Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 28 sierpnia 2026 r. oraz pismem złożonym 30 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Wnioskodawca nigdy nie prowadził działalności gospodarczej, a przedmiotowy lokal mieszkalny nie był wykorzystywany w ramach działalności gospodarczej. W dniu 29 grudnia 2021 r. rodzice Wnioskodawcy nabyli lokal mieszkalny położony w … przy ul. …, za kwotę 299 000 zł. Zakup lokalu został w całości sfinansowany kredytem hipotecznym, udzielonym wyłącznie Wnioskodawcy przez Bank .... Umowa kredytu została zawarta 8 grudnia 2021 r., a kwota kredytu wynosiła 299 000 zł. Kredyt został przeznaczony na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
Pomimo tego, że w momencie zakupu formalnymi właścicielami lokalu byli rodzice Wnioskodawcy, nie ponieśli oni kosztów zakupu nieruchomości. Całość środków przeznaczonych na zakup pochodziła z kredytu zaciągniętego przez Wnioskodawcę. Rodzice Wnioskodawcy nie uczestniczyli również finansowo w remoncie lokalu. Od początku obowiązywania umowy kredytowej wszystkie raty kredytu były spłacane wyłącznie przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca posiada historię dokonywanych spłat. Wnioskodawca poniósł również z własnych środków koszty remontu lokalu mieszkalnego w wysokości około 60 000 zł.
Na lokalu mieszkalnym ustanowiona została hipoteka umowna na rzecz Banku …., zabezpieczająca kredyt hipoteczny wynikający z umowy kredytu zawartej 8 grudnia 2021 r. Z aktu notarialnego darowizny wynika, że w dniu dokonania darowizny wysokość zadłużenia z tytułu tego kredytu wynosiła około 171 000 zł. W dniu 7 lutego 2026 r. rodzice Wnioskodawcy przekazali Mu w drodze umowy darowizny 100% prawa własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Darowizna miała charakter nieodpłatny. Wnioskodawca poniósł koszty związane z zawarciem aktu notarialnego. Przed planowaną sprzedażą lokal mieszkalny był wynajmowany w ramach najmu prywatnego.
Uzyskiwane przychody z tego tytułu były prawidłowo rozliczane z właściwym urzędem skarbowym. Lokal nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. Wnioskodawca planuje sprzedaż lokalu mieszkalnego w 2026 r. za kwotę około 540 000 zł. Środki uzyskane ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na całkowitą spłatę kredytu hipotecznego zabezpieczonego hipoteką na sprzedawanym lokalu mieszkalnym oraz na zakup działki budowlanej i budowę domu jednorodzinnego. Budowany dom będzie służył zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy, Jego żony oraz dziecka.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że: Lokal mieszkalny położony przy ul. … w … stanowi lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość. Umowa kredytu hipotecznego została zawarta na okres 30 lat. W przypadku sprzedaży lokalu, Wnioskodawca zamierza dokonać całkowitej wcześniejszej spłaty pozostałej części kredytu bezpośrednio po sprzedaży lokalu, ze środków uzyskanych z tej sprzedaży. Kredyt hipoteczny został zgodnie z umową zaciągnięty na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego oraz jego modernizację i remont. Kwota kredytu wyniosła 299 000 zł, z czego 269 000 zł przeznaczono na zakup lokalu, a 30 000 zł przeznaczono na modernizację i remont lokalu.
Cena zakupu lokalu wynosiła 299 000 zł, przy czym część ceny zakupu została pokryta ze środków własnych Wnioskodawcy. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w Banku ... z siedzibą w Polsce, a więc w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Spłata kredytu obejmie pozostałą do spłaty kwotę kapitału oraz należne odsetki naliczone do dnia całkowitej spłaty kredytu. Wcześniejsza całkowita spłata kredytu nie będzie wiązała się z obowiązkiem zapłaty kary za wcześniejszą spłatę.
Wnioskodawca zamierza przeznaczyć całość przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż, na własne cele mieszkaniowe, w szczególności na całkowitą spłatę pozostałego kredytu hipotecznego, zakup działki budowlanej oraz budowę domu jednorodzinnego przeznaczonego do zamieszkania przez Wnioskodawcę wraz z rodziną.
Pytania
Czy przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego otrzymanego w drodze darowizny od rodziców na zakup działki budowlanej oraz budowę domu jednorodzinnego będzie stanowiło realizację własnych celów mieszkaniowych Wnioskodawcy? Czy spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego wyłącznie przez Wnioskodawcę na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego, zabezpieczonego hipoteką ustanowioną na tym lokalu, może zostać uznana za wydatek związany z własnymi celami mieszkaniowymi Wnioskodawcy, w sytuacji gdy w momencie zakupu właścicielami lokalu byli rodzice Wnioskodawcy, a następnie lokal został przekazany Wnioskodawcy w drodze darowizny?
Czy fakt, że kredyt hipoteczny został zaciągnięty wyłącznie przez Wnioskodawcę, został przeznaczony na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego oraz był od początku spłacany wyłącznie przez Wnioskodawcę, ma znaczenie przy ocenie możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego w związku z planowaną sprzedażą lokalu? Czy przy ocenie skutków podatkowych planowanej sprzedaży lokalu mieszkalnego otrzymanego w drodze darowizny od rodziców należy uwzględnić okres, w którym właścicielami lokalu byli rodzice Wnioskodawcy?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1 W ocenie Wnioskodawcy, środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zostaną przeznaczone na realizację własnych celów mieszkaniowych, ponieważ zostaną wykorzystane na zakup działki budowlanej oraz budowę domu jednorodzinnego przeznaczonego do zamieszkania przez Wnioskodawcę i Jego najbliższą rodzinę. Ad 2 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przeznaczenie części przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Wnioskodawcę w związku z tym lokalem, powinno zostać uznane za wydatek na własny cel mieszkaniowy. Kredyt hipoteczny został zaciągnięty wyłącznie przez Wnioskodawcę.
Wnioskodawca był jedynym kredytobiorcą i od początku samodzielnie spłacał zobowiązanie. Ponosił również koszty remontów, napraw i utrzymania lokalu. W momencie nabycia lokalu formalnymi właścicielami byli rodzice Wnioskodawcy, jednak kredytobiorcą był wyłącznie Wnioskodawca i to On ponosił ciężar spłaty zobowiązania. Następnie, 7 lutego 2026 r. rodzice darowali Wnioskodawcy lokal, w wyniku czego został On jego jedynym właścicielem. Od stycznia 2022 r. Wnioskodawca osobiście zamieszkiwał w lokalu i realizował w nim własne cele mieszkaniowe.
W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że spłata przedmiotowego kredytu hipotecznego ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu powinna zostać uznana za wydatek na własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad 3 Wnioskodawca uważa, że przy ocenie możliwości zastosowania zwolnienia podatkowego należy uwzględnić fakt, iż kredyt hipoteczny został zaciągnięty wyłącznie przez Wnioskodawcę, został przeznaczony na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a następnie był przez Niego samodzielnie spłacany od początku obowiązywania umowy kredytowej.
Zdaniem Wnioskodawcy, istotne znaczenie ma również fakt, że lokal mieszkalny stanowił zabezpieczenie tego kredytu poprzez ustanowienie hipoteki, a Wnioskodawca ponosił ekonomiczny ciężar nabycia, remontu oraz utrzymania nieruchomości. Ad 4 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przy ocenie skutków podatkowych sprzedaży lokalu należy uwzględnić również okres, w którym lokal pozostawał własnością jego rodziców, tj. okres od jego nabycia przez rodziców w 2021 r. do dnia przekazania lokalu Wnioskodawcy w drodze darowizny w dniu 7 lutego 2026 r. Wnioskodawca wskazuje, że od momentu nabycia lokalu przez rodziców faktycznie zamieszkiwał w tym lokalu i realizował w nim własne cele mieszkaniowe.
Jednocześnie to Wnioskodawca zaciągnął kredyt hipoteczny związany z lokalem, był jego jedynym kredytobiorcą i od początku samodzielnie spłacał kredyt. Ponosił również koszty remontów, napraw i utrzymania lokalu. Wnioskodawca uważa, że powyższe okoliczności powinny zostać uwzględnione przy ocenie skutków podatkowych planowanej sprzedaży i uzasadniają uwzględnienie również okresu, w którym lokal pozostawał własnością rodziców. Wnioskodawca wnosi o ocenę przez Organ, czy w przedstawionym stanie faktycznym przy ustalaniu skutków podatkowych sprzedaży lokalu należy uwzględnić okres jego własności przez rodziców.
Wnioskodawca zwraca się o ocenę, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przeznaczenie środków ze sprzedaży lokalu na wskazane cele, będzie uprawniało do zastosowania przewidzianego przepisami zwolnienia podatkowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Należy zauważyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”. Wobec czego należy odwołać się w tym zakresie do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).
W szczególności art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego wskazuje, że: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Stosownie do treści art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.
Jak wynika z treści wniosku, w dniu 29 grudnia 2021 r. Pana rodzice nabyli lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość za kwotę 299 000 zł. Zakup lokalu został w całości sfinansowany kredytem hipotecznym udzielonym wyłącznie Panu przez Bank …. Umowa kredytu została zawarta 8 grudnia 2021 r., a kwota kredytu wynosiła 299 000 zł. Kredyt został przeznaczony na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego. W dniu 7 lutego 2026 r. zawarł Pan umowę darowizny, na mocy której Pana rodzice przekazali Panu 100% prawa własności ww. lokalu mieszkalnego.
Planuje Pan sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego w 2026 r. W świetle powyższego wskazać należy, że datą nabycia przez Pana przedmiotowego lokalu mieszkalnego jest data jego nabycia przez Pana w drodze darowizny od Pana rodziców, tj. 7 lutego 2026 r. Dopiero od tej daty jest Pan właścicielem ww. lokalu mieszkalnego. Na powyższe nie ma wpływu fakt, że to Pan zaciągnął kredyt hipoteczny na nabycie przez Pana rodziców ww. lokalu mieszkalnego oraz go Pan spłaca.
Wskazać również należy, że brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, aby przy ocenie skutków podatkowych sprzedaży przez Pana ww. lokalu mieszkalnego uwzględnić okres jego posiadania przez Pana rodziców przed dokonaniem darowizny na Pana rzecz. Wobec powyższego stwierdzić należy, że planowane odpłatne zbycie przez Pana w 2026 r. ww. lokalu mieszkalnego zostanie dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie przez Pana w drodze darowizny ww. lokalu mieszkalnego (tj.
7 lutego 2026 r.), a zatem będzie stanowić źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę.
Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.
Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W myśl art. 30e ust. 7 ww. ustawy: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Wyjaśnić należy, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
W sytuacji, gdy przychód z ww. odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na określone w ustawie cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, zostały enumeratywnie wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1-2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: 1) wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; 2) wydatki poniesione na: a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b - w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
W myśl art. 21 ust. 26 ww. ustawy: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.
Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
Przy czym, zgodnie z treścią art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c) oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Stosownie natomiast do art. 21 ust. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką).
Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwami od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi, czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W tym miejscu podkreślić należy, że w cytowanym powyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawodawca wskazał, że przychód z odpłatnego zbycia ma zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”.
Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych podatnika.
Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych) nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne.
Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych daje więc możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym wydatki poniesione m.in.: na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego (art.
21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ww. ustawy), a także na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy). Z opisu sprawy wynika, że środki z planowanej w 2026 r. sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (nabytego w darowiźnie w 2026 r.) zamierza Pan przeznaczyć m.in. na zakup działki budowlanej oraz na budowę domu jednorodzinnego. Budowany dom będzie służył zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych Pana oraz Pana żony i dziecka.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że przychód z planowanej w 2026 r. sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego wydatkowany w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż ww. lokalu, na nabycie działki budowlanej oraz na budowę domu jednorodzinnego, w którym będzie realizował Pan własne cele mieszkaniowe, będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c)-d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika również, że środki z planowanej w 2026 r. sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego (nabytego w darowiźnie w 2026 r.), zamierza Pan przeznaczyć na całkowitą spłatę kredytu hipotecznego udzielonego wyłącznie Panu przez Bank …. Umowa kredytu została zawarta 8 grudnia 2021 r., a kwota kredytu wynosiła 299 000 zł. Kredyt został przeznaczony na zakup przez Pana rodziców przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Właścicielami ww. lokalu mieszkalnego byli Pana rodzice, jednak całość środków przeznaczonych na zakup tego lokalu mieszkalnego pochodziła z kredytu zaciągniętego przez Pana.
Od początku obowiązywania umowy kredytowej wszystkie raty kredytu były spłacane wyłącznie przez Pana. Na lokalu mieszkalnym ustanowiona została hipoteka umowna na rzecz ww. Banku.
Wskazać należy, że jednym z celów, których realizacja uprawnia do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wskazana w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) tej ustawy, spłata kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.
Musi to być kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe oraz, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości i aby kredyt ten zaciągnięty był przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży (podatnika).
Ponadto ww. przepis wymaga, aby przedmiotowy kredyt (pożyczka) zaciągnięty był w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Zatem, zwolnienie w sposób literalny odnosi się do sytuacji spłaty kredytu, w przypadku którego wynika, że został on zaciągnięty na ściśle określony cel mieszkaniowy.
Przepis art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa, że do zwolnienia od podatku dochodowego uprawniają wydatki poniesione na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, na cele wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1, czyli m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Przenosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowy kredyt nie został zaciągnięty na nabycie przez Pana lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, ale na nabycie tego lokalu przez inne osoby, tj. Pana rodziców.
Innymi słowy, w momencie zawarcia umowy kredytu hipotecznego na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość Pan był tylko kredytobiorcą, który zobowiązał się do spłaty kredytu na zakup ww. lokalu mieszkalnego, jednakże kredyt ten nie został zaciągnięty na nabycie przez Pana własności lub współwłasności ww. lokalu mieszkalnego, ponieważ nabycie lokalu mieszkalnego nastąpiło wyłącznie na rzecz Pana rodziców. Natomiast nabycie przez Pana przedmiotowego lokalu mieszkalnego nastąpiło kilka lat później w sposób nieodpłatny, nabył Pan bowiem ten lokal mieszkalny dopiero 7 lutego 2026 r. w drodze darowizny od Pana rodziców.
Ponadto wskazać należy, że darowizna lokalu mieszkalnego z obciążeniem hipotecznym zabezpieczającym spłatę kredytu zaciągniętego przez Pana na zakup przez Pana rodziców tego lokalu mieszkalnego, nie jest wystarczającym warunkiem uprawniającym Pana do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia. Nie zmienia to bowiem okoliczności, że kredyt nie został zaciągnięty przez Pana, który chce skorzystać ze zwolnienia, na nabycie przez Pana lokalu mieszkalnego. Nawet spłata kredytu przez Pana i zamieszkiwanie w przedmiotowym lokalu nie zmienia faktu, że kredyt został zaciągnięty na nabycie przez Pana rodziców przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
Wprawdzie został Pan właścicielem lokalu mieszkalnego z obciążeniem hipotecznym zabezpieczającym spłatę długu z kredytu, ale przedmiotowy lokal mieszkalny otrzymał Pan tytułem darmym, bo w drodze umowy darowizny.
W konsekwencji, przeznaczenie przez Pana przychodu z planowanego odpłatnego zbycia w 2026 r. ww. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Pana, na zakup tego lokalu mieszkalnego wyłącznie przez Pana rodziców (a nie przez Pana), nie będzie realizacją własnego celu mieszkaniowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że nie był on kredytem zaciągniętym na Pana własne cele mieszkaniowe.
Tym samym, wydatkowanie to nie będzie uprawniać Pana do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie ww. przepisów. Reasumując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazać należy, że datą nabycia przez Pana przedmiotowego lokalu mieszkalnego jest data jego nabycia przez Pana w drodze darowizny od Pana rodziców, tj. 7 lutego 2026 r. Dopiero od tej daty jest Pan właścicielem ww. lokalu mieszkalnego. Na powyższe nie ma wpływu fakt, że to Pan zaciągnął kredyt hipoteczny na nabycie przez Pana rodziców ww. lokalu mieszkalnego oraz go Pan spłaca.
Wskazać również należy, że brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, aby przy ocenie skutków podatkowych sprzedaży przez Pana ww. lokalu mieszkalnego uwzględnić okres jego posiadania przez Pana rodziców przed dokonaniem darowizny na Pana rzecz. Wobec powyższego stwierdzić należy, że planowane odpłatne zbycie przez Pana w 2026 r. ww. lokalu mieszkalnego zostanie dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie przez Pana w drodze darowizny ww. lokalu mieszkalnego (tj.
7 lutego 2026 r.), a zatem będzie stanowić źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Przeznaczenie przez Pana przychodu z ww. odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Pana na zakup tego lokalu mieszkalnego wyłącznie przez Pana rodziców (a nie przez Pana), nie będzie realizacją własnego celu mieszkaniowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z ust. 25 pkt 2 lit. a) w zw. z ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na fakt, że nie był on kredytem zaciągniętym na Pana własne cele mieszkaniowe. Tym samym, wydatkowanie to nie będzie uprawniać Pana do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie ww. przepisów.
Jednocześnie wskazać należy, że przychód z planowanej w 2026 r. sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego wydatkowany w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż ww. lokalu, na nabycie działki budowlanej oraz na budowę domu jednorodzinnego, w którym będzie realizował Pan własne cele mieszkaniowe, będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c)-d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przy czym wskazać należy, że wolny od podatku dochodowego będzie dochód z odpłatnego zbycia ww. lokalu mieszkalnego, w wysokości, która będzie odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe (tj. na nabycie działki budowlanej oraz na budowę domu jednorodzinnego) w przychodzie z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje Organ opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.