Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 października 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 października 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu odliczenia kosztów kwalifikowanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej. Treść wniosku jest następująca :
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest spółka pod firmą A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z siedzibą w (…) wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla (…), REGON: (…). NIP: (…), kapitał zakładowy: (…) złotych w całości opłacony. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…). Spółka (…). Spółka posiada (…) na terytorium Polski oraz (…).
Kluczowym elementem sukcesu Wnioskodawcy polegającym na systematycznym zwiększaniu sprzedaży zarówno na rynku w Polsce, jak i na rynkach zagranicznych, jest elastyczność produkcyjna oraz innowacyjność a także komplementarność poszczególnych komórek organizacyjnych funkcjonujących zarówno w strukturze Spółki, jak również całej grupy kapitałowej. Spółka jest, przedsiębiorcą, który stale się rozwija zarówno w obszarze produktów spożywczych, procesów, technologii produkcyjnych jak i opakowań.
Wykorzystuje najnowsze rozwiązania technologiczne, kreuje i podąża za najnowszymi trendami rynkowymi oraz wymaganiami prawnymi w zakresie ochrony środowiska wynikającymi zarówno z przepisów krajowych, unijnych oraz przepisów obowiązujących lokalnie na rynkach zagranicznych, na które Spółka dostarcza swoje produkty. Odpowiedzią Spółki na pojawiające się wyzwania w zakresie konkurencji jest systematyczne zwiększanie produkcji bardziej zaawansowanego technologicznie asortymentu produktów i segmentu premium dostosowanego do wymogów klientów poszukujących produktów spożywczych najwyższej jakości.
Rozszerzenie oferowanego portfela produktów oraz rozwijanie dotychczasowych produktów poprzez udoskonalanie ich parametrów jest konsekwencją polityki produktowo-rynkowej, dzięki której spółka dostosowuje się w sposób innowacyjny do indywidualnych potrzeb klientów z uwzględnieniem specyfiki rynków lokalnych, a specjalizacja w produkcji (…) pozwala na ciągłe doskonalenie i wzrost eksportu. Działania badawczo-rozwojowe polegające na opracowywaniu nowych produktów spożywczych, oraz rozwoju procesów i technologii ich produkcji są podstawą budowania przewagi konkurencyjnej Spółki poprzez adresowanie indywidualnych potrzeb klientów i trendów rynkowych.
Wnioskodawca posiada własny, wyodrębniony organizacyjnie dział zajmujący się rozwojem nowych i udoskonalaniem istniejących produktów – Dział (...) (dalej: „X” – eng. New Product Development), który prowadzi działalność badawczo-rozwojową. X składa się z ekspertów takich jak technologowie ds. wdrożeń, dokumentacji oraz opakowań. Podczas realizacji projektów zespół współpracuje z działem sprzedaży, kontroli jakości oraz technologami produkcji poszczególnych zakładów produkcyjnych. Wynikiem pracy X jest dotychczas opracowanie ponad 1.000 unikalnych receptur produktowych rocznie dla ponad 230 produktów.
W strukturze Spółki funkcjonują również inne komórki, które zajmują się pracami badawczo-rozwojowymi m.in. w Dziale Jakości znajduje się Zespół Badawczo-Rozwojowy a w Pionie Operacyjnym został utworzony Dział Optymalizacji, któremu funkcjonalnie podlega Zespół Optymalizacji Procesów Produkcji działający w jednym z zakładów produkcyjnych spółki. Efekty prac badawczo-rozwojowych prowadzone przez te komórki są wykorzystywane do optymalizacji procesów produkcyjnych również w pozostałych zakładach produkcyjnych. Liczba funkcjonujących obecnie w strukturze Spółki komórek organizacyjnych, które angażują się w prowadzenie prac badawczo-rozwojowych nie ma charakteru zamkniętego.
Na potrzeby projektów innowacyjnych realizowanych przez Spółkę, mogą być powoływane ad hoc komórki organizacyjne, których zadaniem będzie prowadzenie prac B+R. W skład tych zespołów mogą wchodzić zarówno dotychczasowi pracownicy Spółki lub osoby zatrudnione przez Spółkę na podstawie umowy zlecenia, którzy zostali lub zostaną delegowani do realizacji poszczególnych projektów B+R, jak również osoby zatrudniane wyłącznie do realizacji tych projektów. Prowadzona przez Spółkę działalność B+R nie stanowi badań podstawowych w rozumieniu art. 4a pkt 27 lit. a ustawy o CIIT.
Od 2026 r. Spółka przyjęła następujące zasady ujmowania kosztów działalności badawczo-rozwojowej w księgach rachunkowych: · prace badawcze – koszty ujmowane są na bieżąco w rachunku zysków i strat; · prace rozwojowe – do czasu zakończenia tych prac koszty są ujmowane na kontach bilansowych (środki trwałe i wartości niematerialne i prawne w budowie); w przypadku spełnienia warunków aktywacji zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 29 września o rachunkowości (tj.
Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.) (alej: ustawa o rachunkowości) koszty prac rozwojowych będą przyjmowane do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych i obciążą rachunek zysków i strat poprzez odpisy amortyzacyjne; w przeciwnym wypadku (brak spełnienia warunków aktywacji) koszty tych prac zostaną jednorazowo przeksięgowane w rachunek zysków i strat w roku ich zakończenia. Koszty prac badawczo-rozwojowych są ujmowane w księgach rachunkowych w sposób umożliwiający ich identyfikację i wyodrębnienie.
Dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) koszty prac rozwojowych Spółka rozlicza zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (dalej: „ustawy o CIT”), tj. koszty prac rozwojowych są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu, w którym zostały poniesione. Spółka nie wyklucza również możliwości rozliczania całości lub części kosztów prac rozwojowych zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT, tj. jednorazowo w roku podatkowym, w którym prace te zostały zakończone. W rozliczeniu podatku dochodowego za 2026 r. i lata następne Spółka zamierza korzystać z preferencji podatkowej, o której mowa w art. 18d ustawy o CIT, czyli tzw. ulgi B+R.
Jako koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w danym roku podatkowym zgodnie z art.18d ust. 8 ustawy o CIT Spółka będzie przyjmowała koszty prac rozwojowych ujęte w danym roku podatkowym jako koszty uzyskania przychodu, także w przypadku, gdy dla celów rachunkowych koszty te zostaną ujęte na kontach bilansowych i nie obciążą rachunku zysków i strat w danym roku. Spółka będzie odliczać koszty kwalifikowane w taki sposób, że kwota odliczenia w danym roku podatkowym nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego przez Spółkę z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Spółka otrzymała decyzję o wsparciu nr (…) z dnia (…) r. wydaną przez (…) Spółka będzie odliczała koszty kwalifikowane związane z wydatkami na działalność B+R zgodnie z art. 18d. ust. 5 i 5a ustawy o CIT. Spółka będzie dokonywała odliczeń wydatków kwalifikowanych z tytułu ulgi B+R zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7, pkt 3 ustawy o CIT. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
Pytania
1. Czy, na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, w rozliczeniu za dany rok podatkowy Spółka będzie uprawniona odliczyć od podstawy opodatkowania CIT koszty kwalifikowane, poniesione na działalność badawczo-rozwojową w roku, za który dokonywane jest rozliczenie, a które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 1 ustawy o CIT w roku, za który jest dokonywane rozliczenie, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości?
2. Czy, na podstawie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, w rozliczeniu za dany rok podatkowy Spółka będzie uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania CIT kosztów kwalifikowanych, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT w roku, za który dokonywane jest rozliczenie, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości?
Państwa stanowisko w sprawie
1. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona w rozliczeniu za rok podatkowy do odliczenia od podstawy opodatkowania CIT kosztów kwalifikowanych, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 1 ustawy o CIT w roku, za który dokonywane jest rozliczenie, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
2. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, na podstawie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, Spółka będzie uprawniona w rozliczeniu za dany rok podatkowy do odliczenia od podstawy opodatkowania CIT kosztów kwalifikowanych, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT w roku, za który dokonywane jest rozliczenie, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości?
UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY ODNOŚNIE PYTANIA NR 1 1. Zaliczenie kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodu Zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy o CIT koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów: 1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych częściach w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, albo 2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo 3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust.1 pkt 3 od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3. Ustawodawca określił cztery sposoby rozliczania kosztów prac rozwojowych (punkt 1 wskazuje dwie możliwości), pozostawiając przy tym podatnikowi pełną swobodę w zakresie wyboru.
Wybór jednej ze wskazanych możliwości nie został obwarowany żadnymi warunkami, nie jest ograniczony czasowo, ani powiązany z innymi regulacjami, w tym przede wszystkim z przepisami rachunkowymi. Zaliczenie kosztów prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym do wartości niematerialnych i prawnych wymaga spełnienia określonych warunków (art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT), a ich spełnienie daje podatnikowi możliwość wyboru innego sposobu rozliczenia kosztów prac rozwojowych niż poprzez odpisy amortyzacyjne.
Kluczowe dla rozliczenia podatkowego prac rozwojowych jest to, że podatnik nie jest „związany” ujęciem bilansowym przy wyborze sposobu rozliczenia prac rozwojowych dla celów podatkowych. Analogiczne stanowisko zaprezentował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych z 30 października 2024 r. (sygn.
0111-KDIB1- 3.4010.501.2024.2.MBD): „Użycie przez ustawodawcę w art. 15 ust. 4a updop, sformułowania "mogą" (przy wskazaniu sposobu rozliczenia kosztów prac rozwojowych), przy jednoczesnym braku dodatkowych wskazań, kiedy dany sposób ujęcia kosztów prac rozwojowych może być zastosowany, prowadzi do konkluzji, że podatnik posiada swobodę wyboru zastosowania poszczególnych sposobów podatkowego rozliczania kosztów prac rozwojowych. W powołanym powyżej przepisie, wskazując trzy różne sposoby rozliczenia kosztów prac rozwojowych, użyto ponadto spójnika "albo" (alternatywa rozłączna).
Oznacza to, że Spółka, według własnego uznania, może wybrać jeden z trzech sposobów rozliczania kosztów prac rozwojowych. Zatem, na podstawie powołanego wyżej przepisu, podatnicy mają wybór, co do sposobu zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów prac rozwojowych w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych.” W przywołanej wyżej interpretacji DKIS potwierdził, iż nawet jeśli dla celów rachunkowych prace rozwojowe muszą zostać wykazane jako wartości niematerialne i prawne, podatnik ma prawo samodzielnie zdecydować, w jaki sposób ujmie związane z nimi wydatki w kosztach uzyskania przychodów.
Spółka może więc dowolnie, w ramach art. 15 ust 4a ustawy o CIT, wybrać najbardziej dla niej odpowiedni sposób rozliczania kosztów prac rozwojowych dla celów podatku dochodowego, niezależnie od tego w jaki sposób koszty te są ujmowane i rozliczane w jej księgach rachunkowych.
2. Poniesienie kosztu uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT Zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Dla ustalenia momentu poniesienia kosztów kluczowa jest prawidłowa wykładnia powyższego przepisu, a zatem ustalenie kiedy dochodzi do ujęcia kosztu w księgach rachunkowych czyli jego zaksięgowania. Ani ustawa o CIT, ani ustawa o rachunkowości nie definiują pojęcia „zaksięgowania”. Z uwagi na brak definicji ustawowej należy zatem odwołać się do znaczenia tego pojęcia w języku polskim. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „zaksięgować” oznacza wpisać wydatki lub wpływy do księgi rachunkowej.
Mając na uwadze literalne (słownikowe) znaczenia słowa „zaksięgować” należy przyjąć, iż zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT ujęcie kosztu w księgach rachunkowych/zaksięgowanie to faktyczna, techniczna operacja wpisania (rejestracji) dokumentu (np. faktury) do ksiąg. W zakresie definicji ujęcia kosztu w księgach (zaksięgowania) nie mieści się natomiast sposób rejestracji kosztu, tj. na jakich kontach został on zarejestrowany. Istotny jest sam fakt zaewidencjonowania danego kosztu w księgach rachunkowych. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych.
Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 lutego 2018 r. (sygn. akt II FSK 219/16) wskazał, iż: "Za dzień poniesienia kosztu należy uznać, dzień wpisania do ksiąg rachunkowych wydatku na podstawie faktury (lub innego dowodu dokumentującego fakt jego poniesienia.). Art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p. nie zawiera odesłania do zasad ustalania dnia poniesienia kosztu na podstawie przepisów prawa bilansowego, lecz odwołuje się do momentu ściśle określonej czynności związanej z prowadzeniem ksiąg rachunkowych" Moment poniesienia kosztów uzyskania przychodów na gruncie przepisów ustawy o CIT jest niezależny od ujęcia kosztu w wyniku finansowym a więc od ujęcia bilansowego.
W orzecznictwie sądów administracyjnych jednoznacznie stwierdza się, że przepisy prawa podatkowego zachowują w zakresie momentu poniesienia kosztów uzyskania przychodów swoją odrębność i przewidują autonomiczne rozwiązania.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 listopada 2014 r. (sygn. akt II FSK 2596/12) "(...) ustawodawca podatkowy, gdyby chciał przyjąć rozwiązanie polegające na tożsamości momentu poniesienia kosztu podatkowego i kosztu w rozumieniu rachunkowości, powinien sformułować przepis art. 15 ust. 4e u.p.d.o.p. następująco: za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu uważa się dzień poniesienia kosztu obciążającego wynik finansowy w rozumieniu przepisów o rachunkowości, czyli przepisów u.r., przepisów wykonawczych do niej lub MSR." Z powyższego wynika, że dla celów podatkowych liczy się data technicznego ujęcia w księgach (faktycznej operacji wpisania kosztu do ksiąg rachunkowych), a nie dzień rachunkowego rozpoznania kosztu w wyniku finansowym.
Mając na uwadze powyższe rozważania koszty prac rozwojowych należy uznać za poniesione zgodnie z art. 15 ust. 4e pkt 1 w związku z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT w roku podatkowym, w którym zostały ujęte przez Spółkę w księgach rachunkowych na kontach bilansowych, bez względu kiedy w ujęcie rachunkowym koszty te zostaną rozpoznane w wyniku finansowym. 3. Moment odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 8 Podatnicy uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych mogą odliczać od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową zwane kosztami kwalifikowanymi.
Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT odliczenia tego dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. Zgodnie z zasadą spójności pojęciowej w ramach aktu prawnego (tj. to samo pojęcie ma to samo znaczenie w całej ustawie), zakładając racjonalność prawodawcy, należy przyjąć, iż użyte w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT sformułowanie „poniesienie kosztu” ma to samo znaczenie jakie nadaje mu art. 15 ust. 4e tejże ustawy. Jak Wnioskodawca wskazał powyżej zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT poniesienie kosztu oznacza jego ujęcie (zarejestrowanie) w księgach, bez względu to w jaki sposób (na jakich kontach) został ujęty ten koszt i czy obciążył wynik finansowy.
Jeśli dany koszt spełnia definicję kosztu uzyskania przychodu, o której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie został wprost wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ustawy o CIT to stanowi on koszt uzyskania przychodów w momencie zaksięgowania bez względu na jego kwalifikację dla celów wyniku finansowego.
Tym samym jeśli Spółka poniosła koszty prac rozwojowych, które stanowią koszty uzyskania przychodów oraz wypełniają definicję kosztów kwalifikowanych, to jest uprawniona do ich odliczenia od podstawy opodatkowania w roku podatkowym, w którym zostały zaksięgowane w księgach rachunkowych i ujęte w rozliczeniu podatku dochodowego jako koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 1 ustawy o CIT. Z kolei moment ujęcia kosztów prac rozwojowych w wyniku finansowym pozostanie bez wpływu na moment odliczenia kosztów prac rozwojowych jako kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania.
4. Konkluzja Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe, należy uznać, iż Spółka będzie uprawniona do odliczenia kosztów kwalifikowanych w roku podatkowym, w którym ujęła koszty prac rozwojowych w kosztach uzyskania przychodu. Przykładowo koszty poniesione na prace rozwojowe w trakcie 2026 r. Spółka ujmie jako koszty uzyskania przychodu w rozliczeniu podatkowym za 2026 r. i będzie miała prawo w rozliczeniu za 2026 r. odliczyć od podstawy opodatkowania koszty kwalifikowane jako tzw. ulgę B+R.
Użytemu w art. 18d ust. 8 ustawy o CIT sformułowaniu odnoszącemu się do poniesienia kosztów kwalifikowanych należy przypisać znaczenie analogiczne jak zostało ono zdefiniowane w art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, tj. ujęcia w księgach rachunkowych (zaksięgowania) danego kosztu na podstawie faktury lub innego dokumentu. Nie jest przy tym istotne w jaki sposób ten koszt został ujęty w księgach rachunkowych (kiedy obciążył wynik finansowy), a sam fakt jego rejestracji w księgach.
Tym samym, jeśli Spółka ujmie w księgach danego roku podatkowego koszty prac rozwojowych ewidencjonując je na kontach bilansowych, to w zakresie w jakim koszty te będą spełniały definicję kosztów kwalifikowanych Spółka będzie uprawniona do odliczenia ich jako koszty kwalifikowane w rozliczeniu CIT za ten sam rok podatkowy zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT. UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY ODNOŚNIE PYTANIA NR 2 1. Zaliczenie kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów.
Jak już wspomniano w punkcie stanowiska podatnika odnośnie odpowiedzi na pytanie 1, przepis art. 15 ust. 4a ustawy o CIT daje podatnikowi możliwość wyboru momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na prowadzone prace rozwojowe, w jednym ze wskazanych w przepisie okresów. Zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów również jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone.
Przytoczone wyżej argumenty odnośnie możliwości wyboru przez podatnika jednego ze wskazanych okresów zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu poniesionych kosztów prac badawczo rozwojowych, będą miały również zastosowanie, jeżeli Spółka zdecyduje się zaliczyć poniesione koszty prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodu jednorazowo, w roku w którym prace te zostały zakończone. W szczególności, Spółka jest uprawniona do wyboru każdorazowo do danego projektu innej z metod wskazanych w art. 15 ust. 4a ustawy o CIT.
2. Moment odliczenia kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18 d ust. 8. Artykuł 15 ust. 4a ustawy o CIT wskazuje moment i sposób ujęcia wydatków na prace rozwojowe w kosztach podatkowych. Z kolei art. 18d ustawy o CIT reguluje prawo do odliczenia tzw. ulgi B+R od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych, które uprzednio zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym koszty te zostały poniesione, a w przypadku gdy koszty prac rozwojowych są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne – w roku podatkowym, w którym dokonano tych odpisów.
Spółka wybierając metodę jednorazową zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu kosztów prowadzonych prac rozwojowych na podstawie art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT, koszty podatkowe rozpozna w roku zakończenia tych prac. W tym samym roku podatkowym koszty te stają się „kosztami poniesionymi” dla celów tzw. ulgi B+R i będą podlegały odliczeniu w deklaracji CIT-8 za ten rok. Takie stanowisko potwierdza Interpretacja Dyrektora KIS z dnia 4 października 2023 r. (sygn. 0114- KDIP2-1.4010.428.2023.2.KW).
Organ wprost wskazał, że w przypadku podatnika, który decyduje się na rozpoznanie kosztów prac rozwojowych zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT (jednorazowo w roku ich zakończenia), koszty te stanowią koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu w ramach ulgi B+R w tym samym roku podatkowym, w którym zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Również w Interpretacja Dyrektora KIS z dnia 10 maja 2024 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.140.2024.2.ZK) potwierdza, że swoboda wyboru sposobu rozliczania kosztów prac rozwojowych (w tym ujęcie ich jednorazowo po zakończeniu) koreluje z prawem do tzw. ulgi B+R.
Wydatki te stają się kosztami poniesionymi w rozumieniu art. 18d ust. 8 w momencie ich potrącenia dla celów podatku dochodowego. 3. Konkluzja Mając na uwadze przedstawione wyżej zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, że spółka będzie uprawniona do odliczenia zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, kosztów związanych z pracami rozwojowymi, które zostały w tym samym roku zaliczone do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT tj. w roku, w którym zostały te prace zostały zakończone, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki na te prace zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „updop”), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań; Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop, ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Zgodnie z art. 18d ust. 1 updop: Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 , koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych. Koszty kwalifikowane zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.
Stosownie do art. 18d ust. 5 updop: Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. W myśl art. 18d ust. 5a updop: W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 , składanym za rok podatkowy, w którym wystąpiły te okoliczności, do zwiększenia podstawy opodatkowania o kwotę dokonanych odliczeń, które zostały mu zwrócone, a w razie poniesienia straty - do jej zmniejszenia o tę kwotę.
Natomiast zgodnie z art. 18d ust. 6 updop: Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a , prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów. Zatem, ulga B+R jest obecnie, co do zasady, dostępna dla podmiotów prowadzących działalność na terenie SSE jak również obszaru objętego decyzją o wsparciu.
Jedynym zastrzeżeniem jest to, aby „koszty kwalifikowane” w rozumieniu przepisów o uldze B+R nie obejmowały wydatków, które są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
Jak stanowi art. 18d ust. 7 updop: Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
W myśl art. 18d ust. 8 updop: Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1 .
Z art. 9 ust. 1b updop, wynika ogólny obowiązek wyodrębniania przez podatników, zamierzających skorzystać z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, w prowadzonych przez nich księgach podatkowych, kosztów działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z tym przepisem: Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m .
Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop, koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop, ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, podatnik, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a, odliczał jedynie koszty kwalifikowane, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia, w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop, koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 . Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek: - wydatek musi zostać poniesiony przez podatnika, - musi być definitywny, a więc bezzwrotny, - musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, - musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, - musi zostać właściwie udokumentowany, - nie może być kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 updop. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny.
Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
W stosunku do kosztów prac rozwojowych ustawodawca zawarł w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych specyficzne regulacje normujące moment rozpoznania tych kosztów na cele podatkowe. W myśl art. 15 ust. 4a updop, Koszty prac rozwojowych mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów: 1) w miesiącu, w którym zostały poniesione albo począwszy od tego miesiąca w równych częściach w okresie niedłuższym niż 12 miesięcy, albo 2) jednorazowo w roku podatkowym, w którym zostały zakończone, albo 3) poprzez odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z art. 16m ust. 1 pkt 3 od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 .
Użycie przez ustawodawcę w art. 15 ust. 4a updop, sformułowania „mogą” (przy wskazaniu sposobu rozliczenia kosztów prac rozwojowych), przy jednoczesnym braku dodatkowych wskazań, kiedy dany sposób ujęcia kosztów prac rozwojowych może być zastosowany, prowadzi do konkluzji, że podatnik posiada swobodę wyboru zastosowania poszczególnych sposobów podatkowego rozliczania kosztów prac rozwojowych. W powołanym powyżej przepisie, wskazując trzy różne sposoby rozliczenia kosztów prac rozwojowych, użyto ponadto spójnika „albo” (alternatywa rozłączna). Oznacza to, że Spółka, według własnego uznania, może wybrać jeden z trzech sposobów rozliczania kosztów prac rozwojowych.
Zatem, na podstawie powołanego wyżej przepisu, podatnicy mają wybór, co do sposobu zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kosztów prac rozwojowych w rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych.
W rezultacie, zgodnie z wyborem podatnika, w przypadku prowadzenia prac rozwojowych ich koszty mogą być przez podatnika rozpoznawane jako koszty podatkowe w trakcie trwania tych prac bądź jednorazowo na moment ich zakończenia, albo też podatnik może rozpoznawać koszty tych prac poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3. Przy czym należy mieć na uwadze, że przedmiotowa swoboda w zakresie dowolności wyboru jednej z trzech określonych w treści art. 15 ust. 4a ustawy o CIT metod, nie przewiduje jednak możliwości wyboru różnych metod w ramach jednego projektu, tj. stosowania do poszczególnych kosztów kwalifikowanych projektu stanowiącego prace rozwojowe różnych metod zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
Podkreślić należy, że kosztami kwalifikowanymi w rozumieniu przepisów o uldze B+R nie mogą być wydatki, które są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
Mając na uwadze powyższe, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Spółka: ‒ na podstawie art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, w rozliczeniu za dany rok podatkowy będzie uprawniona odliczyć od podstawy opodatkowania CIT koszty kwalifikowane, poniesione na działalność badawczo-rozwojową w roku, za który dokonywane jest rozliczenie, a które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 1 ustawy o CIT w roku, za który jest dokonywane rozliczenie, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości – jest prawidłowe; ‒ na podstawie z art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, w rozliczeniu za dany rok podatkowy będzie uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania CIT kosztów kwalifikowanych, poniesionych na działalność badawczo-rozwojową, które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4a pkt 2 ustawy o CIT w roku, za który dokonywane jest rozliczenie, bez względu na to, kiedy poniesione wydatki zostaną odniesione w koszty obciążające rachunek zysków i strat zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości – jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, oraz wyroków sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określony stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących. Powołane interpretacje oraz orzeczenia sądu nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.