Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Była Pani współwłaścicielką nieruchomości lokalowej. Przed dokonaniem darowizny udziały w nieruchomości przysługiwały następującym osobom: Pani babci – w udziale wynoszącym 4/6 części nieruchomości, Pani matce – w udziale wynoszącym 1/6 części nieruchomości, Pani wujkowi – w udziale wynoszącym 1/6 części nieruchomości. W jednym akcie darowizny babcia przekazała Pani swój cały posiadany udział wynoszący 4/6 części nieruchomości, natomiast matka przekazała Pani cały swój posiadany udział wynoszący 1/6 części nieruchomości. W wyniku dokonanych darowizn stała się Pani właścicielką udziału wynoszącego 5/6 części nieruchomości.
Pozostały udział wynoszący 1/6 części nieruchomości pozostał własnością Pani wujka. Nabycie udziałów nastąpiło w drodze darowizny. Następnie, przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, dokonała Pani odpłatnego zbycia posiadanego udziału wynoszącego 5/6 części nieruchomości. Cena sprzedaży całej nieruchomości wyniosła 200 000 zł. Po śmierci babci wujek wystąpił wobec Pani z roszczeniem o zapłatę zachowku w związku z darowizną dokonaną przez babcię za jej życia. Roszczenie o zachowek wynikało wyłącznie z darowizny udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości, którą babcia Pani przekazała.
Roszczenie to nie dotyczyło udziału wynoszącego 1/6 części nieruchomości przekazanego przez matkę. W zawartej ugodzie dotyczącej zachowku wysokość należnego świadczenia została ustalona jako 1/4 wartości udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości otrzymanego od babci. Wyliczenie zachowku przedstawiało się następująco: 1/4×4/6 = 1/6 wartości całej nieruchomości. Przy przyjęciu wartości nieruchomości wynikającej z ceny sprzedaży, tj. 200 000 zł, kwota zachowku wyniosła 33 333 zł. Kwota ta została przez Panią faktycznie zapłacona na rzecz osoby uprawnionej.
Zapłata zachowku pozostawała w bezpośrednim związku z otrzymaną od babci darowizną udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości oraz z nieruchomością, której udział wynoszący 5/6 został następnie odpłatnie zbyty. Wydatek ten nie był dobrowolnym świadczeniem o charakterze osobistym, lecz wynikał z roszczenia osoby uprawnionej do zachowku, którego źródłem była darowizna dokonana przez Pani babcię. Bez dokonania przez babcię darowizny udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości na Pani rzecz nie powstałoby wobec niej roszczenie o zapłatę zachowku.
Pytania
1) Czy w przedstawionym stanie faktycznym kwota faktycznie zapłaconego przez Panią zachowku w wysokości 33 333 zł, wynikającego z darowizny udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości dokonanej przez babcię, może zostać uwzględniona przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia udziału wynoszącego 5/6 części tej nieruchomości, nabytego w drodze darowizny przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie?
2) Czy fakt, że udział wynoszący 4/6 części nieruchomości został nabyty przez Panią w drodze darowizny dokonanej przez babcię za jej życia, a nie w drodze dziedziczenia po babci, wyklucza możliwość uwzględnienia faktycznie zapłaconego zachowku jako wydatku pozostającego w bezpośrednim związku z otrzymanym w drodze darowizny udziałem w nieruchomości oraz jego późniejszym odpłatnym zbyciem?
3) Czy przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w drodze darowizny należy uwzględnić faktycznie zapłaconą kwotę zachowku w wysokości 33 333 zł, jeżeli obowiązek jej zapłaty wynikał bezpośrednio z darowizny udziału 4/6 części tej nieruchomości dokonanej przez babcię, został faktycznie poniesiony przez Panią i pozostawał w związku z nieruchomością, której udział 5/6 został następnie odpłatnie zbyty?
Pani stanowisko w sprawie
Uważa Pani, że kwota faktycznie zapłaconego zachowku w wysokości 33 333 zł powinna zostać uwzględniona przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c–6d tej ustawy.
W Pani przypadku udział w nieruchomości został nabyty w drodze darowizny, wobec czego zastosowanie znajduje art. 22 ust. 6d ustawy. Źródłem powstania obowiązku zapłaty zachowku była konkretna darowizna udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości dokonana przez Pani babcię. Zachowek nie był związany z udziałem wynoszącym 1/6 części nieruchomości otrzymanym od matki, lecz wyłącznie z udziałem 4/6 otrzymanym od babci. Wysokość zachowku została ustalona w ugodzie jako 1/4 wartości udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości otrzymanego od babci. Odpowiadało to 1/6 wartości całej nieruchomości.
Przy wartości nieruchomości wynoszącej 200 000 zł kwota zachowku wyniosła 33 333 zł i została przez Panią faktycznie zapłacona. Zapłata zachowku była bezpośrednim następstwem otrzymania przez Panią udziału 4/6 części w nieruchomości w drodze darowizny dokonanej przez babcię. Wydatek ten pozostawał zatem w bezpośrednim związku z otrzymanym majątkiem oraz z obowiązkiem uregulowania roszczenia osoby uprawnionej do zachowku, którego źródłem była ta konkretna darowizna. Wskazuje Pani, że zachowek stanowił rzeczywiste i definitywne obciążenie jej majątku związane z otrzymanym udziałem w nieruchomości.
Bez dokonania przez babcię darowizny udziału 4/6 nieruchomości na Pani rzecz nie powstałoby wobec niej roszczenie o zapłatę zachowku. W konsekwencji przychód uzyskany ze sprzedaży udziału w nieruchomości nie odpowiadał pełnej korzyści ekonomicznej uzyskanej przez Panią, ponieważ część środków związanych z tym majątkiem została przeznaczona na realizację obowiązku wynikającego bezpośrednio z otrzymanej darowizny. W Pani ocenie charakter, źródło oraz bezpośredni związek tego wydatku z otrzymanym w drodze darowizny udziałem w nieruchomości uzasadniają uwzględnienie faktycznie zapłaconej kwoty 33 333 zł przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości.
Wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy: Źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany; Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że: · otrzymała Pani od swojej babci darowiznę w postaci udziału w nieruchomości w części 4/6 części mieszkania; · otrzymała Pani od swojej matki darowiznę w postaci udziału w nieruchomości w części 1/6 części mieszkania; · przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, dokonała Pani odpłatnego zbycia posiadanego udziału wynoszącego 5/6 części nieruchomości; · sprzedała Pani mieszkanie po śmierci babci; · o zachowek upomniał się Pani wujek (pierwotny współwłaściciel nieruchomości). Wujkowi zapłaciła Pani 33 333 złotych tytułem zachowku.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego. W myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026r. poz. 795): Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.
Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
Wobec powyższego, odpłatne zbycie przed upływem pięciu lat udziału w nieruchomości otrzymanego w drodze darowizny od babci i matki stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a dochód uzyskany z tej sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ sprzedaż nastąpiła – jak Pani sama wskazała – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości.
Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Z treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wynika, że: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. W myśl art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.
Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Pani wątpliwości budzi kwestia, czy wydatek poniesiony na zapłatę zachowku Pani wujowi przypadającej na Panią w części 4/6 udziału w nieruchomości po zmarłej babci może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości. Zgodnie z art. 922 Kodeksu cywilnego: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Składniki majątkowe będące przedmiotem darowizny dokonanej za życia przez spadkodawcę nie wchodzą w skład spadku.
Stosownie do art. 991 Kodeksu cywilnego: § 1. Zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni - dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach - połowa wartości tego udziału (zachowek). § 2. Jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego mu zachowku bądź w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny, bądź w postaci powołania do spadku, bądź w postaci zapisu, bądź w postaci świadczenia od fundacji rodzinnej lub mienia w związku z rozwiązaniem fundacji rodzinnej, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia.
W myśl. art. 992 Kodeksu cywilnego: Przy ustalaniu udziału spadkowego stanowiącego podstawę do obliczania zachowku uwzględnia się także spadkobierców niegodnych oraz spadkobierców, którzy spadek odrzucili, natomiast nie uwzględnia się spadkobierców, którzy zrzekli się dziedziczenia albo zostali wydziedziczeni. W myśl art. 993 Kodeksu cywilnego: § 1. Przy obliczaniu zachowku nie uwzględnia się zapisów zwykłych i poleceń, natomiast dolicza się do spadku, stosownie do przepisów poniższych, darowizny oraz zapisy windykacyjne dokonane przez spadkodawcę.
Stosownie do art. 996 Kodeksu cywilnego: § 1. Zapis windykacyjny oraz darowiznę dokonane przez spadkodawcę na rzecz uprawnionego do zachowku zalicza się na należny mu zachowek. Jeżeli uprawnionym do zachowku jest dalszy zstępny spadkodawcy, zalicza się na należny mu zachowek także zapis windykacyjny oraz darowiznę dokonane przez spadkodawcę na rzecz jego wstępnego.
Zachowek jest to wynikające z przepisów Kodeksu cywilnego uprawnienie przysługujące zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, polegające na możliwości żądania określonego świadczenia pieniężnego od spadkobiercy lub spadkobierców, a jego celem jest ochrona interesów najbliższej rodziny spadkodawcy, w sytuacji gdy spadkodawca pominął ich w testamencie lub nie otrzymali odpowiedniej części spadku. Zauważyć przy tym należy, że w świetle prawa zobowiązanym z tytułu zachowku jest spadkobierca, w stosunku do osoby niewskazanej w testamencie, a mającej prawo do spadku z mocy ustawy, której przysługuje roszczenie o zachowek względem wyznaczonych przez spadkodawcę spadkobierców.
Uprawniony do zachowku otrzymuje pieniężną rekompensatę. Korzyść ta stanowi równowartość części udziału spadkowego, który przypadałby uprawnionemu, gdyby dziedziczył z ustawy. Zatem, konieczność zapłaty przez Panią zachowku stanowi Pani osobiste zobowiązanie względem osób pominiętych którzy nie otrzymali odpowiedniej części spadku. Zapłata zachowku nie ma jednak żadnego wpływu na wymiar uzyskania przychodu ze sprzedaży, gdyż wynika z samego faktu dziedziczenia. Musiałaby Pani ww. zachowek zapłacić bez względu na to, czy sprzedałaby nieruchomość, czy zdecydowałaby się ją zachować.
Celem ustalenia czy zapłacony przez Panią zachowek może pomniejszyć uzyskany przez Panią przychód z tytułu zbycia mieszkania – należy zauważyć, że przepis art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wskazuje, jakie wydatki można zaliczyć w poczet kosztów uzyskania przychodu z tytułu zbycia m.in. mieszkania nabytego w drodze darowizny.
Określony w przywołanym powyżej art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych katalog wydatków, które w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, nabytych w drodze darowizny, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodu ma charakter katalogu zamkniętego, w związku z czym, tylko wydatki wyraźnie w nim wskazane mogą pomniejszyć uzyskany przychód.
Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że kwota faktycznie zapłaconego przez Panią zachowku, wynikającego z darowizny udziału wynoszącego 4/6 części nieruchomości dokonanej przez babcię, w żaden sposób nie mieści się w ustawowych kryteriach kosztu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości, zawartych w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nie stanowi udokumentowanego nakładu zwiększającego wartość nabytej nieruchomości, nie jest też kwotą zapłaconego podatku od darowizny, a powołany przepis nie daje możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innego rodzaju wydatków niż w nim wymienione. Zatem, brak jest podstaw prawnych, aby wskazany przez Panią wydatek na zapłatę zachowku można uwzględnić przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości nabytej w drodze darowizny.
Końcowo wskazać należy, że ww. przepis dopuszcza – co prawda – zaliczenie w ciężar kosztów uzyskania przychodu np. spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia (…) jednakże tylko w sytuacji kiedy podatnik zbywane prawo nabywa w drodze spadkobrania, z czym jednak w przedmiotowej sprawie do czynienia nie mamy, gdyż udział 4/6 części nieruchomości nabyła Pani w drodze darowizny od babci. Zatem Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Nie dokonuję wyliczeń kwoty przychodu, dochodu (straty) oraz wysokości zaliczek na podatek. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji podatkowoprawnej, a po jego dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego.
Prawidłowość, bądź nieprawidłowość przedstawionych we wniosku kwot podlega weryfikacji przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających. Tym samym w interpretacji nie potwierdzam prawidłowości zaprezentowanych przez Panią kwot. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.