INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2009r.
(data wpływu 21 maja 2009r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło w dniu 29 czerwca 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do żądania zwrotu podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn. „Stare i nowe. Renowacja zabytkowej kamienicy na S. dla tworzenia nowych miejsc pracy”– jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 maja 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do żądania zwrotu podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu pn. „Stare i nowe. Renowacja zabytkowej kamienicy na S. dla tworzenia nowych miejsc pracy”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem, które wpłynęło w dniu 29 czerwca 2009r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 17 czerwca 2009r., znak IBPP4/443-359/09/JP.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wspólnota Mieszkaniowa uzyskuje przychody z tytułu wynajmu powierzchni reklamowych. Jednocześnie korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Korzystając ze środków pomocowych UE, w ramach projektu pn. „Stare i nowe. Renowacja zabytkowej kamienicy na S. dla tworzenia nowych miejsc pracy”, Wspólnota poniosła wydatki na przystosowanie nieruchomości wspólnej pod wynajem lokali użytkowych. Lokale, które powstały wyniku wykonanych prac będą użytkowane przez członka Wspólnoty.
Według przewidywań kwota, uzyskiwanych przez Wspólnotę obrotów nie przekroczy określonej w art. 113 ust. ustawy o podatku od towarów i usług wartości, determinującej prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wspólnocie korzystającej ze zwolnienia podmiotowego przysługuje prawo do żądania zwrotu podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione w celu opisanym w przedstawionym stanie faktycznym?
Zdaniem Wnioskodawcy, Wspólnocie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego w fakturach dokumentujących wydatki remontowe, a tym samym wykluczone jest również żądanie zwrotu tego podatku. Nie ma przy tym znaczenia źródło pochodzenia środków, z których wydatki sfinansowano (środki pomocowe UE).
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120, art. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl powołanego wyżej przepisu podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wyłącznie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Jednocześnie, zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) cytowanego powyżej artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług oraz potwierdzających dokonanie przedpłat (zaliczek, zadatków, rat), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy podatnik, stosownie do dyspozycji art. 113 ustawy korzysta ze zwolnienia podmiotowego. Konsekwencją objęcia podatnika zwolnieniem podmiotowym jest to, że wszystkie wykonywane przez niego czynności, poza czynnościami wyłączonymi ze zwolnienia - nie są opodatkowane.
Skutkiem braku czynności opodatkowanych jest z kolei niemożność odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabywane przez podatnika towary i usługi. Taki stan rzeczy wynika z ogólnej zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary te i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz z art. 88 ust. 4 ustawy, który prawo obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego przyznaje tylko podatnikom zarejestrowanym jako podatnicy VAT czynni.
Zdaniem Wnioskodawcy prawa tego nie będą mieli zarówno podatnicy nie zarejestrowani w ogóle, jak i podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT zwolnieni. Sytuacja podatnika zwolnionego od podatku jest zbliżona do sytuacji ostatecznego konsumenta, który w cenie nabywanego przez siebie towaru lub usługi także płaci podatek, którego nie może odliczyć. Działalność podatników zwolnionych podmiotowo od podatku jest bowiem podatkowo neutralna. Jeśli nie obciążają oni czynności przez siebie wykonywanych podatkiem, to nie ma przyczyn do przyznania im prawa do odliczenia podatku. To zwolnienie od VAT sprawia, że system VAT jest dla nich całkowicie neutralny.
Nie ma więc powodów, aby stosować drugie narzędzie zapewniające neutralność opodatkowania, tj. prawo do odliczenia, skoro skutek taki jest osiągnięty poprzez objęcie ich działalności zwolnieniem od podatku [por. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Lex, 2009, wyd. III.]. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
W myśl art. 88 ust. 4 ww. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Stosownie natomiast do przepisu art. 96 ust. 1 powołanej ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3, zgodnie z którym podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu wynajmu powierzchni reklamowych. Jednocześnie Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Korzystając ze środków pomocowych UE, w ramach projektu pn. „Stare i nowe.
Renowacja zabytkowej kamienicy na S. dla tworzenia nowych miejsc pracy” Wnioskodawca poniósł wydatki na przystosowanie nieruchomości wspólnej pod wynajem lokali użytkowych. Lokale, które powstały w wyniku wykonanych prac będą użytkowane przez członka Wspólnoty. Według przewidywań Wnioskodawcy kwota uzyskiwanych obrotów nie przekroczy określonej w art. 113 ustawy o VAT wartości determinującej prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego.
Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona podstawowa przesłanka warunkująca przyznanie Wnioskodawcy prawa do skorzystania z odliczenia podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi brak związku dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT (korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT).
Wnioskodawcy nie przysługuje zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług w ramach przedmiotowego projektu. Tym samym nie będzie on mieć prawa do otrzymania z tego tytułu zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdą zastosowania uregulowania § 22 ust. 1 i 2 obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1336), zgodnie z którymi zarejestrowanym podatnikom, którzy dokonują nabycia towarów i usług lub importu towarów za środki finansowe bezpośrednio im przekazane na odrębny rachunek bankowy, na którym są ulokowane wyłącznie środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4, przysługuje zwrot podatku naliczonego. Ww. przepis jest powtórzeniem obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r. § 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.).
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nie ma on prawa do żądania zwrotu w związku z realizacją projektu pn. „Stare i nowe. Renowacja zabytkowej kamienicy na S. dla tworzenia nowych miejsc pracy”, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.