponadto, stosownie do art. 127 ust. 2 ww. ustawy: Dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na: 1) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 6, wydatkowane przez podmioty realizujące te programy, inne niż państwowe jednostki budżetowe; 2) realizację projektów pomocy technicznej finansowanych z udziałem środków europejskich i środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a) i b); 3) finansowanie lub dofinansowanie zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz inne podmioty, ze środków przekazywanych przez jednostki, o których mowa w art. 9 pkt 5, 7 i 14; 4) realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5; 5) współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich; 6) wyprzedzające finansowanie wspólnej polityki rolnej, o którym mowa w odrębnych przepisach, w części podlegającej refundacji ze środków Unii Europejskiej.

W opisie sprawy wskazał Pan, że jest Pan armatorem jachtu komercyjnego „...”, będącym mikroprzedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. W związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim, na podstawie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego z 28 maja 2026 r. otrzymał Pan wsparcie finansowe w postaci pomocy de minimis. Środki finansowe z udzielonej pomocy de minimis wypłacił Dyrektor Urzędu Morskiego 15 lipcu 2026 r. Podstawą prawną otrzymanych środków finansowych pomocy de minimis jest ustawa z 26 września 2026 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim (Dz.

U. z 2025 r., poz. 1540). Jest to wsparcie finansowe otrzymane z budżetu państwa określone jako pomoc de minimis, do której mają zastosowanie przepisy Rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. U. UE L 2023/2831 z 15 grudnia 2023 r.) lub jako pomoc publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Udzielone wsparcie finansowe stanowi pomoc de minimis w rozumieniu par. 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 marca 2007 r. w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis i pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

Prowadzi Pan ewidencję otrzymanej pomocy de minimis w celu monitorowania łącznej wartości otrzymanego wsparcia i zapewnienia, że nie zostały przekroczone ustawowe limity pomocy de minimis to jest w okresie 3 lat nie przekroczył limitu pomocy de minimis w wysokości 300 000 euro. W sierpniu 2026 r. zawarł Pan umowę z firmą złomującą jednostkę pływającą „....” i przekazał jednostkę do złomowania. Po zezłomowaniu jednostki pływającej „....” nadal będzie Pan prowadził działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej odzieży.

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) 2019/1838 z dnia 30 października 2019 r. ustalającym uprawnienia do połowów na 2020 r. w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb w Morzu Bałtyckim oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) 2019/124 w odniesieniu do uprawnień do połowów w innych wodach od dnia 1 stycznia 2020 r. wprowadzono całkowity zakaz połowu dorsza na tych obszarach Morza Bałtyckiego, gdzie występuje największa część tego stada w podrejonach ICES 22–26. Zakaz połowu dorsza został wprowadzony przez Komisję Europejską częściowo w lipcu 2019 r., a od stycznia 2020 r. zaczął obowiązywać na całym Bałtyku.

Dotyczył zarówno połowów komercyjnych prowadzonych przez rybaków, choć prawo unijne pozwalało na odłów niewielkiej ilości tej ryby w ramach połowów innych ryb np. flądry. Natomiast wędkarzom rekreacyjnym całkowicie zakazano połowu tej ryby. Co ważne, wprowadzając zakaz połowu dorszy pomyślano o rekompensatach i odszkodowaniach dla rybaków zawodowych, ale żaden z programów nie uwzględniał pomocy dla armatorów jednostek komercyjnych. Pomoc dla armatorów jednostek komercyjnych została udzielona natomiast na podstawie ustawy z dnia 26 września 2025 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim (Dz.

U. 2025 poz. 1540) i ma służyć wyrównaniu sytuacji podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania wsparcia ze środków unijnych, które w takim samym stopniu jak podmioty objęte wsparciem ze środków UE pokrzywdzone zostały w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na morzu Bałtyckim. Zgodnie z art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim: 1. Armatorowi jednostki pływającej będącemu mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu odpowiednio art. 7 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.

U. z 2025 r. poz. 1480) przysługuje wsparcie finansowe, w przypadku gdy: 1) przekazał jednostkę pływającą do złomowania albo 2) zobowiązał się do przekazania jednostki pływającej do złomowania w terminie 120 dni od dnia otrzymania wsparcia finansowego, albo 3) nieodpłatnie przekazał jednostkę pływającą organowi administracji publicznej albo szkole publicznej na cele niezwiązane z wykonywaniem działalności gospodarczej. 2. Podmiot, który będzie wykonywał złomowanie jednostki pływającej, jest obowiązany do złożenia pisemnego oświadczenia o przyjęciu tej jednostki pływającej do złomowania wskazującego przewidywaną datę zakończenia złomowania.

Stosownie do art. 5. powołanej ustawy: Armator jednostki pływającej składa wniosek do dyrektora urzędu morskiego właściwego ze względu na port macierzysty jednostki pływającej, zwanego dalej „dyrektorem urzędu morskiego”, w terminie określonym w informacji, o której mowa w art. 17 ust. 2 lub 3. Na podstawie art. 6. ust. 1 ww. ustawy: W ramach ubiegania się o wsparcie finansowe armator jednostki pływającej może złożyć wniosek o udzielenie wsparcia finansowego jako: 1) pomocy de minimis lub 2) pomocy publicznej.

Jak stanowi art. 10 cytowanej ustawy: 1. Dyrektor urzędu morskiego wydaje decyzję określającą wysokość przyznanego wsparcia finansowego obliczoną zgodnie z art. 8 ust. 1 i 2, a w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 3 lub 4 – wysokość przyznanego wsparcia finansowego pomniejszoną zgodnie z tymi przepisami. 2. Dyrektor urzędu morskiego dokonuje wypłaty środków z tytułu przyznanego wsparcia finansowego na rachunek bankowy albo rachunek prowadzony w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej wskazany we wniosku, nie później niż w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja określająca wysokość przyznanego wsparcia finansowego stała się ostateczna.

3. W przypadku gdy wsparcie finansowe stanowi pomoc de minimis, dyrektor urzędu morskiego wydaje beneficjentowi zaświadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. W myśl zaś art. 13. powołanej ustawy: W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do rozpatrywania wniosku stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 oraz z 2025 r. poz. 769).

Zgodnie z art. 17 ustawy o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim: 1. Pomoc publiczna może być udzielana od dnia wydania przez Komisję Europejską decyzji o zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym. 2. Po wydaniu przez Komisję Europejską decyzji o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym minister właściwy do spraw gospodarki morskiej ogłasza informację o udzielaniu pomocy publicznej, publikując treść tej informacji na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu zapewniającego jego obsługę.

3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej ogłasza informację o udzielaniu pomocy de minimis publikując treść tej informacji na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu zapewniającego jego obsługę.

Art. 18 ustawy o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim stanowi: 1. Wsparcie finansowe podlega kumulacji z pomocą udzielaną na innych podstawach prawnych, w szczególności z inną pomocą de minimis, w tym z pomocą de minimis udzielaną zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz.

UE L 352 z 24.12.2013, str. 9, z późn. zm.), rozporządzenia Komisji (UE) nr 717/2014 z dnia 27 czerwca 2014 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rybołówstwa i akwakultury (Dz. Urz. UE L 190 z 28.06.2014, str. 45, z późn. zm.), rozporządzenia 2023/2831 oraz rozporządzenia Komisji (UE) 2023/2832 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 2023/2832 z 15.12.2023, z późn. zm.), z zachowaniem zasad określonych w tych przepisach.

2. W przypadku prowadzenia przez armatora jednostki pływającej działalności w kilku sektorach, do których zastosowanie mają różne kwoty maksymalnego wsparcia finansowego określonego w ust. 1, armator jednostki pływającej zapewnia rozdzielność finansowo-księgową działalności prowadzonych w poszczególnych sektorach w celu zapewnienia nieprzekroczenia właściwych kwot maksymalnego wsparcia finansowego oraz najwyższej z kwot maksymalnego wsparcia finansowego Z kolei, jak stanowi art. 3 rozporządzenia komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis: Pomoc de minimis: 1. Uważa się, że środki pomocy nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 107 ust. 1 Traktatu i dlatego nie podlegają wymogowi zgłoszenia przewidzianemu w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.

2. Całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez jedno państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 300 000 EUR w okresie trzech lat. 3. Pomoc de minimis uznaje się za przyznaną w chwili, gdy przedsiębiorstwo uzyskuje prawo do otrzymania takiej pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym niezależnie od terminu wypłacenia pomocy de minimis temu przedsiębiorstwu. 4. Pułap określony w ust. 2 stosuje się bez względu na formę pomocy de minimis lub realizowany za jej pośrednictwem cel, a także bez względu na to, czy pomoc przyznana przez państwo członkowskie jest w całości lub częściowo finansowana z zasobów Unii.

5. Do celów stosowania pułapu określonego w ust. 2 pomoc wyraża się jako dotację pieniężną. Wszystkie podane wartości są wartościami brutto, tj. nie uwzględniają potrąceń z tytułu podatków ani innych opłat. W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy stanowi ekwiwalent dotacji brutto takiej pomocy. (…) Artykuł ten określa obowiązujące od 1 stycznia 2024 r. zasady i limity dla pomocy de minimis, zgodnie z którym całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 300 000 EUR w okresie trzech lat, a do celów stosowania tego limitu pomoc de minimis wyraża się jako dotację pieniężną.

Podstawą prawną przyznania pomocy de minimis dla armatorów jednostek pływających w związku z zakazem połowu dorsza na Morzu Bałtyckim jest ustawa z dnia 26 września 2025 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim. Wnioski o pomoc są rozpatrywane na podstawie art. 17 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Ponadto, pomoc ta ma charakter pomocy de minimis, do której stosuje się rozporządzenie Komisji (UE) 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis.

Wsparcie rozdziela właściwy Minister Infrastruktury poprzez ogłaszane nabory wniosków. Ze wskazanych powyżej przepisów prawa krajowego, jak i uregulowań unijnych nie wynika zatem, że środki finansowe na pomoc de minimis dla armatorów jednostek pływających w związku z zakazem połowu dorsza na Morzu Bałtyckim stanowią dotację w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymaną z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego.

W omawianym przypadku ustawa z 26 września 2025 r. o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim nie określa wypłaty jako dotacji, lecz jako pomoc de minimis lub pomoc publiczną przyznawaną armatorowi w związku ze złomowaniem jednostki. Sam fakt, że pieniądze pochodzą z budżetu państwa nie jest wystarczający do zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku należy stwierdzić, że skoro środki pieniężne, które Pan uzyskał (z tytułu pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim) nie stanowią dotacji w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, to uzyskane przez Pana wsparcie finansowe w przypadku przekazania jednostki „...” do złomowania, nie może zostać objęte zwolnieniem przewidzianym w treści art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo, że uzyskane przez Pana wsparcie finansowe w postaci pomocy de minimis stanowi instrument wsparcia finansowego z budżetu państwa.

W konsekwencji, wskazane środki pieniężne podlegają opodatkowaniu wraz z pozostałymi dochodami uzyskanymi przez Pana z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem, otrzymane wsparcie finansowe, o którym mowa we wniosku, stanowi w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu wraz z pozostałymi dochodami uzyskanymi przez Pana ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Reasumując - w opisanym stanie faktycznym wsparcie finansowe, które otrzymał Pan w ramach pomocy de minimis dla armatorów jednostek pływających w związku z zakazem połowu dorsza na Morzu Bałtyckim, nie korzysta ze zwolnienia podatkowego, przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem jest przychodem Pana firmy i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z wybraną przez Pana formą opodatkowania. Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Podkreślenia wymaga, że przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest - co do zasady - sam przepis prawa podatkowego. Dlatego też, wydając przedmiotową interpretację indywidualną dokonano wyłącznie wykładni przepisów materialnego prawa podatkowego znajdujących zastosowanie w sprawie.

Wobec tego niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie skutków podatkowych przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, nie rozstrzyga natomiast kwestii prawidłowości działań na gruncie przepisów odrębnych (w tym przepisów ustawy o pomocy państwa skierowanej do armatorów jednostek pływających w związku z wprowadzeniem zakazu połowu dorsza na Morzu Bałtyckim).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie sprawy będącej przedmiotem Pana zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska nieobjęte pytaniem nie podlegały ocenie. Przy wydawaniu interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym.

W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Załączone do wniosku i jego uzupełnienia dokumenty nie podlegały analizie w ramach procedury wydania interpretacji indywidualnej.

Odnosząc się do powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej wskazuję, że rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy tylko konkretnej indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko w tej sprawie jest wiążąca.

Zaznaczyć ponadto należy, że interpretacja indywidualna z 14 kwietnia 2020 r. Nr 0114-KDIP2-1.4010.49.2020.1.MR została zmieniona przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej interpretacją zmieniającą z 16 grudnia 2022 r. Nr DOP4.8221.6.2021. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.