Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 19 sierpnia 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A.C. (...) 2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.C. (...)
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Jest Pan (Wnioskodawca) obywatelem Republiki Indii. Od 2014 r. zamieszkuje Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i od tego czasu posiada w Polsce centrum interesów osobistych oraz gospodarczych. W szczególności Polska stanowi miejsce Pana stałego pobytu, wykonywania pracy zarobkowej, uzyskiwania głównego źródła dochodów oraz prowadzenia życia rodzinnego. W konsekwencji tego podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Pani zaś (małżonka Wnioskodawcy) jest obywatelką Republiki Indii. Zamieszkuje Pani wraz z mężem na terytorium Polski, posiada zezwolenie na pobyt czasowy oraz centrum interesów życiowych w Polsce.
Również podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. (...) 2005 r. zawarli Państwo związek małżeński w Indiach zgodnie z przepisami Hindu Marriage Act, 1955 i pozostają Państwo w związku małżeńskim nieprzerwanie do chwili obecnej. Od 2014 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych Państwa rodziny znajduje się w Polsce. W Polsce znajduje się miejsce zamieszkania rodziny, miejsce wykonywania pracy przez Pana (Wnioskodawcę), miejsce nauki dziecka oraz centrum Państwa codziennej aktywności życiowej. Rodzina prowadzi wspólne gospodarstwo domowe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Posiadają Państwo dziecko, które zamieszkuje wraz z Państwem na terytorium Polski i realizuje obowiązek szkolny w polskiej placówce edukacyjnej. Całość Państwa życia rodzinnego, społecznego oraz gospodarczego koncentruje się w Polsce. Wspólnie zamieszkują Państwo w lokalu mieszkalnym położonym w (...), korzystając z niego na podstawie umowy najmu. Pan (Wnioskodawca) ponosi koszty utrzymania rodziny, w tym koszty najmu lokalu mieszkalnego, opłaty eksploatacyjne, wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego, edukacją dziecka oraz pozostałe wydatki związane z bieżącym funkcjonowaniem rodziny.
Od dnia zawarcia związku małżeńskiego faktycznie wspólnie zarządzają Państwo dochodami osiąganymi przez rodzinę oraz środkami gromadzonymi w trakcie trwania małżeństwa. 23 lipca 2019 r. sporządzili Państwo przed notariuszem (...) (Indie) dokument zatytułowany „Notarial Declaration Regarding Mutual Spousal Arrangement for Joint Family Savings and Assets”, oznaczony numerem repertorium (...) (dalej jako: „Deklaracja Notarialna”). Deklaracja Notarialna została sporządzona w celu formalnego udokumentowania zasad dotyczących gromadzenia oszczędności, korzystania z rachunków bankowych oraz zarządzania majątkiem rodziny stosowanych przez Państwa w trakcie trwania małżeństwa.
W treści Deklaracji Notarialnej wskazali Państwo, że dochody osiągane przez rodzinę, zgromadzone oszczędności, środki pieniężne znajdujące się na rachunkach bankowych oraz aktywa nabywane w trakcie trwania małżeństwa są traktowane jako przeznaczone dla wspólnego dobra obojga małżonków oraz rodziny. W Deklaracji Notarialnej wskazali Państwo również, że gospodarowanie środkami finansowymi rodziny odbywa się w oparciu o wzajemne zaufanie, wspólny interes rodziny oraz wzajemne porozumienie małżonków.
Dokument potwierdza, że zarówno dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę), jak również wkład Pani (małżonki Wnioskodawcy) w prowadzenie gospodarstwa domowego i spraw rodzinnych są traktowane przez Państwa jako element wspólnego funkcjonowania rodziny. Potwierdzili Państwo ponadto, że korzystają ze wspólnego rachunku bankowego, na który wpływają dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę). Środki znajdujące się na tym rachunku oraz oszczędności tworzone z tych środków są traktowane przez Państwa jako oszczędności rodzinne służące zaspokajaniu potrzeb rodziny.
Jednocześnie wskazali Państwo w Deklaracji Notarialnej, że wszelkie aktywa lub składniki majątkowe nabywane w trakcie trwania małżeństwa z oszczędności rodzinnych lub środków przeznaczonych dla wspólnego dobra rodziny powinny być traktowane jako majątek służący wspólnym interesom obojga małżonków, chyba że odrębny dokument przewidywałby odmienne zasady własności. Dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę) są wykorzystywane na pokrywanie kosztów utrzymania rodziny, w szczególności kosztów najmu lokalu mieszkalnego, kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, wydatków związanych z edukacją dziecka oraz innych bieżących wydatków rodzinnych.
Część środków przeznaczana jest również na tworzenie oszczędności wykorzystywanych na potrzeby rodziny. Prowadzą Państwo jedno wspólne gospodarstwo domowe. Środki finansowe pozostające w dyspozycji rodziny są wykorzystywane na potrzeby całej rodziny zgodnie ze wspólnie podejmowanymi decyzjami. W praktyce dochody uzyskiwane przez Pana (Wnioskodawcę) oraz oszczędności tworzone w trakcie trwania małżeństwa służą zaspokajaniu potrzeb całej rodziny, a nie wyłącznie jednego z małżonków. Nie dokonują Państwo podziału dochodów według udziałów lub określonych części przypisanych każdemu z nich.
Do tej pory osiągał Pan (Wnioskodawca) dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, do których nie znajdowały zastosowania formy opodatkowania wyłączające możliwość wspólnego opodatkowania małżonków. W związku z tym składali Państwo w Polsce wspólne zeznania podatkowe PIT-37, korzystając z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla małżonków. Wspólne rozliczenia obejmowały kolejne lata podatkowe.
W okresie objętym tymi rozliczeniami pozostawali Państwo w związku małżeńskim, prowadzili wspólne gospodarstwo domowe oraz funkcjonowali zgodnie z zasadami zarządzania dochodami, oszczędnościami i majątkiem rodziny wynikającymi z prawa właściwego dla ich stosunków majątkowych, potwierdzonymi dodatkowo w Deklaracji Notarialnej. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Państwa wniosek dotyczy lat podatkowych poprzedzających złożenie wniosku, w zakresie, w jakim zobowiązania podatkowe za te lata nie uległy przedawnieniu, oraz kolejnych lat podatkowych, w których Państwa sytuacja pozostaje lub będzie pozostawała zgodna z opisem przedstawionym we wniosku.
Na dzień złożenia wniosku zakres ten obejmuje zatem lata podatkowe 2020–2025 oraz kolejne lata podatkowe, począwszy od 2026 r. Państwa intencją jest uzyskanie potwierdzenia, czy przy przedstawionych we wniosku zasadach funkcjonowania małżonków oraz stosunków majątkowych byli Państwo uprawnieni do korzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów małżonków w nieprzedawnionych latach ubiegłych oraz czy będą Państwo uprawnieni do korzystania z tego sposobu opodatkowania w kolejnych latach podatkowych, o ile istotne dla zastosowania art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okoliczności nie ulegną zmianie.
Zawarli Państwo związek małżeński (...) 2005 r. w Indiach, zgodnie z przepisami Hindu Marriage Act, 1955, i pozostają w związku małżeńskim nieprzerwanie do chwili obecnej. Stosunki majątkowe małżeńskie podlegają prawu właściwemu Republiki Indii. Z tego względu, w Państwa ocenie, Państwa sytuacji majątkowej nie należy automatycznie kwalifikować przy użyciu nazw i konstrukcji ustrojów majątkowych przewidzianych w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Model stosunków majątkowych właściwy dla małżonków nie jest skonstruowany w sposób identyczny jak polska ustawowa wspólność majątkowa.
Jednocześnie nie oznacza to, że małżonkowie funkcjonują w warunkach faktycznej pełnej rozdzielności majątkowej albo że nie posiadają wspólnych praw i interesów majątkowych. Od początku małżeństwa prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe oraz wspólnie podejmują decyzje dotyczące środków finansowych rodziny, oszczędności i wydatków. Dochody uzyskiwane przez Pana (Wnioskodawcę) są przeznaczane na potrzeby całej rodziny, w tym na koszty utrzymania gospodarstwa domowego oraz edukacji dziecka.
Korzystają Państwo również ze wspólnego rachunku bankowego, a środki zgromadzone na tym rachunku oraz oszczędności tworzone z tych środków traktują jako oszczędności rodzinne przeznaczone dla wspólnego dobra małżonków i rodziny. Nie dokonują przy tym Państwo podziału dochodów rodziny według z góry ustalonych udziałów lub części przypisanych każdemu z nich. Zasady te zostały dodatkowo sformalizowane i potwierdzone w Deklaracji Notarialnej z 23 lipca 2019 r. W Państwa ocenie, Państwa stosunków majątkowych wynikających z prawa indyjskiego nie można uznać za w pełni tożsame pod względem konstrukcji prawnej z ustawową wspólnością majątkową przewidzianą w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
W szczególności rozwiązania właściwego prawa nie odtwarzają w sposób identyczny wszystkich regulacji prawa polskiego odnoszących się do powstania i składu majątku wspólnego, zasad zarządu nim oraz skutków ustroju majątkowego wobec osób trzecich. Jednocześnie w stosunkach pomiędzy samymi małżonkami występują istotne elementy wspólnego modelu majątkowego i ekonomicznego. Dotyczy to w szczególności wspólnego przeznaczania dochodów na potrzeby rodziny, wspólnego gospodarowania oszczędnościami, korzystania ze wspólnego rachunku bankowego oraz wspólnego traktowania środków i składników majątku finansowanych z oszczędności rodzinnych.
Brak pełnej tożsamości konstrukcyjnej z polską ustawową wspólnością majątkową nie oznacza zatem w Państwa opinii, że pomiędzy małżonkami nie występuje wspólność praw i interesów majątkowych. Różnice dotyczą przede wszystkim konstrukcji prawnej, zakresu regulacji oraz skutków wynikających z właściwego prawa. Podkreślają Państwo przy tym, że przedstawione wyżej rozróżnienie pomiędzy konstrukcjami prawa polskiego i indyjskiego nie ma na celu przesądzenia oceny prawnej, czy opisane stosunki majątkowe spełniają przesłankę „wspólności majątkowej”, o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena ta stanowi przedmiot wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
23 lipca 2019 r. małżonkowie sporządzili przed notariuszem (...) dokument zatytułowany „Notarial Declaration Regarding Mutual Spousal Arrangement for Joint Family Savings and Assets”. Deklaracja Notarialna została opatrzona apostille. W Państwa ocenie, dokumentu tego nie należy utożsamiać wprost pod względem konstrukcji prawnej i formy z polską umową majątkową małżeńską zawieraną w formie aktu notarialnego. Instytucje prawa indyjskiego i polskiego nie są bowiem w tym zakresie tożsame. Jednocześnie Deklaracja Notarialna nie stanowi wyłącznie opisu bieżącego sposobu ponoszenia kosztów utrzymania rodziny.
Dokumentuje ona dobrowolne i wzajemne uzgodnienie małżonków odnoszące się do sposobu traktowania ich dochodów, oszczędności rodzinnych, rachunków bankowych oraz składników majątku nabywanych w czasie trwania małżeństwa.
Zgodnie z treścią Deklaracji potwierdzili Państwo w szczególności, że: - dochody, oszczędności, środki znajdujące się na rachunkach bankowych oraz aktywa nabywane i utrzymywane w czasie trwania małżeństwa są przez nich traktowane jako służące wspólnemu dobru obojga małżonków i rodziny, chyba że odrębnie udokumentowano odmienne zasady; - wydatki gospodarstwa domowego, rodzinne oszczędności oraz sprawy finansowe są zarządzane na podstawie wzajemnego zaufania, wspólnego interesu i wspólnych uzgodnień; - wkład Pani (małżonki Wnioskodawcy) polegający na prowadzeniu gospodarstwa domowego i zajmowaniu się sprawami rodzinnymi oraz wkład Pana (Wnioskodawcy) polegający na osiąganiu dochodów są przez małżonków traktowane jako elementy wspólnego funkcjonowania małżeństwa i rodziny; - posiadają Państwo wspólny rachunek bankowy w Polsce, na który wpływają Pana (Wnioskodawcy) dochody; - środki znajdujące się na tym rachunku oraz oszczędności powstające z tych środków są traktowane jako wspólne oszczędności rodzinne, w których oboje małżonkowie posiadają wspólne prawa, interes oraz uprawnienie ekonomiczne; - składniki majątkowe nabywane w czasie trwania małżeństwa z oszczędności rodzinnych lub dla wspólnego dobra rodziny mają być traktowane jako służące wspólnemu dobru obojga małżonków, chyba że odrębny pisemny dokument wyraźnie przewiduje własność odrębną albo odmienne zasady; - opisane uzgodnienie ma charakter wzajemny, dobrowolny i zostało przyjęte przez oboje małżonków.
Istotne jest również, że zgodnie z treścią Deklaracji Notarialnej uzgodnienie to odnosi się zarówno do majątku ruchomego, jak i nieruchomego nabywanego w czasie trwania małżeństwa oraz ma mieć zastosowanie niezależnie od tego, czy określony składnik majątku formalnie pozostaje zapisany na jednego, czy na oboje małżonków. Deklaracja została podpisana przez oboje małżonków, a notariusz poświadczył autentyczność Państwa podpisów oraz dobrowolny charakter złożonych oświadczeń.
W konsekwencji Deklaracja Notarialna stanowi sformalizowane wzajemne uzgodnienie małżonków odnoszące się do Państwa stosunków majątkowych, w tym do rodzinnych oszczędności, środków finansowych oraz majątku nabywanego ze środków rodzinnych. Ze względu na odmienność systemów prawnych nie przypisują Państwo temu dokumentowi wprost nazwy ani wszystkich skutków jednej z umów majątkowych małżeńskich przewidzianych w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Skutków Deklaracji Notarialnej nie można uznać za całkowicie tożsame we wszystkich aspektach prawnych ze skutkami polskiej ustawowej wspólności majątkowej.
Deklaracja nie odtwarza bowiem wprost wszystkich norm polskiego Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dotyczących w szczególności kwalifikowania poszczególnych składników do majątku wspólnego lub majątków osobistych, zasad zarządu majątkiem, czy skutków wobec osób trzecich. Nie oznacza to jednak Państwa zdaniem, że dokument jest pozbawiony znaczenia dla stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami.
W Państwa opinii, Deklaracja Notarialna potwierdza przyjęty przez małżonków model, zgodnie z którym rodzinne oszczędności, środki na wspólnym rachunku oraz składniki majątkowe nabywane ze środków rodzinnych są zasadniczo przeznaczone dla wspólnego dobra obojga małżonków, a w odniesieniu do wspólnych oszczędności oboje małżonkowie posiadają wspólne prawa, interes oraz uprawnienie ekonomiczne.
Opisane rozwiązanie wykazuje zatem funkcjonalne podobieństwo do wspólności majątkowej w zakresie objętych nim środków i składników majątkowych, przy czym jego źródło, konstrukcja i szczegółowe skutki wynikają z prawa właściwego dla stosunków majątkowych małżonków oraz z treści zawartego przez Państwa uzgodnienia. Podkreślają Państwo, że brak pełnej tożsamości pomiędzy zagraniczną konstrukcją stosunków majątkowych, a polską wspólnością ustawową nie powinien być utożsamiany z automatycznym brakiem wspólności majątkowej na potrzeby art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis ten posługuje się pojęciem „wspólności majątkowej”, a ocena, czy przedstawione we wniosku stosunki majątkowe małżonków, podlegające prawu obcemu, spełniają tę przesłankę, stanowi właśnie przedmiot wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Poza Deklaracją Notarialną z 23 lipca 2019 r. nie zawierali Państwo innych umów majątkowych małżeńskich ani innych porozumień mających na celu ustanowienie lub zmianę zasad ich stosunków majątkowych.
W latach objętych przedstawionym stanem faktycznym w stosunku do Pani (małżonki Wnioskodawcy) nie miały zastosowania: • przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; • przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, których zastosowanie skutkowałoby wyłączeniem możliwości wspólnego opodatkowania małżonków; • przepisy ustawy o podatku tonażowym; • przepisy ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Nie wykonywała Pani (małżonka Wnioskodawcy) pracy zarobkowej oraz nie prowadziła działalności gospodarczej. Zajmowała się Pani (małżonka Wnioskodawcy) prowadzeniem gospodarstwa domowego i pozostawała na utrzymaniu męża (Wnioskodawcy).
W odniesieniu do kolejnych lat podatkowych objętych zdarzeniem przyszłym przyjmują Państwo założenie, że wskazane wyżej przepisy wyłączające możliwość zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania małżonków również nie będą miały zastosowania. W przypadku zmiany tych okoliczności prawo do wspólnego opodatkowania będzie oceniane z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego właściwego dla danego roku podatkowego. Mają Państwo świadomość, że właściwe dla Państwa stosunki majątkowe nie są konstrukcyjnie w pełni tożsame z polską ustawową wspólnością majątkową.
Państwa zdaniem okoliczność ta nie powinna jednak sama w sobie przesądzać o niespełnieniu przesłanki pozostawania „we wspólności majątkowej”, o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku małżonków, których stosunki majątkowe podlegają prawu obcemu, ocena spełnienia tej przesłanki powinna w Państwa ocenie uwzględniać rzeczywistą treść praw i obowiązków majątkowych łączących małżonków, a nie wyłącznie brak pełnej terminologicznej lub konstrukcyjnej odpowiedniości pomiędzy prawem obcym a regulacjami polskiego Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
W przedstawionej sprawie od wielu lat prowadzą Państwo jedno gospodarstwo domowe, wspólnie gospodarują środkami rodzinnymi i oszczędnościami, korzystają ze wspólnego rachunku bankowego, a zasady dotyczące wspólnego traktowania oszczędności i składników majątkowych zostały dodatkowo sformalizowane w Deklaracji Notarialnej z 23 lipca 2019 r. Z treści Deklaracji Notarialnej wynika w szczególności wspólne przeznaczenie rodzinnych oszczędności i określonych składników majątkowych dla dobra obojga małżonków, a także wspólne prawa, interes oraz uprawnienie ekonomiczne obojga małżonków do rodzinnych oszczędności.
W Państwa ocenie całokształt powyższych okoliczności przemawia za uznaniem, że pomiędzy Państwem istnieje rzeczywista i sformalizowana wspólność praw i interesów majątkowych w zakresie opisanym we wniosku i w uzupełnieniu, która może zostać uznana za spełniającą przesłankę „wspólności majątkowej”, o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie pozostawiają Państwo Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej ocenę, czy przedstawione stosunki majątkowe – z uwzględnieniem ich źródła w prawie właściwym dla małżonków oraz treści Deklaracji Notarialnej – spełniają wskazaną przesłankę na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym byli Państwo uprawnieni do skorzystania oraz są uprawnieni do dalszego korzystania w kolejnych latach podatkowych z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów małżonków, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez składanie wspólnych zeznań podatkowych (w tym PIT-37), w sytuacji gdy pozostają Państwo w związku małżeńskim, podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, prowadzą wspólne gospodarstwo domowe oraz funkcjonują zgodnie z zasadami zarządzania dochodami, oszczędnościami i majątkiem rodziny wynikającymi z prawa właściwego dla ich stosunków majątkowych, potwierdzonymi dodatkowo w Deklaracji Notarialnej z 23 lipca 2019 r.?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym byli Państwo uprawnieni do skorzystania oraz są uprawnieni do dalszego korzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów małżonków, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez składanie wspólnych zeznań podatkowych. Państwa zdaniem przedstawione w stanie faktycznym okoliczności uzasadniają przyjęcie, że warunki określone w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uznać za spełnione.
W szczególności podlegają Państwo w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, pozostają nieprzerwanie w związku małżeńskim, prowadzą wspólne gospodarstwo domowe oraz funkcjonują zgodnie z zasadami zarządzania dochodami, oszczędnościami i majątkiem rodziny wynikającymi z Deklaracji Notarialnej. W Państwa ocenie sam fakt, że Państwa stosunki majątkowe małżeńskie podlegają prawu właściwemu Republiki Indii, nie wyłącza możliwości zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy)”.
Natomiast w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym”.
Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy)”. Przesłanki uznania danej osoby fizycznej za mającą miejsce zamieszkania w Polsce zostały określone jako tzw. alternatywa łączna (w postaci spójnika „lub”).
Zatem, spełnienie choćby jednego z powyższych warunków jest wystarczające dla uznania, że podatnik ma miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu omawianego przepisu, a więc podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Wskazują Państwo, że jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie danej osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta wymaga uwzględnienia okoliczności dotyczących osobistej i ekonomicznej sfery życia osoby fizycznej.
Dla ustalenia centrum osobistych lub gospodarczych interesów osoby fizycznej, należy wziąć pod uwagę m.in. „lokalizację” więzi rodzinnych i towarzyskich, działalności zawodowej i pozazawodowej, posiadanego majątku. W szczególności, przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć tzw. ognisko domowe, wszelkie powiązania rodzinne i towarzyskie, aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską, przynależność do organizacji (klubów), uprawiane hobby itp. Natomiast „centrum interesów gospodarczych” to miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itp.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powyższy warunek stanowi samodzielną podstawę do uznania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania przez nich na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych.
W myśl natomiast art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska”. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania.
Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
Wskazują Państwo, że centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W przypadku centrum interesów gospodarczych, w Państwa opinii, w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne.
W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem. Ponadto, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Rzeczypospolitej centrum interesów życiowych. Podkreślają Państwo również, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski.
Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W analizowanej sprawie nie budzi Państwa wątpliwości, że zarówno posiadają Państwo oboje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia, od 2014 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się w Polsce. Na terytorium Polski ma Pan (Wnioskodawca) miejsce stałego pobytu, wykonuje pracę zarobkową, uzyskuje główne źródło dochodów oraz prowadzi życie rodzinne.
Również centrum interesów życiowych Pani (małżonki Wnioskodawcy) znajduje się w Polsce. Zamieszkuje Pani wspólnie z mężem oraz Państwa dzieckiem, nie wykonuje Pani pracy zarobkowej, w tym na podstawie stosunku pracy ani w ramach działalności wykonywanej osobiście, oraz nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Zajmuje się Pani prowadzeniem gospodarstwa domowego i pozostaje na utrzymaniu męża. Prowadzą Państwo w Polsce wspólne gospodarstwo domowe, wspólnie wychowują dziecko, które uczęszcza tu do szkoły, oraz koncentrują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej swoją codzienną aktywność rodzinną, społeczną i gospodarczą.
Całokształt tych okoliczności potwierdza, że centrum interesów osobistych i gospodarczych całej rodziny znajduje się w Polsce. W konsekwencji, w Państwa ocenie, spełnione zostały przesłanki określone w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalające uznać oboje małżonków za osoby posiadające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania.
W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy: „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.” Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów”. Jednakże art. 6 ust. 2 tej ustawy przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków.
Powołany przepis stanowi, że: „Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej: 1) przez cały rok podatkowy albo 2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków”.
Stosownie do treści art. 6 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania”.
W myśl art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku”.
Stosownie do art. 6 ust. 3a ww. ustawy: „Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do: 1) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, 2) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej - jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepisy ust. 8 i 9 przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio”.
Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania w przypadku, gdy chociażby jeden z małżonków stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń”.
Mając na uwadze powołane powyżej regulacje, wskazują Państwo, że możliwość skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów małżonków, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, została uzależniona od łącznego spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie oraz w art. 6 ust. 8 tej ustawy.
W szczególności warunkiem zastosowania tej preferencji jest, aby małżonkowie: - podlegali nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, - pozostawali w związku małżeńskim oraz we wspólności majątkowej przez cały rok podatkowy, a w przypadku zawarcia związku małżeńskiego w trakcie roku podatkowego – od dnia zawarcia małżeństwa do końca roku podatkowego, - nie stosowali form opodatkowania wyłączających możliwość wspólnego opodatkowania, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, - nie podlegali opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
W Państwa opinii nie ulega wątpliwości, że ustawodawca w sposób wyczerpujący określił przesłanki warunkujące możliwość skorzystania ze wspólnego opodatkowania dochodów małżonków. Oznacza to, że spełnienie wszystkich warunków wskazanych w art. 6 ust. 2 oraz art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych skutkuje powstaniem po stronie podatników prawa do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla małżonków.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzają Państwo, że okoliczności przedstawione przez Państwa przemawiają za uznaniem, iż warunki określone w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały spełnione, co uzasadnia możliwość skorzystania przez małżonków z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego w tym przepisie. Państwa zdaniem, prawidłowość takiego stanowiska znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych.
W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 września 2024 r., sygn. 0114-KDWP.4011.129.2024.2.PP, organ potwierdził możliwość skorzystania przez małżonków z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów, wskazując, że dla zastosowania art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie ma spełnienie przesłanek określonych w tym przepisie, w szczególności pozostawanie w związku małżeńskim, podleganie nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz spełnienie warunków dotyczących stosunków majątkowych małżonków. Podkreślają Państwo w szczególności, że podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Jednocześnie pozostają Państwo w związku małżeńskim nieprzerwanie od (...) 2005 r., prowadzą wspólne gospodarstwo domowe oraz koncentrują swoje życie rodzinne, osobiste i gospodarcze na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto od dnia zawarcia małżeństwa wspólnie zarządzają Państwo dochodami osiąganymi przez rodzinę, wspólnie podejmują decyzje dotyczące wydatkowania środków finansowych oraz gromadzą oszczędności przeznaczone na potrzeby rodziny. Dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę) służą zaspokajaniu potrzeb całej rodziny, w tym pokrywaniu kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, edukacji dziecka oraz pozostałych bieżących wydatków rodzinnych.
Korzystają Państwo również ze wspólnego rachunku bankowego, a środki pozostające w dyspozycji rodziny są wykorzystywane zgodnie ze wspólnie podejmowanymi decyzjami. Powyższe zasady funkcjonowania rodziny zostały dodatkowo potwierdzone w Deklaracji Notarialnej z 23 lipca 2019 r., sporządzonej w celu udokumentowania zasad zarządzania dochodami, oszczędnościami oraz majątkiem rodziny. Dokument ten potwierdza, że dochody osiągane przez rodzinę, zgromadzone oszczędności oraz aktywa nabywane w trakcie trwania małżeństwa są traktowane przez małżonków jako przeznaczone dla wspólnego dobra rodziny oraz wspólnych interesów obojga małżonków.
Wskazują Państwo, że w doktrynie prawa podatkowego (Bartosiewicz Adam, Wspólne opodatkowanie małżonków, Lex) podkreśla się, że instytucja wspólnego opodatkowania małżonków stanowi odzwierciedlenie ekonomicznej wspólnoty małżeńskiej i ma na celu uwzględnienie faktu wspólnego funkcjonowania rodziny jako jednego gospodarstwa domowego. W przedstawionym stanie faktycznym od wielu lat prowadzą Państwo wspólne gospodarstwo domowe, wspólnie zarządzają dochodami, oszczędnościami oraz wydatkami rodziny, a zasady te zostały dodatkowo potwierdzone w Deklaracji Notarialnej.
Tym samym – w Państwa opinii – realizowany jest cel, dla którego ustawodawca przewidział preferencję określoną w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie w Państwa opinii, w stosunku do Państwa nie znajdują zastosowania żadne z negatywnych przesłanek wskazanych w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyłączających możliwość wspólnego opodatkowania dochodów małżonków.
W szczególności dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę) podlegały opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, a wobec małżonków nie znajdowały zastosowania formy opodatkowania wyłączające możliwość korzystania z preferencji przewidzianej w art. 6 ust. 2 ww. ustawy. Podkreślają Państwo, że przepisy art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości wspólnego opodatkowania małżonków od podlegania przez nich przepisom polskiego prawa rodzinnego i opiekuńczego ani od zawarcia małżeństwa zgodnie z prawem polskim.
Ustawodawca nie przewidział również odrębnych regulacji wyłączających możliwość stosowania tej preferencji wobec małżonków będących obywatelami innych państw lub pozostających w ustroju majątkowym podlegającemu prawu obcemu. W konsekwencji powyższego, w Państwa ocenie okoliczność, że Państwa stosunki majątkowe podlegają prawu właściwemu Republiki Indii, nie może sama w sobie prowadzić do odmowy zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dla oceny prawa do wspólnego opodatkowania decydujące znaczenie powinno mieć Państwa zdaniem spełnienie przesłanek wskazanych przez ustawodawcę, a nie obywatelstwo małżonków lub fakt podlegania ich stosunków majątkowych prawu obcemu. Nie bez znaczenia pozostaje według Państwa również okoliczność, że do 2024 r. składali Państwo wspólne zeznania podatkowe w Polsce, korzystając z preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla małżonków.
W całym tym okresie Państwa sytuacja faktyczna pozostawała zasadniczo niezmieniona – pozostawali Państwo w związku małżeńskim, prowadzili wspólne gospodarstwo domowe, podlegali w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz funkcjonowali zgodnie z zasadami zarządzania dochodami, oszczędnościami i majątkiem rodziny wynikającymi z Deklaracji Notarialnej.
Mając powyższe na uwadze uważają Państwo, że w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym byli Państwo uprawnieni do skorzystania oraz są uprawnieni do dalszego korzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów małżonków, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez składanie wspólnych zeznań podatkowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
Z jego treści wynika, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy: Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
W świetle art. 6 ust. 2 powołanej ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26, art. 26e i art. 26h; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
Zaś zgodnie z art. 6 ust. 2 tej ustawy – w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.: Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej: 1) przez cały rok podatkowy albo 2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy: Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.
W myśl art. 6 ust. 8 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Przy czym z art. 6 ust. 9 komentowanej ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r. wynika, że: Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
W świetle art. 6 ust. 8 omawianej ustawy – w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2021 r.: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Powyższy przepis stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskiwanych od 1 stycznia 2021 r. na podstawie art. 70 ust. 1 pkt 1 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.): Przepisy ustaw zmienianych w art. 1 , art. 2 i art. 9 stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r., z wyjątkiem art. 6 ust. 2, 3a i 8, art. 6a ust. 1 i ust. 2 pkt 2, art. 21 ust. 1 pkt 3 i 95b, art. 26 ust. 7a pkt 2a-3a, 6-6b, 12, 13 i pkt 15 lit. d, ust. 7e i ust. 7f pkt 1 lit. aa i art. 27f ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, które mają zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.; Zgodnie zaś z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w stosunku do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r.: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania. Muszą one być zatem interpretowane ściśle, bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do wspólnego opodatkowania dochodów małżonków.
Jednocześnie w niniejszej sprawie szczególnej analizy wymaga kwestia pozostawania przez małżonków we wspólności majątkowej, o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych omawiana preferencja dotyczy małżonków pozostających w ustroju wspólności majątkowej. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej stosowania zwrotu „wspólność majątkowa”. Wobec tego, do jej odkodowania należy posłużyć się metodami wykładni prawa. W pierwszej kolejności zbadać należy jakie językowe znaczenie posiada ten termin w języku potocznym.
Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN, „wspólnota majątkowa” oznacza „ustawowo określoną wspólność majątku małżonków nabytego w czasie trwania małżeństwa”. Podobnie w Wielkim słowniku języka polskiego WSJP „wspólność majątkową” określa się jako „zasadę prawną polegającą na tym, że od dnia zawarcia małżeństwa każdy z małżonków ma jednakowe prawo własności do nabywanego majątku”. Powyższe definicje „wspólności (wspólnoty) majątkowej” odnoszą się więc wyraźnie do uregulowanego przez ustawodawcę ustroju majątkowego małżeńskiego.
Tym samym interpretacja wyrażenia „wspólność majątkowa” musi zostać przeprowadzona w zgodzie z wykładnią systemową, która uwzględnia znaczenie tego wyrażenia w całym systemie polskiego prawa. Ustawowy ustrój wspólności majątkowej regulują przepisy zawarte w Dziale III, Rozdziale I ustawy z dnia 20 lutego 2026 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236). Zgodnie z art. 31 § 1 tego Kodeksu: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Stosownie do art. 31 § 2 ww. Kodeksu: Do majątku wspólnego należą w szczególności: 1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków; 2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków; 3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków; 4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 350 , z późn. zm.); 5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.Urz.
UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym produkcie emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków. Zasadą jest więc, że do wspólności majątkowej należy majątek zgromadzony przez każdego z małżonków w trakcie trwania małżeństwa. Wyjątek stanowią wymienione enumeratywnie w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego składniki, które pomimo trwania wspólności majątkowej należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Ponadto ustrój wspólności majątkowej obejmuje swoim zakresem także inne prawa i obowiązki małżonków, takie jak m.in.: · brak możliwości żądania podziału majątku wspólnego w trakcie trwania wspólności (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego); · kwestia zarządu nad majątkiem wspólnym i sprzeciwu wobec czynności zarządu (art. 36 i art. 361 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego); · ochronę osób trzecich (art. 38 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego); · odpowiedzialność majątkiem wspólnym za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z małżonków (art. 41 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) oraz · udziały w majątku wspólnym po ustaniu wspólności (art. 43 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).
Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. Powyższe oznacza, że małżonkowie mogą dowolnie kształtować istniejące między nimi stosunki majątkowe. Podstawowy ustrój majątkowy może więc zostać rozszerzony o składniki majątku co do zasady nie wchodzące w skład wspólności majątkowej lub może zostać ograniczony, w taki sposób, aby wyłączyć ze wspólności niektóre składniki majątku.
Taki ustrój może również zostać na podstawie umowy zastąpiony ustrojem rozdzielności majątkowej lub rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków. Tym samym, ustawodawca wskazując w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że z preferencyjnego opodatkowania mogą skorzystać małżonkowie pozostający we wspólności majątkowej, odwołał się do stosunku małżeńskiego wspólności majątkowej, o której mowa w przytoczonych wyżej przepisach. Aby można było uznać tę przesłankę za spełnioną małżonkowie pozostawać muszą w takim ustroju, który jest tożsamy z tym uregulowanym w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym ustrojem wspólności majątkowej.
Przy czym ustrój ten musi wywoływać skutki w tożsamym zakresie zarówno w odniesieniu do kwestii własności składników majątku, zarządu tym majątkiem, zobowiązań zaciąganych przez małżonków oraz udziałów, które przysługują małżonkom w majątku po ustaniu wspólności. Gdyby bowiem ustawodawca chciał przyznać omawianą preferencję podatkową małżonkom pozostającym w stosunkach majątkowych jedynie w części podobnych do wspólności majątkowej, dałby temu wyraz konstruując analizowany przepis w inny sposób, np. wskazując, że małżonkowie podlegać muszą ustrojowi innemu niż rozdzielność majątkowa.
Z treści Państwa wniosku wynika w szczególności, że są Państwo obywatelami Indii, którzy zamieszkują na terytorium Polski. Od 2014 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych Państwa rodziny znajduje się w Polsce i to w Rzeczypospolitej podlegają Państwo nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. 2005 r. zawarli Państwo związek małżeński w Indiach zgodnie z przepisami Hindu Marriage Act, 1955 i pozostają Państwo w związku małżeńskim nieprzerwanie do chwili obecnej. Posiadają Państwo dziecko, które zamieszkuje wraz z Państwem na terytorium Polski i realizuje obowiązek szkolny w polskiej placówce edukacyjnej.
Od dnia zawarcia związku małżeńskiego faktycznie wspólnie zarządzają Państwo dochodami osiąganymi przez rodzinę oraz środkami gromadzonymi w trakcie trwania małżeństwa. 23 lipca 2019 r. sporządzili Państwo przed notariuszem (...) (Indie) dokument zatytułowany „Notarial Declaration Regarding Mutual Spousal Arrangement for Joint Family Savings and Assets”, oznaczony numerem repertorium (...). W treści Deklaracji Notarialnej wskazali Państwo, że dochody osiągane przez rodzinę, zgromadzone oszczędności, środki pieniężne znajdujące się na rachunkach bankowych oraz aktywa nabywane w trakcie trwania małżeństwa są traktowane jako przeznaczone dla wspólnego dobra obojga małżonków oraz rodziny.
Gospodarowanie tymi środkami odbywa się w oparciu o wzajemne zaufanie, wspólny interes rodziny oraz wzajemne porozumienie małżonków. Dokument potwierdza także, że dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę), jak również wkład Pani (małżonki Wnioskodawcy) w prowadzenie gospodarstwa domowego i spraw rodzinnych są traktowane przez Państwa jako element wspólnego funkcjonowania rodziny. Korzystają Państwo ze wspólnego rachunku bankowego, na który wpływają dochody osiągane przez Pana (Wnioskodawcę). Środki znajdujące się na tym rachunku oraz oszczędności tworzone z tych środków są traktowane przez Państwa jako oszczędności rodzinne służące zaspokajaniu potrzeb rodziny.
Jednocześnie wskazali Państwo w Deklaracji Notarialnej, że wszelkie aktywa lub składniki majątkowe nabywane w trakcie trwania małżeństwa z oszczędności rodzinnych lub środków przeznaczonych dla wspólnego dobra rodziny powinny być traktowane jako majątek służący wspólnym interesom obojga małżonków, chyba że odrębny dokument przewidywałby odmienne zasady własności. Wyjaśnili Państwo również, że stosunków majątkowych wynikających z prawa indyjskiego nie można uznać za w pełni tożsame pod względem konstrukcji prawnej z ustawową wspólnością majątkową przewidzianą w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
Pokreślili Państwo, że w szczególności rozwiązania właściwego prawa nie odtwarzają w sposób identyczny wszystkich regulacji prawa polskiego odnoszących się do powstania i składu majątku wspólnego, zasad zarządu nim oraz skutków ustroju majątkowego wobec osób trzecich. Ponadto, z treści wniosku wynika, że zawartej przez Państwa Deklaracji Notarialnej nie należy utożsamiać wprost pod względem konstrukcji prawnej i formy z polską umową majątkową małżeńską zawieraną w formie aktu notarialnego. Instytucje prawa indyjskiego i polskiego nie są bowiem w tym zakresie tożsame.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie pozostają Państwo w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, o której mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pomimo bowiem stosowania przez Państwa zasad częściowo odpowiadających polskiemu ustrojowi małżeńskiej wspólności majątkowej, w wyniku zawarcia małżeństwa w Indiach, nie powstał między Państwem ustrój tożsamy do tego, o którym mowa w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Ponadto zawarta przez Państwa Deklaracja Notarialna – jak wynika z opisu sprawy – stanowi o przeznaczeniu i traktowaniu majątku, a nie o jego własności i wynikających z tego praw i obowiązków.
Reguluje więc ona wykorzystanie środków, którymi dysponuje rodzina, a nie prawny charakter ich własności. Z opisu sprawy nie wynika ponadto, aby podpisana przez Państwa deklaracja regulowała inne stosunki związane ze wspólnością majątkową (takie jak zarząd, odpowiedzialność za zobowiązania, czy kwestię podziału majątku w przypadku ustania małżeństwa), które są właściwe dla ustroju wspólności majątkowej, o której mowa w polskim Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. Z treści wniosku wynika także, że kwestii tych ustawowo nie reguluje prawo miejsca, w którym zawarli Państwo małżeństwo.
Podsumowując, z uwagi na fakt pozostawania przez Państwa w ustroju innym niż ustrój wspólności majątkowej, za lata 2020-2025 nie przysługiwało Państwu prawo do preferencyjnego rozliczenia się w sposób, o którym mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To prawo nie będzie przysługiwać Państwu także w rozliczeniach za lata następne. Tym samym Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.C. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.