Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 4 września 2026 r. (data wpływu 9 września 2026 r.) oraz pismem z 19 października 2026 r. (data wpływu 22 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną. W dniu 11 lutego 2021 r. aktem notarialnym Repertorium A nr, Wnioskodawca nabył prawo własności nieruchomości stanowiącej niezabudowane działki nr 1 o pow. 0,1757 ha oraz nr 2 o pow. 0,0682 ha, położone w X, obręb ewidencyjny 10 – Y za łączną kwotę 250 000 zł. Paragraf 2 pkt 7 aktu notarialnego wskazuje na zaświadczenie sporządzone w dniu 21 stycznia 2021 r. przez …. – Kierownika Wydziału Architektury Architekta Miejskiego, działającą z upoważnienia Burmistrza X, znak pisma …, że na obszarze, na którym położone są działki o numerach ewidencyjnych 1 i 2, obręb nr 10 Y I w X nie obowiązuje żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Z informacji zawartej w Wypisie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta X z dnia 27 kwietnia 2026 r. obejmującego Uchwałę nr … Rady Miejskiej X z dnia 29 sierpnia 2022 r. ww. działki wynika, że kierunki przeznaczenia dla tych obszarów to tereny zabudowy mieszkaniowej o charakterze intensywnym. W wypisie wskazano przewidywany charakter tych terenów jako intensywna zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. W dniu 28 października 2024 r. Burmistrz Miasta X wydał projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia inwestycyjnego obejmującego budowę wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ewid.
1 i 2 obręb 10 – Y I. W uzasadnieniu tego projektu wskazano, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy wydanej na podstawie obowiązujących ustaw.
W wyniku czynności sprawdzających stwierdzono, że zwolnieniu ze sprzedaży nieruchomości w 2020 r. nie podlega zakup działek wynikających z aktu notarialnego Repertorium A nr … z dnia 11 lutego 2021 r. Stwierdzono, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w art. 1 pkt 131 ww. ustawy, uważa się między innymi wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego.
W dniu 25 czerwca 2026 r. Burmistrz Miasta X w piśmie stanowiącym informację z Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta X uchwalonego przez Radę Miejską Radę Miejską X Uchwałą Nr … z dnia ... 1991 r. (opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa ...), który z mocy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utracił ważność z dniem 31 grudnia 2002 r. działki nr ewid.
1 i 2 obręb 10 – Y I w X, położone były w tym planie, w kompleksie terenów oznaczonych symbolem - 2 ZP, C3 MN, C4 UK, 06Zt 2/1. Powyższe wskazuje na fakt, że działki nabyte przez Wnioskodawcę posiadały plan zagospodarowania przestrzennego, który czasowo utraciły, jednak nie zmieniły swego przeznaczenia i charakteru w związku z tym, zatem przy rozpatrywaniu przedmiotowego stanu faktycznego należy uwzględnić stan prawny istniejący dotychczas, a zatem podstawę do zwolnienia, o które stara się Wnioskodawca.
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. W uzupełnieniach wniosku Wnioskodawca podał następujące informacje: Miejsce zamieszkania do celów podatkowych i nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce. W 2020 r. Wnioskodawca zbył 3 nieruchomości : grunt orny stanowiący działki nr: 4, 5, 6 o łącznej pow.
0,2194 ha oraz udział wynoszący 3/792 części w nieruchomości stanowiącej działki nr: 7, 8, 9 za kwotę 165 000 zł; grunt orny stanowiący działki nr: 10 o pow.0,0462 ha za kwotę 36 000 zł; grunt orny stanowiący działkę 11 o pow. 0,3258 ha za kwotę 260 000 zł. Powyższe nieruchomości stanowiły własność Wnioskodawcy, a zostały nabyte aktem notarialnym Repertorium A nr … (pozycja pierwsza i trzecia), Repertorium A nr … sporządzonym w Kancelarii Notarialnej …. w …..
Data nabycia nieruchomości, które Wnioskodawca zbył w 2020 r. to : dla działek 4, 5, 6, 11 – 22 kwietnia 2016 r.(łączna powierzchnia to 0,5456 ha), umowa kupna-sprzedaży w postaci aktu notarialnego -Repertorium A numer ... – Kancelaria notarialna … w …; dla działki nr 10 – 25 kwietnia 2019 r. (powierzchnia 0,0902 ha), umowa kupna-sprzedaży w postaci aktu notarialnego - Repertorium A numer …, Kancelaria notarialna … w …. Sprzedaż powyższych nieruchomości nie miała związku z działalnością gospodarczą. Poprawne numery działek to: 1 i 2 (numer działki 3 został podany błędnie).
Pytanie
(sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy środki pieniężne uzyskane ze zbycia nieruchomości w 2020 r., wydatkowane na nabycie w dniu 11 lutego 2021 r. prawa własności działek nr 1 oraz 2 (obręb 10-Y 1, X), uprawniają Wnioskodawcę do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o PIT, w sytuacji, gdy w dacie nabycia teren nie był objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lecz jego mieszkaniowe przeznaczenie pozostawało niezmienne od czasu obowiązywania poprzedniego planu miejscowego i było nieprzerwanie potwierdzane kolejnymi edycjami Studium, a następnie ostatecznie potwierdzone wydaną decyzją o warunkach zabudowy?
Pana stanowisko w sprawie
(sformułowane w uzupełnieniu wniosku) W ocenie Wnioskodawcy, działki nr 1 i 2 w dacie nabycia (11 lutego 2021 r.) stanowiły już „grunt pod budowę budynku mieszkalnego” w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o PIT. Wynika to z niezmienności przeznaczenia mieszkaniowego terenu, nieprzerwanie utrzymywanego od czasu obowiązywania poprzedniego planu miejscowego, poprzez kolejne edycje Studium, aż do chwili wydania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, która jedynie potwierdza (a nie kreuje) ten stan. W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługuje pełne zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych (tzw. ulga mieszkaniowa). I. Ramy prawne.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości odpowiadającej wydatkom na własne cele mieszkaniowe, poniesionym w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie. Katalog wydatków mieszkaniowych z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) obejmuje nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego.
Ustawa nie definiuje tego pojęcia — utrwalona linia interpretacyjna wskazuje, że charakter gruntu określa w pierwszej kolejności miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a w razie jego braku — decyzja o warunkach zabudowy (por. interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 grudnia 2023 r. nr 0115-KDIT1.4011.715.2023.1.MN oraz z 7 lipca 2023 r., nr 0115-KDIT2.4011.140.2021.8.MM). II. Nieprzerwana kontynuacja przeznaczenia mieszkaniowego — brak jakiejkolwiek zmiany od dziesięcioleci.
Kluczowe dla niniejszej sprawy jest to, że przeznaczenie działek nr 1 i 2 nigdy się nie zmieniło - zmienił się jedynie formalny nośnik prawny tego przeznaczenia: Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego Miasta X (Uchwała Nr …) klasyfikował działki symbolem C3 MN — tereny zabudowy jednorodzinnej.
Plan wygasł z mocy prawa z dniem 31 grudnia 2002 r. Po wygaśnięciu planu, kolejne Studia Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta X (Uchwała nr … z dnia 24.02.2020 r. i Uchwała nr .. z dnia 29.08.2022r. obowiązująca w dacie nabycia 11.02.2021 r.) klasyfikowały przedmiotowe działki identycznie — jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, bez żadnej zmiany względem stanu ustalonego planem z 1991 r. Obecnie obowiązujące Studium (Uchwała nr …) potwierdza ten sam kierunek — intensywną zabudowę mieszkaniową jednorodzinną — a więc również nie wprowadza żadnej zmiany przeznaczenia względem stanu istniejącego w dacie nabycia.
Innymi słowy: od 1991 r. do chwili obecnej nie doszło do jednorazowej zmiany przeznaczenia terenu na mieszkaniowe — kierunek ten istniał nieprzerwanie i był konsekwentnie powielany w każdym kolejnym dokumencie planistycznym gminy. Wygaśnięcie planu miejscowego z 2002 r. wywołało wyłącznie przejściową lukę o charakterze formalnym (brak obowiązującego aktu prawa miejscowego), nie zaś lukę merytoryczną co do funkcji terenu. III. Ostateczna decyzja o warunkach zabudowy — charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny.
W dniu 28 października 2024 r. Burmistrz Miasta X wydał ostateczną decyzję o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach Wnioskodawcy, prawomocną od dnia 27 listopada 2024 r. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, decyzja o warunkach zabudowy ma charakter deklaratoryjny - nie tworzy nowego stanu prawnego nieruchomości, lecz jedynie potwierdza możliwość zagospodarowania terenu wynikającą z jego rzeczywistego, wcześniej ukształtowanego charakteru urbanistycznego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 listopada 2013 r. sygn. II OSK 1302/12; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r. sygn. II OSK 2078/10).
Decyzja ta zatem nie „nadała” gruntowi charakteru mieszkaniowego z dniem 28 października 2024 r., lecz potwierdziła charakter, który grunt posiadał nieprzerwanie od czasu obowiązywania planu z 1991 r. - a więc również w dacie jego nabycia przez Wnioskodawcę, tj. 11 lutego 2021 r. Rozróżnienie to ma zasadnicze znaczenie prawne: skoro grunt już w dacie nabycia był „gruntem pod budowę budynku mieszkalnego” w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o PIT, zastosowanie znajduje pierwsza, podstawowa przesłanka tego przepisu.
Nie zachodzi potrzeba powoływania się na drugą, alternatywną przesłankę tego przepisu (zmiana przeznaczenia gruntu w okresie trzyletnim), a tym samym, nie ma znaczenia okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy została wydana po upływie tego okresu. Termin z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT ustawodawca wiąże z datą faktycznego wydatkowania środków na cel mieszkaniowy, nie zaś z datą wydania dokumentu potwierdzającego stan gruntu istniejący wcześniej - a wydatkowanie w niniejszej sprawie (11 lutego 2021 r.) mieści się w trzyletnim okresie liczonym od końca 2020 r. z istotnym zapasem czasowym.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że ustawodawca w ogóle nie uzależnił omawianego zwolnienia od istnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w dacie nabycia nieruchomości (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 czerwca 2025 r. nr 0113-KDWPT.4011.64.2025.2.PPK). IV. Studium i sąsiedztwo działki jako kontekst pomocniczy.
Niezależnie od argumentacji przedstawionej powyżej, mieszkaniowy charakter terenu potwierdzają dodatkowo okoliczności faktyczne o charakterze pomocniczym: wieloletnia, niezmienna kwalifikacja działek w kolejnych edycjach Studium (pkt II powyżej) oraz sposób zagospodarowania działek sąsiednich, które są już zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi, co potwierdza rzeczywisty, ukształtowany od dawna charakter urbanistyczny tego kompleksu terenów. Wnioskodawca zastrzega przy tym, że Studium samo w sobie nie jest aktem prawa miejscowego i nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej kwalifikacji gruntu dla celów ulgi mieszkaniowej (art.
9 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) — w niniejszej sprawie pełni ono funkcję wyłącznie potwierdzającą i uzupełniającą względem argumentacji opartej na ciągłości planistycznej oraz na ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. V. Cel ulgi mieszkaniowej i brak działań spekulacyjnych. Celem zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT jest wspieranie realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych podatników, a nie premiowanie sprawności biurokratycznej organów gminy w uchwalaniu planów miejscowych.
Skoro przeznaczenie mieszkaniowe terenu pozostawało niezmienne od dziesięcioleci, a jedyną przyczyną braku formalnie obowiązującego planu miejscowego było jego wygaśnięcie z mocy prawa w 2002 r., niezależne od Wnioskodawcy, brak jest podstaw do odmowy zastosowania zwolnienia wyłącznie z powodu tej przejściowej luki o charakterze formalnym. Nabycie działek nastąpiło z wyłącznym przeznaczeniem pod realizację własnego budynku mieszkalnego, co dodatkowo wyklucza spekulacyjny charakter transakcji. VI. Podsumowanie.
Nabycie działek nr 1 i 2 w dniu 11 lutego 2021 r. stanowiło wydatkowanie środków na cel określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o PIT, ponieważ grunt ten już w dacie nabycia posiadał ukształtowany, nieprzerwany od dziesięcioleci charakter mieszkaniowy, ostatecznie potwierdzony deklaratoryjną decyzją o warunkach zabudowy z dnia 28 października 2024 r. Przesłanki do zastosowania zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o PIT zostały w pełni spełnione.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy: Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z opisu sprawy wynika, że 22 kwietnia 2016 r. zakupił Pan działki o numerach: 4, 5, 6, 11, a 25 kwietnia 2019 r. działkę nr 10. W 2020 r. sprzedał Pan te nieruchomości.
Sprzedaż nieruchomości nie miała związku z działalnością gospodarczą. Wobec powyższego stwierdzić należy, że opisane we wniosku zbycie nieruchomości stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ww. odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.
W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę.
Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego ‒ położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zgodnie z art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
Ponadto, z art. 21 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części ‒ przeznaczonych na cele rekreacyjne.
Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tych przepisach wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).
W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Do skorzystania z ulgi mieszkaniowej, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uprawnia nabycie nieruchomości lub prawa określonych typów. Oznacza to, że wydatkiem na własne cele mieszkaniowe jest nabycie gruntu lub udziału w gruncie związanych z budową budynku na cele mieszkaniowe.
Jak wynika z opisu sprawy, część środków uzyskanych ze sprzedaży w 2020 r. nieruchomości wydatkował Pan na zakup w dniu 11 lutego 2021 r. prawa własności nieruchomości stanowiącej niezabudowane działki nr 1 i nr 2. Z zaświadczenia sporządzonego w dniu 21 stycznia 2021 r. przez architekta miejskiego wynika, że na obszarze, na którym położone są ww. działki, nie obowiązuje żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Natomiast, w dniu 28 października 2024 r. został wydany projekt decyzji o warunkach zabudowy dla przedsięwzięcia inwestycyjnego obejmującego budowę wolnostojącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ewid.
1 i 2. W uzasadnieniu tego projektu wskazano, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy wydanej na podstawie obowiązujących ustaw.
W przedstawionej sprawie rozstrzygnięcia wymaga kwestia zwolnienia od podatku dochodowego dochodu z odpłatnego zbycia przez Pana w 2020 r. nieruchomości w związku z przeznaczeniem uzyskanego przychodu z tego zbycia na zakup niezabudowanej nieruchomości (na której planuje Pan wybudować budynek mieszkalny), jeżeli w dacie nabycia teren ten nie był objęty obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a decyzja o warunkach zabudowy została wydana w dniu 28 października 2024 r. (prawomocna od dnia 27 listopada 2024 r.), tj. po upływie terminu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który minął z dniem 31 grudnia 2023 r. Wskazać należy, że o charakterze nabytego gruntu nie rozstrzyga jedynie zamiar podatnika wybudowania na nim budynku mieszkalnego, ale charakter gruntu – jego przeznaczenie.
Tak więc podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest nabycie gruntu przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wyjaśnienia, co stanowi podstawę do określenia przeznaczenia gruntu. W związku z tym konieczne jest odniesienie się, w tym zakresie, do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.).
W myśl art. 4 ust. 1 ww. ustawy: Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego i jako taki zawiera ustalenia powszechnie wiążące na obszarze, na którym obowiązuje. Wiąże właścicieli nieruchomości gruntowych położonych na jego obszarze.
Do czasu, kiedy nie zostanie zmieniony lub uchylony, wiąże także gminy oraz organy państwa, we właściwości których pozostaje wypowiadanie się w kwestii praw i obowiązków właściciela nieruchomości na podstawie przepisów odrębnych, w szczególności organy opiniujące, uzgadniające i zezwalające na budowę obiektu budowlanego.
Stosownie do art. 4 ust. 2 ww. ustawy: W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: 1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; 2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
Na mocy art. 6 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy: Każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, zgodnie z warunkami ustalonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli nie narusza to chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.
W myśl art. 2 pkt 12 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o działce budowlanej - należy przez to rozumieć nieruchomość gruntową lub działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Charakter gruntu może zatem wynikać z przeznaczenia, jakie zostało mu nadane w planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy, która w sytuacji, gdy dla danego terenu nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego określa sposób zagospodarowania i zabudowy terenu.
Należy także uznać, że ustawodawca nie uzależnił przedmiotowego zwolnienia od konieczności istnienia planu zagospodarowania przestrzennego na moment nabycia nieruchomości, z którego będzie wynikało przeznaczenie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, wystarczy bowiem, aby nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, która jest źródłem przychodu, taki warunek został spełniony. W takiej sytuacji zakup gruntu spełni wymogi uprawniające do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia, określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku więc, gdy wartość przychodu osiągniętego ze sprzedaży nieruchomości zostanie przeznaczona w okresie trzech lat od końca roku, w którym nastąpiło zbycie, na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) omawianej ustawy, tj. na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, przeznaczenie którego potwierdzać będzie plan zagospodarowania przestrzennego bądź aktualna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pozwalająca na wybudowanie budynku mieszkalnego – uzyskany z tego tytułu dochód będzie zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z treści art. 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika bowiem, że o charakterze nabytego gruntu nie rozstrzyga jedynie zamiar podatnika wybudowania na nabytym gruncie budynku mieszkalnego, ale charakter gruntu – jego przeznaczenie. Tak więc podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest nabycie gruntu przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego. Innymi słowy zwolnienie to związane jest z konkretnym zdarzeniem, tj. nabyciem określonego gruntu w określonym celu.
Wskazać w tym miejscu należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) stanowiącego, że: Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zatem, w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień należy stosować ścisłą, nierozszerzającą wykładnię przepisów.
Wobec powyższego, wydatkowanie przez Pana przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2020 r. nieruchomości na zakup w 2021 r. niezabudowanej nieruchomości (stanowiącej działki nr 1 i 2), która nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie uprawnia Pana do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem nie jest to wydatek na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W myśl ww. przepisu ustawodawca dopuścił – jako realizację celu mieszkaniowego – również poniesienie wydatku na zakup działki innej niż budowlana, pod warunkiem, że działka ta, w terminie począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, faktycznie zmieni przeznaczenie na działkę pod budowę budynku mieszkalnego, co w opisanej sprawie nie miało miejsca. Także decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości została wydana w 2024 r., czyli po ustawowym, trzyletnim terminie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dla możliwości skorzystania ze zwolnienia nie wystarczy, że teren, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomości ma charakter mieszkaniowy, a sąsiednie działki są już zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi. Skoro, w wymaganym przepisem trzyletnim okresie, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości, zakupiona nieruchomość nie uzyskała statusu działki budowlanej, jak również nie została wydana dla niej w tym okresie decyzja o warunkach zabudowy, to należy uznać, że nabycie przez Pana w 2021 r. przedmiotowej nieruchomości nie uprawnia do skorzystania z ww. zwolnienia. Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W odniesieniu do powołanych przez Pana we własnym stanowisku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą bowiem strony w konkretnych indywidualnych sprawach, więc zawartych w nich stanowisk organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy.
Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.