Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismem z 21 września 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą pod nieograniczony obowiązek podatkowy. Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod firmą: X. Przeważającym przedmiotem prowadzonej działalności są pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (PKD 85.59.D). Działalność gospodarcza została założona w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) z dniem 9 czerwca 2025 roku (jest to data rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej).
Wraz z wnioskiem o wpis do CEIDG Wnioskodawczyni złożyła oświadczenie o wyborze sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT. Dnia 1 kwietnia 2026 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o zmianę danych wpisu w CEIDG, w którym złożyła oświadczenie o wyborze formy opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych, określonych w art. 27 ustawy o PIT. Jako datę powstania zmiany Podatniczka wskazała 9 czerwca 2025 roku. Dodatkowo, dnia 7 kwietnia 2026 roku złożyła do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oświadczenie o zmianie formy opodatkowania w odrębnym piśmie.
Od dnia rozpoczęcia prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej do dnia złożenia wymienionych wyżej oświadczeń Wnioskodawczyni nie uzyskała żadnych przychodów z tego tytułu. Wobec Wnioskodawczyni nie znajdują zastosowania wyłączenia, o których mowa w art. 9a ust. 3 ustawy o PIT. Roczne rozliczenie podatkowe za 2025 r. zostało złożone przez Wnioskodawczynię po złożeniu ww. oświadczeń, w terminie ustawowym z zastosowaniem ogólnych zasad opodatkowania, o których mowa w art. 27 ustawy o PIT. Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy: Działalność gospodarcza Wnioskodawczyni jest prowadzona nieprzerwanie od dnia jej rozpoczęcia.
Wnioskodawczyni nie dokonywała zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej. W 2025 roku Wnioskodawczyni nie osiągnęła żadnego przychodu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W 2025 roku Wnioskodawczyni nie osiągnęła żadnego dochodu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W 2025 roku wobec Wnioskodawczyni nie powstał obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą. W 2025 roku Wnioskodawczyni ponosiła wydatki, które stanowiły koszt uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Były to wydatki na usługi księgowe prowadzone przez biuro rachunkowe ponoszone za okresy miesięczne. Wydatki zostały wykazane w rocznym zeznaniu dla podatku dochodowego za 2025 rok. W 2025 roku Wnioskodawczyni opłacała składkę zdrowotną w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jako osoba korzystająca z opodatkowania na zasadach ogólnych. Ponoszone wydatki na składkę zdrowotną nie zostały w żaden sposób zaliczone do kosztów uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Jednocześnie Wnioskodawczyni pragnie nadmienić, że kwestie związane ze sposobem rejestracji dla celów ubezpieczenia zdrowotnego oraz realizacji obowiązku deklarowania oraz opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne nie powinny mieć wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotu złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Działania podatników podejmowane wobec właściwych organów Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie mogą być bowiem uznane za oświadczenie złożone wobec właściwego naczelnika urzędu skarbowego. W 2025 roku Wnioskodawczyni prowadziła dokumentację w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
1 kwietnia 2026 r. Wnioskodawczyni złożyła wniosek o zmianę danych wpisu w CEIDG, w którym złożyła oświadczenie o wyborze formy opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych, określonych w art. 27 ustawy o PIT. Jako datę powstania zmiany Podatniczka wskazała 9 czerwca 2025 roku. Dodatkowo, 7 kwietnia 2026 roku Wnioskodawczyni złożyła do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oświadczenie o zmianie formy opodatkowania na zasady ogólne w odrębnym piśmie. Oświadczenie zostało złożone w formie elektronicznej za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego. Naczelnik urzędu skarbowego nie przesłał żadnej informacji zwrotnej w zakresie złożonego oświadczenia.
Wnioskodawczyni złożyła roczne rozliczenie podatkowe za 2025 r. na formularzu PIT-36. Zeznanie zostało złożone 29 kwietnia 2026 r. W zeznaniu wybrano wspólne rozliczenie z małżonkiem. Wnioskodawczyni nie korzystała w zeznaniu rocznym za 2025 r. z o odliczeń od dochodu (przychodu) i od podatku oraz nie dokonywała doliczeń do dochodu (przychodu) dotyczących ulgi termomodernizacyjnej. W 2025 roku Wnioskodawczyni uzyskiwała przychody z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy.
Pytanie
Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym Wnioskodawczyni dokonała skutecznej prawnie rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c oraz zmiany formy opodatkowania tych dochodów za 2025 rok na zasady ogólne określone w art. 27 ustawy o PIT?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, dokonała ona skutecznej prawnie rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c oraz zmiany formy opodatkowania tych dochodów za 2025 rok na zasady ogólne określone w art. 27 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy o PIT: Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Według art. 9a ust. 2 ustawy o PIT: Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c.
W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
Stosownie do art. 9a ust. 2a ustawy o PIT Podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2. Zgodnie z art. 9a ust. 2b ustawy o PIT: Dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2 zawiadomi na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Według art. 9a ust. 2c ustawy o PIT: Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 1 -2b, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG. Jak wynika z brzmienia powyższych przepisów termin złożenia oświadczenia o rezygnacji z opodatkowania dochodów na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT rozpoczyna swój bieg z dniem osiągnięcia pierwszego przychodu z działalności gospodarczej w danym roku podatkowym.
Jak słusznie wskazano w wyroku NSA z dnia 5 marca 2024 r., sygn. akt II FSK 743/21 treść art. 9a ust. 2b w zw. z art. 9a ust. 2 w zw. z art. 45 ustawy o PIT prowadzi do wniosku, że podatnik może złożyć oświadczenie co do formy opodatkowania w dowolnym momencie roku podatkowego, nie później jednak niż do 20 dnia miesiąca po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód w danym roku, lub nie później niż do końca roku, gdyby ów przychód osiągnął dopiero w grudniu. Gdyby jednak okazało się, że podatnik przychodu w danym roku w ogóle nie osiągnął, to stosowne oświadczenie może złożyć najpóźniej do dnia złożenia deklaracji podatkowej za ten rok podatkowy.
Powyższe wynika z faktu, że w treści przepisów ustawodawca wprost nie określił do kiedy podatnik, który nie osiągnął przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za dany rok ma złożyć stosowne oświadczenie o zmianie formy rozliczenia. Nie można twierdzić, że w opisanym przypadku oświadczenie złożone w dowolnym momencie roku podatkowego, lub nawet po jego zakończeniu będzie spóźnione. Termin początkowy w ogóle nie został określony, zaś terminy krańcowe mają zastosowanie wyłączenie wtedy, gdy w danym roku podatkowym został osiągnięty przychód podatkowy. Zaznaczyć również należy, iż na gruncie prawa podatkowego przyjmuje się przede wszystkim dyrektywę prymatu wykładni językowej.
Stoi za tym ochrona podatnika, tak aby mógł on układać swoje sprawy w zaufaniu do tego, że nałożone na niego przez ustawodawcę ciężary i świadczenia publiczne nie zostaną ukształtowane na jego niekorzyść w oparciu o funkcjonalne czy celowościowe dyrektywy interpretacji prawa. W świetle zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, będącej implikacją klauzuli demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), oraz zasady, zgodnie z którą obowiązek ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych jest ograniczony nakazem absolutnej wyłączności ustawy (art.
84 i art. 217 Konstytucji RP), nie jest dopuszczalne wymaganie od podatnika ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, które nie wynikają wprost z wypowiedzi ustawodawcy, lecz zostały ukształtowane przez organy stosujące prawo na skutek metod wykładni pozajęzykowej. Nie jest zatem dopuszczalne, aby przepisy określające ciężary lub świadczenia publiczne były w praktyce organów podatkowych czy sądów interpretowane w sposób rozszerzający przy wykorzystaniu pozajęzykowych metod wykładni prawa, (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt I GPS 1/11, ONSAiWSA 2011, nr 5, poz. 93.).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 9a ust. 1 ww. ustawy: Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Stosownie do art. 9a ust. 2 tej ustawy: Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c.
W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
Jak stanowi zaś art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2. Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 2b ww. ustawy: Dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2 zawiadomi na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Jak stanowi natomiast art. 9 ust. 2c cytowanej ustawy: Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 1-2b, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG. Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Natomiast, jeśli podatnik dokona wyboru szczególnej formy opodatkowania jaką jest opodatkowanie w sposób liniowy, to jak wynika z ww. regulacji, ta forma opodatkowania dotyczy również lat następnych.
Jeśli podatnik chciałby zrezygnować opodatkowania podatkiem liniowym i przejść ponownie na zasady ogólne to powinien złożyć stosowne oświadczenie w określonym w przepisach terminie. Zatem, w sytuacji, gdy podatnik chce zrezygnować z opodatkowania tzw. podatkiem liniowym to przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek, aby zawiadomić na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
W opisie sprawy wskazała Pani, że: · 9 czerwca 2025 r. rozpoczęła Pani prowadzenie działalności gospodarczej; · przy rejestracji działalności wybrała Pani opodatkowanie w formie liniowej; · w 2025 r. nie osiągnęła Pani żadnego przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej; · w 2025 r. ponosiła Pani wydatki, które stanowiły koszt uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Były to wydatki na usługi księgowe prowadzone przez biuro rachunkowe ponoszone za okresy miesięczne.
Wydatki zostały wykazane w rocznym zeznaniu dla podatku dochodowego za 2025 r.; · 1 kwietnia 2026 r. złożyła Pani wniosek o zmianę danych w CEIDG, w którym złożyła Pani oświadczenie o wyborze formy opodatkowania dochodów z prowadzonej działalności na zasadach ogólnych. Jako datę powstania zmiany wskazała Pani 9 czerwca 2025 r.; · dodatkowo, 7 kwietnia 2026 r. złożyła Pani do właściwego naczelnika urzędu skarbowego oświadczenie o zmianie formy opodatkowania w odrębnym piśmie; · złożyła Pani 29 kwietnia 2026 r. rozliczenie roczne za 2025 r. na formularzu PIT-36. Wybrała Pani wspólne rozliczenie z małżonkiem.
Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy dokonała Pani skutecznej rezygnacji z liniowej formy opodatkowania i w 2025 r. obowiązywały Panią zasady ogólne. Mając na uwadze zaprezentowane przepisy oraz przedstawiony przez Panią opis sprawy nie sposób uznać, że w 2025 r. obowiązywały Panią zasady ogólne skoro – jak sama Pani wskazała – wybrała Pani szczególną formę opodatkowania. Nie można również złożyć oświadczenia o rezygnacji z liniowej formy opodatkowania – tak jak Pani podnosi – z datą wsteczną. Złożenie zeznania na formularzu dedykowanym do opodatkowania na zasadach ogólnych nie można jednak uznać za złożenie oświadczenia o rezygnacji z opodatkowania w formie liniowej.
Ustawodawca za 2025 r. nie przewidział takiego rozwiązania. Co więcej, w opisie sprawy podnosi Pani, że dokonała Pani rozliczenia za 2025 r. na PIT-36 i wybrała Pani rozliczenie wspólnie z małżonkiem. W zakresie Pani wspólnego rozliczenia z małżonkiem wyjaśniam, że w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.
Na podstawie art. 6 ust. 2 powołanej ustawy: Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej: a) przez cały rok podatkowy albo b) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.
Stosownie do art. 6 ust. 2a wskazanej ustawy: Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.
Z art. 6 ust. 3 cytowanej ustawy wynika, że: Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.
Wedle art. 6 ust. 3a przywołanej ustawy: Zasady i sposób opodatkowania, o których mowa w ust. 2 i 3, mają zastosowanie również do: 1) małżonków, którzy mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, 2) małżonków, z których jeden podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczypospolitej Polskiej a drugi ma miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej - jeżeli osiągnęli podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej łącznie co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego przez oboje małżonków w danym roku podatkowym i udokumentowali certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych; przepis ust. 8 stosuje się odpowiednio.
Art. 6 ust. 8 omawianej ustawy stanowi, że: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
Z powyższy przepisów wynika, że prawo do preferencyjnego rozliczenia, w myśl art. 6 ust 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje podatnikom, do których mają zastosowanie przepisy art. 30c tej ustawy lub przepisy ustawy o ryczałcie, w zakresie opodatkowania przychodów innych niż z tytułu tzw. najmu prywatnego jeżeli: · przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, · nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów, · nie są obowiązani lub nie korzystają z uprawnienia na podstawie ww. przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, · nie są obowiązani albo nie korzystają z uprawnienia na podstawie ww. przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń.
Co więcej, w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1532) wskazano: poszerzenie prawa do wspólnego opodatkowania dochodów małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci w odniesieniu do tych podatników, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy PIT lub przepisy ustawy o ryczałcie, w zakresie opodatkowania przychodów innych niż z tytułu tzw. najmu prywatnego i którzy przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, ani nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w tych przepisach, nie są również obowiązani lub nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani nie są obowiązani albo nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, tj. podatników, którzy złożą „zerowy” PIT-36L lub PIT-28 (art.
6 ust. ust. 2 i 4 ustawy PIT), poprzez zmianę ust. 8 w art. 6 ustawy PIT. Pani natomiast w opisie sprawy podała, że co prawda nie osiągnęła Pani w 2025 r. żadnych przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, ale ponosiła Pani koszty uzyskania przychodów. Skoro zatem w 2025 r.: · wybrała Pani opodatkowanie w formie liniowej oraz · rozliczała Pani koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności to bez wątpienia w 2025 r. stosowała Pani przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam brak osiągnięcia przychodów nie ma tu u Pani żadnego znaczenia.
Podsumowując, nie mogę uznać, że dokonała Pani skutecznej prawnie rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c oraz zmiany formy opodatkowania tych dochodów za 2025 rok na zasady ogólne określone w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym stanowisko Pani uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Końcowo zaznaczam, że powołany przez Panią wyrok NSA z 5 marca 2024 r. sygn. akt II FSK 743/21 dotyczy odmienne stanu prawnego oraz zawiera zupełnie inny opis sprawy. Sprawa dotyczyła bowiem rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko w przypadku braku uzyskiwanych przychodów. Opis sprawy nie zawierał jednak informacji, że strona poniosła i rozliczyła – tak jak Pani – koszty uzyskania przychodów w ramach działalności gospodarczej.
Na marginesie zaznaczam, że w poradniku „Preferencyjne rozliczenie dochodów osób samotnie wychowujących dzieci” jest przykład, z którego również wynika, że podatnik ma prawo do preferencyjnego rozliczenia: Jestem na emeryturze i mam zawieszoną działalność na podatku liniowym. Samotnie wychowuję 15-letniego syna. Czy mogę skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako rodzic samotnie wychowujący dziecko?
Tak, jeżeli w całym roku z tej działalności gospodarczej: • nie uzyskałeś przychodów, • nie poniosłeś wydatków zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, • nie masz obowiązku zwiększenia lub zmniejszenia podstawy opodatkowania, • nie masz obowiązku dokonania jakichkolwiek doliczeń lub odliczeń. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.