Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 2 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.724.2026.2.KP

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w spadku.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: · prawidłowe – w części dotyczącej skutków podatkowych sprzedaży 1/2 udziału w nieruchomości stanowiącej działkę nr 2 przy ul. Y 2, nabytego przez Spadkodawcę 27 maja 2019 r. · nieprawidłowe – w pozostałym zakresie. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 26 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 sierpnia 2026 roku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Uzupełnili go Państwo pismem z 30 września 2026 r. (wpływ) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A A ul. A 1 (...) 2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B A ul. A 1 (...) reprezentowana przez W A ul. A 1 (...)

Opis stanu faktycznego

Z A zmarł w dniu 31 stycznia 2024 r. Spadek po Z A nabyli: · A A - w udziale 1/2, · B A - w udziale 1/2. Nabycie spadku zostało potwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 29 września 2025 r., Rep. A nr (...). Akt poświadczenia dziedziczenia nie stanowił momentu nabycia spadku, lecz potwierdzał prawa spadkobierców powstałe z chwilą śmierci spadkodawcy. Wnioskodawcy nie dokonali działu spadku. W dniu 19 grudnia 2025 r. Wnioskodawcy dokonali odpłatnego zbycia dwóch nieruchomości odziedziczonych po Z A na rzecz Y Y, na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...).

Przedmiotem sprzedaży były: 1. nieruchomość położona przy ul. X 1, działka nr 1, (...); 2. nieruchomość położona przy ul. Y 2, działka nr 2, KW (...). Łączna cena sprzedaży obu nieruchomości wyniosła 1 300 000 zł, w tym: · nieruchomość przy ul. X 1 – 650 000 zł, · nieruchomość przy ul. Y 2 – 650 000 zł. Każdy z Wnioskodawców posiadał udział wynoszący 1/2 w prawie własności obu nieruchomości. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej Wnioskodawców. NIERUCHOMOŚĆ PRZY UL. X 1 - DZIAŁKA NR 1 Nieruchomość stanowiąca działkę nr 1, położoną przy ul. X 1 w Q, została pierwotnie nabyta przez Ó Spółka jawna.

Nabycie przez spółkę nastąpiło na podstawie umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym Rep. A nr (...) z dnia 20 kwietnia 2017 r. Z A był wspólnikiem tej spółki jawnej. W związku z uczestnictwem w spółce Z A przysługiwały prawa majątkowe wynikające ze stosunku spółki, w tym prawo do udziału w zysku spółki. Zgodnie z art. 51 § 1 Kodeksu spółek handlowych każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach spółki, chyba że umowa spółki stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 Kodeksu spółek handlowych wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego.

W dalszym okresie pomiędzy spółką a Z A istniały rozliczenia związane z niewypłaconym zyskiem z lat ubiegłych. W dniu 30 listopada 2021 r., na podstawie aktu notarialnego Rep. A nr (...), doszło do przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości ze spółki jawnej na Z A. Wnioskodawcy wskazują, że przeniesienie własności nieruchomości pozostawało w związku z rozliczeniami pomiędzy spółką a Z A i było związane z realizacją przysługujących mu praw majątkowych wynikających z uczestnictwa w spółce, w szczególności praw do niewypłaconego zysku z lat ubiegłych.

Przeniesienie nieruchomości nie było typową umową sprzedaży nieruchomości na rzecz Z A. Nie miało na celu nabycia przez niego nieruchomości od niezależnego podmiotu w ramach zwykłej transakcji gospodarczej, lecz stanowiło element rozliczenia istniejących praw majątkowych wspólnika wobec spółki. Wnioskodawcy podkreślają, że nieruchomość stanowiła wcześniej majątek spółki jawnej, a Z A posiadał wobec spółki prawa majątkowe związane z uczestnictwem w tej spółce. Czynność z dnia 30 listopada 2021 r. należy zatem oceniać w kontekście całokształtu stosunku prawnego pomiędzy spółką a jej wspólnikiem, a nie jako klasyczne nabycie nieruchomości przez osobę trzecią.

Wnioskodawcy powzięli wątpliwość, czy w tych okolicznościach przeniesienie nieruchomości na wspólnika stanowiło „nabycie” nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. NIERUCHOMOŚĆ PRZY UL. Y 2 - DZIAŁKA NR 2 Z A nabył w dniu 27 maja 2019 r. udział wynoszący 1/2 w nieruchomości stanowiącej działkę nr 2 przy ul. Y 2. Drugi udział wynoszący 1/2 nabył W W. W dniu 16 listopada 2021 r. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości. W wyniku zniesienia współwłasności nieruchomość przy ul. Y 2 przypadła Z A na wyłączną własność. Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat.

W wyniku zniesienia współwłasności Z A nie otrzymał świadczenia pieniężnego od drugiego współwłaściciela ani nie był zobowiązany do dokonania spłaty lub dopłaty. Celem czynności było zakończenie istniejącego stanu współwłasności poprzez przyznanie nieruchomości jednemu ze współwłaścicieli. Wnioskodawcy wskazują, że wartość majątku uzyskanego przez Z A w wyniku zniesienia współwłasności nie przekraczała wartości prawa przysługującego mu przed zniesieniem współwłasności. Wnioskodawcy powzięli wątpliwość, czy zniesienie współwłasności w tych okolicznościach stanowiło nowe nabycie nieruchomości dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

NABYCIE NIERUCHOMOŚCI PRZEZ WNIOSKODAWCÓW W DRODZE SPADKU Z A zmarł 31 stycznia 2024 r. Z chwilą jego śmierci Wnioskodawcy nabyli w drodze spadku przysługujące mu prawa do obu nieruchomości, każdy w udziale 1/2. Zgodnie z zasadami prawa spadkowego spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia, tj. z chwilą śmierci spadkodawcy. Akt poświadczenia dziedziczenia z dnia 29 września 2025 r. jedynie potwierdził prawa Wnioskodawców wynikające z dziedziczenia. Wnioskodawcy nie dokonali działu spadku. Uzupełnienie wniosku A A posiada rezydencję podatkową na terenie Niemiec.

Zgodnie z uchwałą wspólników spółki Ó spółka jawna przeniesienie prawa własności nieruchomości na rzecz wspólnika Z A nastąpiło tytułem niewypłaconego zysku z lat ubiegłych, zgodnie z brzmieniem uchwały. Wartość udziału 1/2 nabytego 27 maja 2019 r. przez Z A to 160 000 zł. Wartość całej nieruchomości posiadanej przez Z A po nabyciu udziału 1/2 od Pana W W na podstawie zniesienia umowy współwłasności 770 000 ZŁ Powyższe wartości wynikają z załączonego aktu notarialnego. Z A przed zniesieniem współwłasności posiadał udział wynoszący 1/2 w nieruchomości.

W wyniku zniesienia współwłasności nieruchomość przypadła mu w całości, jednak czynność ta została dokonana bez obowiązku dokonania przez niego spłaty lub dopłaty na rzecz drugiego współwłaściciela tytułem wyrównania. Na tej podstawie Wnioskodawcy przyjęli, że zniesienie współwłasności nie wiązało się z dodatkowym rozliczeniem pieniężnym ani z przysporzeniem, którego wartość zostałaby określona przez strony jako przewyższająca wartość prawa przysługującego Z A przed zniesieniem współwłasności.

Powyższe stwierdzenie jest wnioskiem wynikającym z okoliczności i sposobu dokonania czynności, w szczególności z braku spłat i dopłat, a nie twierdzeniem opartym na odrębnej wycenie rynkowej nieruchomości. Wnioskodawcy nie dysponowali bowiem odrębną wyceną, która pozwalałaby im na wskazanie konkretnej wartości rynkowej udziału 1/2 przed zniesieniem współwłasności oraz konkretnej wartości całej nieruchomości po zniesieniu współwłasności. W konsekwencji użyte sformułowanie należy rozumieć jako opis przyjętego przez Wnioskodawców sposobu rozliczenia i ich wniosek wynikający z dokumentów dotyczących czynności, a nie jako wskazanie konkretnej wartości rynkowej nieruchomości.

Pytania

1. Czy w opisanym stanie faktycznym przeniesienie w dniu 30 listopada 2021 r. własności nieruchomości przy ul. X 1 ze spółki jawnej na Z A, dokonane w związku z rozliczeniem praw majątkowych wspólnika wynikających z jego uczestnictwa w spółce, w szczególności prawa do niewypłaconego zysku z lat ubiegłych, stanowiło nabycie nieruchomości przez Z A w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?

2. W przypadku uznania, że przeniesienie własności nieruchomości przy ul. X 1 w dniu 30 listopada 2021 r. nie stanowiło nowego nabycia nieruchomości przez Z A dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, czy dla ustalenia pięcioletniego terminu należy uwzględnić rok 2017, w którym nieruchomość została nabyta przez spółkę jawną, której wspólnikiem był Z A?

3. Czy w przypadku przyjęcia, że czynność z dnia 30 listopada 2021 r. nie stanowiła nowego nabycia nieruchomości przez Z A, odpłatne zbycie nieruchomości przy ul. X 1 przez Wnioskodawców w dniu 19 grudnia 2025 r. nie stanowiło źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w tym przepisie?

4. Czy zniesienie współwłasności nieruchomości przy ul. Y 2 w dniu 16 listopada 2021 r., dokonane bez spłat i dopłat, w wyniku którego nieruchomość przypadła Z A na wyłączną własność, przy jednoczesnym braku zwiększenia wartości przysługującego mu prawa ponad wartość jego dotychczasowego udziału, stanowiło nowe nabycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT? 5. W przypadku uznania, że zniesienie współwłasności w dniu 16 listopada 2021 r. nie stanowiło nowego nabycia w zakresie prawa przysługującego Z A przed zniesieniem współwłasności, czy dla celów art. 10 ust. 5 ustawy o PIT za datę nabycia należy przyjąć dzień 27 maja 2019 r.?

6. Czy w przypadku przyjęcia, że datą nabycia nieruchomości przy ul. Y 2 przez Z A był dzień 27 maja 2019 r., odpłatne zbycie tej nieruchomości przez Wnioskodawców w dniu 19 grudnia 2025 r. nie stanowiło źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawców sprzedaż obu nieruchomości w dniu 19 grudnia 2025 r. nie powodowała powstania przychodu ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. W przypadku nieruchomości przy ul. X 1 decydujące znaczenie ma charakter czynności dokonanej w 2021 r. Natomiast w przypadku nieruchomości przy ul. Y 2 decydujące znaczenie ma charakter zniesienia współwłasności i brak zwiększenia majątku Z A ponad przysługujące mu wcześniej prawo. Stanowisko w sprawie pytania 1 - X 1 Zdaniem Wnioskodawców przeniesienie własności nieruchomości przy ul. X 1 na Z A w dniu 30 listopada 2021 r. nie stanowiło nowego nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Z A był wspólnikiem spółki jawnej, a z tytułu uczestnictwa w spółce posiadał określone prawa majątkowe, w tym prawo do udziału w zysku. Przeniesienie własności nieruchomości nastąpiło w ramach rozliczeń pomiędzy spółką a wspólnikiem i pozostawało w związku z realizacją przysługujących mu praw majątkowych. W ocenie Wnioskodawców nie można utożsamiać takiej czynności z klasycznym nabyciem nieruchomości w drodze sprzedaży. Nieruchomość nie została bowiem nabyta przez Z A od osoby trzeciej w ramach niezależnej transakcji rynkowej. Przeniesienie własności było elementem rozliczenia istniejącego stosunku prawnego pomiędzy spółką a jej wspólnikiem.

Wnioskodawcy wskazują również, że w praktyce podatkowej dopuszczane jest wycofanie nieruchomości ze spółki jawnej na rzecz wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału w zysku. W interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 25 sierpnia 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4014.209.2021,3.BD, organ analizował sytuację nieodpłatnego wycofania nieruchomości z majątku spółki jawnej na rzecz wspólnika proporcjonalnie do udziału w zysku. Interpretacja ta dotyczyła wprawdzie podatku od czynności cywilnoprawnych, jednak potwierdza możliwość cywilnoprawnego ukształtowania takiego przekazania jako czynności innej niż sprzedaż czy darowizna.

W ocenie Wnioskodawców ma to istotne znaczenie dla oceny charakteru czynności z dnia 30 listopada 2021 r. Istotą czynności nie było bowiem gospodarcze nabycie nieruchomości, lecz wykonanie zobowiązania i rozliczenie praw majątkowych wspólnika. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawców, czynność ta nie powinna być traktowana jako nowe nabycie nieruchomości rozpoczynające nowy pięcioletni termin dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Stanowisko w sprawie pytania 2 W przypadku uznania, że przeniesienie nieruchomości w 2021 r. nie stanowiło nowego nabycia dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że należy uwzględnić wcześniejsze nabycie nieruchomości.

Nieruchomość została nabyta przez spółkę jawną w dniu 20 kwietnia 2017 r. Wnioskodawcy wskazują, że przeniesienie własności nieruchomości na Z A w 2021 r. było konsekwencją rozliczenia jego praw majątkowych związanych z uczestnictwem w spółce, a nie niezależnym nabyciem gospodarczym. W konsekwencji czynność ta nie powinna powodować rozpoczęcia nowego pięcioletniego terminu. Przy przyjęciu tego stanowiska termin pięcioletni upłynął z końcem 2022 r. Stanowisko w sprawie pytania 3 Zdaniem Wnioskodawców sprzedaż nieruchomości przy ul. X 1 w dniu 19 grudnia 2025 r. nie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.

Skoro czynność z 2021 r. nie stanowiła nowego nabycia, należy uwzględnić wcześniejszą datę nabycia nieruchomości. Przy przyjęciu roku 2017 jako właściwego dla rozpoczęcia biegu pięcioletniego terminu, termin ten upłynął z końcem 2022 r. Sprzedaż dokonana 19 grudnia 2025 r. nastąpiła zatem po upływie pięciu lat. W konsekwencji nie stanowi ona źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Stanowisko w sprawie pytania 4 - Y 2 Zdaniem Wnioskodawców zniesienie współwłasności nieruchomości przy ul. Y 2 w dniu 16 listopada 2021 r. nie stanowiło nowego nabycia w zakresie prawa, które Z A posiadał już przed zniesieniem współwłasności.

Z A posiadał udział 1/2 w nieruchomości, nabyty w dniu 27 maja 2019 r. W wyniku zniesienia współwłasności otrzymał nieruchomość na wyłączną własność, jednak: · nie otrzymał spłaty ani dopłaty, · nie dokonał spłaty ani dopłaty, · wartość otrzymanego prawa nie przekroczyła wartości jego dotychczasowego prawa. Tym samym zniesienie współwłasności miało charakter porządkujący istniejący stan prawny i nie prowadziło do ekonomicznego zwiększenia majątku Z A ponad jego dotychczasowe uprawnienie. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce Dyrektora KIS.

W interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2026 r., sygn. 0112-KDSL1-2.4011.373.2026.2.AP, Dyrektor KIS uznał, że dział spadku i zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia w zakresie odpowiadającym udziałowi podatnika w majątku spadkowym. Organ wskazał, że dopiero część otrzymana ponad pierwotny udział może stanowić nowe nabycie dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. W niniejszej sprawie sytuacja Z A jest jeszcze prostsza, ponieważ zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanej nieruchomości nie przekroczyła wartości jego dotychczasowego udziału.

W konsekwencji zdaniem Wnioskodawców nie doszło do nowego nabycia nieruchomości w 2021 r. Stanowisko w sprawie pytania 5 Jeżeli zniesienie współwłasności nie stanowiło nowego nabycia, datą nabycia nieruchomości przez Z A pozostaje dzień 27 maja 2019 r., kiedy nabył on udział 1/2 w nieruchomości. Późniejsze zniesienie współwłasności jedynie zmieniło sposób wykonywania przysługującego mu prawa - z udziału we współwłasności na wyłączne prawo własności nieruchomości. Nie doszło natomiast do ekonomicznego przysporzenia ponad wartość dotychczasowego prawa. Dla celów art. 10 ust. 5 ustawy o PIT należy zatem uwzględnić rok 2019 jako rok nabycia przez spadkodawcę.

Stanowisko w sprawie pytania 6 Pięcioletni termin liczony od końca 2019 r. upłynął z końcem 2024 r. Sprzedaż dokonana 19 grudnia 2025 r. nastąpiła zatem po upływie pięciu lat, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT przy odpłatnym zbyciu nieruchomości nabytej w drodze spadku okres pięcioletni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta przez spadkodawcę. Skoro Z A nabył udział w nieruchomości w 2019 r., a zniesienie współwłasności w 2021 r. nie stanowiło nowego nabycia, przy sprzedaży dokonanej przez Wnioskodawców w 2025 r. należy uwzględnić okres posiadania prawa przez spadkodawcę.

W konsekwencji sprzedaż nieruchomości przy ul. Y 2 w dniu 19 grudnia 2025 r. nie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Argumentacja dotycząca art. 10 ust. 5 ustawy o PIT Art. 10 ust. 5 ustawy o PIT wprowadza szczególną zasadę dotyczącą odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku. Przepis ten nakazuje przy ustalaniu pięcioletniego okresu uwzględniać rok nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Celem tej regulacji jest uniknięcie sytuacji, w której śmierć właściciela nieruchomości i przejście własności na spadkobierców powodowałoby rozpoczęcie nowego pięcioletniego okresu.

W niniejszej sprawie Wnioskodawcy nabyli nieruchomości w drodze spadku po Z A. Jeżeli zatem w odniesieniu do obu nieruchomości zostanie ustalone, że Z A nie dokonał nowego nabycia w 2021 r., okres posiadania przez niego powinien zostać uwzględniony przy stosowaniu art. 10 ust. 5 ustawy o PIT. W odniesieniu do nieruchomości przy ul. Y 2 datą nabycia jest 27 maja 2019 r. W odniesieniu do nieruchomości przy ul. X 1 Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że czynność z 30 listopada 2021 r. nie rozpoczęła nowego okresu nabycia, a dla celów ustalenia terminu należy uwzględnić wcześniejsze nabycie nieruchomości.

Podsumowanie stanowiska Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że: 1. przeniesienie własności nieruchomości przy ul. X 1 ze spółki jawnej na Z A w dniu 30 listopada 2021 r., dokonane w ramach rozliczeń praw majątkowych wspólnika wynikających z uczestnictwa w spółce, nie stanowiło nowego nabycia nieruchomości dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT; 2. w konsekwencji czynność ta nie rozpoczęła nowego pięcioletniego terminu dla celów art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT; 3. dla celów ustalenia pięcioletniego terminu dotyczącego nieruchomości przy ul. X 1 należy uwzględnić wcześniejsze nabycie nieruchomości; 4. sprzedaż nieruchomości przy ul. X 1 w dniu 19 grudnia 2025 r. nastąpiła po upływie pięcioletniego okresu i nie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT; 5. zniesienie współwłasności nieruchomości przy ul. Y 2 w dniu 16 listopada 2021 r., dokonane bez spłat i dopłat i bez zwiększenia wartości prawa Z A ponad jego dotychczasowy udział, nie stanowiło nowego nabycia nieruchomości; 6. za datę nabycia nieruchomości przy ul. Y 2 należy przyjąć dzień 27 maja 2019 r.; 7. przy zastosowaniu art. 10 ust. 5 ustawy o PIT należy uwzględnić okres posiadania nieruchomości przez Z A; 8. sprzedaż nieruchomości przy ul. Y 2 w dniu 19 grudnia 2025 r. nastąpiła po upływie pięcioletniego okresu; 9. w konsekwencji sprzedaż obu nieruchomości nie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT i nie powodowała obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych przez Wnioskodawców.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Ponadto powyższy przepis dotyczy odpłatnego zbycia, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Nabycie nieruchomości w drodze spadku Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795). W świetle art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. Stosownie do art. 924 tej ustawy: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W powyższych przepisów wynika, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny: Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Zauważam, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego. Z art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy wynika, że: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę. Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Nabycie przez spadkodawcę nieruchomości przy ul. X 1 - działka nr 1 Wskazali Państwo we wniosku, że: · Nieruchomość stanowiąca działkę nr 1, położona przy ul. X 1 w Q, została pierwotnie nabyta przez Ó Spółkę jawną na podstawie aktu notarialnego z 20 kwietnia 2017 r. · Spadkodawca był wspólnikiem tej spółki jawnej. · W związku z uczestnictwem w spółce Spadkodawcy przysługiwały prawa majątkowe wynikające ze stosunku spółki, w tym prawo do udziału w zysku spółki. · 30 listopada 2021 r., na podstawie aktu notarialnego, doszło do przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości ze spółki jawnej na Spadkodawcę tytułem niewypłaconego zysku z lat ubiegłych, zgodnie z brzmieniem uchwały wspólników spółki.

Zgodnie z art. 22 § 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.): Spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową. Stosownie do art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych: Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Zgodnie z art. 28 Kodeksu spółek handlowych: Majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.

Ponadto, w myśl art. 51 § 1 Kodeksu spółek handlowych: Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Natomiast zgodnie z art. 51 § 2 Kodeksu spółek handlowych: Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach. Jednocześnie w myśl art. 52 § 1 Kodeksu spółek handlowych: Wspólnik może żądać podziału i wypłaty całości zysku z końcem każdego roku obrotowego. Zysk w spółce jawnej jest dzielony między wspólników z końcem każdego roku obrotowego (zasadniczo roku kalendarzowego).

Przy czym zysk nie musi być koniecznie podzielony i wypłacony wspólnikom. Przywołania w tej sprawie wymaga również norma art. 453 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którą: Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Umowa oparta na cywilnoprawnej konstrukcji świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) – określana również jako świadczenie w miejsce wypełnienia – jest formą umowy uregulowanej w art. 453 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem (zdanie pierwsze), jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa.

Celem datio in solutum jest zatem wygaśnięcie istniejących pomiędzy stronami zobowiązań poprzez spełnienie przez dłużnika świadczenia innego niż określone w treści pierwotnej umowy. Zobowiązanie wówczas wygasa tak, jakby wygasło przez zwykłe wykonanie (np. przez zapłatę uzgodnionej pierwotnie kwoty), przy czym konieczną przesłanką wygaśnięcia zobowiązania – poza umową stron – jest rzeczywiste spełnienie świadczenia przez dłużnika. Uregulowana w tym przepisie instytucja świadczenia w miejsce wypełnienia/wykonania (datio in solutum) stanowi jeden z wyjątków od zasady realnego wykonywania zobowiązań cywilnych, znajdujący podstawę w zasadzie swobody umów.

Wskutek zawarcia umowy o świadczenie w miejsce wypełnienia dłużnik uzyskuje upoważnienie przemienne (facultas alternativa), umożliwiające mu wykonanie zobowiązania przez spełnienie świadczenia innego niż pierwotne. Z chwilą wypełnienia świadczenia zastępczego następuje wykonanie umowy datio in solutum, a zarazem wykonanie istniejącego zobowiązania, co prowadzi do jego wygaśnięcia. Roszczenie wierzyciela, wynikające z umowy zobowiązaniowej zostaje zaspokojone wskutek spełnienia przed dłużnika na jego rzecz świadczenia zastępczego. W tym miejscu wskazać również należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”, należy zatem odwołać się do przepisów kodeksu cywilnego, a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły Podkreślić zatem należy, że użyty w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy lub prawa w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności.

Tak więc, jednym ze sposobów nabycia nieruchomości lub praw majątkowych jest nabycie własności nieruchomości lub praw majątkowych w zamian za zwolnienie z długu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że w zamian za zwolnienie z długu spółki jawnej do świadczenia kwoty pieniężnej tytułem niewypłaconego zysku z lat ubiegłych, Spadkodawca otrzymał 30 listopada 2021 r. świadczenie wzajemne, polegające na nabyciu własności nieruchomości przy ul. X 1 - działki nr 1. W ramach umowy datio in solutum doszło więc w analizowanej sprawie do nabycia przez Spadkodawcę nieruchomości.

Nabycie przez spadkodawcę nieruchomości przy ul. Y 2 - działka nr 2 Wskazali Państwo we wniosku, że: · Spadkodawca nabył w dniu 27 maja 2019 r. udział wynoszący 1/2 w nieruchomości stanowiącej działkę nr 2 przy ul. Y 2. · Drugi udział wynoszący 1/2 nabył W W. · 16 listopada 2021 r. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości.

Zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. · W wyniku zniesienia współwłasności nieruchomość przy ul. Y 2 przypadła Spadkodawcy na wyłączną własność. · Wartość udziału 1/2 nabytego 27 maja 2019 r. przez Z A to 160 000 zł. · Wartość całej nieruchomości posiadanej przez Z A po nabyciu udziału 1/2 od Pana W W na podst. zniesienia umowy współwłasności 770 000 zł Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Zgodnie z treścią art. 196 § 1 ww. Kodeksu: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Zatem, do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego. Natomiast w myśl art. 210 § 1 ww. Kodeksu: Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.

Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 ww. Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Jak stanowi art. 212 § 1 i § 2 ww. Kodeksu: § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi. § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

O tym zaś czy udział uległ powiększeniu nie decyduje subiektywne odczucie dotychczasowego współwłaściciela bądź wielkość (powierzchnia) nieruchomości, lecz obiektywne kryteria odwołujące się do wartości udziałów przed i po dokonaniu zniesienia współwłasności. Jeżeli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, przedmiotem którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich zwiększa się, tj. przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data zniesienia współwłasności będzie również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w nich po dokonaniu tej czynności.

Wobec tego nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro zatem w wyniku zniesienia współwłasności spadkodawca nabył udział w nieruchomości przekraczający jego pierwotny udział, to dla celów podatku dochodowego, należy uznać, że do nabycia przez Spadkodawcę poszczególnych udziałów w nieruchomości przy ul. Y 2 - działka nr 2, doszło w dwóch datach, tj.: · 27 maja 2019 r. w części 1/2 udziału w nieruchomości; · 16 listopada 2021 r. na podstawie umowy zniesienia współwłasności, tj. udział w nieruchomości przekraczający pierwotny udział w majątku wspólnym (1/2 udziału).

Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości Powzięli Państwo wątpliwość, czy sprzedaż 19 grudnia 2025 r. opisanych we wniosku nieruchomości, których udziały (po 1/2) nabyli Państwo po zmarłym w 2024 r. Z A podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jak już wskazano powyżej, dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości w drodze spadku jest data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.

Spadkodawca nabył: · nieruchomość przy ul. X 1 - działkę NR 1 na podstawie zawartej 30 listopada 2021 r. umowy przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości. · nieruchomość przy ul. Y 2 - działkę nr 2: – 27 maja 2019 r. w części 1/2 udziału w nieruchomości; – 16 listopada 2021 r. na podstawie umowy zniesienia współwłasności, tj. udział w nieruchomości przekraczający pierwotny udział w majątku wspólnym (1/2 udziału).

Tym samym, sprzedaż przez Państwa 19 grudnia 2025 r. 1/2 udziału w nieruchomości przy ul. Y 2 - działce nr 2 nie będzie stanowiła dla Państwa źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. udziału w nieruchomości (1/2 udziału) przez spadkodawcę, tj. 27 maja 2019 r. Natomiast, odpłatne zbycie 19 grudnia 2025 r., 1/2 udziału w nieruchomości przy ul. Y 2 - działce nr 2 oraz nieruchomości przy ul. X 1 - działki nr 1, nabytych przez Państwa w spadku stanowi dla Państwa źródło przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez Państwa spadkodawcę, tj. w 2021 r. W myśl art. 30e ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Zgodnie z art. 19 ust. 1 powołanej ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Przy czym pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszty świadectwa energetycznego, itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie. Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d tej ustawy: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika.

Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Ponadto informuję, że nie jestem uprawniony do analizowania i oceny załączonych dokumentów – jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionym przez wnioskodawcę we wniosku, zadanym przez niego pytaniem oraz zajętym stanowiskiem.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.

53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.