Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 21
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 10 listopada 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.838.2026.2.AK

Interpretacja aktualnaStanowisko nieprawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe związane z organizacją programu nazwanego Konkursem obowiązki płatnika.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca A. jest polską spółką posiadającą nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm.).

Wnioskodawca (podobnie jak inne spółki z grupy) zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę, a także współpracuje z osobami indywidualnymi na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (w tym przedsiębiorcami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą, a także wykonawcami umów o dzieło i zleceń).Wnioskodawca jest organizatorem akcji im. (…) „Akcja”, „Konkurs”) adresowanej do pracowników oraz współpracowników Wnioskodawcy tworzących w ramach swoich obowiązków umownych materiały informacyjne (video), a także do pracowników i współpracowników innych spółek należących do grupy (...), z którymi to osobami Wnioskodawcę nie łączy żaden stosunek prawny.

Konkurs polega na wyłonieniu najciekawszych, najbardziej oryginalnych i kreatywnych materiałów wyemitowanych/opublikowanych w serwisach internetowych oraz kanałach telewizyjnych należących do Wnioskodawcy lub innych spółek z grupy (...). Konkurs jest organizowany w ramach cyklicznych, comiesięcznych edycji oraz edycji specjalnej, organizowanej na koniec danego roku kalendarzowego. Zgłoszenia do udziału w Konkursie może dokonać każdy pracownik/współpracownik Pionu Informacji (...) (będący autorem/współautorem materiału lub zgłaszający cudze materiały) za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres osoby wyznaczonej do zbierania zgłoszeń.

Zgłoszeń można dokonywać w pięciu kategoriach, tj. reportaż, news, relacja reporterska, montaż/grafika, nagroda operatorska oko. Nominacje mogą dotyczyć tylko materiałów wyemitowanych/opublikowanych w ciągu ostatniego miesiąca właściwego dla danej edycji. Organizacja Konkursu jest regulowana postanowieniami regulaminu opisującego zasady Akcji. Przedmiotowy regulamin zawiera postanowienia dotyczące: Organizatora konkursu, Nazwy konkursu, Kręgu uczestników (pracownicy oraz współpracownicy), Nagród dla zwycięzców, Sposobu i terminu wyłonienia zwycięzców oraz skład jury dokonującego wyboru laureatów.

Zgodnie z regulaminem Konkursu nominowane prace są oceniane m.in. według kryteriów ciekawości, oryginalności, kreatywności oraz wartości jaką wnoszą do społeczeństwa. Wyboru zwycięskich materiałów, spośród nominowanych, dokonuje jury składające się z co najmniej 5 osób, będących pracownikami / współpracownikami Pionu Informacji Wnioskodawcy. Decyzja o wyłonieniu zwycięzców zapada zwykłą większością głosów oraz jest ostateczna. Lista zwycięzców w danej edycji Akcji jest publikowana w formie maila skierowanego do wybranych pracowników i współpracowników Wnioskodawcy i spółek z grupy (...) (tj. z obszaru (...)). Zwycięzcy otrzymują nagrodę pieniężną z tytułu wygranej w Konkursie.

Uczestnikami Konkursu są osoby o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce (rezydenci podatkowi) w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2025 r. poz. 163, dalej: „ustawa o PIT”), a dochody uzyskiwane przez nich z tytułu wygranej w Konkursie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce.

Pytanie

Czy opisane w stanie faktycznym przedsięwzięcie stanowi „konkurs” w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT i czy w związku z tym nagroda pieniężna będzie podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 10% wartości wygranej, a na Wnioskodawcy będą ciążyć obowiązki płatnika określone w art. 41 ust. 4 ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy opisane w stanie faktycznym przedsięwzięcie stanowi „konkurs” w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, a wartość wypłaconej nagrody pieniężnej będzie podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 10% i w związku z tym na Wnioskodawcy będą ciążyć obowiązki płatnika określone w art. 41 ust. 4 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niewątpliwie nagrody pieniężne otrzymywane z tytułu uczestnictwa w konkursie stanowią przychód na gruncie ustawy o PIT.

Co więcej, stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 tejże ustawy należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o PIT. Zatem ilekroć mamy do czynienia z nagrodą lub innym nieodpłatnym świadczeniem, którego nie można przypisać do źródeł przychodów opisanych w art. 12 – 14 i art. 17 ustawy o PIT, a więc m.in. do przychodów ze stosunku pracy, to nagroda ta stanowi przychód z innych źródeł.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Mając na uwadze powyższe, w celu zastosowania art. 30 ust.1 pkt 2 ustawy o PIT konieczne jest, aby dane przedsięwzięcie stanowiło „konkurs” w rozumieniu ustawy o PIT.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wobec braku w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych legalnej definicji określenia "konkurs", dokonując wykładni tego pojęcia, należy posłużyć się potocznym (językowym) znaczeniem tego określenia (np. wyrok z 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 911/12). W wersji internetowej Wielkiego Słownika Języka Polskiego (źródło: https://wsjp.pl/haslo/podglad/4229/konkurs/1785356/ortograficzny) pod hasłem "konkurs" czytamy, że jest to - "przedsięwzięcie artystyczne, rozrywkowe, sportowe, edukacyjne lub biznesowe, którego uczestnicy rywalizują o pierwszeństwo wyróżniane nagrodami".

W definicji tej jako kluczowy, statuujący definicję "konkursu" pojawia się element "rywalizacji". Bez "rywalizacji" bowiem nie możemy dookreślić pojęcia "konkurs". W przytoczonym Wielkim Słowniku Języka Polskiego pod zwrotem "rywalizować" wskazuje się, że oznacza to: " być porównywalnym z czymś innym pod jakimś względem" (źródło: https://wsjp.pl/haslo/podglad/9540/rywalizowac/4084700/bycporownywalnym).; Na konieczność rywalizacji, jako kluczowego elementu konkursu, uwagę zwracał Naczelny Sąd Administracyjny, który zauważył, że:" (...) zasadniczo definicja pojęcia "konkurs" zawiera kilka elementów.

W pierwszej kolejności powinno nastąpić ogłoszenie konkursu wraz ze stosownym regulaminem, po czym uczestnicy konkursu powinni podjąć stosowne działania, które z samej natury konkursu, winny zawierać w sobie element rywalizacji. Zakończeniem konkursu, który jest wynikiem współzawodnictwa uczestników konkursu, jest ogłoszenie wyników i nierzadko rozdanie nagród.

Nie ulega też wątpliwości w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wynik konkursu ma ścisły związek z efektem bezpośredniego współzawodnictwa uczestników konkursu i ich rywalizacji” (zob. wyrok NSA z 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 911/12).Ponadto, jak podkreślają organy skarbowe: „Równie ważnym jak element współzawodnictwa jest strona formalna całego przedsięwzięcia”.

Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu konkursu, w którym określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców” (zob. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 czerwca 2018 r., nr 0114-KDIP3- 2.4011.240.2018.1.AK; z dnia 24 maja 2023 r., nr 0115- KDIT2.4011.201.2023.1.ENB oraz z dnia 27 czerwca 2023 r., nr 0115- KDIT1.4011.342.2023.1.AS).Reasumując, aby dane przedsięwzięcie stanowiło „konkurs” w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT konieczne jest wystąpienie elementu rywalizacji oraz od strony formalnej konieczne jest istnienie regulaminu zawierającego nazwę konkursu, organizatora, krąg uczestników konkursu, określenie nagród oraz sposobu wyłonienia zwycięzców.

W przypadku konkursów organizowanych przez pracodawcę należy zweryfikować czy możliwość uczestnictwa i uzyskania nagród w konkursie jest ograniczona wyłącznie do pracowników organizatora konkursu, czy też dany konkurs umożliwia uczestnictwo osobom spoza kręgu pracowników. W pierwszej sytuacji, kiedy dany podmiot organizuje konkurs wyłącznie dla swoich pracowników, można rozważać, w jaki sposób powinna być kwalifikowana dla celów podatkowych nagroda, skoro formalnym warunkiem uczestnictwa w konkursie jest bycie pracownikiem organizatora.

W drugiej sytuacji (tj. w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku), uczestnictwo w konkursie nie jest związane z istnieniem stosunku pracy pomiędzy organizatorem a uczestnikiem – w takich sytuacjach krąg uczestników konkursu jest szerszy i dotyczy osób niebędących pracownikami organizatora. Dla kwalifikacji podatkowej nagród jako przychodów z innych źródeł istotne zatem jest, aby konkurs był skierowany do grupy szerszej niż wyłącznie pracownicy organizatora, np. do pracowników oraz zleceniobiorców/współpracowników B2B (tj. osób samozatrudnionych świadczących usługi w ramach indywidualnej działalności gospodarczej).

Wówczas bowiem trudno uznać, by otrzymana nagroda stanowiła przychód ze stosunku pracy, skoro jej otrzymanie nie jest warunkowane stosunkiem pracy jako stosunkiem łączącym strony.

W ocenie Wnioskodawcy opisany w stanie faktycznym Konkurs spełnia wszystkie powyższe warunki, tj. 1) występuje element rywalizacji oraz 2) istnieje regulamin zawierający wszystkie niezbędne elementy formalne całego przedsięwzięcia, w tym ogłoszenie wyników i rozdanie nagród, zaś 3) adresatami Konkursu są zarówno pracownicy Wnioskodawcy, jak i współpracownicy (osoby samozatrudnione), a nawet osoby, z którymi Wnioskodawca nie pozostaje w żadnej relacji umownej, tj. pracownicy i współpracownicy spółek z grupy T. 1.ELEMENT RYWALIZACJI W ocenie Wnioskodawcy opisany w stanie faktycznym Konkurs zawiera w sobie element rywalizacji.

Regulamin konkursu wskazuje na główne kryteria oceny nominowanych materiałów (najciekawsze, najbardziej oryginalne i kreatywne, najistotniejsze społecznie). Katalog ten jest otwarty, a kryteria sformułowane są w sposób wskazujący na subiektywność i ocenność jury przy wyborze materiałów, które zostaną nagrodzone. Oznacza to, że nagroda jest przyznawana nie za sam udział czy stworzenie konkretnych materiałów, bądź ilości materiałów. Stworzone i zgłoszone do konkursu materiały podlegają ocenie niezależnego jury, które wyłania najciekawsze, najbardziej oryginalne i kreatywne, spośród nominowanych materiałów.

Otrzymanie nagrody nie jest w żaden sposób zagwarantowane ani uprawdopodobnione i zależy wyłącznie od ostatecznej ewaluacji niezależnego jury konkursowego, co odzwierciedla faktyczną rywalizację pomiędzy uczestnikami konkursu. W związku z powyższym nagrody przyznawane są w wyniku rzeczywistej rywalizacji uczestników, a zgłoszone materiały są oceniane przez niezależne jury wg ocennych kryteriów. 2.REGULAMIN KONKURSU Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego organizacja Konkursu jest regulowana postanowieniami regulaminu zawierającego zasady organizacji Konkursu.

Przedmiotowy regulamin zawiera niezbędne postanowienia dotyczące: Organizatora konkursu, Nazwy konkursu, Kręgu uczestników (pracownicy oraz współpracownicy), Wyszczególnienia nagrody dla zwycięzców, Kryteriów wyłaniania zwycięzców (w tym terminu i zasad ogłoszenia listy zwycięzców) oraz skład jury dokonującego wyboru laureatów.; 3. ADRESACI KONKURSU Krąg uczestników Konkursu jest szeroki i obejmuje zarówno pracowników Wnioskodawcy jak i współpracowników świadczących usługi na podstawie umów cywilnoprawnych (w tym przedsiębiorców świadczących usługi na rzecz Wnioskodawcy na podstawie umów zawartych w ramach ich pozarolniczej działalności gospodarczej), a nawet osoby, z którymi Wnioskodawcę nie łączy żaden stosunek prawny, tj. pracowników i współpracowników spółek z grupy T. Nie sposób zatem uznać, że otrzymana nagroda stanowi wynagrodzenie za pracę określoną w umowie łączącej strony, skoro nagrodę w tym samym konkursie mogą otrzymać pracownicy i samozatrudnieni, a także osoby, które z Wnioskodawcą żadnej umowy nie zawarły (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 grudnia 2022 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.793.2022.2.MKA oraz z dnia 25 stycznia 2023 r., nr 0115-KDIT2.4011.649.2022.2.AK).

Istnienie stosunku pracy pomiędzy organizatorem a uczestnikiem konkursu nie jest warunkiem uczestnictwa w konkursie. Nagroda w konkursie nie może być traktowana w kategoriach wynagrodzenia za wykonaną pracę czy świadczoną usługę, ponieważ jest ona wynikiem oceny materiałów przez niezależne jury, pod kątem ich jakości, z uwzględnieniem kryteriów wartości publicystycznej, wpływu na społeczeństwo, i innych subiektywnych ocen. Stąd też w ocenie Wnioskodawcy opisane w stanie faktycznym przedsięwzięcie może stanowić „konkurs” w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT.

W związku z tym faktem wartość nagrody w postaci dodatkowego wynagrodzenia podlegać będzie opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Opisane wyżej stanowisko znajduje poparcie m.in. w poniższych indywidualnych interpretacjach podatkowych, dotyczących zbliżonych stanów faktycznych: Interpretacja indywidualna z dnia 20 grudnia 2022 r., sygn. 0112-KDIL2- 1.4011.793.2022.2.MKA, Interpretacja indywidualna z dnia 25 stycznia 2023 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.649.2022.2.AK, Interpretacja indywidualna z dnia 24 maja 2023 r. sygn. 0115-KDIT2.4011.201.2023.1.ENB, Interpretacja indywidualna z dnia 11 czerwca 2024 sygn. 0112-KDIL2-1.4011.379.2024.1.KF.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że, w związku z wypłaceniem nagród w Konkursie będą na nim ciążyć obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o PIT, tj. obliczenie, pobranie oraz wpłacenie 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonanej wypłaty nagrody przewidzianej w Konkursie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.: 1. obliczenie, 2. pobranie, 3. wpłacenie - podatku, zaliczki.

Jak stanowi art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej: Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) ustawa reguluje m. in. opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych. Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób fizycznych: tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika; obliczenie i pobór podatku przez płatnika.

Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, wprowadza system poboru podatku przez płatnika w przypadkach wskazanych w Rozdziale 7: „Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników”.

Jak wynika z przepisów przywołanego Rozdziału 7, ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych przez: określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z podatnikiem oraz określenie kategorii przychodów (dochodów) w odniesieniu do których na ww. podmiotach ciążą obowiązki płatnika podatku.

Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników: nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale mają obowiązki o charakterze informacyjnym. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku. Przychodem należnym jest każda forma przysporzenia majątkowego, mającego zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia oraz świadczenia w naturze otrzymane przez podatnika.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym odrębnymi źródłami przychodów są : stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta (art. 10 ust. 1 pkt 1); działalność wykonywana osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2); pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1pkt 3). inne źródła wskazane (art. 10 ust. 1 pkt 9).

Szczegółowe regulacje dotyczące przychodów z poszczególnych źródeł przychodów zostały zawarte w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

I tak, stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jak wynika z art. 12 ust. 1 ww. ustawy, przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy rozumiane są przez ustawodawcę szeroko. Pojęcie to obejmuje zarówno świadczenia pieniężne, jak i wartość świadczeń niepieniężnych, w tym świadczeń nieodpłatnych. W szczególności ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za pracę, a wskazany przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych zawarty w powołanym przepisie ma charakter przykładowego wyliczenia (świadczy o tym użyte sformułowanie „w szczególności”).

O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy, decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik, czy także inna osoba, niezwiązana z pracodawcą. Istotne jest także to, czy istnieje związek prawny lub faktyczny danego świadczenia z istniejącym stosunkiem pracy. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Stosownie do art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług..

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: (…) nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności”, świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł. O przychodzie podatkowym należy mówić więc w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Ustawa nie przewiduje natomiast obowiązków płatnika w przypadku wypłat należności z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej podatnika. W odniesieniu do takich przychodów podatnik ma obowiązek samoobliczenia podatku.

Ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty, które wypłacają należności lub realizują świadczenia na rzecz podatników: · nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale · mają obowiązki o charakterze informacyjnym.

W myśl zaś art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Artykuł 38 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że: Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Z kolei stosownie art. 39 ust. 1 cytowanej ustawy: Płatnicy, o których mowa w art. 32, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru.

Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46, 74, 148 i 152-154. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ww. ustawy: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W myśl art. 41 ust. 2 cyt. ustawy: Płatnicy nie są obowiązani do poboru zaliczek od należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 2 i 8, jeżeli podatnik złoży oświadczenie, że wykonywane przez niego usługi wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Natomiast, zgodnie z art. 42 ust. 1-2 tejże ustawy, 1. Płatnicy, o których mowa w art. 41 , przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. 1a.

W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

2. Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa: 1) w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru; 2) w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonują swoje zadania, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym - imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4. 1. Płatnicy, o których mowa w art. 41 , przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Natomiast zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Ustalając ciążące na Państwu obowiązki płatnika/informacyjne związane z przyznawaniem nagród pieniężnych w pierwszej kolejności zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji pojęć „konkurs” oraz „nagroda”. Wobec czego – w celu ich określenia – uzasadnione jest zastosowanie wykładni językowej. Według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (pod red. M. Sz, PWN, Warszawa 2002 r.), konkurs to „impreza, przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle wyróżnionych nagrodami”.

Natomiast definicja zawarta w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego (pod red. S. D, PWN Warszawa 2003 r.) określa konkurs jako „przedsięwzięcie najczęściej o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac, itp. zwykle wyróżnianych nagrodami”. Według Słownika Wyrazów Obcych (wyd.

Europa) konkurs to „impreza, która ma na celu wyłonienie przez specjalistyczne jury osoby lub grupy najlepszej w danej dziedzinie, np. artystycznej, naukowej, przebiegająca często wieloetapowo; najczęściej wygrana lub zajęcie jednego z wyższych miejsc w konkursie jest związane z określoną w warunkach wstępnych nagrodą pieniężną, rzeczową lub przyznaniem prawa do realizacji czegoś”. Natomiast z Domowego Popularnego Słownika Języka Polskiego (pod red. B. D, wyd. C) wynika, iż konkurs to „zorganizowana impreza o określonym regulaminie, której celem jest wyłonienie w drodze eliminacji kogoś lub czegoś najlepszego w danej dziedzinie, zwykle połączona z przyznaniem nagród”.

Natomiast „nagroda” to dyplom, odznaczenie, pieniądze lub wartościowy przedmiot będące formą uznania lub wyróżnienia za osiągnięcia, zwycięstwo w konkursie, w zawodach itp. Z definicji tych wynika, że jakieś przedsięwzięcie można określić mianem konkursu, jeśli istnieje w nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego rezultatu. W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników spełniających określone kryteria. Równie ważnym – jak element współzawodnictwa – jest strona formalna całego przedsięwzięcia.

Konieczne jest bowiem sporządzenie regulaminu konkursu, w którym określona zostanie nazwa konkursu, organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców. Z opisu sprawy wynika, że Spółka zatrudnia pracowników na podstawie umów o pracę, a także współpracuje z osobami indywidualnymi na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (w tym przedsiębiorcami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą, a także wykonawcami umów o dzieło i zleceń), wszyscy są polskimi rezydentami podatkowymi.

Spółka jest organizatorem akcji zwanej Konkursem, adresowanej do pracowników oraz współpracowników tworzących w ramach swoich obowiązków umownych materiały informacyjne (video), a także do pracowników i współpracowników innych spółek należących do grupy T, z którymi to osobami Spółki nie łączy żaden stosunek prawny. Konkurs polega na wyłonieniu najciekawszych, najbardziej oryginalnych i kreatywnych materiałów wyemitowanych/opublikowanych w serwisach internetowych oraz kanałach telewizyjnych należących do Spółki lub innych spółek z grupy T. Konkurs jest organizowany w ramach cyklicznych, comiesięcznych edycji oraz edycji specjalnej, organizowanej na koniec danego roku kalendarzowego.

Zgłoszenia do udziału w Konkursie może dokonać każdy pracownik/współpracownik Pionu (...) (będący autorem/współautorem materiału lub zgłaszający cudze materiały). Organizacja Konkursu jest regulowana postanowieniami regulaminu opisującego zasady Akcji. Zwycięzcy otrzymują nagrodę pieniężną z tytułu wygranej w Konkursie. Mając na uwadze powyżej przedstawiony opis sprawy, trudno jest doszukać się w takim działaniu pierwiastka rywalizacji i współzawodnictwa – jak przy typowych konkursach z nagrodami. Pracownicy i współpracownicy opisani we wniosku w ramach swoich obowiązków umownych za które otrzymują wynagrodzenie tworzą określone (zlecone) materiały informacyjne.

Nie tworzą nic dodatkowego poza zadaniami wynikającymi z zawartych umów ze Spółką lub Spółkami z grupy. Trudno określić jakie uczestnicy „konkursu” powinni podjąć działania, które z samej natury konkursu powinny zawierać w sobie element rywalizacji. Bez „rywalizacji” nie można bowiem dookreślić pojęcia „konkurs”. W Słowniku Języka Polskiego pod zwrotem „rywalizować” wskazuje się, że oznacza to: „ubiegać się o pierwszeństwo, o wygraną, o zdobycie czegoś; współzawodniczyć; konkurować z kimś” (zob. Słownik Języka Polskiego, M. Sz (red.), Warszawa 1989 r., tom III, s. 155.).

Powyższa charakterystyka „konkursu” wskazuje, że został on wykreowany na potrzeby stworzonego dodatkowego systemu wynagradzania dla pracowników oraz współpracowników Państwa spółki oraz innych spółek z grupy T. Nie sposób zatem przyznać Państwu racji, że organizowana akcja spełnia przesłanki uznania jej za konkurs. Nie sama nazwa bowiem, a cechy, charakter danego przedsięwzięcia decydują o uznaniu go za konkurs.

Organizowane przez Państwa przedsięwzięcie sprowadza się do wyłonienia najlepszego uczestnika, który w ramach swoich obowiązków służbowych, umownych (umowy o pracę, współpracy z Państwa spółką czy też Spółką z grupy) w danym miesiącu tworzył materiały informacyjne (video) a materiały te okazały się wg. powołanej komisji najciekawsze, najbardziej oryginalne i zostały wyemitowane/opublikowane w serwisach internetowych oraz kanałach telewizyjnych należących do Spółki lub innych spółek z grupy T. Przedsięwzięcie zwane „Konkursem” jest organizowane w ramach cyklicznych, comiesięcznych edycji oraz edycji specjalnej, organizowanej na koniec danego roku kalendarzowego.

Bezspornym w sprawie pozostaje fakt, że wynik organizowanego przez Państwa przedsięwzięcia ma ścisły związek z efektem bezpośredniego wykonywania obowiązków służbowych w ramach zawartych umów o pracę lub współpracę ze Spółką oraz Spółkami z grupy. Owszem, uczestnicy będą dążyć do osiągnięcia jak najlepszych rezultatów, stworzenia najciekawszych materiałów informacyjnych, jednak motywem działania dla wskazanych pracowników i współpracowników świadczących na Państwa rzecz i rzecz Spółek z grupy pracę, usługi jest natomiast możliwość uzyskania dodatkowej gratyfikacji, tj. dodatkowego wynagrodzenia – nagrody (premii).

Nie jest to jednak nagroda w konkursie, o której mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która dodatkowo opodatkowana jest niższym zryczałtowanym 10% podatkiem. Zatem błędnie ocenili Państwo charakter organizowanych przez Państwa przedsięwzięć nazwanych „Konkursami” i wypłacanych nagród w kontekście tego przepisu, a w efekcie – nieprawidłowo ocenili problem swoich obowiązków w związku z wypłatą nagród w odniesieniu do osób, do których są kierowane.

Jeszcze raz podkreślić należy, że samo nazwanie organizowanego przez Państwa przedsięwzięcia konkursem, czy też spełnienie pozostałych warunków formalnych, jak np. stworzenie regulaminu i przyznanie nagród, nie spowoduje zmiany kwalifikacji otrzymywanych przez uczestników świadczeń. W ocenie organu przyznawanie uczestnikom nagród – w opisanych przez Państwa warunkach – stanowi w istocie dodatkowe wynagrodzenie, premię za wykonywaną przez nich pracę w ramach obowiązków wynikających z zawartych ze Spółką i Spółkami z grupy umów.

Nagrody przekazywane w ramach organizowanego przez Państwo przedsięwzięcia są więc dla uczestników dodatkową gratyfikację (premią/nagrodą) za realizację zadań w ramach ich obowiązków umownych. W analizowanej sprawie nie będą więc miały zastosowania przepisy art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego - w wysokości 10% wygranej lub nagrody. Jak już wskazano, organizowane przez Państwa przedsięwzięcie nie stanowi konkursu, a nagrody dla uczestników nie mają charakteru nagród w rozumieniu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec tego przy wypłacie tych należności nie mają Państwo obowiązków płatnika podatku, o których mowa w art. 41 ust. 4 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Tym samym uniemożliwia to zastosowanie przez Państwa do przyznawanych wypłat (nagród) 10% zryczałtowanego podatku dochodowego. Niewątpliwie wskazane świadczenia pieniężne pozostawać będą w związku prawnym i faktycznym z istniejącym stosunkiem pracy, współpracy między Państwa Spółką lub spółkami z grupy a odbiorcami wskazanych świadczeń pieniężnych. Przychód ten należy zatem zakwalifikować do źródła przychodów osiąganych w ramach zawartych przez osoby otrzymujące świadczenia umów.

Na Państwa Spółce w stosunku do osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej będą ciążyły obowiązki płatnika bądź obowiązki informacyjnie, w zależności od formy współpracy bądź braku stosunku prawnego. Obowiązki płatnika, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mają zastosowania do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza Państwa stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienie zdarzenia. Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – niniejsza interpretacja dotyczy tylko Spółki. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych podmiotów, które w celu otrzymania interpretacji powinny złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponadto, pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej.

Wydając bowiem interpretację indywidualną przedstawiamy jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.