INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2012 r. (data wpływu do tut.
Biura 29 czerwca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 30 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku oraz działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 czerwca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku oraz działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności.
W związku ze stwierdzonymi brakami formalnymi, pismem z dnia 25 lipca 2012 r. Znak: IBPB II/2/415-875/12/CJS wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 30 lipca 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 01 lutego 2012 r. został sporządzony w Kancelarii Notarialnej akt poświadczenia dziedziczenia, z którego wynika, że spadek po ojcu wnioskodawczyni zmarłym w dniu 31 października 2007 r. nabyła żona, córka i syn zmarłego. Każdy z nich nabył udział w wysokości 1/3 części.
W skład spadku po zmarłym weszła nieruchomość składająca się z zabudowanej działki Nr 180 oraz niezabudowanych działek Nr 313 i Nr 464. W dniu 22 lutego 2012 r. została zawarta pomiędzy matką wnioskodawczyni, wnioskodawczynią oraz jej bratem umowa działu spadku, nieodpłatnego zniesienia współwłasności oraz umowa sprzedaży, mocą której dokonano działu spadku po zmarłym oraz zniesienia współwłasności w ten sposób, że działkę Nr 180 wraz z zabudowaniami o wartości 117.000,00 zł otrzymał brat wnioskodawczyni, zaś dwie niezabudowane działki Nr 313 o wartości 43.000,00 zł i Nr 464 o wartości 1.215,00 zł otrzymała wnioskodawczyni.
W dniu 22 lutego 2012 r. na podstawie aktu notarialnego wnioskodawczyni sprzedała całą działkę Nr 313 nabytą w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności za cenę 43.000,00 zł. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że wszystkie działki były objęte wspólnością majątkową rodziców. Całość majątku była warta 161.215,00 zł, udział 1/6 należący do wnioskodawczyni 26.870,00 zł a wartość rzeczy przyznanych na jej wyłączną własność 44.215,00 zł.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy nabycie w wyniku działu spadku części majątku spadkowego, który należał do innych spadkobierców, tj. otrzymanie z tego majątku udziałów przekraczających pierwotny udział spadkowy, jest równoznaczne z nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem wnioskodawczyni, nabycie w wyniku działu spadku części majątku spadkowego, który należał do innych spadkobierców tj. otrzymanie z tego tytułu majątku udziałów przekraczających pierwotny udział spadkowy, jest równoznaczne z nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawczyni dodała, iż powyższe stanowisko zostało potwierdzone w indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego Ministra Finansów. Skoro dział spadku i zniesienia współwłasności nastąpiły w dniu 22 lutego 2012 r. tj. w dniu sporządzenia aktu notarialnego, a wnioskodawczyni na skutek powyższej czynności otrzymała udziały przekraczające udział nabyty w spadku – to przysporzenie to musi być traktowane jako nowe nabycie, ponieważ wnioskodawczyni w momencie spadku, a zatem w dniu śmierci spadkodawcy, posiadała jedynie część udziałów, pozostałe udziały przypadły jej w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności.
W ocenie wnioskodawczyni, jeżeli w wyniku działu spadku udział spadkobiercy w nieruchomości zwiększy się tj. przekroczy udział nabyty uprzednio w spadku to data działu spadku będzie datą nabycia tej części nieruchomości, o którą zwiększył się udział w niej po dokonaniu działu spadku. Tym samym termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy rozpocznie swój bieg od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności udziału w nieruchomości na podstawie działu spadku.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 19% podlegał będzie cały przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2012 r. w drodze działu spadku, gdyż zbycie tak nabytej części nieruchomości nastąpi przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym została ona nabyta. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma zatem data ich nabycia. Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.
U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.) z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Stosownie do art. 501 zdanie pierwsze ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że nieruchomości, których dotyczy zapytanie stanowiły majątek rodziców wnioskodawczyni objęty wspólnością ustawową.
To oznacza, że w chwili ustania tej wspólności na skutek śmierci ojca wnioskodawczyni, każdemu z rodziców przysługiwały udziały po ½ w każdej z wymienionych we wniosku działek. Zgodnie z art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawczynię i pozostałych spadkobierców jest data śmierci spadkodawcy. Z instytucją działu spadku mamy natomiast do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadłby poszczególnym spadkobiercom.
Tak więc, na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli jednak w drodze działu spadku spadkobierca nabywa udział ponad wielkość, którą uprzednio nabył w spadku, to nabycie w drodze działu spadku, w części przekraczającej udział w spadku należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Zgodnie z art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat.
Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło to zniesienie współwłasności. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że masę spadkową stanowił majątek po zmarłym ojcu w udziale ½, natomiast pozostały udział ½ należał do matki wnioskodawczyni i był jej majątkiem nabytym podczas trwania wspólności ustawowej małżeńskiej, a więc majątek ten nie należał do masy spadkowej i w związku z tym mógł być wyłącznie przedmiotem zniesienia współwłasności.
Matka wnioskodawczyni w dniu 22 lutego 2012 r. zrzekła się nabytego w spadku po ojcu udziału w wysokości 1/6 we wcześniej wymienionych działkach oraz swojego udziału w wysokości ½, który nie wchodził do masy spadkowej. Na tej podstawie działkę zabudowaną Nr 180 o wartości 117.000,00 zł otrzymał brat wnioskodawczyni a działki niezabudowane Nr 313 i 464 w łącznej wartości 44.215,00 zł otrzymała wnioskodawczyni, przy czym wartość udziału nabytego przez siebie w spadku wnioskodawczyni określiła na kwotę 26.870,00 zł.
Z tego też wynika, iż wnioskodawczyni w wyniku działu spadku i nieodpłatnego zniesienia współwłasności w każdej działce nabyła udział ponad swój udział nabyty uprzednio w drodze spadku.
Aby wyliczyć wielkość udziału jaki wnioskodawczyni nabyła w 2012 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, w pierwszej kolejności należy obliczyć jaką wartość miał udział należący do masy spadkowej po ojcu, czyli zsumować wartość wszystkich trzech nieruchomości i podzielić na dwa (ponieważ masę spadkową po ojcu stanowił majątek w udziale ½ ). Następnie należy obliczyć wartość udziału jaki przysługiwał wnioskodawczyni w wyniku nabycia spadku, czyli wartość udziału ½ należącego do zmarłego ojca (spadkodawcy), należy podzielić na trzy, stosownie do udziału każdego z trzech spadkobierców.
W spadku otrzymana kwota odpowiadać będzie wartości udziału jaki przysługiwał wnioskodawczyni w wyniku nabycia spadku. Kolejnym krokiem jest porównanie wartości udziału, jaki wnioskodawczyni otrzymała w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności, czyli wartości otrzymanych nieruchomości z wartością udziału jaki przysługiwał jej pierwotnie w drodze spadku.
Odnosząc się do przedstawionych przez wnioskodawczynię kwot, mając na względzie zaprezentowany powyżej sposób obliczeń i zakładając, że wartość nieruchomości będących przedmiotem działu spadku i zniesienia współwłasności odpowiada ich wartości rynkowej na dzień dokonania tejże czynności prawnej, wskazać należy, iż wartość udziału należącego do masy spadkowej i wartość udziału należącego do matki wnioskodawczyni wynosiła 80.607,50 zł (161.215,00 zł : 2).
Udział wnioskodawczyni w nieruchomościach będących przedmiotem spadku miał zatem wartość 26.869,16 zł (80.607,50 zł : 3), natomiast w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności wnioskodawczyni otrzymała nieruchomości o łącznej wartości 44.215,00 zł (43.000,00 zł + 1.215,00 zł). Nadwyżka w wysokości 17.345,84 zł (44.215,00 zł – 26.869,16 zł) wynikająca z porównania wartości nieruchomości otrzymanych przez wnioskodawczynię w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności z wartością udziału jaki przysługiwał jej w spadku w nieruchomościach odpowiadać będzie udziałowi jaki wnioskodawczyni nabyła w 2012 r. w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności.
Nadwyżka ta stanowi 39,23 % (17.345,84 zł x 100% / 44.215,00 zł), czyli tyle wnioskodawczyni nabyła w każdej działce w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności ponad wcześniej posiadany udział nabyty w 2007 r. Mając na względzie powyższe uregulowania prawne oraz opisany we wniosku stan faktyczny, za datę nabycia przez wnioskodawczynię udziałów w sprzedanej nieruchomości nr 313 należy przyjąć dwie daty nabycia, mianowicie: 2007 r. kiedy w spadku nabyła udział 60,77% w sprzedanej nieruchomości, 2012 r. kiedy w dziale spadku po ojcu oraz w wyniku zniesienia współwłasności z bratem nabyła udział 39,23%.
W związku z tym, do przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w części nabytej w 2007 r. w drodze spadku (60,77%) będą miały zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2008 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ten sposób, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r. Stosownie zatem do przepisu art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Podstawą obliczenia podatku zgodnie z art. 30e ust. 2 ustawy jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. Podatek dochodowy wynosi 19% i należy go wykazać w zeznaniu PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym miało miejsce odpłatne zbycie.
Ponieważ nabycie udziału wynoszącego 39,23% w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności nastąpiło w 2012 r., dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia znajdą z kolei zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nowe zasady opodatkowania, w myśl art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r. W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.
Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.
Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).
Reasumując, 60,77% przychodu uzyskanego ze sprzedaży przypadającego na udział w nieruchomości nabyty w 2007 r. w drodze spadku po zmarłym ojcu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 19% na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży przypadający na pozostały udział w wysokości 39,23% nabyty w 2012 r. w wyniku dokonania działu spadku i zniesienia współwłasności, który stanowił zwiększenie majątku osobistego wnioskodawczyni i był równoznaczny z nabyciem w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy będzie opodatkowany 19% podatkiem dochodowym na podstawie art. 30e ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. W związku z powyższym, stanowisko wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.