Pytania
1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom Programu (nieprowadzącym pozarolniczej działalności gospodarczej), będą stanowić dla nich przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym Wnioskodawca, jako podmiot wydający Nagrodę, nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, a jedynie do sporządzenia i przekazania Uczestnikom Programu i właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o uzyskanym przez Uczestnika Programu przychodzie z tego tytułu?
2. Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom Programu (prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą), będą stanowić dla nich przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pozarolnicza działalność gospodarcza) i w związku z czym na Wnioskodawcy nie będą spoczywać obowiązki płatnika?
3. Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom Zaproszonym (będącym pracownikami lub zleceniobiorcami Uczestników Nadrzędnych) należy traktować jako przyznawane w ramach „sprzedaży premiowej” lub „konkursu” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 4. Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeszcze zanim Nagrody w Programie zostaną wydane Uczestnikom?
(pytanie dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego). 5. Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym kwoty przekazywane przez Klienta dla Wnioskodawcy tytułem równowartości wydawanych Nagród w Programie stanowią dla Wnioskodawcy dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w dacie wydania tych Nagród Uczestnikom? (pytanie dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego). 6. Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług z tytułu nabycia przez niego od Sponsora Nagród pod markami Sponsora?
7. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania podstawy opodatkowania VAT wg faktycznie przyjętej ceny Nagrody (VAT wyliczony „w stu” od ceny nagrody wynoszącej 1 zł brutto), a z tytułu wydatków poniesionych na zakup nagród będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na Państwa wątpliwości w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, nr 2 i nr 3. Natomiast w zakresie pozostałych pytań zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie nr 1 powinna brzmieć następująco – tak, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom Programu (nieprowadzącym pozarolniczej działalności gospodarczej), będą stanowić dla nich przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, w związku z czym Wnioskodawca, jako podmiot wydający Nagrody, nie jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, a jedynie do sporządzenia i przekazania Uczestnikom Programu i właściwemu urzędowi skarbowemu informacji o uzyskanym przez Uczestnika Programu przychodzie z tego tytułu.
Odpowiedź na pytanie nr 2 powinna brzmieć następująco – tak, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom Programu (prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą), będą stanowić dla nich przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza) i w związku z tym na Wnioskodawcy nie będą spoczywać obowiązki płatnika.
Odpowiedź na pytanie nr 3 powinna brzmieć następująco – nie, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom Zaproszonym (będącym pracownikami lub zleceniobiorcami Uczestników Nadrzędnych) nie należy traktować jako przyznawanych w ramach „sprzedaży premiowej” lub „konkursu” w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
Uzasadnienie Ad 1 i 2 Zdaniem Wnioskodawcy, w zaprezentowanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, Nagrody przyznawane przez Wnioskodawcę Uczestnikom nieprowadzącym działalności gospodarczej nie będą stanowić przychodu ze stosunku pracy (lub podobnych), ponieważ nie spełniają warunków wymienionych w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, tj. nie będą wynikać ze stosunku pracy. Nagrody te nie będą stanowić elementu wynagrodzenia Uczestnika Programu, a będą jedynie przychodem towarzyszącym, pobocznym względem stosunku pracy (lub zbliżonego), przez co winny zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o PIT.
Natomiast w przypadku Uczestników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą otrzymane Nagrody pieniężne będą stanowić przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza) i w związku z tym na Wnioskodawcy nie będą spoczywać w takim przypadku obowiązki płatnika określone w ustawie o PIT. Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca, w oparciu o art. 42 ust. 1 ww. ustawy, będzie zobowiązany do sporządzenia i przekazania podatnikowi (tj. Uczestnikowi Programu nieprowadzącemu działalności gospodarczej) i właściwemu dla niego naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o uzyskanym z tego tytułu przychodzie.
Jednocześnie, Spółka nie będzie zobowiązana do zastosowania art. 31 i art. 38 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od wydawanych Nagród. Art. 9 ust. 1 ww. ustawy, stanowi co do zasady, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody. Jednocześnie, stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Źródłami tych przychodów są m.in.: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, działalność wykonywana osobiście i inne podobne do stosunku pracy relacje prawne. Za źródła przychodów uznaje się także tzw. inne źródła, za które na gruncie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać – w szczególności – nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku uznania przychodów za przychody z innych źródeł, zgodnie z art. 42a ust. 1 powołanej ustawy, płatnik, który dokonuje wypłaty takich należności lub świadczeń zobowiązany jest sporządzić informację o uzyskanych z tego tytułu (przez podatnika) przychodach i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu. W analizowanym przypadku na szczególne uwzględnienie zasługuje definicja przychodów ze stosunku pracy (lub pokrewnych).
Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za takie przychody uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody. Należy zatem wskazać, że aby uznać dany przychód za przychód ze stosunku pracy, powinien on wynikać właśnie z takiej relacji prawnej, tj. stosunek prawny łączący strony powinien spełniać definicję stosunku pracy na podstawie art. 22 § 2 Kodeksu pracy.
Na mocy tego przepisu, pracownik bowiem zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Powstanie stosunku pracy jest przy tym szczególną formą zobowiązania stron pomiędzy ściśle określonymi podmiotami – pracownikiem, a pracodawcą i kreuje jasno określone obowiązki zarówno po jednej, jak i po drugiej stronie.
Zatem, aby doszło do związania stron stosunkiem pracy, powinny wystąpić następujące cechy: - osobiste świadczenie pracy przez pracownika, - odpłatność pracy wykonywanej przez pracownika, - podporządkowanie pracownika, w tym świadczenie pracy w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, - ryzyka pracodawcy, (tj. istnienie odpowiedzialności pracodawcy za działania pracownika wykonywane w ramach stosunku pracy). Wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy, oznacza więc nie tylko istnienie po stronie pracodawcy możliwości wyznaczania pracownikowi określonych obowiązków do wykonania, ale również brak swobody pracownika w wyborze swoich obowiązków i jego związanie poleceniem pracodawcy.
Takie relacje prawne nie wiążą Uczestników Zaproszonych z Wnioskodawcą. Po pierwsze, Uczestnicy Zaproszeni, jako pracownicy lub zleceniobiorcy Uczestników Nadrzędnych, wykonują zasadniczo wszystkie obowiązki pod ich kierownictwem. Wnioskodawca nie ma wpływu na zakres, wyznaczenie obowiązków i wysokość wynagrodzenia Uczestników Zaproszonych. W tej sferze wyłączną kontrolę posiada Uczestnik Nadrzędny. To on redaguje i zawiera umowy o pracę z pracownikami czy też wydaje im polecenia służbowe.
Po drugie, stosunek prawny łączący Wnioskodawcę i Uczestnika Zaproszonego ma charakter wyłącznie promocyjny i wynika z działalności Wnioskodawcy (jako podmiot przyrzekający Nagrody w Programie) oraz z indywidualnego i niezależnego oświadczenia woli Uczestnika Zaproszonego o przystąpieniu do Programu. Pracownik Uczestnika Nadrzędnego (Uczestnik Zaproszony) może, ale nie ma obowiązku zgłoszenia swojego uczestnictwa w Programie.
Jak wskazał bowiem np. NSA w wyroku z dnia 11 lipca 2018 r., sygn. akt II FSK 1965/16: „Przychodem ze stosunku pracy, w myśl art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., jest każda wypłata i świadczenie, powodujące przysporzenie majątkowe po stronie pracownika, a mające swoje źródło w łączącym podatnika z pracodawcą stosunku pracy lub pokrewnego”. Zatem, aby chociażby rozważać Nagrodę jako przychód ze stosunku pracy, powinna ona mieć swoje źródło właśnie w stosunku pracy, co w analizowanej sytuacji nie zachodzi. Źródłem Nagrody jest program motywacyjny organizowany przez podmiot trzeci (Spółkę).
Opisane w tym miejscu stanowisko prezentowane jest od wielu lat w praktyce orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego; warto powołać się na następujące tezy, które są powszechnie powtarzane w szeregu rozstrzygnięć: - „Przywołany przepis (tj. art. 12 ust. 1 ustawy o PIT) stanowi bowiem o przychodach ze stosunku pracy, a nie przychodach związanych, towarzyszących albo osiągniętych przy okazji stosunku pracy.
Jeżeli zatem pracownik osiągnie przychód pozostający w związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale niestanowiący przychodu ze stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym jest mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”; - „Jeżeli uczestnicząc w określonym stosunku pracy osoba fizyczna osiągnie przychód pozostający w jakimś związku faktycznym z wykonywaniem pracy, ale niestanowiący przychodu ze stosunku prawnego w postaci stosunku pracy, nie będzie to przychód, o którym mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f.”, - „Przepis (art. 12 ust. 1 ustawy o PIT) wiąże przychody ze stosunku pracy z przychodami pochodzącymi od pracodawcy.
Świadczeń spełnianych przez inny podmiot, nawet jeśli warunkiem ich otrzymania będzie, aby osoba, na rzecz której są spełniane, była pracownikiem określonego podmiotu, nie można zatem uznać za przychody ze stosunku pracy”. Z tej perspektywy, skoro nie jest możliwe uznanie wydawanej przez Wnioskodawcę Nagrody za przychód ze stosunku pracy (lub podobnego), zasadne jest uznanie jej za przychód z innych źródeł, co natomiast będzie prowadziło do uznania Wnioskodawcy za zobowiązanego do sporządzenia informacji o uzyskanym przez podatnika (tj. Uczestnika Zaproszonego nieprowadzącego działalności gospodarczej) przychodzie i przekazania jej podatnikowi oraz właściwemu dla niego urzędowi skarbowemu.
Reguła ta dotyczy Uczestników Zaproszonych, którzy nie prowadzą pozarolniczej działalności gospodarczej. Prawidłowość powyższego stanowiska, w ocenie Wnioskodawcy, potwierdzają organy skarbowe w licznych rozstrzygnięciach.
Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 21 czerwca 2016 r., nr IPPB2/4511-327/16-2/MK, a także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 20 lutego 2018 r., nr 0114-KDIP3-3.4011.579.2017.1.JK2, w której organ w odniesieniu do zbliżonego zagadnienia wskazał, że przesłanką zakwalifikowania przychodu do źródła określonego, jako „stosunek pracy” jest to, aby przychód stanowił wynagrodzenie w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy, czyli musi wiązać się z wykonywaniem określonej pracy na rzecz podmiotu wypłacającego to świadczenie.
Świadczenie, które nie wynika ze stosunku pracy, otrzymane od osoby trzeciej – nawet jeżeli jako kryterium stanowiące podstawę jego przyznania zostanie określony fakt istnienia stosunku pracy z określonym podmiotem, nie może stanowić podstawy do uznania takiego świadczenia jako pochodzącego ze stosunku pracy. Przychód taki ocenić należy jako świadczenie otrzymane od podmiotu, z którym nie łączy go stosunek pracy. W sprawie będącej przedmiotem analizy organu skarbowego wnioskodawca był organizatorem i fundatorem nagród pieniężnych w ramach programu motywacyjnego dla pracowników podmiotów gospodarczych (stacji dilerskich), z którymi wnioskodawca współpracował.
Zatem w związku z otrzymaniem przez pracowników stacji dilerskich nagród pieniężnych od tegoż wnioskodawcy, pracownicy stacji dilerskich nie uzyskiwali przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, a tym samym na wnioskodawcy nie ciążyły obowiązki płatnika wynikające z art. 31 ww. ustawy, tj. obliczenia, poboru i zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od tych przychodów.
Wobec powyższego, wartość nagród pieniężnych stanowiła dla tych osób przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, a w konsekwencji na wnioskodawcy ciążyły jedynie obowiązki informacyjne, tj. sporządzenia i przekazywania uczestnikom informacji o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych zgodnie z ww. art. 42a ustawy o PIT.
Analogiczne stanowisko zostało także zajęte np. przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 28 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.784.2019.1.MS, zaś w ostatnim czasie identyczne stanowisko przedstawione zostało również w piśmie z dnia 22 lipca 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.379.2020.4.JŚ. Biorąc to pod uwagę można więc stwierdzić z dużą dozą pewności, że w tym zakresie wypracowana została przez organy skarbowe jednolita linia interpretacyjna.
Na Wnioskodawcy nie będzie spoczywał zaś obowiązek płatnika w przypadku dokonywania przez Niego wydania Nagród na rzecz Uczestników Programu prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą – w takiej bowiem sytuacji Nagroda ta stanowić będzie dla tego Uczestnika dochód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (pozarolnicza działalność gospodarcza) i w związku z tym brak będzie obowiązku płatnika po stronie Wnioskodawcy.
Ad 3 Nagród przyznawanych przez Wnioskodawcę Uczestnikom Zaproszonym (będącym pracownikami lub zleceniobiorcami Uczestników Nadrzędnych) nie należy traktować jako przyznawanych w ramach „sprzedaży premiowej” lub „konkursu” w rozumieniu przepisów ustawy o PIT.
Ustawa o PIT stosuje pojęcie „sprzedaży premiowej” trzykrotnie: - dwukrotnie w art. 21 ust. 1 pkt 68, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym m.in. nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług, w przypadku wygranych i nagród o wartości do 2 000 zł, - oraz raz w art. 30 ust. 1 pkt 2, stanowiącym o zryczałtowanym opodatkowaniu stawką 10% wartości nagród związanych ze sprzedażą premiową, zaś pojęcie „konkursu” stosuje pięciokrotnie: - raz w art. 13 pkt 2 ustawy o PIT, wymieniając w katalogu przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychody z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa i ze względu na ograniczony – do określonych dziedzin – zakres znaczeniowy pojęcia konkursu w tym przepisie – pozostaje on poza zakresem zainteresowania Wnioskodawcy, - dwukrotnie w art. 21 ust. 1 pkt 68, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym m.in.: · nagród związanych z wygranymi w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) (i ze względu na ograniczenie przedmiotowo-podmiotowe tego zwolnienia – emitowanie przez środki masowego przekazu, ale również organizacja przez środki masowego przekazu konkursu – przepis w tym zakresie pozostaje poza zainteresowaniem Wnioskodawcy), · oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu (i ze względu na ograniczony – do określonych dziedzin – zakres znaczeniowy pojęcia konkursu w tym przepisie pozostaje on poza zakresem zainteresowania Wnioskodawcy), - raz w art. 21 ust. 1 pkt 115, stanowiącym o zwolnieniu podatkowym wygranych i nagród otrzymanych przez uczniów za udział w konkursach, turniejach i olimpiadach organizowanych na podstawie przepisów o systemie oświaty (jako że Spółka nie organizuje konkursów na podstawie przepisów o systemie oświaty, ani nie kieruje ich do uczniów, przepis ten pozostaje poza zakresem zainteresowania), - raz w art. 30 ust. 1 pkt 2, stanowiącym o zryczałtowanym opodatkowaniu stawką 10% wartości nagród wygranych w konkursach.
Ustawa w żadnym miejscu jednak nie definiuje pojęcia „sprzedaży premiowej”. Z definicji słownikowej internetowego wielkiego słownika języka polskiego (http://www.wsjp.pl) wynika, że sprzedaż to „oddawanie towarów lub usług za określoną sumę pieniędzy”. Ponadto, umowa sprzedaży została zdefiniowana i uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. I tak, zgodnie z treścią art. 535 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.
Termin „premia”, „premiowa” również nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego, premia to: „dodatek do pensji przyznawany pracownikowi zależnie od osiągniętych wyników pracy”; „nagroda za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną” (https://sjp.pwn.pl). Innymi słowy, pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.
Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy – Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem, strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego.
Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku określonego zakupu. Postanowienia takie mogą być elementem samej umowy sprzedaży, ale żaden przepis prawa nie stoi na przeszkodzie, by były one gwarantowane inną podstawą prawną, np. w ramach przyrzeczenia publicznego, zgodnie z art. 919 Kodeksu cywilnego, na podstawie regulaminu. Najistotniejszy jest związek pomiędzy sprzedażą towarów i usług a „premią” należną za ten zakup, a także to, by obowiązek wydania „premii” był egzekwowalny z pozycji nabywcy.
Sprzedaż premiową cechuje przede wszystkim: - powiązanie przekazania nagrody z faktem zakupu przez osobę otrzymującą premię promocyjnego towaru lub usługi, lub też zakupu za określoną kwotę, - gwarancja otrzymania premii po spełnieniu ustalonych warunków. Oznacza to tym samym, że aby uznać, iż dany przychód jest przychodem ze sprzedaży premiowej musi istnieć tożsamość nabywcy i otrzymującego nagrodę. W sytuacji zaś, gdy nagrody (punkty) otrzymują inne podmioty niż nabywcy towarów i usług, nie ma mowy o sprzedaży premiowej. Powyższe potwierdza chociażby indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 lutego 2018 r., nr 0111-KDIB2-3.4011.304.2017.1.AB.
Tym samym Programu w którym punkty i nagrody zdobywa osoba fizyczna (np. pracownik lub zleceniobiorca Uczestnika Nadrzędnego) w związku z nabywaniem usług i towarów przez innych podmiot (Uczestnika Nadrzędnego) nie należy traktować jako „sprzedaży premiowej” w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Ustawa w żadnym miejscu nie definiuje również pojęcia „konkursu”. Z definicji słownikowej, jak i z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że przedsięwzięcie można określić mianem konkursu, jeśli istnieje w nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu.
W sytuacji, w której uczestnik ma prawo do nagrody zawsze, gdy osiągnie określoną liczbę punktów, nie istnieje element współzawodnictwa, w związku z czym przedsięwzięcie to nie będzie „konkursem” w rozumieniu ustawy o PIT. Tym samym Nagród przyznawanych przez Wnioskodawcę Uczestnikom Zaproszonym (będącym pracownikami lub zleceniobiorcami Uczestników Nadrzędnych) nie należy traktować jako przyznawanych w ramach „sprzedaży premiowej” lub „konkursu” w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Przepis ten mówi m.in. o obowiązku poboru przez płatnika podatku od wygranych w konkursach oraz nagród związanych ze sprzedażą premiową.
Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie sformułował tego pojęcia w ustawie. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży. W związku z powyższym konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni. Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, że składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.
Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.). I tak, treść art. 535 ww. Kodeksu stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony.
W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa. Za premię uznać należy nagrodę za coś, często mająca zachęcić do czegoś osobę nagradzaną (internetowy Słownik języka polskiego – www.sjp.pwn.pl). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię.
Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii. Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego.
Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony. W związku z powyższym, mając na uwadze powyższe ustalenia i powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu.
Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru lub usługi, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów/usług). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii.
W kontekście przytoczonych powyżej przepisów oraz poczynionych wywodów należy stwierdzić, że z nagrodą związaną ze sprzedażą premiową mamy do czynienia wówczas, gdy dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży, czyli przeniesienia rzeczy. Podobnie ustawodawca nie zdefiniował w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych pojęcia „konkurs”. Z definicji słownikowej, jak i z orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, że przedsięwzięcie można określić mianem konkursu, jeśli istnieje w nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu.
W świetle przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych argumentów należy stwierdzić, że program motywacyjny organizowany przez Wnioskodawcę nie jest związany ze sprzedażą premiową ani konkursem. Tym samym nagrody otrzymywane przez uczestników, osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą w ramach programu motywacyjnego nie stanowią nagród związanych ze sprzedażą premiową. Ponadto nagrody te nie stanowią nagród otrzymanych w konkursie. Tym samym do ich opodatkowania nie będą miały zastosowania uregulowania zawarte w treści art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT.
Zatem przychód z tego tytułu stanowić będzie dla uczestników programu motywacyjnego nieprowadzących pozarolniczej działalności gospodarczej przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Natomiast dla uczestników prowadzących działalność gospodarczą przychód z tego tytułu stanowić będzie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. przychód ze źródła o którym mowa w art. 14 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy.
Interpretacja indywidualna Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 16 lutego 2021 r. wydałem interpretację indywidualną, nr 0113-KDIPT2-3.4011.854.2020.3.SJ, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 2 marca 2021 r. Skarga na interpretację indywidualną 18 marca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Skarga wpłynęła do mnie 23 marca 2021 r. Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 8 września 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 345/21. Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Następnie wycofałem skargę kasacyjną z Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny – postanowieniem z 7 września 2023 r., sygn. akt II FSK 1388/21 umorzył postępowanie kasacyjne. Wyrok, który uchylił interpretacje indywidualną stał się prawomocny od 7 września 2023 r. Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.
U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.: • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w ww. wyroku oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. postanowieniu; • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wniesienia wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.