Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 8 października 2026 r. (data wpływu 8 października 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej i polskim rezydentem podatkowym — ośrodek interesów życiowych i gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się na terytorium Polski, w związku z czym Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”). Matka Wnioskodawcy, zamieszkała na Ukrainie, nabyła w sierpniu 2023 r. na podstawie umowy darowizny prawo własności nieruchomości — domu mieszkalnego jednorodzinnego — położonej na terytorium Ukrainy. W lutym 2025 r. matka Wnioskodawcy zmarła.
W maju 2026 r. Wnioskodawca, jako spadkobierca, uzyskał (formalnie potwierdził) prawo własności ww. nieruchomości w trybie przewidzianym przez prawo ukraińskie. W lipcu 2026 r. Wnioskodawca sprzedał ww. nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży poświadczonej notarialnie na Ukrainie. Wszystkie podatki, opłaty i należności przewidziane prawem ukraińskim, zarówno związane z nabyciem spadku, jak i ze sprzedażą nieruchomości, zostały przez Wnioskodawcę uiszczone w pełnej wysokości na Ukrainie. Nieruchomość przez cały okres — od nabycia przez matkę Wnioskodawcy w 2023 r. do dnia sprzedaży w 2026 r. — była położona wyłącznie na terytorium Ukrainy i nigdy nie znajdowała się na terytorium Polski.
Niezależnie od dochodu ze sprzedaży ww. nieruchomości, Wnioskodawca uzyskuje w Polsce stały dochód z tytułu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, podlegający w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej. Zagadnienie przedstawione we wniosku nie jest przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej ani kontroli celno-skarbowej, a sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że sprzedaż domu mieszkalnego jednorodzinnego nie odbyła się w ramach wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytania
Czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę w 2026 r. ze sprzedaży odziedziczonej nieruchomości położonej na terytorium Ukrainy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce, z uwzględnieniem postanowień Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, w sytuacji gdy — licząc zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT od końca roku kalendarzowego, w którym nabycia dokonała spadkodawczyni (matka Wnioskodawcy) w drodze darowizny (2023 r.) — pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nie upłynął do dnia sprzedaży (lipiec 2026 r.)?
Czy w opisanym stanie faktycznym, z uwzględnieniem uzyskiwania przez Wnioskodawcę w 2026 r. innych dochodów opodatkowanych w Polsce według skali podatkowej (z tytułu umowy o pracę), na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania dochodu ze sprzedaży nieruchomości ukraińskiej w rocznym zeznaniu podatkowym za 2026 r. (w szczególności w zeznaniu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG), a jeśli tak — w jakim zakresie i w jakim celu, w tym: czy wyłącznie dla potrzeb zastosowania metody wyłączenia z progresją do dochodu z umowy o pracę)?
Czy na Wnioskodawcy ciąży obowiązek złożenia odrębnego zeznania PIT-39 za 2026 r. w związku ze sprzedażą odziedziczonej nieruchomości położonej na Ukrainie, czy też — z uwagi na to, że formularz ten dotyczy odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanego na podstawie art. 30e ustawy o PIT — w opisanym stanie faktycznym formularz ten nie znajduje zastosowania, a dochód (zwolniony w Polsce na mocy ww. Konwencji) powinien zostać ewentualnie wykazany wyłącznie w zeznaniu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG, zgodnie z pytaniem nr 2?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. pytanie 1 W ocenie Wnioskodawcy, dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Ukrainy podlega opodatkowaniu wyłącznie na Ukrainie, zgodnie z postanowieniami ww. Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Ukrainą, dotyczącymi dochodu z majątku nieruchomego. W Polsce, jako kraju rezydencji podatkowej Wnioskodawcy, do tego dochodu znajduje zastosowanie metoda wyłączenia z progresją.
Okoliczność, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, nie upłynął, nie powoduje w ocenie Wnioskodawcy, powstania obowiązku zapłaty podatku dochodowego w Polsce, lecz jedynie skutkuje formalnym uznaniem - na gruncie prawa krajowego - że doszło do odpłatnego zbycia w rozumieniu tego przepisu.
Ad. pytanie 2 W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na uzyskiwanie przez Niego w 2026 r. dochodu z umowy o pracę opodatkowanego według skali podatkowej, powstaje obowiązek wykazania dochodu ze sprzedaży nieruchomości ukraińskiej w zeznaniu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG - wyłącznie w celu ustalenia stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodu z umowy o pracę, bez obowiązku zapłaty podatku od samego dochodu ze sprzedaży. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości tego stanowiska.
Ad. pytanie 3 W ocenie Wnioskodawcy, formularz PIT-39 nie znajduje zastosowania w opisanym stanie faktycznym, ponieważ dotyczy on rozliczenia podatku należnego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 30e ustawy o PIT, podczas gdy w niniejszej sprawie - z uwagi na zwolnienie dochodu z opodatkowania w Polsce na mocy Konwencji polsko-ukraińskiej - podatek taki nie jest należny, a jedyną formą sprawozdawczą pozostaje (o ile zajdzie taka konieczność) zeznanie PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości tego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Stosownie do art. 4a ww. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego.
Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w okresie, którego dotyczy wniosek, Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w Polsce (nieograniczony obowiązek podatkowy). Pana matka, zamieszkała na Ukrainie, nabyła w sierpniu 2023 r. na podstawie umowy darowizny prawo własności nieruchomości — domu mieszkalnego jednorodzinnego — położonej na terytorium Ukrainy. W lutym 2025 r. Pana matka zmarła. W maju 2026 r., jako spadkobierca, uzyskał Pan (formalnie potwierdził) prawo własności ww. nieruchomości w trybie przewidzianym przez prawo ukraińskie. W lipcu 2026 r. sprzedał Pan ww. nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży poświadczonej notarialnie na Ukrainie.
Wszystkie podatki, opłaty i należności przewidziane prawem ukraińskim, zarówno związane z nabyciem spadku, jak i ze sprzedażą nieruchomości, zostały przez Pana uiszczone w pełnej wysokości na Ukrainie. Niezależnie od dochodu ze sprzedaży ww. nieruchomości, uzyskuje Pan w Polsce stały dochód z tytułu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, podlegający w Polsce opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej.
Mając zatem na uwadze, że – jak sam Pan wskazał w opisie stanu faktycznego – jest Pan rezydentem podatkowym Polski, uznać należy, że w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w 2026 r. podlega Pan w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Odnosząc się do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Ukrainy, należy dokonać analizy Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r., Nr 63, poz. 269, z późn. zm.).
Stosownie do art. 13 ww. Konwencji, dotyczącego zysków ze sprzedaży majątku: Dochody osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Przy czym sformułowanie „dochód z przeniesienia własności majątku może być opodatkowany w drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania.
W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Ukrainie, może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Ukrainie, zgodnie z prawem tego państwa.
W myśl natomiast, art. 24 ust. 2 ww. Konwencji, regulującym kwestie unikania podwójnego opodatkowania: Z zastrzeżeniem przepisów ustawodawstwa Polski (które nie będą sprzeczne z zasadami tego ustępu), dotyczących zwolnienia od podatku zapłaconego poza granicami Polski, podatek ukraiński będzie zaliczany na poczet podatku polskiego w sposób następujący: a) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Ukrainie, to Polska zwolni taki dochód lub majątek od podatku zgodnie z postanowieniami ustępów 3 i 4, b) jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochody, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11 i 12 niniejszej konwencji mogą być opodatkowane w Ukrainie, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego tej osoby kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w Ukrainie.
Jednocześnie, w myśl art. 24 ust. 3 ww. Konwencji: Takie potrącenie nie może jednak przekroczyć tej części podatku od dochodu lub majątku obliczonego przed dokonaniem potrącenia, która odnosi się do dochodu lub majątku podlegającego opodatkowaniu w tym drugim Państwie.
Ponadto, na podstawie art. 24 ust. 4 ww. Konwencji: Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej konwencji uzyskany dochód lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie będzie zwolniony od opodatkowania w tym Państwie, to Państwo może tym niemniej przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek. Powyższe oznacza, że dochód ze zbycia nieruchomości położonej w Ukrainie, który może być w tym państwie opodatkowany zgodnie z prawem tego państwa – w Polsce będzie zwolniony od opodatkowania.
Natomiast, w Polsce do obliczenia stawki podatkowej, według której opodatkowany jest pozostały dochód osiągnięty w Polsce, można uwzględnić dochód osiągnięty na Ukrainie.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości, istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę. Odnosząc przywołane przepisy prawne do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że jest Pan spadkobiercą po zmarłej w lutym 2025 r. mamie, która nabyła w sierpniu 2023 r. na podstawie umowy darowizny, prawo własności nieruchomości (domu mieszkalnego jednorodzinnego). W związku z tym, stał się Pan właścicielem ww. nieruchomości położonej w Ukrainie, który to fakt formalnie potwierdził Pan w trybie przewidzianym przez prawo ukraińskie.
W lipcu 2026 r. sprzedał Pan ww. nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży poświadczonej notarialnie na Ukrainie. Wszystkie podatki, opłaty i należności przewidziane prawem ukraińskim, zarówno związane z nabyciem spadku, jak i ze sprzedażą nieruchomości uiścił Pan w pełnej wysokości na Ukrainie. Zatem, na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sprzedaż w 2026 r. nieruchomości, nabytej przez Pana w drodze spadku po mamie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wynika to z faktu, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ww. ustawy upłynie z dniem 31 grudnia 2028 r. Zatem, powyższa sprzedaż, ponieważ została dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie art. 30e ust. 1 ww. ustawy: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Natomiast w myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
W związku z tym, że dochód uzyskany przez Pana z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej na terytorium Ukrainy – z uwagi na fakt, że sprzedaż została dokonana przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości, podlega opodatkowaniu zarówno w Ukrainie jak i w Polsce, zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania uregulowana w powołanym art. 24 ust. 2 lit. a) Konwencji polsko-ukraińskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania. W konsekwencji, dochód uzyskany z tytułu sprzedaży w 2026 r. nieruchomości położonej na terenie Ukrainy będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania.
Jednocześnie w związku z tym, że w tym samym roku uzyskuje Pan przychód z tytułu umowy o pracę na terytorium Polski, to w myśl art. 24 ust. 4 ww. Konwencji, do obliczenia stawki podatkowej, którą opodatkuje Pan dochód osiągnięty w Polsce, należy uwzględnić dochód osiągnięty w Ukrainie. Powołana ww. Konwencja, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania wskazuje na zastosowanie metody wyłączenia z progresją, która została uregulowana w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z jego brzmieniem: Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób: 1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1; 2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów; 3) ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Jednak, dochody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, w myśl art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie podlegają łączeniu z dochodami ze źródeł, do których zastosowanie mają przepisy art. 27 ust. 1 ww. ustawy (w tym ust. 8 tego artykułu). Dlatego dochód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości położonej w Ukrainie nie podlega wykazaniu w zeznaniu podatkowym w Polsce i nie będzie miał wpływu na opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
Reasumując, dochód, jaki Pan uzyskał z tytułu sprzedaży w 2026 r. nieruchomości (domu mieszkalnego jednorodzinnego) położonego na terytorium Ukrainy, będzie w Polsce zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 24 ust. 2 lit. a) polsko-ukraińskiej Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jednocześnie, w związku z tym, że – jak już wyżej wyjaśniono – do dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie ma zastosowania przepis art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczący ustalenia wysokości podatku na podstawie metody wyłączenia z progresją, dochód ten nie będzie miał wpływu na opodatkowanie Pana dochodów z tytułu umowy o pracę osiąganych na terytorium Polski.
W konsekwencji, dochód z ww. sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Ukrainy nie będzie podlegał wykazaniu w zeznaniu PIT-39. Dochód ten nie będzie również podlegał wykazaniu w zeznaniu PIT-36, z uwagi na powyższe wyjaśnienia, z których wynika, że dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości, nie podlegają łączeniu z dochodami ze źródeł, do których zastosowanie mają przepisy art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a do takich dochodów zalicza się między innymi dochody ze stosunku pracy.
Powyższe oznacza, że Pana stanowisko, w którym stwierdził Pan, że: „W Polsce, jako kraju rezydencji podatkowej Wnioskodawcy, do tego dochodu znajduje zastosowanie metoda wyłączenia z progresją.(…) W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na uzyskiwanie przez Niego w 2026 r. dochodu z umowy o pracę opodatkowanego według skali podatkowej, powstaje obowiązek wykazania dochodu ze sprzedaży nieruchomości ukraińskiej w zeznaniu PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG — wyłącznie w celu ustalenia stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodu z umowy o pracę, bez obowiązku zapłaty podatku od samego dochodu ze sprzedaży.(…) W ocenie Wnioskodawcy formularz PIT-39 nie znajduje zastosowania w opisanym stanie faktycznym, ponieważ dotyczy on rozliczenia podatku należnego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie art. 30e ustawy o PIT, podczas gdy w niniejszej sprawie — z uwagi na zwolnienie dochodu z opodatkowania w Polsce na mocy Konwencji polsko-ukraińskiej — podatek taki nie jest należny, a jedyną formą sprawozdawczą pozostaje (o ile zajdzie taka konieczność) zeznanie PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/ZG.
(…)”, uznałem w całości za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.