Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismem z 7 września 2026 r. (wpływ: 10 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Nabycie nieruchomości przez Panią H.I. nastąpiło w drodze spadku po ojcu E.D. zmarłym (...) 1985 r. oraz po matce F.D. zmarłej (...) 1996 r. zgodnie z postanowieniem sądowym numer sygn. akt. I Ns (...) z 6 lipca 2001 r., w udziale 1/2. W Sądzie Rejonowym (...) założona została sprawa o wyodrębnienie lokali i zgodnie z ugodą sądową sygn. akt (...) z 17 kwietnia 2023 roku nastąpiło wyodrębnienie lokali, udział w nieruchomości Pani H.I. wyniósł 13031/24962 części. Z tytułu zwiększenia udziałów Pani H.I. zapłaciła kwotę 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) na rzecz A.D., B.D. oraz C.D.
7 lipca 2026 r. nieruchomość została sprzedana zgodnie z aktem notarialnym repertorium (...) przed notariuszem (...). Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy: Zakres Pani wątpliwości dotyczy ustalenia, czy sprzedaż lokalu mieszkalnego podlega/nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt. 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Uprawnieni do dziedziczenia po ojcu E.D. byli: · żona F.D. w udziale 1/3, · syn G.D. w udziale 1/3, · córka H.I. w udziale 1/3. Uprawnieni do dziedziczenia po matce F.D. byli: · syn G.D. w udziale 1/2, · córka H.I. w udziale 1/2. Dziedziczenie nastąpiło z ustawy zgodnie z postanowieniem sygn. akt I Ns (...) 6 lipca 2001 r. Opisana we wniosku nieruchomość objęta była ustawową wspólnością majątkową małżeńską rodziców. W 2001 roku doszło do sądowego stwierdzenia nabycia spadku po zmarłych rodzicach. Tak, w skład masy spadkowej po ojcu i po matce wchodziła jedynie opisana we wniosku nieruchomość.
W 2023 r. w ramach zawartej ugody sądowej doszło do częściowego zniesienia współwłasności poprzez ustanowienie odrębnych własności lokali. Wartość otrzymanego udziału zmieniła się z 1/2 na 13031/24962. Zniesienie współwłasności wiązało się z zapłatą kwoty 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych) Zostały wyodrębnione 2 lokale. Są to lokale mieszkalne. Poszczególne lokale zostały przyznane następująco: · lokal mieszkalny numer 11 otrzymała Pani, · lokal mieszkalny numer 2 otrzymali A.D., B.D. oraz C.D. Sprzedaży dokonała Pani zgodnie z aktem (...) reprezentowana przy tym akcie przez swoją córkę J.K. na podstawie stosownego pełnomocnictwa.
Sprzedaż dotyczyła lokalu numer 11. Sprzedaż nie nastąpiła w związku z prowadzeniem zarejestrowanej działalności gospodarczej. Uzupełnienie wniosku: jeżeli datą nabycia nieruchomości przez Panią jest dzień 6 lipca 2001 r. na podstawie postanowienia sądowego sygn. akt I Ns (...) sprzedaż lokalu nie podlega opodatkowaniu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pytanie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy będzie Pani zwolniona z [powinno być: zobowiązana do – dopisek organu] zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze zbyciem nieruchomości 7 lipca 2026 r. zgodnie aktem notarialnym numer (...), która [została – dopisek organu] nabyta w roku 2001 na podstawie postanowienia sądowego numer sygn. akt. I Ns (...) 6 lipca 2001 r.?
Pani stanowisko w sprawie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Uważa Pani, że nie podlega Pani zapłacie podatku dochodowego (art. 10 ust. 1 pkt.8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) od zbycia nieruchomości - lokal mieszkalny numer 11 położony przy ul. (...), którego zbycia dokonała Pani 7 lipca 2026 r. zgodnie aktem notarialnym numer (...) - którą nabyła Pani w roku 2001 na podstawie postanowienia sądowego numer sygn. akt I Ns (...) z 6 lipca 2001 r.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Ponadto powyższy przepis dotyczy odpłatnego zbycia, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Nabycie nieruchomości w drodze spadku Z art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy wynika, że: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”.
Zauważam, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego. Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795). W świetle art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Stosownie do art. 924 tej ustawy: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
W powyższych przepisów wynika, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Zniesienie współwłasności Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W myśl art. 211 ww. ustawy: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Jak wynika z art. 211 i 212 ww. Kodeksu, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.
Biorąc natomiast pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli: · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub · wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Natomiast gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Zniesienie współwłasności jest bowiem formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Pani wniosek W opisie sprawy wskazała Pani, że: · nabyła Pani wraz z bratem w drodze spadku udziały w nieruchomości po ojcu (data śmierci: (...) 1985 r.) oraz matce (data śmierci: (...) 1996 r.); · w 2001 r. doszło do sądowego stwierdzenia nabycia spadku po Pani rodzicach, z postanowienia wynika, że Pani i Pani brat nabywacie po ½ udziału w nieruchomości; · w 2023 r. doszło do zawarcia ugody sądowej, na podstawie której doszło do zniesienia współwłasności nieruchomości przez wyodrębnienie dwóch lokali mieszkalnych; · w wyniku podziału nieruchomości Pani udział w niej uległ zwiększeniu i wyniósł 13031/24962; · w związku ze zwiększeniem udziału w tej nieruchomości dokonała Pani spłaty na rzecz brata w wysokości 10 000 zł; · 7 lipca 2026 r. dokonała Pani sprzedaży wyodrębnionego lokalu mieszkalnego.
Z powyższego wynika, że po zniesieniu współwłasności Pani udział w nieruchomości się zwiększył z ½ na 13031/24962. Co więcej została Pani zobowiązana do spłaty na rzecz Pani brata. Skoro zatem w wyniku zniesienia współwłasności i wyodrębnienia lokali nabyła Pani udział w nieruchomości przekraczający Pani pierwotny udział, to dla celów podatku dochodowego, należy uznać, że do nabycia przez Panią poszczególnych udziałów w opisanych we wniosku nieruchomościach doszło w dwóch datach, tj.: · w dacie nabycia nieruchomości przez Pani spadkobierców, · w 2023 r. na podstawie zawartej ugody sądowej, w ramach której doszło do zniesienia współwłasności przez wyodrębnienie lokali mieszkalnych.
W świetle powyższego, w odniesieniu do ½ udziału w nieruchomości, który został nabyty przez Panią w drodze spadku po Pani rodzicach, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców, zatem ww. termin niewątpliwie już upłynął. Natomiast w odniesieniu do udziału nabytego w wyniku zniesienia współwłasności w 2023 r., to sprzedaż została dokonana przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano tego zniesienia.
Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie dokonanej sprzedaży udziału w nieruchomości nabytej przez Panią w ramach zniesienia współwłasności wyjaśniam co następuje: W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Przy czym pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszty świadectwa energetycznego, itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.
Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie. Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d tej ustawy: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.
Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Podsumowanie Mając na uwadze powyższe przepisy nie mogę się zgodzić z Pani stanowiskiem, że sprzedaż przez Panią nieruchomości nie spowodowała powstania przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wyżej wyjaśniłem – sprzedaż udziału w nieruchomości, który nabyła Pani w ramach zniesienia współwłasności ponad przysługujący Pani w spadku po rodzicach została dokonana przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano tego zniesienia. Tym samym, dochód z odpłatnego zbycia tego udziału, podlega – zgodnie z art. 30e ust. 1 przywołanej ustawy – opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym. Błędnie również odnosi się Pani we własnym stanowisku do daty nabycia nieruchomości w 2001 r. Daty nabycia nieruchomości zostały przeze mnie powyżej omówione, a w podanym przez Panią roku doszło jedynie do wydania prawomocnego postanowienie sądu o nabyciu spadku.
Zaznaczam jednak, że samo powstanie dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego przez Panią w ramach zniesienia współwłasności nie powoduje automatycznie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Może Pani bowiem m.in. skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z tym przepisem: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Jeśli zatem wydatkuje Pani całą równowartość przychodu ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe – wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w terminie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, to nie zapłaci Pani podatku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Końcowo zaznaczam, że w ramach wydawania interpretacji nie prowadzę klasycznego postępowania podatkowego. Tym samym załączone przez Panią dokumenty nie były przeze mnie analizowane. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.