INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 02 września 2013 r. (data wpływu do tut.
Biura 04 września 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania oraz możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym przeznaczonego na realizację własnych celów mieszkaniowych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 04 września 2013 r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania oraz możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym przeznaczonego na realizację własnych celów mieszkaniowych. We wskazanym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca wraz z matką i bratem w 2007 r. po śmierci ojca, który zmarł w dniu 19 lutego 2007 r., na mocy postanowienia sądu przejęli spadek.
W chwili śmierci ojciec wnioskodawcy był właścicielem mieszkania, w którym aż do lutego 2013 r. mieszkała matka wnioskodawcy. W dniu 20 lutego 2013 r. matka wnioskodawcy zmarła i po jej śmierci wnioskodawca nabył wraz z bratem prawo do części spadku także i po matce. Po złożeniu zeznania spadkowego w Urzędzie Skarbowym wnioskodawca stał się wraz z bratem współwłaścicielem ww. mieszkania. Zgodnie z prawem spadek został zwolniony od podatku. Wnioskodawca wraz z bratem sprzedał mieszkanie po rodzicach za kwotę 105.000 zł.
W związku z powyższym zdarzeniem zadano m.in. następujące pytania: Jeśli wnioskodawca nie przeznaczy zysku pochodzącego ze sprzedaży mieszkania na cele mieszkaniowe, to od której części musi odprowadzić podatek do Urzędu Skarbowego: czy po obu rodzicach, czy też od części, którą odziedziczył po śmierci matki (od śmierci ojca upłynęło pełnych pięć lat)? Jakie formularze musi w związku z tym wypełnić? Jeśli wnioskodawca chciałby wspólnie z bratem przeznaczyć zyski ze sprzedaży mieszkania na wspólny zakup innego, większego lokalu mieszkalnego (brat zamierza kupić mieszkanie), czy wtedy wnioskodawca musiałby zapłacić podatek?
Zdaniem wnioskodawcy, gdyby nie zamierzał zysku uzyskanego ze sprzedaży mieszkania przeznaczyć na cele mieszkalne, to powinien odprowadzić podatek tylko od części odziedziczonej po matce (matka zmarła 20 lutego 2013 r.) czyli 19% z kwoty 52.500 zł. Od śmierci ojca minęło pełnych pięć lat (ojciec zmarł 19 lutego 2013 r.), zatem część, którą odziedziczył po ojcu nie powinna podlegać podatkowi. W przypadku gdyby wnioskodawca zysk ze sprzedaży mieszkania przeznaczył na zakup wraz z bratem większego lokalu mieszkalnego (byłby również współwłaścielem tego lokalu), to zdaniem wnioskodawcy, powinien być zwolniony z płacenia podatku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wyłącznie w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania oraz możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym przeznaczonego na realizację własnych celów mieszkaniowych. W zakresie odnoszącym się do wyjaśnienia czy możliwa jest darowizna na rzecz brata środków uzyskanych ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym i w jaki sposób należy tej darowizny dokonać wydano odrębne rozstrzygnięcie.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawca sprzedał swój udział w mieszkaniu. Udział ten wnioskodawca nabył w spadku po rodzicach. Ojciec zmarł w dniu 19 lutego 2007 r., a matka w dniu 20 lutego 2013 r. Przepisy prawa w sposób jednoznaczny określają moment i podstawę prawną nabycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości). W przypadku nabycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości w drodze spadku datą nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest data otwarcia spadku, czyli śmierć spadkodawcy. Zgodnie bowiem z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U.
Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Stosownie do art. 924 i 925 ww. ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobierców do tego spadku od momentu jego otwarcia. Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawcę jest data śmierci każdego ze spadkodawców. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że wnioskodawca nabył swój udział w lokalu mieszkalnym w dwóch datach tj. w dniu 19 lutego 2007 r. w dacie śmierci ojca oraz w dniu 20 lutego 2013 r. w dacie śmierci matki – w udziale jaki przysługiwał wnioskodawcy po każdym ze spadkodawców. Wnioskodawca wraz ze swoim bratem sprzedali odziedziczone po rodzicach mieszkanie.
Zatem przychód uzyskany przez wnioskodawcę ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym odpowiadający udziałowi nabytemu po ojcu nie będzie stanowił w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu o jakim mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, gdyż termin ten upłynął z dniem 31 grudnia 2012 r. Natomiast ta część przychodu ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym jaka odpowiada udziałowi nabytemu w spadku po matce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Zgodnie bowiem z ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r. I tak w myśl art. 30e ust. 1 i art. 45 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).
Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja odpłatnego zbycia mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty ogłoszeń w prasie lub biura pośrednictwa obrotu nieruchomościami).
Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ww. ustawy).
Ponadto zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D x W/P gdzie: D – dochód ze sprzedaży, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, P – przychód ze sprzedaży. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 cytowanej ustawy.
Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego -położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, Pamiętać należy, że rozpatrywane zwolnienie nie jest regulacją, która ma na celu zwalniać każde wydatkowanie środków na nabycie lokalu mieszkalnego.
Ze zwolnienia tego wypływa bowiem daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników m.in. do nabywania w miejsce zbywanych lokali mieszkalnych, innych lokali mieszkalnych przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. Celem powyższej regulacji nie było natomiast zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych innych osób, bez względu na to kim są te osoby dla podatnika.
Przewidując omawiane zwolnienie ustawodawca w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 w sposób niebudzący wątpliwości podkreślił, że zwolnieniu podlegać będzie tylko taki dochód, który wydatkowany zostanie na „własne cele mieszkaniowe”. Przy czym „własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć jednoznacznie, zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych winna polegać na tym, że w przypadku zakupu lokalu mieszkalnego to w nim podatnik faktycznie powinien takie cele realizować. Sam zakup lokalu mieszkalnego nie jest zatem wystarczający aby skorzystać ze zwolnienia – w zakupionym lokalu podatnik powinien jeszcze zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe.
W opisanym we wniosku stanie faktycznym wnioskodawca wskazał, że rozważa zakup lokalu mieszkalnego wspólnie z bratem. Jeżeli zatem do lokalu kupionego wspólnie z bratem wnioskodawca się przeprowadzi i będzie realizował w ten sposób własny cel mieszkaniowy, to nie ma przeszkód aby mógł skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Jeżeli jednak lokal zostanie zakupiony wyłącznie po to aby cele mieszkaniowe realizował w nim brat wnioskodawcy – zwolnienie nie będzie wnioskodawcy przysługiwało. Podobnie zwolnienie nie będzie wnioskodawcy przysługiwało wówczas, gdy środki ze sprzedaży przypadające na udział po matce wnioskodawca przekaże bratu zamiast wydatkować na własny cel mieszkaniowy.
Podsumowując, stosownie do cytowanych powyżej przepisów prawa podatkowego oraz przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych dla wnioskodawcy podlega wyłącznie ta cześć dochodu ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym jaka odpowiada udziałowi nabytemu w spadku po matce w 2013 r. Natomiast przychód uzyskany ze sprzedaży udziału nabytego w spadku po ojcu w ogóle nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu.
Wskazać jednak należy, że w przypadku gdy dochód podlegający opodatkowaniu tj. tę część przychodu jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi nabytemu w spadku po matce wnioskodawca przeznaczy na własne cele mieszkaniowe, przychód ten będzie korzystał ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. W tym miejscu powtórzyć należy, że zwolnieniem tym nie jest objęte jakiekolwiek wydatkowanie środków na zakup lokalu mieszkalnego lub udziału w lokalu mieszkalnym, ale jedynie wydatkowanie przychodu na zakup nieruchomości lub praw enumeratywnie wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Innymi słowy wydatkowanie przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na zakup innego lokalu mieszkalnego lub udziału w lokalu mieszkalnym będzie podlegało zwolnieniu, jeżeli zakup będzie podyktowany realizacją własnych celów mieszkaniowych. Przez własne cele mieszkaniowe rozumieć należy realizowanie własnych (wnioskodawcy) potrzeb mieszkaniowych a nie potrzeb mieszkaniowych innej osoby (brata).
Przenosząc powyższe wyjaśnienia na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że jeżeli wnioskodawca nabędzie na współwłasność lokal mieszkalny, w którym zamieszka, to przychód w tej części w jakiej zostanie wydatkowany na zakup ww. lokalu mieszkalnego będzie korzystał ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy. Natomiast jeżeli wnioskodawca nie wydatkuje środków uzyskanych ze sprzedaży udziału nabytego w spadku po matce na jeden z celów, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy będzie musiał zapłacić 19% podatku od przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału nabytego w spadku po matce.
Stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Organ nie może jednak potwierdzić, że wnioskodawca powinien odprowadzić podatek od kwoty 52.500 zł. Podstawę opodatkowania wnioskodawca powinien obliczyć sam, pamiętając, aby cenę ze sprzedaży podzielić najpierw między siebie i brata – odpowiednio do wielkości udziałów jakie posiadali w lokalu, a następnie kwotę przypadającą na wnioskodawcę podzielić na tę dotyczącą udziału nabytego w spadku po ojcu i po matce. Istotna dla obliczeń może okazać się przy tym okoliczność, że spadek po ojcu – według opisanego stanu faktycznego – nabyły trzy osoby: wnioskodawca, jego matka i brat, natomiast spadek po matce – dwie: wnioskodawca z bratem.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.